Hans Langbroek,raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Wie niet werkt zal niet eten

(1 april 2011)

 

En van die dingen waar ik een haast barbaarse hekel aan heb is het exploiteren van medemensen door alles-willers ter eigen financile gruwelbate, en dat daarbij die medemensen dan bewust gedegradeerd worden tot slechts productie-eenheden in dienst van het eigen persoonlijke alles-willersgewin. Dit is het soort kapitalisme dat in mijn ogen met wortel en tak uitgeroeid mag worden, op welke manier dan ook.

Waarbij ik wel degelijk [dit verhaal] in het oog houdt! Er is in mijn ogen namelijk een groot verschil tussen mensen die een onderneming oprichten en daarmee goed geld weten te verdienen, en uitbuitende tot topmannen omhoog gevallen werknemers die hun collegas en de samenleving keihard bestelen. Bestelen tot dermate ongelimiteerde grenzen dat ze het ervoor over hebben dat de samenleving om hen heen in elkaar dondert door ondermeer wat zij beslissen puur ter eigener persoonlijk profijt!

Er is een fundamenteel en essentieel verschil tussen creatieve ondernemers vs de omhoog gevallen uitbuitende Jan Hommens, Wim Kokken, Wouter Bossen, Gerrit Zalmen, Nout Wellinks en soortgenoten. De laatste groep verdient, declareert, graait binnen, en neemt daartoe risicos over andermans werkmans- en ondernemersruggen. De eerste groep neemt initiatief, creert en draagt zlf ondernemersrisico.

 

De omhoog gevallen, gewetenloze uitbuitende profiteurs van samenleving en medemens, op uiteindelijke kosten van die samenleving en medemens, zijn het kwaad worden niet waard. Maar wel het buiten werking stellen van wat ze doen. Ze vertegenwoordigen een groep [psychopaten] die gewoon op moet donderen, of voor mijn part verdampen.

Maar dat zal niet gebeuren. Elk kabinet doet het weer voorkomen alsof ze het nu werkelijk zt zijn, en er n cht serieuze maatregelen genomen gaan worden. Daarmee weer iedereen een jaartje of wat aan het lijntje houdend, een geurende worst voor de neus houdend. We zijn nu 20 jaar verder nadat PvdAer Wim Kok uitriep dat het zo werkelijk niet meer kon. Direct na zn premierschap werd hij zelf n van de binnenhalers. En zo is het verder gegaan, kabinet na kabinet en kabinetslid na kabinetslid, tot aan de crisis aan toe die wij gewone mensen nu voor hen n hen betalen. Zelfs nu gaat het wangedrag verder!

Woorden, woorden, woorden.

 

Maar een andere groep profiteurs vind ik eigenlijk net zo erg. Ze parasiteren net zo hard als de bovenstaande groep, en slopen onze sociale samenleving net zo hard mee als de bovenstaanden.

Dit gaat over de massas die decennialang ons sociaal stelsel misbruikt hebben als gratis leefinfuus, op kosten van de groep wl hardwerkende arbeiders en ondernemers. Veel mensen beschouwden uitkeringen als iets waar ze recht op hadden, zonder de bijbehorende plicht er ook nog eens iets voor te doen.

Frauderende uitkeringstrekkers bij bosjes, mensen die wl kunnen werken maar het gewoon niet doen, mensen die het geen fuck kan schelen dat anderen voor hen betalen: ze profiteren en exploiteren de wl-werkende mens net zo gewetenloos hard als de megaprofiterende kapitalisten. Het gaat om dezelfde schijt-aan-de-medemens-hebbende parasietenmentaliteit als dat hun grote soortgenoten hebben. Er is geen werkelijk verschil, behalve dat degenen die te beroerd zijn om iets te doen voor hun geld anderen nog een nergens op slaand schuldgevoel trachten aan te praten.

 

Zoals de grote uitbuiters de grote lintwormen van onze samenleving zijn, zo zijn de kleine uitbuiters de aarsmaden van onze samenleving. Ze leven van andermans werk en voedsel, veroorzaken jeuk en overlast, en kosten alles en iedereen onterecht een groot deel van de verdiensten waar wl voor gewerkt is.

 

Feitelijk zeggen de twee poten van onze samenleving humanisme (= socialisme en liberalisme) en jodendom/christendom eigenlijk hetzelfde over deze laatste aarsmadencategorie: Wie niet werkt zal niet eten!

Het wordt dan ook tijd dat deze veroorzakers van de noodzaak tot slopen van ons prachtige sociale stelsel, dat de diverse opeenvolgende kabinetten van verschillende snit gevoeld hebben, eens hard aan het werk gezet worden. Desnoods gedwongen arbeid, wat mij betreft. Samen met die mega-parasiterende grootjatters, die hebben richting miljoenen mensen op de planeet namelijk nog zveel goed te maken dat ze makkelijk een leven lang voor kost, inwoning en zakgeld nuttig werk kunnen verrichten.

Zodat degenen die ons sociaal stelsel wl hard nodig hebben als bijvoorbeeld bejaarden, gehandicapten, zieken, mensen met verminderde capaciteiten, mensen die tijdelijk werkloos/inkomensloos zijn etc, ook daadwerkelijk van dit stelsel gebruik kunnen blijven maken gedurende de tijd dat dit nodig is. Solidair zijn aan medemens en samenleving, het uitgangspunt van christendom en humanisme... Daar is niets verkeerds aan!

 

Wie niet werkt zal niet eten, de softe aanpak werkt helemaal niet. Net zomin als dat [de dialoog van 20 jaar] niet gewerkt heeft.

Het houdt een keer op.

 

Hans Langbroek