Hans Langbroek,raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 25-10 t/m zondag 31-10-2010

Maandag de 25e en dinsdag de 26e: Daarnet keek ik op TV naar de reacties van partijen op de regeringsverklaring van Mark Rutte. Wel interessant allemaal, en herkenbaar in de wijze en uitvoering waarin sommige zaken soms adrem, soms opportunistisch, soms met humor en soms humorloos (PvdA is niet altijd even vol vrolijkheid en jool bijvoorbeeld, eufemistisch gezegd.... ) en soms schijnheilig, verwoord worden door politici.
Grappig, ernstig grappig maar grappig en adrem, was de opmerking van mijn politieke bijna-idool Femke Halsema naar Geert Wilders nav de dubbele nationaliteit van staatssecretaris van Volksgezondheid Marlies Veldhuijzen van Zanten-Hyllner (CDA) die Nederlands-Zweeds is, namelijk dat Geert Wilders bang is voor de "Scandinavisering" van de Nederlandse samenleving... Hahaha! 

Nu kan ik in een behoorlijk aantal opzichten wat betreft de onverlichte vormen van die politieke islam best wel een hl eind met Geert Wilders meegaan, in een aantal zaken loopt wat hij denkt te zien exact parallel aan wat ik denk te zien. Maar die dubbele nationaliteit, drvan begrijp ik het cht totaal niet het probleem dat hij ermee heeft. Dat snap ik gewoon niet.
Zo'n dubbele nationaliteit lijkt mij ook wel leuk eigenlijk, eerlijk gezegd. Ik zou bijvoorbeeld best wel een Duits paspoort erbij willen hebben, dat kan heel handig zijn zoiets. En het is ook geinig omdat m'n moeder er geboren is.
Misschien een leuke motie voor het Europees parlement via GroenLinks: Dat iedere EU-burger een tweede nationaliteit erbij mag kiezen uit n van de andere EU-landen, en daarmee voortaan het leven doorgaan inclusief alles dat die tweede nationaliteit met zich meedraagt aan plichten n rechten! Ik ga morgen de fractie in Den Haag maar eens dat voorstel emailen!
Claudia, de dochter die ik van Inge gerfd heb, heeft ook twee nationaliteiten: namelijk de Spaanse nationaliteit en de Nederlandse nationaliteit. In mijn ogen moet ze gewoon het recht behouden die twee nationaliteiten te blijven koesteren en bewaren. Spanje is waar ze geboren is, en waarom zou je iemand verplichten het gevoel voor de eigen wortels te moeten vergeten?

Als je het ontstaan van de natiestaten bestudeert, hoe gek het ook klinkt maar dat is een kapitalistische uitvinding die eerst helemaal niet bestond, dan zie je hoe er door willekeurige zaken en toevallige gebeurtenissen grenzen getrokken zijn.
In mijn ogen zijn nationaliteiten in de huidige vorm een totaal kunstmatig en met dwang opgelegd iets dat volledig aan natuurlijk ontstane identiteiten voorbij gaat. Het is puur en alleen opgelegd om een kleine elite een goed werkend instrument te geven de massa dermate sturing te kunnen geven door identiteitsverlies en de illusie van de natiestaat, dat die elite er wel bij vaart omdat ze de massa exploiteert.

Ik ben voor natuurlijke identiteiten! Hoezeer de vazallen van de elite ook hun best doen dit kapot te maken, belachelijk te maken, en een niet-bestaan te geven!
Maar dat gaat die vazallen en hun bazen uiteindelijk niet lukken, die kleine vlam van natuurlijke identiteit blijft altijd leven. Hoe klein dan ook, al is het maar bij n persoon.
Maar ook het leven op aarde is begonnen met n soort molecuul, en kijk wat ervan geworden is!

Woensdag de 27e t/m zondag de 31e: Deze week droomde ik van Inge. Ik werd  's ochtends vroeg wakker vanuit die droom.
In mijn droom droeg Inge heel mooie rood met zwarte kleding, helrood en diepzwart. Het stond haar goed.
Ik pakte haar bij haar handen, en we dansten met gestrekte armen rond. Achterover hangend aan elkanders armen, rond en rond. We keken elkaar aan, en ik besefte dat wat ik meemaakte niet kon omdat ze dood was. Inge was dood, en ik danste een irrationele en gruwelijk dans met haar.

Ze keek me aan. De blik waarmee ze dat deed kende ik. Het was de blik waarmee ze me altijd aankeek als ik met enorme energie en een absurd grote "drive" dingen deed omdat ik andere dingen niet wilde zien, omdat ik andere dingen uit mijn bewustzijn wilde wissen. Ze wist dan dat het geen zin had het tegen me te zeggen, omdat ik het keihard en absoluut zou ontkennen. Dan zei ik dat ik deed wat ik deed omdat ik dat wilde, en dat het nodig was.

