Hans Langbroek,raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 5-10 t/m zondag 11-10-2009

Maandag de 5e: Het is raar werken zonder mensen waar je al zo lang mee werkt. Het automatisme van de communicatie, de eeuwenoude geintjes die je uithaalt, de dingen die "gewoon" zijn: het is gek dat dit allemaal weg is. Maar wat is dat is, wt ik er ook van vind op dit moment. Doch leuk is anders moet ik zeggen.

Gistermiddag liep ik door de stad, een leuk wandelingetje om een buitenluchtneus te halen na allerlei noodzakelijk geworden Truus de Mier-activiteiten in mijn koboldenwoongrot. Hier en daar maakte ik een straatpraat, dat is iets dat ik leuk vind. Mooi effies teuten, en de meeste mensen hebben altijd wel weer in n of ander opzicht iets verrassends te melden. Al vind ik het soms autistisch in mijn eigen gedachtenwereld zijnde doormarcheren k geweldig!
Een psychiater zal er vast een goede term voor hebben. Maar ik noem het gewoon dat even bijdenken, zoals anderen bijpraten, soms noodzakelijk is om de boel weer helder te krijgen in het hoofd.

Na een bezoekje aan het kerkhof bij Inge haar graf, wat ik niet vaak doe, liep ik verder richting de binnenstad. Onderweg kwam ik een dame tegen die ik ken uit lang vervlogen tijden, uit de tijd van de vorige grootste crisis sinds WOII.
Dat is die tijd waardoor ik nu de Verloren Generatie genoemd wordt; die generatie die zich een slag in de rondte gebruikte aan herone, drank, THC, speed, en nog wel wat meer. Die generatie die veel nu beroemde muziek gemaakt heeft, die generatie die eeuwen terug jong was.... Punk, Rick Ashley (getverdegetver!!), heren met permanent en Coupe de Soleil (ych!), en de tijden dat iedereen die z'n kop kaalschoor direct door geestelijk misvormden neo-nazi genoemd werd.

Wel, de dame die ik tegenkwam kende ik dus uit die tijd. Ze vertelde me van alles over zichzelf, over de zaken en wereld om haar heen, de herinneringen aan die tijden van weleer, en hoe Inge en ik in die tijd k met elkaar geweest waren.
Ze vertelde me ook over het doel van het leven. Nu ben ik van mening dat het leven geen voor mij herkenbaar doel heeft, dat het leven gewoon bestaat en op een dag ook gewoon weer ophoudt. Als je heel nuchter nadenkt, de zaken beschouwt zoals ze werkelijk om je heen gebeuren, dan begint het leven gewoon en eindigt het leven gewoon. In die zin, in die context, heeft het leven geen speciale zin of speciaal doel. Het is er gewoon, net zoals het heelal er gewoon is omdat het er is. Dat heeft niets met de oorzaak van het ontstaan te maken, of met een analyse van een ontstaan.
Dingen die bestaan, hebben niet noodzakelijkerwijze een doel. Dingen die bestaan zijn soms (of eigenlijk altijd) gewoon het logische gevolg van een oorzaak, die ook weer het gevolg is van een oorzaak, und so weiter und so weiter....

Wij mensen kunnen niet bevatten dat iets geen reden (wat niet gelijk is aan oorzaak) zou hebben, dat iets geen bepaald doel zou dienen, dat iets nergens speciaal naartoe gaat. Maar dingen bestaan inderdaad gewoon omdat ze bestaan en ontstaan zijn. Het feit dat dit allemaal ongelooflijk en onbegrijpelijk complex is, wil niet zeggen dat er dan ook een hoger doel achter zit of dat het geschapen is door een hogere macht.
Onbegrijpelijk is alleen maar ng niet begrepen zijnde, maar ooit wl een keer begrepen zijnde binnen de kaders van het dan aanwezige begripsvermogen.

