Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 10-12 t.m zondag 16-12-2007

Maandag de 10e en dinsdag de 11e: Het is ongelooflijk druk op het werk! We bulken van de orders, en het is hectisch! Blij toe, werk is inkomen en continuering van de toko! En dat is héél erg okee!

Maandag ben ik met een deel van de raad naar een avond over het Sociaal Medisch Centrum (SMC) geweest. Persoonlijk vind ik het nog steeds een moeilijk onderwerp, heel raar. Normaliter heb ik doorgaans toch eerder een goed onderbouwde mening en visie over zaken, maar dit vind ik al zolang het loopt hartstikke moeilijk. Toch heb ik nu wel een vrij duidelijk richting waarin ik denk, en nu nog overleg met de fractie om een goede fractiemening te krijgen.
Na de info ben ik met Christian Bokhove nog gaan nadiscussiëren over allerlei onderwerpen, in de Slof. Met Christian kun je lang praten omdat hij vrij stevig nadenkt over alles, en goed onderbouwt beargumenteert. De Slof was al in de Kerstsfeer, en dat is een leuk gezicht!

Dinsdag was een mailbox vol mails over zaken van de lokale politiek. Over Breedband, nog wat zaken, en een mail van Eelco Fijma van de PvdA dat er een foutje stond in m'n log van vorige week. Ik had vermeld dat ook de PvdA met de Kat en Hondbrug ingestemd had, maar in de raad hebben ze tegen gestemd omdat ze de brug niet mooi genoeg vonden. In m'n log was ik uitgegaan van wat er door de PvdA in de commissie gezegd was, maar uiteindelijk geldt wat in de raad gezegd wordt natuurlijk. Bij deze!

Vanaf donderdag verhuisactiviteiten voor m'n dochter en haar moedertje. Samen met de co van Petra ga ik alvast dozen van m'n dochter verkassen, en zoals iedereen weet hebben dochters vrij veel te verhuizen  Zaterdag wordt de grote verhuizing, en dan is er wéér wat geregeld in dit leven.
Dan op 12 januari Petra en co ook helpen verhuizen, na ze in het nieuwe huis geholpen te hebben te klussen met m'n twee linkerhanden (nou ja, zó links nu ook weer niet...) en stevige inzet.

Afgelopen weekend stond er in het NHD een goed, paginagroot stuk over drugs. Over Ghb. Het was door hoe het opgezet en geschreven was ook voor jongeren een goed toegankelijk artikel, en het is duidelijk dat het NHD ook de strijd tegen drugs aanpakt! Op een heel informerende wijze, gewoon vertellen hoe het gaat en wat jongeren er zelf van vinden. Okee!

Ook nog gelezen over de WMO, een stuk van 59 pagina's. Da's veel, en het wordt behandeld in de commissie BOFS van aanstaande maandag. Het is krap tijd allemaal voor me momenteel, maar wat moet dat moet. Een arbeidzaam leven houdt je bij de tijd zeggen ze wel eens, en dat geloof ik eigenlijk ook wel.

Voor de rest denk ik de laatste tijd veel na over hoe het allemaal gaat tegenwoordig in de wereld om ons heen. Soms krijg je het gevoel dat het eigenlijk onmogelijk is dat het zo op deze manier nog lang doorgaat. Het steeds meer ego-gerichte van mensen, het steeds meer materiaalverzamelende van mensen, de wereld die op begint te raken, het vele leven dat druk aan het uitsterven is, steeds meer gifstoffen in de eco-systemen die steeds meer invloed krijgen op lichamen van al wat leeft, steeds meer ontdekkingen over onze leefwijze in het westen en de gebieden waar die leefwijze heen geëxporteerd is wat betreft de invloed die deze leefwijze heeft op onze geestelijke gesteldheid door chemicaliën, en het gaat allemaal maar door.
Al eerder heb ik wel eens gezegd dat het bijna allemaal afhangt van electriciteit. Als dat lang zou uitvallen dat valt de hele boel in elkaar. Voedselproductie op de nu benodigde schaal is onmogelijk, transport wordt onmogelijk, polders leegmalen is onmogelijk doordat dit nu allemaal electrisch gaat, communicatie is grotendeels onmogelijk, drinkwater in ons wat dit betreft overbevolkt geworden land is weg, en eigenlijk denk ik dat er van de bijna 17 miljoen zo'n 10 miljoen het eerste half jaar dood zullen gaan in ons land als electra op grote schaal wegvalt en er niets van buitenaf komt. Het geweld om voedsel en drinken zal overweldigend zijn, de sterksten overleven. En dat allemaal puur en alleen om electriciteit... Zo heel ver ligt dit niet van ons af, de hel is altijd dichterbij dan dat je denkt! Het is een zeer fragiel geheel waar we in leven, al lijkt het allemaal zo stevig.