Inge was dood, keek me aan, danste met me rond met verdriet in haar ogen, en ik wist dat ze dood was en dat ik dat moest weten. Haar blik begreep ik. Haar kleding was mooi, maar dat begreep ik niet. Nog steeds niet.
Rood en zwart is voor mij de kleur van anarchisme, van vrijheid, van dwingende overheden bestrijden, en van een mooie kleurcombinatie mits het de juiste kleur rood en zwart betreft.
Rood en zwart is ook somber. Mooi, netjes, en somber. Bedekkend.
Het was een rotdroom, en hij bleef de hele rest van de werkdag aan me hangen.

Door die droom moest ik [hier] weer aan denken. Het is iets waar ik nog steeds kwaad om ben. Destijds zei ik tegen Inge al dat als zij dit op deze wijze meemaakte, anderen in Enkhuizen dit ook op deze manier ondervonden. Dat kan gewoon niet anders, en ik ben daar niet blij mee.
Het gaat om mensen, om mensen in situaties die noodsituaties zijn. Mensen in wanhoop, in ziekte, en in onzekerheid van bestaan.
Om deze mensen, zoals Inge er n was, zo te behandelen als beschreven is vl meer dan asociaal en inhumaan. Vorig jaar kon ik niet handelen, ik was t kwaad. Het verhaal had ik verteld aan sommigen, bijvoorbeeld aan Ren van der Pluijm van GroenLinks. Ren kende ook dergelijke verhalen, en vond dat hier iets mee moest gebeuren. Dat vond ik ook, maar daarna ging Inge dood, moest Claudia opgevangen worden, en moest er van alles geregeld en weer op leven en rit gezet worden.
Het was een chaos de afgelopen anderhalf jaar, maar nu bijna niet meer.

Over die WMO in relatie tot de indicatiestelling en hoe daarmee omgegaan wordt, heb ik een bijdrage geschreven voor de algemene beschouwingen van NE, maar ze zijn niet gebruikt. Jammer.
Het wijst er wl op dat ik weer tot realiteiten moet komen. De meeste realiteiten heb ik alweer hervonden, maar een paar nog niet. Nu wel denk ik, maar dat zal ik nog horen. We zullen zien. Stap voor stap de realiteit weer in, en zelfs nieuwe realiteiten.

De nieuwe realiteit na de verkiezingen in de politiek hier lokaal in Enkhuizen;
de nieuwe realiteit die laat zien dat mijn politieke insteek 80% parallel kan staan aan die van Femke Halsema (die tot nader orde k weer nog zker niet gelijk is aan die van GroenLinks in de breedte...) en die 20% vl harder qua werkelijk fysieke actie is en nog gaat zijn zelfs;
de nieuwe realiteit op mijn werk waar veel veranderd is, ook mensen en wat ze pretenderen te zijn en willen;
de nieuwe realiteit van verloren onbezonnen vrijheid en heel veel gegroeide verantwoordelijkheid voor een kind zonder ouders;
de nieuwe realiteit van zien wie wat is en dat niet meer willen gaan ontkennen voor de lieve vrede en kleinzielige belangen;
de nieuwe realiteit van mensen die geen hart hebben maar slechts belangen in materile zin voor zichzelf nastreven, en daar de mensen om zich heen voor misbruiken;
de nieuwe realiteit dat heiden zijn iets anders is en kan zijn dan dat ik altijd gedacht heb.

Maar ja, in ieder geval heb ik ook een nieuwe taal geleerd, namelijk de jeugdvoetbaltaal. Sinds een aantal weken zit Claudia op West-Frisia, en voetbalt ze in n der meidenteams aldaar.
Nu ik dan zo wekelijks langs de lijn sta te kijken, en luisteren, leer ik al luisterend een nieuw soort Nederlands dat ik nog niet echt vanuit de praktijk kende:

"Dek je man, dek je man! Let op je man!"
"Uit elkaar, je staat allemaal bij elkaar! Je positie!"
"Kijken h, kijken blijven!"
"Naar voren, naar voren! Jij ook!"
"Doorgaan, doorgaan! Goedzo, goed gedaan!"
"Meiden, wakker blijven!"
"Okee meiden, goed gespeeld hoor."

Geweldig, schitterend!

En last but not least: zondag reed ik in de Ardennen, bij zonsopgang en bij zonsondergang. De afgelopen jaren en decennia heb ik niet zlke schitterende herfsttaferelen en herfstlandschappen gezien als dat ik daar nu zag. Het was overweldigend, schitterend en onovertroffen!
Het aantal kleurschakeringen in dat heuvellandschap was onnoembaar mooi, alles in geelgoud zonlicht gedompeld en er uit ziend alsof de wereld licht gaf!
Soms is iets gewoonweg visueel z enorm mooi dat het niet uit te drukken is. Ik ben cht blij dat ik dat zondag gezien heb, dat ik weet hoe dat eruit ziet ook al is het voor mij niet over te brengen.