Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 18-9 t/m zondag 24-9-2006

Maandag de 18e t/m woensdag de 20e weer heel wat consternatie in grote en kleine kaders. In Hongarije laten we even goed zien hoe "democratisch" de EU is. Duizenden demonstranten ageerden tegen de leugens van de heer Ferenc Gyurcsany om de verkiezingen te winnen, wat ook gelukt is. Er zijn direct honderden mensen opgepakt bij demonstraties, en hij meldt dat hij geen geduld heeft met deze demonstranten. Er komt geen woord van kritiek vanuit de rest van de EU... Dat was in vergelijkbare zaken pas terug wel even wat anders in bijvoorbeeld Oekraïne, waar hel en verdoemenis werd uitgesproken door EU-leiders! De demonstranten hebben gewoon gelijk, ze zijn voorgelogen, aantoonbaar, en Ferenc dient op te donderen! Niet dat dit zal gebeuren, de EU is niet democratisch, en zal dat ook nooit meer worden. Dit is tevens onderdeel en deeloorzaak van de ondergang van deze constructie op de lange termijn, en wat mij betreft helemaal okee...
In Thailand zijn ook de poppen aan het dansen, het leger grijpt in om corrupte landsleiders de laan uit te sturen. Lijkt wel wat op Turkije in vroegere jaren.
Hebben we ook nog Prinsjesdag gehad, waarin we horen dat we er 1% op vooruit gaan... Jaaaja! Eerst zien, dan geloven. En wat is erop vooruitgaan dan eigenlijk wel?! Eén procent koopkracht meer ten koste van afbraak van heel veel verworvenheden: financiële drempels naar de zorg en de medische zorg, dezelfde drempels naar kwaliteitsonderwijs, gigantische tweedeling in de samenleving, verlies van geloof in de politiek door teveel onwaarheden die op ons afgevuurd zijn de laatste jaren, cynisme en egocentrisme alom, ontmenselijking van de samenleving, een groei van de economie die wat betreft credits grotendeels bij de reeds veelbezittenden terecht komt, en als klapper 6,5% meer geld voor ons koningshuis wegens gestegen kosten! Alsof mijn kosten niét zoveel stijgen, in kleine vorm dan... Nu ben ik helemáál tegen de lijn Koningin - Commissaris van de Koningin - Burgemeester! Ik ga écht niet bij die vergaderingen zitten over nieuwe burgemeesters!! Ik heb een hekel aan feodale restanten, aan rudimenten van onderdrukkingstechnieken uit het verleden. De nieuwe technieken van de toekomstige EU vind ik al erg genoeg.
Maar we krijgen een nieuw riool in de Ouwe Gouw, en dát is wel goed! De WMO is technisch behandeld in de commissie, en komt de 26e in de raad. De commissie Grondgebied van deze dinsdag heb ik gemist, ik zou via de radio luisteren maar hoorde alleen jazzmuziek.
Ook las ik dat er twee bestuursleden uit de wijkraad van Plan-Noord gestapt zijn. Ik ben bang dat dit wat voorbarig is, gezien wat nog komen gaat en kan gaan komen. Het is een emotionele handeling, wel begrijpelijk maar te vroeg.
En ten laatste: bij de belastingdienst is het een compleet zootje. Ze halen iedereen die ooit bij mij in huis gewoond heeft nu constant helemaal door elkaar wat betreft rekeningnummers en sofinummers! Niet mijzelf, maar de rest wel. Ook al stond er in de krant deze week dat de zaken nu onder controle zijn daar, het is niet zo. Wederom een leugen, het is een grote chaos.

