Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 14-11 t/m zondag 20-11-2011

 

Deze week was het weer redelijk actief allemaal. Maandagavond hadden we als raadsleden een presentatie over de tot nog toe wel en niet gerealiseerde punten uit het Verkeersplan 2005-2015. Het verslag kwam grotendeels neer op de verbale vorm van wat er in de stukken stond die al eerder geleverd waren.

Daarnaast werd ons gevraagd om voor komende dinsdag de 22e in de raadscommissie Grondgebied punten aan te geven, zeg maar richtinggevende punten, om verder te kunnen met het verkeersplan. Dat is lastig, het lijkt me namelijk niet echt correct als een raadscommissie middels richtinggevende uitspraken een raadsbesluit een andere richting op laat gaan dan besloten was. Dat werd door anderen beaamd, en het zal op een gegeven moment feitelijk toch in de raad terug moeten komen.

In ieder geval accepteer ik zelf een verandering in het besluit op basis van wat in een commissie gezegd wordt, door wie dan ook, niet! Het zou een ontkrachting betekenen van de gekozen raad cq een ontkrachting van de democratische besluitvorming.

 

Dinsdagavond hadden we een info-avond over de komende veranderingen op WMO-gebied (Wet Maatschappelijke Ondersteuning). Het was een avond waarin raads- en commissieleden met de partijen die te maken hebben met de uitvoering van de WMO, in de breedte konden gaan praten over de komende veranderingen. Die veranderingen bij elkaar worden “de kanteling” genoemd.

Het was een voor mij vrij interessante avond, en ik heb hierdoor input van denken gekregen. De hele avond zèlf was een initiatief van de fractie GroenLinks Enkhuizen ism wethouder Klaas Kok van Welzijn.

Op zich kan ik de doelstellingen van de kanteling wel begrijpen, het is alleen jammer dat het geïnitieerd wordt door ordinaire bezuinigingsdriften. Daardoor zal er in de toekomst vrijwel zeker door het Rijk gehakt worden in wat de gemeentes aan resultaten weten te boeken in de overleggen met zorg- en welzijnspartijen uit “het veld”. Dit maakt het wat wrang soms, en ik hoop dat de cliënten om wie het uiteindelijk allemaal dient te gaan niet té zeer slachtoffer worden van zaken waartoe ze geen eigen mogelijkheden hebben die te veranderen; hoezeer ze dat ook zouden willen!

Afhankelijk zijn van de overheid terwijl je liever voor jezelf zou willen kunnen zorgen is voor de desbetreffende mensen een crime die door sommigen van andere politieke snitten dan ikzelf ben nog wel eens onderschat wordt denk ik.

 

Woensdagavond hadden ex en ik “besloten overleg” over Claudia en alles om haar heen. Dat soort zaken moeten ook gebeuren, het leven lijkt soms wel één groot overleg. Ex is de enige die ik laat roken in huis sinds ik zelf niet meer rook. Je ruikt het rookgebeuren daarna wel een dag of 3 goed in je huis als niet-roker zijnde, vooral als je van buiten komt. Vreemd dat ik dit vroeger zó gewend was dat ik het nooit opgemerkt heb!

Maar: ik ben nog steeds blij dat ik niet meer rook. Komende december de 31e al exact 3,5 jaar niet meer, en dat gaat ook niet meer gebeuren! Heel soms op een terrasje voel ik het nog even. Maar dat is een associatief gevoelen dat het brein als rudiment heeft door vroeger vaak aan elkaar gekoppelde momenten van aangenaam verpozen en roken. Een reactie van biochemische oorsprong dus die in een psychewerking vertaald wordt. Oftewel: restafval uit m’n brein dat vanzelf opdroogt.

 

Donderdag de fractiebijeenkomst gehad. In fractievergaderingen bespreekt men fractiezaken van allerlei snit: de agendapunten voor de raad of commissie, zaken die de fractie waarneemt waar de fractie mee aan de slag wil, ideeën in de fractie, praktische fractiezaken, politieke visies op onderwerpen die an sich op dat moment niet aan de orde zijn doch wel van belang geacht worden, etc.

