Hans Langbroek,raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 21-11 t/m zondag 27-11-2011

 

Maandag de 21e t/m zondag de 27e: Deze week waren de commissies BOFS en Grondgebied. Beiden hadden interessante en belangrijke agendas. Doorgaans zit ik zelf in de commissie BOFS, maar deze keer nam Rob de Jong het waar voor me.

Ik heb een deel van de commissies via Radio Enkhuizen kunnen beluisteren. BOFS klonk zo door de radiospeaker niet echt heel erg vol vuur, en was zelfs een beetje saai om te horen. Grondgebied heb ik maar een kwartier kunnen luisteren, daarna had ik Claudiabespreking met medevoogd broer van Inge en exvrouw Anneke. Het leven neemt met enige regelmaat de overhand qua tijd en impact, zo gaat dat wel nu eenmaal wel eens.

 

Wat me nog steeds bevreemdt is het verschil in rechtsgelijkheid voor werknemers van de overheid en die uit het bedrijfsleven.

Een mooi voorbeeld is het volgende: Afgelopen week stond in de kranten te lezen dat drie leidinggevende werknemers van het bedrijf Chemiepack uit Moerdijk door het Openbaar Ministerie voor de rechter gedaagd zijn wegens een mogelijk aandeel in verantwoordelijkheid voor de milieuschade die ontstaan is door de brand in het bedrijf. Duidelijk dus: niet alleen het nu failliete bedrijf wordt verantwoordelijk gesteld, maar ook de werknemers persoonlijk!

Als men dat nu eens vertaalt naar de overheid met zaken betreffende bijvoorbeeld de gifschepen Otapan en Probo Koala, waarin de overheid faliekant gefaald heeft, en dus de verantwoordelijke werknemers/ambtenaren ook, dan is er nogal een verschil in omgaan met die zaken!

 

De overheid staat nit voor de rechter, en de betreffende verantwoordelijke overheidswerknemers/ambtenaren k niet! Dat terwijl de gepleegde fraudes vl duidelijker aantoonbaar zijn, en de milieuschades die deze fraudes opgeleverd zouden hebben bij niet-ontdekking immens veel groter geweest zouden zijn. Met ook nog grotere gezondheidsgevolgen op de langere termijn voor behoorlijke groepen mensen.

De overheid houdt zichzelf uit de gevarenzone, en ook zn werknemers. Het is onwaarschijnlijk, en feitelijk levensgevaarlijk, dat een dergelijke organisatie die verantwoordelijk is voor het bestuur van een compleet land, op een dergelijk onverantwoordelijke wijze met zn eigen verantwoordelijkheden omgaat.

Evenals die werknemers, ze zijn haast sociopatisch bezig richting hun medemensen en de leefomgevingen van die medemensen. Letterlijk crimineel dus. Maar: gn vervolging mogelijk!

 

Dt is dus de overheid die erover klaagt dat de burgers steeds minder vertrouwen hebben in de overheid Dat wantrouwen is in alle opzichten volkomen terecht. Het is dan ook de burgerplicht van elke burger van een land om immer en altijd de overheid te bevechten in zn machtsaard. Een overheid dient altijd als de natuurlijke vijand van vrijheid en burgerschap gezien te worden, en nimmer als een entiteit waarmee samengewerkt kan worden. Dat is die overheid namelijk niet.

Overheden zijn een noodzakelijk kwaad, en ze bestaan uit mensen die onvermijdelijk gecorrumpeerd worden door de macht die ze toebedeeld is. Het is de aard van de grootste gemene deler van mensen nu eenmaal, bezie de geschiedenis in dit opzicht.

Macht corrumpeert, per definitie.

Overheden dienen dus door burgers bevochten te worden in hun macht, onophoudelijk. Ook als een burger tijdelijk afhankelijk is van die overheid. Een overheid die dit niet toestaat is een dictatuur.

 

Wat de afgelopen anderhalve week erg leuk was om te zien, was de dagenlang durende mist. Zoiets vind ik een geweldig gezicht! s Ochtends ga ik zo iets voor zevenen de deur uit, en dan loop ik vanuit de binnenstad naar Schepenwijk waar ik werk. In het donker, in de mist, is het prachtig om te lopen.

Het alsof je in een kleine magische wereld loopt, een klein Zen-universum! Zoals bij Zen gedachten komen en gedachten gaan, zonder oordeel en zonder doel, zo komen in het donker in dichte mist fietsers, lichten, bomen en autos vanuit het niets en gaan naar het niets. Mist in het donker, met leven onzichtbaar om je heen, is n van de fysieke uitingen van wat Zen is. Zoals ook een hete, bewegingsloze maar zinderende zomerdag dat kan zijn!

Behalve natuurlijk als je met de auto naar je werk moet en haast hebt, dan denk je s ochtends vroeg in de mist iets van: $#%&%*^%#$!!!!!!!!!

Maar het was koud s ochtends. Toch was het door de haast serene beslotenheid van de mist een warme kou. Het geeft rust, en sluit brullende vrachtwagens en haastbolides uit je waarneming. Een warme koude, een warme weldadige koude zoals de moeder die je troostte als je vroeger als klein kind kinderverdrietjes had.

 

Maar nu zijn we groot. We betalen hypotheken, en overtrokken energieprijzen met, naar steeds meer blijkt, onterechte CO2-heffingen. We betalen, en betalen, en betalen. We betalen marktprijzen, en aandeelhouders die vroeger niet door ons betaald hoefden te worden als we ziek waren of behoeftig werden. We zijn producten die geld op moeten leveren, vanaf onze geboorte tot aan onze dood aan toe.

 

Het enige antwoord daarop dat we kunnen geven is het creren van een parallelsamenleving die een landsoverheid buitensluit. Maar dat is weer een volgend verhaal! De laatste tijd schrijf ik toch langzamerhand weer wat vaker, dus ongetwijfeld ook eerdaags eens hierover.

Ik ga een kopje lindebloesemthee drinken. En nee, ik ben gn geitenwollensokkenGroenLinkser of altoNieuwEnkhuizer! Maar gewoon iemand die lindebloesemthee lekker en gezond vindt.

 

Morgen weer maandag, een goede dag om de week mee te beginnen! Er zijn mensjes wier toekomst afhangt van wat wij doen, namelijk alle kindertjes en kinderen die op deze wereld rondlopen!

Wie goed doet, die goed ontmoet, zeggen ze. Wel, ik ken behrlijk wat mensen die oprecht en liefdevol hun best proberen te doen. Zelf probeer ik het ook.

 

Vrede zij met u, werkze weer morgen.