Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 27-11 t/m zondag 3-12-2006

Maandag de 27e en dinsag de 28e: Pfff, het is op één of andere manier druk! Ik probeer al vanaf zondag een rapport ergens over te lezen, maar het schiet niet op zo. Vanavond was ik ook pas om kwart voor elf klaar, er gebeurt weer van alles.
Afgelopen zondagochtend hoorde ik op Radio Enkhuizen een interview van Roel Mulder met de Enkhuizer SP-raadsleden Stella Quasten en Christian Bokhove. Het was leuk om naar te luisteren, je hoort wat meer van de achtergronden van mensen die je redelijk vaak ziet door de politiek.
In het interview viel ook het woord "emotie" in verband met politiek. Toevallig zat ik daar afgelopen week aan te denken door hoe de commissie BOFS ging maandag de 20e. Volgens mij is politiek in de basis puur emotie. De emotie bepaalt bij mensen wat ze goed vinden en slecht, en dus wat ze in een samenleving goed vinden of juist niet. De ratio bepaalt niets van goed en slecht, mooi of lelijk, leuk of niet leuk. De ratio is hooguit een instrument waarmee de emotie kan uitvoeren wat ze wil bereiken, kan beredeneren waarom de emotie iets wil.
Maar het idee achter liberalisme, socialisme, religie, rechtvaardigheid, individualisme etc, is een puur emotioneel gebeuren. De ratio beredeneert de argumenten achteraf bij die emotie, en vindt de weg om het doel van de emotie te bereiken. Die weg leidt door een veld van elementen die bestaan uit belangen van personen en groepen, geografische omstandigheden, demografische omstandigheden, financiële mogelijkheden en prioriteitsstellingen, en nog veel meer. Maar de basis bestaat uit emotie.
Die emotie ligt bij iedereen anders, naargelang de potentie van personen, achtergronden van personen, erfelijke eigenschappen etc. Daarom is het niet zo gek als politici op voor hen door emotie bepaalde punten niet altijd rationeel te werk gaan, of zich niet altijd rationeel uiten. Dat emotioneel uiten deed ik vorige week maandag op het punt van personeel van de buitendienst, en dat deed de burgemeester door mijn opmerkingen ook in emotie terug. Volgens mij moeten we dat elkaar niet kwalijk nemen. Je kunt als mensen elkaar niet kwalijk nemen dat er emotioneel gereageerd kan worden in een "spel" dat in de basis bestaat uit en gevormd wordt door emotionele uitgangspunten.
Nou, weer wat geleerd...

Woensdag de 29e: 't Is allemaal weer wat in Enkhuizen.... Olifanten in de stad, Bertolt Zalm in de krant, Nogal Wiedus begint weer een rechtszaak, ik hoorde weer boze mensen, morgen fractievergadering, ik weet niet waar ik dat boek en die DVD van Enkhuizen650 kan kopen met die slag tegen de Grootebroekers, en het is herfst maar dan warmer.
Ik ben wel benieuwd wat voor een regering we gaan krijgen, en wat die dan voor plannen hebben voor de komende vier jaren. Zo te zien gaan het CDA, de PvdA en de SP praten. Maar dat zegt niets natuurlijk, de PvdA en het CDA hebben wel vaker gepraat. Het zijn niet de beste vrienden, eigenlijk helemaal geen vrienden. Dat is al jaren zo, en ik denk dat dit altijd zo zal blijven. Twee partijen die toch gericht zijn op bestuursmacht, en schijnbaar op bestuursmacht óm die bestuursmacht, kunnen nu eenmaal niets anders dan vechten en slinkse strategieën bedenken om de macht. Ik vraag me wel af waar de SP in dit geheel blijft. De SPers zijn ook niet dom, maar dit soort slinksigheid kennen ze alleen als oppositiepartij en campagnevoerders. Binnen een bestuur of regering is weer héél wat anders, en voor hen volkomen nieuw. Er zullen daar vier jaar lang nog heel wat boze dingen ingeslikt moeten worden, mochten ze in een regering komen te zitten met PvdA en CDA... Ai ai ai! Maar ja, ze zeggen in de VS: "No pain, no gain", en dat is wel waar denk ik.
Zaterdag Sinterklaas vieren met de vriendin van de Vette Knol, haar en mijn dochter en mezelf. Haar dochter heeft vorige week ontdekt dat Sinterklaas een sprookje is, maar het drama was klein. Ze zei: "Oh mam, da's makkelijk. Dan hoef ik geen briefje naar Sinterklaas te schrijven, maar dan kan ik gewoon tegen jou zeggen wat ik leuk vind om te krijgen"... Tja, die is in vier jaar tijd van Spaanse allochtoon veranderd in een nuchtere Westfriezin!  Zat erin natuurlijk, haar moeder is ook al half-Enkhuizer van geboorte. En dat heethoofdige Spaanse is er hier in dit kleiland zó weer uit!
Ik moet eerlijk zeggen dat toen ik van de moeder van mijn dochter hoorde dat die ontdekt had dat Sinterklaas niet bestaat, en wat er allemaal aan theatraliteit op volgde, ik met een schuldcomplex van maanden rondliep! Geen boek van Dr. Spock dat daar iets tegen kon doen! Maar ook dat is in de nevelen der tijd weer verhuld geraakt, en nu kan m'n dochter meedoen met de grote leugen tegen andere kindjes. Het is ook zo leuk!

