Hans Langbroek,raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 28-12-2009 t/m zondag 14-3-2010

De zaken zijn veranderd. Nieuw Enkhuizen is in plaats van een grote raadsfractie met wethouder nu een machteloze middenmootfractie geworden in de Enkhuizer gemeenteraad. De verkiezingen hebben in deze stad de SP de grootste partij in stemmen gemaakt. Het is hoe het is, de wereld verandert nu eenmaal.
Wat jammer is, is dat ik [dit] niet kan afmaken als raadslid. Er was al een voorzichtig contact over geweest met TNO, het is in mijn ogen een belangrijk iets. Het probleem was dat er vanuit de gehele raad behalve van SP'er Christian Bokhove geen enkel teken van belangstelling kwam, van niet n partij. Zelfs niet van GroenLinks, dat zich slechts lijkt bezig te houden met monumenten in de stad ipv grote schade aan het leefmilieu van mens en dier.
Christian wilde het wl samen met me oppakken, uit eigen initiatief. Hij zag dus wel het belang in van dit geheel. Aangezien ik nu in het niets verdwenen ben en niet meer besta als lokale politicus, en hij nu zeer zeker wl, heb ik het maar aan hem overgedragen. Ik hoop dat hij doet wat gedaan moet worden, maar dat komt wel goed vermoed ik.

Zoals gezegd, de verkiezingen hebben van Nieuw Enkhuizen een middenmootfractie gemaakt in stemmen. Wat betreft het aantal raadszetels weer niet, we zijn nu n van de vier 3-zetelpartijen die er in de raad zitten. SP, VVD/D66, PvdA en Nieuw Enkhuizen, allemaal 3 zetels! Dan CDA 2 zetels en ChristenUnie, Lijst Quasten en GroenLinks 1 zetel. Waarvan de laatste tenauwernood met reststemmen in de raad zit, wat terecht is in mijn ogen.
De verkiezingen waren een parkeerreferendum wordt gezegd. Geen enkele partij is afgerekend op de prestaties van de afgelopen 4 jaar maar afgerekend op het parkeerconflict dat al jaren in deze stad heerst. Wel, daar ben ik het mee eens.
De SP heeft vakkundig campagne gevoerd op dat punt, en daar qua campagne-inzet de winst verdiend uitgehaald. Niet altijd even netjes gedaan, te zeer op de persoon gespeeld, maar wl vakkundig. Politiek is een vorm van oorlog (oorlog is de uiterste vorm van politiek), en het gaat uiteindelijk om het resultaat. Niet n partij had openlijk hun winst voorspeld, behalve ik. Het was compleet duidelijk dat dit gebeuren zou, en ik begreep dan ook niet dat anderen dat niet wilden zien of zeggen. Een heel vreemd iets, maar ja, ook dat is denk ik politiek... Evengoed is gebeurd wat gebeurd is, de kiezer heeft per definitie gelijk. Dat is een waarheid!

Die waarheid houdt dus wel in dat ik geen raadslid meer ben. Eventjes wennen na vier jaar in de raadscommissies gezeten te hebben voor Enkhuizer Belang en acht jaar in de raad voor Nieuw Enkhuizen. Toch bij elkaar 12 jaar actieve politiek. Maar ja, alles heeft een begin en alles heeft een eind. Het zij zo.
Het houdt in dat ik het een stuk rustiger ga krijgen; geen haast meer uit werk omdat ik weg moet, geen stukken meer lezen met een deadline, geen verplichtingen meer van bijeenkomsten en vergaderingen, en geen bulk van emails meer die ik onafwendbaar moet lezen.... Rust!

Het was niet alleen de eerste keer dat ik een verkiezingsverlies meemaakte na 3 keer de grootste partij geweest te zijn. Het was ook de eerste Kerst zonder Inge, de eerste Oud en Nieuw zonder Inge, de eerste winter zonder Inge, de eerste verjaardag van Claudia zonder Inge toen ze 12 werd. Tot 25 april is alles de eerste keer zonder Inge.
Aanstaande zomer is de tweede zomer zonder Inge, maar ik kan me van die eerste zomer afgelopen jaar nauwelijks iets actief herinneren. Heel vreemd is dat. Er is van alles gebeurd, ik heb van alles geregeld, gedaan en ondernomen, en de herinnering is totaal afwezig.
Als ik hl goed nadenk, stukjes lees op m'n werk of op internet, met mensen praat, of geconfronteerd word met zaken die gevolg zijn van acties van mezelf, dan komt er iets terug van herinnering. Maar voor de rest is alles vanaf vorig jaar april tot aan een week of 4 of 5 terug n grote roes waarin ik geleefd heb. Ng af en toe is dat zo, maar ik ben nu wel wakker geworden.
In die herinneringsloze tijd heb ik ongelooflijk veel gedaan en geregeld, maar ook ongelooflijk grote gaten laten vallen in zaken die ik had moeten doen. Heel raar allemaal, de wereld is n grote ongeordende chaos geweest. Nu pas komt de structuur weer wat terug, komt het bewuste denkvermogen weer wat terug, komt de scherpte weer wat terug, en komt mijn concentratievermogen om me ergens op te kunnen richten weer wat terug.
Nu komt ook het grote wrkelijke beseffen van Inge haar dood op een heel ander manier ineens in mijn hoofd. Erger dan eerst, hoewel lang niet zo scherp, hard en rijtend.
Ik vind mezelf een enorm watje, anderen hoor ik nooit over dit soort dingen. Dit is blijkbaar mijn persoonlijke zwakte, mijn tricker om om te kunnen vallen. Niet dat ik knock-out lig, maar enige wankelheid is er wel.

Maar "alles sal reg kom" zeggen ze in Zuid-Afrika, en dat is ook zo. Gewoon doorgaan, af en toe even knakken, maar wel gewoon doorgaan. Dt is wat helpt, en dt is de paracetamol voor dit soort zaken. Niemand heeft ooit gezegd dat het leven n groot feest zou zijn, en voor Claudia is het veel erger allemaal. Inge was haar moeder, en Claudia opvangen en begeleiden is de bezigheid die momenteel de hardeschijftijd in mijn schedel in beslag neemt. Alle vallen en opstaan dat ze doet, weerstand die ze heeft, verknallen van zaken dat ze veroorzaakt voor zichzelf: het is hoe het is, en hoe het gaat.

Maar: het volgende niet-levenspadproject is "West-Friesland autonoom"! We worden uitgezogen, leeggeroofd, misbruikt en als geldpot gebruikt door de landelijke overheid!
West-Friesland autonoom, Friezen een eigen identiteit! Van West-Friesland tot Friesland tot Ost-Friesland tot Nord-Friesland!

Of zo....