Mijn Inge heeft een heel rijk leven gehad. Rijk aan ervaringen, rijk aan zaken die ze ondernomen heeft, rijk aan leven. Ze heeft veel landen ervaren omdat ze er ging werken, leven en wonen. Ze heeft veel beroepen en bijbehorende opleidingen geleerd en uitgeoefend, ze is rijk geweest in geld en arm geweest in geld, ze heeft dingen gedaan die engelachtig waren en dingen die bsolt niet mogen van de Grote Bazen van de toenmalige landen. Ze was extreem en was gewoon altijd Inge. Zij was iemand die het leven in felle kleuren neerzette van en voor iedereen om zich heen.
En die Inge, die ondernemende en gekleurde Inge, die Inge die alles gezien en gedaan had wat ik nit gezien en gedaan heb, die kwam naar dat kleine grijze dooie gehucht vol kneuters Enkhuizen omdat ik daar woonde en ze van me hield. Ze is daar doodgegaan omdat ze kanker kreeg, en haar dochter en ik waren hierbij.

Dat heeft geen doel. Het gebeurt. Het gebeurt, en levert geen bijdrage aan iets dat een hoger doel is. Zij is doodgegaan. Jong, vol levenslust en vol houden van haar Claudia en mij.
Als iemand ooit weer begint over het doel van het leven, over een doel van dit leven, dan trek ik me van binnen helemaal terug in mijn betonnen koboldenwoongrot omdat ik het niet meer wil horen. Dat gel*l wil ik niet meer horen.

Dinsdag de 6e t/m vrijdag de 9e kreeg ik te maken met een digitale naamloze lastercampagne nav het lid geworden zijn van de SP. De enige soort figuren die zoiets in mijn ogen zouden kunnen uitvoeren zijn mensen die op de persoon spelen als methode hebben, n die de SP als bedreiging of concurrent zien, n die ook mij een druiloor vinden of NE vervelend aanwezig vinden.
Het gekke is namelijk dat al die jaren landelijk lidmaatschap van GroenLinks gn aanleiding vormden om die lastercampagne te beginnen, en op het moment dat ik me aanmeld bij de SP wordt het blijkbaar noodzakelijk geacht en bleek ik ineens van het ene moment op het andere "slecht" te zijn! Wezenlijk ben ik namelijk niets veranderd lijkt me toch.....
Uiteraard is mijn eerste reactie dan zoals altijd: de PvdA. Voor hen geldt bovenstaande namelijk allemaal. Maar het kunnen ook notoire SP-bashers zijn. Mensen die hun zinnen op obsessieve wijze op de SP gezet hebben en daarbij winst zien in het in discrediet brengen van die partij, en dan ook meteen mij via totaal uit het verband en de context getrokken citaten die ook in dit geval uiteraard weer gesuggereerd fascistisch (toch PvdA....??), zouden zijn.
Gelukkig kennen degenen die weten waar ik al die jaren lokaal-politiek voor gestaan heb en voor gegaan ben, en die deze site lezen, de werkelijke verhalen anders, de intenties anders, en de werkelijkheid anders.
Het mooie is: voorop op deze site staat een uitspraak van de vroegere kardinaal Richelieu, namelijk "Geef me vijf lijnen geschreven tekst van de braafste man ter wereld en ik zal er een reden in vinden hem te doen hangen." En dat is ook zo. Zelfs een man als Mahatma Ghandi zou je als een Satan kunnen laten schijnen te zijn, als je maar goed citeert zonder enige werkelijke context.
Degene die de lastercampagne is begonnen zoals het gedaan wordt, heeft deze uitspraak letterlijk toegepast. Maar dan wel heel bang en laf anoniem, op een website die angstig anoniem op buitenlandse servers in Ierland staat.