Maar ja, maar eens gaan slapen. Morgen weer een dag, en daarna nóg vele hoop ik.

Woensdag de 12e blijkt dat er veel commotie is over de schriftelijke vragen die ik gesteld heb over dingen van Breedband. Dat had ik niet verwacht moet ik eerlijk zeggen. Het zijn voor mij gewoon vragen die je als raadslid stelt over iets wat je wilt weten.
Het is zo dat mensen de toelichting bij de vragen nogal beschuldigend vinden, maar dat begrijp ik dus niet. Die toelichting eindig ik juist met dat ik vragen stel om verheldering, maar ook om de mensen die betrokken zijn van Breedband, peuterspeelzalen en wethouders geen imagoschade te laten ondervinden. Van Breedband heb je medewerkers en bestuursleden waar het om gaat, van de speelzalen de medewerksters, en in het stadsbestuur de wethouders. Het soort praatjes dat mij bereikte leidt altijd een eigen leven, en dat is wat niet moet. Het gaat juist om hoe het werkelijk zit.
Wat ik wel zo bedoel is dat ik het niet goed vind hoe Woondiensten en Breedband uit elkaar gegaan zijn. Dat is in mijn ogen nog een steeds een crime, het had niet moeten gebeuren.
Aan de andere kant is het zo dat er altijd wel mensen zijn die boos op je worden, wát je ook doet of zegt. Als je A zegt wordt X boos, en hel je dan over naar B dan wordt Y boos. Ik weet niet anders de afgelopen jaren, er is altijd wel iemand boos. Soms ikzelf ook trouwens, zo gaat dat nu eenmaal. In het leven, in wat voor een situatie dan ook, is het niet iedereen naar de zin te maken, en dan blijft als enige over dat je je eigen visie volgt. In samenwerking met anderen of niet, iets anders kan niet.

We hebben ook een mail gekregen dat de conceptbeleidsnota WMO een maand uitgesteld wordt. Normaliter zou ik daar van balen, maar nu niet zo erg als normaliter. Nu kan ik het beter voorbereiden dan tot nogtoe mogelijk was voor me. Het is een belangrijk stuk!

Tja, en er zijn erg veel mails overal over binnen gekomen. Dus ook veel om te beantwoorden. Daarnaast veel te bellen en veel om over gebeld te worden. Een Nokiabatterij bijna leeg gebeld vanavond! Het is allemaal wat...

Op de Kabelkrant las ik over mezelf dat ik een enfant terrible ben in de politiek. Soms denk ik wel eens dat heel Enkhuizen uit enfants terribles bestaat, mensen hier zijn toch wel een apart slag volk! Persoonlijk mag ik dat wel, mensen hebben meningen en dat is okee!! Zéker als ze er ook voor opkomen!

Donderdag de 13e weer knoeperdhard gewerkt! Dan nog een week na deze week, en daarna hebben we als het goed is kerstvakantie. Dan ga ik Petra en co helpen met hun verhuizingsbezigheden.
Vanavond heb ik m'n dochter en haar moedertje geholpen, maar er was niet veel meer te helpen omdat de ouders van m'n dochter haar vriendje en de zoon van m'n dochter haar moeder overdags gisteren en vanavond gigantisch in de weer geweest waren.... Tjee, dat heet dus buffelen! Ik ging heen om te sjouwen, maar dat werd alleen uitladen.
Zaterdag gaan we met dezelfde ploeg en de co van Petra er nog bij de restwerkzaamheden en sjouwbezigheden verrichten, en dan zitten ze in hun nieuwe huisje!  Hartstikke tof!!
Dan zal ik op enige datum weer richting m'n eigen huis moeten vertrekken natuurlijk, en dat zal ook weer wennen zijn. Nu bij de vriendin van de Vette Knol inwonen is toch wel érg gewend mag ik wel zeggen. Zó ben je gewend aan in je ééntje wonen, zó ben je ineens gewend aan met anderen samen in een huis te wonen. Raar hoor...