Donderdag de 30e t/m zaterdag de 2e: Het is alweer 2 december. ongelooflijk... Wat gaat dit snel! Komt volgens mij ook doordat je constant bezig bent en dan geen erg in de tijd hebt. Net zoals uren op je werk soms gigantisch snel gaan als je het druk hebt, en het dan ineens tijd is. Ik hoop niet dat m'n hele leven zo snel voorbij gaat voor het gevoel, dat is weer wat minder! Het is op zich al zo kort vind ik, vooral ten opzichte van al het interessante dat allemaal om je heen gebeurt. Het is allemaal heel intrigerend, en op een dag moet je dat missen omdat je dood gaat. Jammer!
Donderdag weer een ouderwetse steunfractievergadering voor de raad gehad. Ik heb zoals gewoonlijk weer in volledige verbijstering zitten kijken en luisteren naar onze vergadering, naar wat daar allemaal gezegd wordt en wat er gebeurt... Het is écht gewoon hártstikke grappig, ik lig daar stiekem en niet-stiekem altijd in een deuk!  Volgens mij komt het doordat het zo'n diverse partij is, de neuzen staan in het begin van de avond per definitie alle kanten op, met daarbij nog een stel kanten waarvan je niet had kunnen vermoeden dat die bestonden... Hahaha! En tóch is het een eenheid, dat maakt het zo tof!
Wat ik absoluut niet tof vind is die laptops die we laatst in bruikleen hadden gekregen voor het raadswerk. Die dingen bleken vanuit de overheid gewoon compleet via internet gereguleerd te kunnen worden, en je had er zelf geen enkele invloed op. Feitelijk een soort Orwelliaanse digitale Big Brother in je huis! Dat wil ik ook absoluut niet, en ik was niet de enige. Daarom kregen we een mail dat dit veranderd kon worden, maar als arbeider kon ik op die dag toch écht niet om dat ding naar het stadhuis te brengen. Arbeiders die ook nog verantwoording dragen hebben nu eenmaal niet zomaar ineens de tijd om even weg te gaan van de verantwoording, werk gaat voor! Ten allen tijde! Nu heb ik dus een spion in huis die ik nooit zal gaan gebruiken, ik ben niet van plan welke overheid dan ook nóg meer invloed en inkijk te laten krijgen op wat ik allemaal uitvoer op de digitale snelweg... Wat dat betreft dacht ik even terug aan de 19e-eeuwse linkse en rechtse anarchisten en hun daden, en ik kon daar, vertaald naar deze tijd en haar normen, weer even héél goed inkomen!


Anarchisten: wát nou overheid die alles maar bepaalt!!