De crux is dat het alleml anoniem is, en eigenlijk alles waarover ik [hier] geschreven heb. Waardeloos, maar irritant.
Er zijn heel veel mensen meer in deze internettijd in Nederland die om n of andere reden zichzelf niet willen laten kennen als degene die ze zijn. In extreme mate geldt dat de laatste tijd; als je de anoniem neergeplempte crap en bagger goed leest wat er op allerlei discussiefora staat, en dat dan in verschilsverhouding ziet met wat in de dagelijkse werkelijk om je heen gezegd wordt, lijken er twee verschillende werelden te bestaan!
Pas een paar maanden terug nog, eind april/begin mei: iemand die onder vier ogen kneiterharde emotionele veroordelingen tegen me vertelde richting een bepaalde bevolkingsgroep, en mij een aantal dagen daarna ng harder veroordeelde over hetzelfde door mij ook in boze emotie geroepen. Dat veroordelen heb ik bij diegene niet gedaan of later terug gedaan, en diegene dus bij mij wel. Maar ik laat het zo, het heeft geen zin herrie te schoppen om niets, om wat niets meer is. In mijn ogen tenminste, niet in die andere ogen waarschijnlijk.
Al dat soort commotie draagt niets, echt helemaal niets, bij tot ook maar n verbetering op welk gebied dan ook in Enkhuizen. Het is gezeik op de man en persoon af, het levert geen enkele positieve bijdrage tot wat dan ook.

Bijna heb ik trouwens een beschuldiging geuit over bovenstaande, zwart op wit, maar die heb ik ingetrokken op de plaats waar ik het deed. Hier nogmaals: Iets dat je niet kunt waarmaken of hardmaken op een bepaald moment, mag je niet zeggen. Anders word je een vorm van hetzelfde waar je zo van baalt en op neerkijkt, en zeg je iets richting mensen dat mogelijkerwijze niet waar is. Het feit dat dit bij mij wl gebeurt, is geen reden die minderwaardige praktijken zelf te gaan bedrijven.
Bij deze: Kees Lups en Stella, ik kan het niet hard- of waarmaken, dus bij deze de beschuldiging ingetrokken die bij [Pims Prietpraat] geuit is. Al vraag ik me wel af waarom Kees zo graag de aandacht op dat artikel vestigt bij een willekeurig persoon als Pim. Het is tenslotte niet meer dan anonieme bagger  Zelf zou ik dat niet doen denk ik.

Wederom vraag ik me af waarom de PvdA in minder dan 5 maanden tijd nu al 11 vragen mag stellen richting het college, en dat Stella en NE al bij 5 of 6 vragen in een heel jaar een grote bonk herrie kregen omdat we teveel vroegen! Wat heeft de PvdA dat de rest van de Nederlanders nit heeft?! Joost mag het weten, ik begrijp er niets van.
Die partij lijkt in haar zelfbenoemde morele superioriteit wel heilig te zijn in iedereens ogen. Al laten de peilingen nu een kenterend beeld zien. Maar ja, wat zijn peilingen..... Ik ga tch eens officieel vragen hoe dit allemaal te rijmen is met de grote herrie die Stella en ik namens NE gehad hebben. Wij werden op dat moment duidelijk belemmerd in onze controlerende, dus ook vragen stellende, democratische functie.
De democratie moet juist floreren, democratie bestaat bij gratie van vrij informatievergaring. En dat niet alleen voor degenen die links-sociaalklinkende vragen stellen en dito opmerkingen maken, en daarnaast de samenleving kapitalistisch inrichten.

Deze week was verder vrij hectisch qua werken en politiek in de zin van het druk hebben! De hele week loop ik van hot naar her, en ik ren me rot om alles bij te kunnen houden in de uren na het dagelijkse werk.
Dinsdag hadden we de raad, en in die raad is wat betreft de Stadvisie en de daaruit volgende Structuurvisie via een motie van VVD/D66 de mening van de burger gerespecteerd zoals die er lag en gekomen is via de burgerinspraak- en beginspraakavonden. De boel wordt uiteraard nog wel verder ontwikkeld en tot beleid gemaakt.
Alleen de PvdA was het er cht niet mee eens, en wilde de boel toch middels haar eigen visie veranderen. Inspraak of niet.......
Het geld voor achterstallig onderhoud is vrijgemaakt, het geld voor opkalefateren van de stad is vrijgemaakt, en NE heeft Jan Turk laten aannemen als nieuw commissielid in de commissie BOFS. Maandag kan hij meteen beginnen, samen met Rob de Jong. Omdat er twee Rob-onderwerpen in de commissie zitten doe ik niet mee, en ga mooi op de tribune zitten luisteren. Ook leuk soms!
Donderdag hadden we alweer fractievergadering over de commissies, en ik moet zeggen dat de discussies weer fundamenteel ver gingen wat betreft een aantal heikele onderwerpen. Dat is wel goed. Het gaat niet alleen om de oppervlakte maar zeer zeker ook vanuit welke maatschappelijke insteek je de zaken beziet, en waarom dat zo is. En vrijdag was eindelijk deze week weer voorbij, en kwam alles weer tot rust door effies uit werk de stad in te gaan en zo met kameraad Petra