Vanochtend moest ik voor het eerst dit jaar ijskrabben, en dat was ook weer raar. Al doe ik niet echt aan krabben, voor zoiets heb ik een handige spuit met ruitenontdooier.
Het lijkt nu niet zo, maar ik blijf volhouden dat we een ijskoude winter gaan krijgen! Ook al is het nu nog best wel warm en zo.
Over 8 dagen hebben we trouwens alweer de kortste dag van het jaar! In het donker naar je werk, en in het donker naar huis. Gisterochtend reed ook de zoutstrooier weer over straat, dus een beetje een winters tintje ontstaat al in ons landje.

En voor de rest: enige hectiekjes kleuren wederom het linnen binnen de lijst van het levensschilderij. Maar zonder schilderij is een lijst toch ook niet veel waard lijkt me...
Ik ga weer lekker voldaan en tevree pitten na een dagje gestaalde noeste en nuttige arbeid!

Vrijdag de 14e t/m zondag de 16e: Zo, dochter Langbroek en haar moedertje zitten in hun nieuwe huisje! Een hele groep mensen heeft zaterdag de tijd genomen ze te installeren in het nieuwe stulpje, en dat is hartstikke okee!  Dat betekent dat ikzelf weer m'n eigen bedoeninkje ga betrekken. Dochter en haar moedertje hebben als dank een heel mooi kerststuk achtergelaten voor me, en nog wat moois om m'n Langbroekhol wat gezelliger te maken. Mannen zijn daar gemiddeld genomen toch wat minder goed in lijkt wel, het creëren van "nestleefbaarheid" ligt bij vrouwen op één of andere manier toch beter in hun vermogens dan bij kerels. Ook als die heren hun best ervoor doen kunnen de meeste vrouwen het tóch evengoed beter. Raar hè?

Zaterdagavond met Petra en co, en Petrazusje Joseetje met haar nieuw verworven relatie naar lichtjesavond geweest. Daarna een paar biertjes gehaald in café De Slof, en dat was erg gezellig.
Petrazusje haar nieuwe aanwinst in het leven heet Hadleigh, en dat is een in mijn ogen soort naam die bij verhalen behoort als van Tolkien en zo. Zo'n naam van een mens die een hoofdrol speelt in een wereld van bostrollen, kabouters, gnomen, kobolten en magische bomen. Hij moet dan één of andere steen zien te redden die het lot van de wereld kan bepalen en wat dan verkeerd kan aflopen als die steen in verkeerde handen valt.
Zo'n soort naam dus, en ik weet eigenlijk nooit hoe je zoiets uitspreekt. Maar nu weet ik dat je gewoon Hètli kan zeggen, en dat valt dan wel weer mee

Zondag ben ik boodschappen gaan doen voor het eigen huis. Daar moet ook wat te bikken in huis zijn natuurlijk. Toch wel makkelijk dat op zondags boodschappen kunnen halen, anders had ik dus gewoon niets te eten gehad wegens gebrek aan tijd om het te kunnen halen.
's Avonds zijn de vriendin van de Vette Knol en ik naar Dikke Mik gegaan, daar kun je lekkere saté eten namelijk! En lekker eten is één van de grote geneugten des levens die dat leven bijzonder aangenaam kunnen maken!

Voor de rest heb ik dit weekend tussen alles door ook evengoed nog dingen gelezen, en wat vragen gesteld richting het college over een aantal zaken. Ook nog twee burger-iemanden gesproken met vragen over politiek, en daar heengegaan om te overleggen over zaken die aangepakt moeten worden. Zo gaat het langzaam richting Kerst.
Ondanks m'n heidenschap is Kerst door de intentie van het geheel evengoed toch altijd een moment van bezinning voor me, een gelegenheid om wat langer de tijd te (kunnen) nemen wat meer en dieper na te denken over de zaken des levens die er voor de mensen in je omgeving en voor jezelf toe doen.
Maar eerst maandag de commissie BOFS en nog een week werken!