Het is altijd weer een groot gebeuren over de zaken des levens uit het bestuur van de stad.

 

Vrijdag was direct uit werk vandaan het spirituele gebeuren aan de beurt met mevrouw de zuster predikante en mevrouw de priesteresse. Heel leuk weer, het belicht voor mij allemaal een totaal andere kant van het leven dan waaraan ik Moedertje Aarde en haar vaak vreemdsoortige bewoners altijd getoetst heb. Het is wezensvreemd; maar toch ook weer niet, omdat mensen nu eenmaal mensen zijn.

 

Zondagochtend was ik naar een brede religieuze beleving gegaan die door Agnès Schlüter in het Doopsgezinde kerkje aan het Venedie gegeven werd. Voor een heiden is zoiets bijzonder interessant. Zéker omdat toch vrij vaak uit onderzoekjes blijkt dat Nederlanders an sich niet direct atheïsten te noemen zijn, maar voor een groot deel meer onder de “ietsisten” te scharen zijn.

Hollanders zeggen vaak van: “Er is wel iets, maar wat dat is weet ik niet eigenlijk. Maar ergens geloof ik wel in iets, dat er iets is. Maar niet wat kerken zeggen, of moskeeën en zo.” Het ietsisme…

Agnès tracht een vorm te vinden om dat ietsisme in te kunnen gieten, om het te kunnen verbeelden in iets dat beantwoordt aan een soort religieus gevoelen dat leeft onder mensen zonder dat ze in een kerk zouden moeten komen zitten.

Ik denk dat het wel een goed streven is, al zal het niet makkelijk worden zoiets te vormen. Kerken als de Katholieke Kerk, Protestantse kerken etc, zijn instituten, inclusief hun vormgevingen van religie (dat wordt lithurgieën genoemd weet ik nu). Instituten geven datgene dat ze als macht of status zien niet snel op, leert de ervaring. Het is datgene waartegen ik op deze site nogal eens tekeer ben gegaan: de geloofsinstituties van christendom, islam en joden. Ik heb daadwerkelijk een hekel aan de machtsinstituten die bestaan, dus ook die van de religies!

Maar wat Agnès zoekt zou kunnen gaan werken, mits ze in de vormgeving iets weet te leggen dat herkenning teweeg kan brengen bij mensen, en een vervulling van een gevoelen dat in de lijn van ietsisme ligt.

Het is een voordeel te noemen van de Doopsgezinde gemeenschap dat ze dit soort vrijzinnigheid in religieuze beleving toestaat. Menig kerk of kerkje doet dat absolúút niet. De Doopsgezinden zijn voor zover ik weet in vroeger eeuwen om die vrijzinnigheid behoorlijk gevierendeeld, gevild, levend verbrand, doormidden gehakt, ontorgaand en anderszins geslacht door allerlei fanaten vanuit verschillende geloofsrichtingen….

Wat heidenen al niet meemaken! Maar wat méér religie in de openbare ruimte, buiten verplichtingen als boerka’s, doeken om hoofden, en grote zware dingen in je oren of om je nek usw, ben ik absoluut vóór religieuze verfraaiïng van de openbare ruimte. Goed voor diversiteit in straatbeeld, vrijheid van identiteitsuiting, leukigheid als je op een terras een biertje doet (al of niet met peuk), en gewoonweg leefbaarheid en onderling respect.

Daarnaast alle andere uiterlijkhedenuitingen en cultuurverbeeldingen die mensen weten te bedenken of verzinnen, en Pechtoldachtigen die hun grote intolerante monden houden, en dan moet het toch goed komen met Europa zou je denken!

 

En zaterdag? Gewoon huishoudelijke zaken uitgevoerd als stofzuigen, afwassen, wassen draaien en ophangen, brood halen, wat te bikken voor zaterdagavond in huis halen bij Edwin de Graaff in de Westerstraat etc.

 

Plus als allerlaatste: Exact op 11-11-2011 is het zoontje geboren van towaritch Petra en haar co! Een iets te vroeg geboren jongetje, maar nu al een dermate stoer ventje dat hij halfweg de week al met moeders mee naar huis mocht afgelopen week!

Wéér een bikkel erbij in Enkhuizen!