Maar: morgen eerst met dochter naar een gepimpte-auto's show in Rotterdam. Daar wilde ze graag heen, en voor haar verjaardag gaan we daar dan morgen heen. Met de trein naar Rotterdam, ik hoop dat we aankomen...

Zaterdag de 10e hb ik me toch een zooi in alle opzichten opgepimpte auto's gezien! Auto's zijn niet echt "mijn ding" zoals men dat tegenwoordig noemt, maar ik vind het wl erg leuk om dat allemaal te zien.
Mensen kunnen heel wat maken van auto's, een aantal van die apparaten zijn ware kunstwerken geworden! Ik heb nog een paar foto's genomen, die zal ik wel een keer op de site neerzetten als ik het kabeltje weer terug gevonden heb dat daarbij nodig is.

Het openbaar vervoer is schrikbarend duur, dr kwam ik ook achter. Drie dagretourtjes Enkhuizen - Rotterdam voor twee meiden en mezelf, dat was al 3 x 35,30. Daarbij ook nog drie keer een OV-chipkaartje van 4,90 per stuk trekken voor het piseindje Rotterdam Centraal - Ahoyhallen op en neer, dan is het even dus dik 121 euro aan reiskosten dokken! Daarbij opgeteld dat ik er van deur tot deur zo'n 2,75 uur over deed, en dt dus 2x, dan begrijpt u dat ik volgende keer met de auto ga....
Het scheelt ontzettend veel geld. Je rijdt misschien zo'n 20 euro aan benzine op, plus een tientje aan parkeergeld bij de Ahoy, en zit dan op zo'n 30 of iets meer euro. Hoezo OV is duur??! Het is schreeuwend duur n kost heel veel tijd meer. Dit had me in totaal zeker 2 uur reistijd gescheeld denk ik, als we met de auto zouden zijn gegaan.
Dat met die OV-chipkaarten is ook een drama. Je kunt zo'n ding maar per n stuk uit die automaten trekken, en ze mogen alleen per persoon gebruikt worden. Als een groep mensen zoals wij drietjes dus met de metro, tram of bus willen in Rotterdam, dan moet je drie keer zo'n kaart apart trekken, drie keer betalen met je pinpas, en drie keer wachten totdat het ding geprint en opgeladen is. Er stonden dan ook flinke rijen voor de OV-chipknipautomaten..... Gezinnen met vier kinderen moesten zes keer apart zo'n ding trekken, het hield niet op allemaal!
De mensen van de Rotterdamse vervoersmaatschappij, de RET, waren er ook zichtbaar n hoorbaar niet blij mee. Zij zijn degenen die terecht boze geluiden makende klanten moeten helpen en opvangen. Dat gebeurt niet door degenen die dit op kantoor bedacht hebben.
Maar ja, zoals gezegd: de dag was leuk, dat wel. Alleen dat OV.......

Wat ons alledrie ook opviel was dat de Rotterdammers zo vriendelijk en behulpzaam zijn. In de metro begonnen we er alledrie tegelijk over. Je hoort nog wel eens dat Rotterdammers stug volk is, maar heel eerlijk gezegd heb ik daar totl niets van gemerkt. Eerder het omgekeerde zoals wij het meemaakten: hartstikke aardige lui allemaal!

