Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 11-12 t/m zondag 17-12-2006

Maandag de 11e: Afgelopen weekend afschuwelijk druk gehad op een manier waarop het net lijkt of je het niet druk hebt. Ik denk dat de meesten het verschijnsel wel kennen, je bent bezig met van alles zonder dat er een fysiek zichtbaar iets tevoorschijn getoverd wordt dat aanduidt dat je bezig bent geweest met van alles. That's life! Of vooral juist life...
Deze week wordt het naar ik hoorde weer eens superdruk op het werk ook, dus dat is in verband met arbeidspotentie een goede zaak. In verband met samengaan met private dingen van het moment betekent het dat het wederom hangen en wurgen wordt m'n stukken te lezen. Het lukt wel, maar onder pressie. Da's de derde maand al dat dit zo is, maar ik denk dat het in januari weer het oude "volop er tegenaan kunnen gaan" is zoals ik altijd eigenlijk doe. That's.... etc. Ook als lokale politicus gaat het eigen privéleven soms harduit vóór, dat is nu eenmaal zo.
Afgelopen weekend las ik ook dat het huis van de familie Tuytel, de Witte Villa, langzaam in elkaar dondert door de werkzaamheden aan de nieuw te bouwen Fruittuinen. Dit vind ik toch maar wat hoor! Woon je als burger mooi in een huis, hartstikke blij met wat je gekocht hebt, krijg je door overheidsbeslissingen te maken met dit soort dingen! Voor de zoveelste keer een voorbeeld dat je als burger in dit land, of nu in deze EU, helemaal niets voorstelt. Je belangen zijn alleen belangen als ze toevallig in overeenstemming zijn of ingepast kunnen worden in belangen van grote investeerders en/of kapitaaleigenaren of -instanties! Het speeltje "democratie en inspraak van burgers" nadert nu duidelijk het einde van z'n mogelijkheden, en we krijgen de digitale versie "internet" ervoor terug om de schijnvrijheid van wat we willen zeggen en aan invloed willen krijgen als burger ervoor terug. Waardeloos! Je zal maar in je blij bij elkaar gekochte en gespaarde en gehypothekeerde huisje wonen, en dit gebeurt allemaal! Bar...
Voor de rest hoor ik al dagen allerlei alarmerende dingen, en het klapstuk ervan toevallig vanavond van een zeer betrokken mederaadslid in de kleur van de onderkant van een kardinaaltetra. Maar dat komt allemaal nog wel, en dus duidelijk écht niet alleen van mij...

Dinsdag de 12e de hele avond gelezen voor zover mogelijk. De Startnotitie Armoedebeleid is heel interessant om te lezen, en er staan veel gegevens in. Twee clusters hebben de gezamenlijke gegevens naast elkaar gelegd, het integraal bekeken en er een visie op los gelaten. Dat vind ik wel goed moet ik zeggen, de raad heeft er een leidraad aan als uitgangspunt van denken en om er een visie op te verkrijgen.
Het ambtenarenapparaat heeft soms veel werk aan wat de volksvertegenwoordiging allemaal wil, en ook aan wat landelijk opgelegd wordt aan de gemeenteraden. De raad heeft dan ook nog eens in 2004 besloten om te bezuinigen, om efficiënter te werken, om te bezuinigen op het apparaat, en zo werkt de raad zichzelf in al z'n ambities soms nogal eens tegen. Ik denk dat dit zo is, maar het heeft er in ieder geval minimaal de schijn van. Als ambtenaar kan ik me voorstellen dat je er soms gestuiterd van wordt eerlijk gezegd, het moet bij tijd en wijle behoorlijk wat frustraties opleveren. Mij zou het dat zeker wel doen. Soms wordt er denk ik wel eens ietwat snerend gepraat over geschreven notities en nota's, terwijl de uitvoerende medewerkers zich er gewoon goed voor ingezet hebben. De verantwoordelijken, de portefeuillehouders, zijn degenen die er op elk denkbaar punt dan ook op aangesproken moeten worden, ook indirect gezien. Als ze dat sneaky zouden proberen te vermijden moeten ze een ander beroep kiezen lijkt me, al gebeurt dat niet echt hoor.
Als ik het zo bekijk is werken in het bedrijfsleven een stuk harder qua mogelijke verhoudingen en onzekerheden en druk om winst te maken, maar werken bij een gemeente nogal eens frustrerend qua houding van politici over allerlei zaken. Op ambtenaren moet dat denk ik wel eens behoorlijk inconsequent overkomen. Al zitten bij ambtenaren natuurlijk soms net zulke galbakjes als in het bedrijfsleven, dat soort dingen is overal hetzelfde. Dat heb je ook bij verenigingen, clubs, vriendengroepen, religieuze clubs, politieke partijen etc. We zijn allemaal maar mensen...
Welterusten.

