Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Wilders en zo

(23 januari 2011)

 

Als je eens een paar maanden op internet rondstruint en heel veel leest, dan zie je dat degenen die zeggen dat Wilders een soort bruinhemd/racist/fascist/neo-nazi is die ongelijk heeft betreffende de islam, allemaal politici zijn en geen deskundigen op het gebied van religie of de Arabische culturen.

De mensen die hem niet klakkeloos ongelijk geven, of zelfs ook een aantal dat z’n visie betreffende de islam ondersteunt, zijn mensen die wél deskundig zijn op het gebied van religies of Arabische culturen.

Het is raar dat politici op basis van de politieke stroming waar ze zichzelf onder willen scharen, iemand veroordelen of zelfs de mond willen snoeren, die iets anders denkt dan zijzelf denken. Dat is bijzonder intolerant. Meningen die je abject vindt ga je niet verbieden, maar ga je te lijf met argumenten als je het er niet mee eens bent. Behalve als die mening met geweld wordt geuit, zoals bijvoorbeeld fanatieke religieuzen en doorgedraaide politiek-georiënteerden de neiging nog wel eens hebben en/of hebben gehad.

Voltaire had gelijk, en heeft nog steeds gelijk wat dit betreft!

 

Op basis van wat ik als volslagen leek nu allemaal gelezen heb de laatste maanden, en op basis van wat allemaal gebeurt in de wereld der islamitisch georiënteerde landen richting niet-islamieten, ben ik geneigd Geert Wilders gelijk te geven inzake zijn visie op de politieke leer van de islam die onder religieuze mombakkes gepromoot wordt en zo volgelingen werft.

Maar waar ik het niet met Geert Wilders eens ben is zijn poging tot verbod van die leer om te trachten de eigen cultuur te behouden. Niet dat ik mijn eigen cultuur niet wil behouden, integendeel zelfs, maar dat verbod van die leer van de islam is in mijn ogen een uiting van angst voor krachteloosheid van de inhoudelijkheid en relevantie van de eigen cultuur.

 

Onze cultuur is gebaseerd op de verlichte versies van de joods-religieuze cultuur, de christelijke cultuur, en de seculier-humanistische cultuur. Op drie poten die zichzelf in gezamenlijkheid gezien al 5 eeuwen naast elkaar handhaven en elkander zelfs versterken.

De zwakte van de westerse cultuur zit hem niet in de inhoud, die is ijzersterk zelfs. De zwakte van onze eigen cultuur zit hem volgens mij in de cultuurrelativering die door sommige politieke stromingen na WOII keer op keer over onze eigen cultuur en de wortels ervan neergezet wordt.

Het is alsof we persé moeten vinden en denken dat de Noord-West Europese cultuur niet bestaat, zoals we dat ook moeten lijken te vinden en denken van de Nederlandse cultuur. Tegelijkertijd wordt van ons verlangd dat we mateloos respect tonen voor uitingen van andere culturen, die blijkbaar naast onze niet-bestaande cultuur juist weer wél bestaan.

 

Wat Wilders wil, die islam verbieden, gaat volgens mij niet werken. De predikers van de islam hebben haarfijn door dat die wil tot verbieden gebeurt vanuit de angst voor de vermeende zwakte van de eigen cultuur. Als we in onze contreien die islam verbieden, geven we feitelijk die islam de motivatie om juist daarom door te gaan met z’n expansionisme en dreiging van geweld.

Meer bewustzijn creëren van de eigen cultuur, van de joods-christelijke en seculier-humanistische wortels van onze eigen achtergronden en de historische gronden ervan, van de kracht waardoor we bereikt hebben wat we bereikt hebben, is denk ik beter. Het weerstand bieden tegen het kwalijke expansionisme van die andere denkwijze welke haaks op onze verlichte denkbeelden staat, door het ontmantelen van het verraderlijke cultuurrelativisme dat kwaadwillende elementen hier ter lande proberen te injecteren, is de weg voor versterking van het bewustzijn van onze eigen identiteit.

 

Het voortbestaan van de soort vrijheden die wij voor elkaar verworven hebben in onze diversiteit van denkbeelden, geaardheid, religieuze en/of niet-religieuze belevingen, etniciteiten, geslacht, politieke vrijheden etc, hangt samen met de mate waarin ons bewustzijn bestaat van de cultuur waaruit die vrijheden voortkomen.

De cultuurvorm vanuit de politieke leer “islam”, waarvan een deel nu binnen onze samenleving onder het mom van religie-zijn een agressief-expansionistische houding aanneemt, bedient zich zichtbaar en aantoonbaar niet van deze vrijheden in diversiteit als ze politieke en bestuurlijke macht bezit. Al denk ik dat een gereed deel van de volgers van deze leer het liefst ook gewoon onder een democratisch bestuur zou willen leven en werken met de bijbehorende vrijheden die we hier bezitten.

Maar die anderen, dat deel dat anders denkt, zijn degenen die doen wat ze doen. En dan is handelen alsof onze cultuur eigenlijk niet bestaat en ergens niet relevant is, gevaarlijk voor het voortbestaan van de resultaten van ons verlichtingsdenken.

Ons verlichtingsdenken vanuit die joods-christelijke en seculier-humanistische wortels is namelijk de basis van onze cultuur. Het maakt alles mogelijk dat we waardevol vinden.

 

Wat ik me dus wederom afvraag is: waarom doen mensen en politici dit, wat is het belang van het handelen alsof de westerse cultuur niet ter zake doende is terwijl andere culturen met respect behandeld dienen te worden? Ergens is er een vorm van belang, anders zou dit niet gedaan worden.