Maar al met al was het een gezellige dag met pimpautomaniakale dochter Langbroek die aanstaande week alweer 17 wordt, en haar Oezbeekse vriendin. Ze zijn al een hele tijd vriendinnen, en als je als kerel met die twee mee bent zit je dus tussen twee behrlijk nonstop giebelende en gabbelende meiden  Om n of andere niet te achterhalen reden lijken ze uiterlijk nogal wat op elkaar, ondanks dat de n mij en m'n ex-vrouw als ouders heeft en de ander uit Rusland komt.
Die goeie God heeft het ondanks die paar duizend kilometer afstand tussen Nederland en Rusland/Oezbekistan evenzogoed z weten te husselen met die genen dat die twee meiden echt zustergelijk op elkaar lijken, heel maf is dat. Alleen is mijn dochter een blondje en de ander een lichtgetinte met donker haar. Jut en Jul die met z'n tweetjes, hahahaha!

Zondag de 11e is zoals alle zondagen een echte zondag. Wat later wakker, een uurtje of half negen; zachtkens het bewustzijn laten komen, vl later puberdochter en pubervriendin op pubertijden tussen de lakens vandaan zien komen, en 's middags mooi muziek gedraaid op Radio Enkhuizen. Herfstige muziek met een hoopvolle noot; het is tof om te doen en tof om mensen muziek te geven!

Het is gek, nu in de rouwperiode na die 8 maanden hel van de kanker die mijn Ingetje vermoord heeft, is muziek belangrijk. Maar k stilte, stilte lijkt wel steeds belangrijker te worden zelfs. In stilte ben je wie je bent, zonder de vervuiling die sommigen in je geest plaatsen. Vervuiling van haatgevoelens die mensen hebben en op de wereld projecteren, vervuiling van belangen die mensen koste wat het kost mr dan behartigd willen zien, en de agressiviteit die mensen menen op iedereen en alles uit "rechtvaardigheid" te mogen botvieren.
Net zoals ik altijd achter het GroenLinksstandpunt heb gestaan (nu nog) dat nachten ook daadwerkelijk nachten behoren te zijn, met duisternis ipv overal stedelijk en industrieel licht, ben ik ook van mening dat mensen recht op stilte moeten kunnen hebben. Stilte is belangrijk, lawaai is dodelijk voor de geestelijke gezondheid.
In steden is het nooit stil. In steden is altijd verkeerslawaai, omgevingsherrie, en geluid. Nergens is het stil. Hier op het platteland loop je een paar minuten, en dan hoor je niets of heel weinig. Een vogel in de lucht, een bootje in de verte, spelende kinderen in de omgeving, gewoon geluiden die komen en gaan in onlawaai.

In stilte beleef je [dit], en dat is een deel van het leven. In stilte hoor je je eigen hart kloppen, hoor je je huis bewegen, hoor je de aarde en de grond. In stilte hoor je je ware ik, en weet je waarom mensen allemaal maar mensen zijn. Ieder doet wat hij doet, wil wat hij wil, is wat hij is.
Het maakt niet zoveel uit, als je elkaar laat zijn zonder een ander de grond in te stampen dan is het goed.
Maar: dat gebeurt niet. Er lopen heel veel Dagobert Duckjes rond, niet alleen op geldgebied maar ook op ander gebied. Mensen willen dat iedereen hetzelfde denkt en vindt als hen, dat alles dat anders is weg moet, veranderd moet, beschoten moet worden, aangevallen moet worden.

Het zij zo, ze doen maar. Ik heb even een paar dagen mijn neus buiten de levensautistische deur gestoken, gezien dat er n groot gevecht om niets aan de gang is, en ga weer m'n hol binnen.
Ik word wakker, ik werk, ik kom thuis, ik ga slapen, en laat die oorlogjes om niets over aan mensen die niets willen.
Zoals, wonderbrlijk moet ik zeggen, de bijbel der christenen al zei: de enkelvoudige aard van het kwaad zal bestaan aan het einde der tijden. Praten helpt niet, het is alom.

Byebye.