Woensdag de 13e tot en met vrijdag de 15e: De afgelopen dagen ondanks tijdelijk chronisch gebrek aan tijd toch veel bezig met zaken van politieke aard, en er veel over nagedacht. Donderdagavond ook nog fractievergadering gehad, en dat was vruchtbaar qua onderlinge inzichtsgelijktrekkingen. Iets dat positief vruchtbaar is, is altijd goed!
Vandaag, vrijdag, het kerstpakket van het werk meegekregen. Mooi pakket moet ik zeggen, leuk! Ook een vruchtbaar iets, je wordt van zoiets altijd een beetje blij. Dat heb ik toch al gauw als iemand zomaar iets aan me geeft, het is leuk om iets te krijgen. Net zoals mensen dingen geven, is ook zo leuk!
Vanmiddag nog een gerucht gehoord over de rechtszaak betreffende Nogal Wiedus. Naar ik begreep is die rechtszaak door Nogal Wiedus gewonnen, en gaat het de gemeente een hoop geld kosten aan schadevergoeding en inkomstenderving. Volgens de tongen zouden dan de jongens die nu op het Verlaat zitten dan weg moeten, en mag Aad Duin een coffeeshop openen. Tja, ben benieuwd wat er nu precies waar is. Ik ga in ieder geval eerst de kerstmarkt op en straks naar de Westerkerk met m'n dochter, een gezellig avondje hoop ik. Boodschappen al in huis, eten al achter de kiezen, de avond nog voor ons!

Zaterdag de 16e en zondag de 17e: Zo zittend achter m'n pctje, grote bak koffie voor m'n neus, kestliedjes draaiende, dochter nog in de overmatige puberslaaptijden, de cv die voelbaar snel aan het opwarmen is, is het leven toch niet slecht!
Vrijdag ben ik met dochter de kerstmarkt opgegaan. Ze wilde kijken of ze iets kon kopen voor het schoolfeest, textiele puberuitingsvormen etc. In het kader daarvan ging ze in een soort formule-1 tempo die markt over, met mij als een soort overbodig wormvormig aanhangsel erachteraan. De snelheid was zo hoog dat de kraampjes als een waas aan me voorbij trokken! Zó snel werkt m'n netvlies op deze leeftijd nu ook niet meer... Of je nu achter een echtgenote, vrouw-partner, kameraadvriendin of dochter aanloopt om kleding te zoeken voor het verfraaien van vrouwenuiterlijkheden, het gaat allemaal hetzelfde!  Hahahaha! Maar dames zijn wel leuk hoor, het is héél anders dan met mannen.
De rem kwam erop bij de kraam van de lokale SP. Toen werd het natuurlijk even mijn feestje ipv dochters feestje. De SP was een wensboom aan het maken, mensen konden een kaartje met een wens aan de gemeente in een boom hangen, en die gaan ze aan de gemeente overhandigen. Leuk initiatief vond ik, en geinig bedacht. Ik raakte in gesprek met Stella Quasten, en Stella is vrouw én SPer, en dat is qua praten dus nog eens dubbel op!  We stonden mooi te kouten, en bij de SP bleek ook nog een oud-collega van me aangesloten te zijn uit Schellinkhout. Met die gozer heb ik jaren gewerkt, en me altijd kapot gelachen! Dát was me toch een figuur! Maar humor van de bovenste, en soms onderste, plank!  Na een tijdje werd dochter Langbroek weer mondig, na de verbijstering over papa Langbroek die haar kledingqueeste durfde te onderbreken, en gingen we dus weer op pad.
Na deze wereldreis zijn dochter en ik naar de Westerkerk gegaan, het afsluitingsfeest van Enkhuizen650. Het was leuk daar, er traden kinderen op, er was een veiling, en er waren gezellig veel mensen. Ik kwam uiteraard Jan van Oostende nog tegen met zijn dochter, en we raakten in gesprek. De dochters keken elkander aan, met beiden langzaam naar beneden zakkende mondhoeken over de intense saaiheid van de gesprekken waar hun vaders zo bulderend om konden lachen. Tja, generatiekloven, vaders en dochters, het is allemaal wat. Maar na een half uurtje hadden de twee puberdames elkaar ook gevonden, en trokken ze samen op door het Enkhuizer gebeuren. Ze kregen van Roel Mulder van Radio Enkhuizen nog het aanbod om samen een jongerenprogramma te maken, en na een eerste verlegen ongeloof op beider gezichter kreeg ik de indruk dat ze dit allebei toch eigenlijk wel erg leuk zouden vinden... Ben benieuwd!
Maar dat afsluitfeest was leuk dus. De lasershow was goed gedaan, de optredens van jongeren waren leuk, er waren erg veel mensen gezellig aanwezig, en het ging zoals het hoort.
Zaterdags ben ik met de vriendin van de Vette Knol en ons beider dochters naar de lichtjesavond geweest, en dat is ook leuk. Mooi om te zien! Het trekt ook steeds meer bezoekers zag ik, en steeds meer mensen doen mee aan het met lichtjes versieren van de straten. De plekjes muziek zijn ook een aanwinst voor die avond, het zijn leuke onderbrekingspunten om even te blijven hangen. En zo is het weer leuk om in onze stad te vertoeven!
En vandaag, op zondag, zal ik met dochter Langbroek vanuit de joods-christelijke-heidense tradities het huis enigszins gaan opfleuren met dennentakachtige dingen, gekleurde ballen, kaarsen en een kunstboompje van Blokker. Dan nog een weekje werken, en daarna 10 dagen vrij! Tien dagen, met de weekenden meegerekend! Dat is langer dan dat ik ooit in de afgelopen drie jaar gehad heb! Tien dagen los van het proletariërsdom, het lokale politiekendom, het boodschappendom, het papierenlezendom...