Van de week dacht ik, ik gooi dat ding wel in de Oude Gracht of ik geef hem weg, ik hoef geen spullen die ik toch niet gebruik. Sowieso heb ik al iets tegen veel troep en bezit dat "aan me plakt", het belemmert je alleen maar in je bewegen. Maar ik dacht er net op tijd bij na dat dit apparaat niet van mij was, maar van de gemeente cq belastingbetaler. Dus breng ik hem wel een keer terug, voor de raadsvergadering of zo. Dan koop ik mooi zelf zo'n apparaat als ik ooit een keer geld over heb in een toekomst. In mijn leven niét nóg meer overheden die zich overal verlekkerd mee bemoeien terwijl ik dat niet wil!
Maar vandaag, vanavond, gaan de vriendin van de Vette Knol en ik met ons beider kids Sinterklaas vieren. Na een goed op de consument gerichte detailhandelcampagne voor de Sinterklaastijd hebben we allebei weer ons consumentisme gebotvierd, en zijn we weer heel wat centjes lichter...  Had er bijna een laptop voor kunnen kopen...
Vanmiddag nog even de stad in om de laatste kleine dingetjes aan te schaffen, en naar een 2e-handsfiets kijken voor dochter Langbroek die even tijdelijk bij papa Langbroek bivakkeert, en het grote Klazengebeuren kan gaan plaatsvinden. Maar eerst dan op de Vette Knol iets eten dat daar gemaakt is, en dáár heb ik nu al, ondanks dat net m'n ontbijt in m'n overvoede maag zit, trek in!

Zondag de 3e zijn alle Klaasperikelen weer achter de rug. De kidsbuit is weer binnen! M'n dochter heeft allerlei laboratoriumachtige en martelwerktuiguitziende spullen gehad waarmee dames een hoop uiterlijke metamorfoses kunnen bewerkstelligen bij zichzelf...  En was daarmee bijzonder blij! De dochter van de vriendin van de Vette Knol heeft nog de leeftijd om gewoon kleinedochterdingetjes te bekomen, en was daar ook bijzonder blij mee. Om het feest compleet te maken stopte m'n DVD-speler er vanavond mee, en moet ik dus een nieuwe halen als ik digitale gebeurtenissen wil bezien. Bijvoorbeeld de Slag tegen de Broekers, die heb ik gehaald vanmiddag.
Aanstaande week wordt een buitendedeurweekje. Dinsdagavond ga ik iemands computer even nalopen, woensdagavond de raadsvergadering met niets dat ik in de commissie behandeld heb dus rustig voor mij, donderdag ouderavond op de RSG en vrijdag iets bij iemand bespreken en voor iemand schrijven. En zo gaat het leven door, net als alle levens op deze planeet van actieve gezonde mensen.
Na het grote Klaasgebeuren zat ik op internet de geschiedenis van alle grote rijken te lezen in de historie. Ze gaan allemaal uiteindelijk ten onder aan te groot zijn lijkt wel, de boel wordt onbestuurbaar. Iedereen en alles om ze heen knaagt aan de macht van zo'n rijk, en op een gegeven moment gaan ze verdragen sluiten om de lieve vrede te bewaren met de knagers. Feitelijk is dat uit onmacht. De knagers worden op een gegeven moment bijna onafhankelijke delen binnen zo'n rijk, en zijn dan slechts in naam en op papier nog maar deel van die rijken. Misschien is dat wel de manier voor anti-EUers om te gaan handelen, zoveel mogelijk meewerken om de EU zich kapot te laten groeien. De boel wordt onbestuurbaar, en bestaat op zeker moment alleen in naam nog uit een Europese eenheid. Binnen die imaginaire eenheid kun je dan doen wat je wilt, de vrijheid lonkt je tegemoet! Helaas heb je dan wel met generaties in tijd te dealen, dus mensen zelf hebben er in hun leven niets aan. Plus dat het verschil met vroegere tijden is is dat de techniek steeds meer terwille van machthebbers staat om macht en controle over mensenmassa's te consolideren. Vrij heftig! Al is het dan natuurlijk ook zo dat de techniek dan ook ter beschikking staat voor wat in de ogen van de machthebbers anti-autoritaire en anti-machthebbersboefjes zijn. Maar ja, in mijn leven is dat allemaal niet aan de orde denk ik. De technoknagers aan de digitale randen van de grote rijken van de toekomst zijn nu nog babietjes of daar de kinderen van.
Ik ga morgen maar gewoon naar m'n werk, en kijk 's avonds naar het journaal of er al nieuws is over kabinetten...