Donderdag de 21e was het perfect weer voor deze Harddraverij! Gefeliciteerd iedereen die er was, ik moest werken. Al acht jaar is het op het werk te druk rond deze tijd om eens te draven te gaan; goed voor het inkomen maar jammer voor de lol... Maar ik gun het m'n medemensen allemaal wel hoor. Het vuurwerk heb ik wél gezien met de vriendin van de Vette Knol en haar dochter, en dat is altijd leuk vind ik!
In Hongarije zijn gigantische rellen aan de hand, en honderden mensen zijn opgepakt en honderden gewond. Je leest er maar mondjesmaat over in de media, dat was met Georgië en Oekraïne wel anders! Toen hadden de ministers van de EU een grote mond. Nu niet, die Ferenc hebben ze nodig om Hongarije steeds meer in de EU te verweven. De man heeft gelogen tegen z'n burgers.
Die burgers zijn eerst met allerlei beloftes en nieuwe regelingen vanuit de EU heel EU-minded gemaakt, en waren uiteraard blij dat dit moois allemaal kon. Nu achteraf, nu ze niet meer terug kunnen, krijgen ze de rekening van die EU-Sinterklaaskadootjes gepresenteerd, een begrotingstekort van 10%! Dit wil Ferenc keihard aanpakken om in no time onder de 3% te komen om de euro te kunnen invoeren; zoals gezegd, de burgers kunnen nu toch niet meer terug. De Hongaarse burgers zijn dus gewoon belazerd. Daarom hoor je de Europese ministers niet, je hoort hier zelfs nauwelijks in het nieuws iets over de gigarellen daar. Alsof het een beetje waait daar, en dat morgen vanzelf over is... Schandelijk!  Van mij mogen ze er daar een grote kolèrezooi van maken en die Ferenc van een berg afgooien! De Magyaren zijn niet makkelijk als het erop aan komt...
Het is toch wat, twee generaties van honderden miljoenen Europese burgers worden gewoon belazerd waar ze bijstaan, de leugens vliegen ze om de oren en er valt niets tegen te doen. Of je moet middelen gaan grijpen die een complete oorlog inhouden tegen de vele overheden, maar of dát nou de oplossing is vraag ik me zeer af. Ik zou wel willen, maar het is druk op werk...  En zo praten er zoveel.
Ik las op internet dat steeds meer familiebedrijven geen opvolgers in de familie kunnen vinden en dus verkocht moeten worden zodat het "gewone" bedrijven worden. Het zal best jammer zijn voor de gemotiveerde oprichters en betrokkenen, maar ik vind dat een goede ontwikkeling! Toevallig ken ik allerlei mensen die in familiebedrijven werken of gewerkt hebben, en de meesten zijn en waren niet echt blij met de momenten waarop dochter- en/of zoonlief in het bedrijf van pa of ma stapten. Het probleem is dat pa en/of ma nu eenmaal pa en/of ma blijven, en in geval van conflict van welke aard dan ook van zoon- of dochterlief met een werknemer, ze bijna altijd uiteindelijk partij trekken voor zoon- of dochterlief. Tenslotte praat het makkelijk bij de avondmaaltijd met pappa of mamma om je gelijk te halen... Dit soort dingen wil nogal eens eindigen met ontslag of wegtreiteren van de betreffende werknemer. Voor andere collega's is dan duidelijk hoe de verhoudingen liggen, en hun positie is dan een heel lichte vorm van bijna eigendom te noemen van de willekeur van zoon- of dochterlief. In "gewone" bedrijven heb je dit soort dingen veel minder, het gaat professioneler. Dus wat mij betreft: dochters en zonen van bedrijfseigenaren van familiebedrijven, ga maar lekker wat anders doen dan jullie vaders of moeders! De werknemers van de bedrijven vinden dat prima!  Maar de goede bedrijven zijn wel okee, want die zijn er ook!
Volgende week ga ik nog als raadslid naar een milieubijeenkomst in Hoorn, lijkt me wel interessant! Tenslotte is er heel wat te melden tegenwoordig aangaande milieu, bijvoorbeeld dat de Noordpool nu in de winter gewoon doorkrimpt en de zeespiegel nu dus onherroepelijk stijgt. Met als klapper als we pech hebben dus verstoring van de warme golfstroom waardoor we een lekkere ijstijd op ons dak krijgen...

Vrijdag de 23e t/m zondag de 25e weer van alles gedaan, en verdorie bijna geen tijd om iets voor de raadsvergadering voor te bereiden! Vrijdag direct uit werk de dingen gedaan die gedaan moeten worden, tenslotte is er zelfs voor mensen die hun ééntje wonen een huishouden te runnen. Als je niet thuis bent verandert en gebeurt er letterlijk niets in huis. En tussen de vlooien en andere beestjes leven of iets dergelijks lijkt me hélemaal niets... En iets te eten in huis hebben is toch ook wel lekker eigenlijk.
Vrijdag kwam m'n dochter, lopend. Ze was haar sleutels van huis, mijn huis en fiets kwijtgeraakt op het speeleiland. Ze had er met een groep vrienden en vriendinnen naar gezocht, maar de sleutelbos bleef onvindbaar. Dus ging ik vrijdag samen met haar zoeken voor het donker werd, en uiteraard als goede vader zijnde vond ik de sleutels! Na 5 of 10 minuten al, ik zag ze zo liggen in het gras daar  Wat wél jammer was, was dat haar fiets die ze daar had laten staan volledig gesloopt was. Maar ja, dat gaat zo in een samenleving waar het onderling respect voor mensen gigantisch achteruit gaat, dan gaat het respect voor andermans eigendommen ook gigantisch achteruit...
Zaterdag moest ik eerst naar de fysio om m'n nekwervels uit elkaar te halen, en daarna zou ik in de stad dingen gaan halen en zaken regelen. Ik stond ook nog even bij de muziek te kijken, maar in tegenstelling tot doorgaans had ik er deze keer geen zin in. Zaterdag interpreteerde ik alle muziek als herrie, en ben ik op een gegeven moment dus maar naar huis gelopen. Zo gaat dat wel eens.
's Avonds heb ik als vader samen met m'n dochter een film gekeken die ik in de stad gekocht had, City of God. City of God is een zeer arme buitenwijk van de Braziliaanse stad Rio de Janeiro, en zeer gevaarlijk om te leven. Een jongen die daar opgroeit wil eigenlijk fotograaf worden voor een krant, maar komt zijdelings in het daar zeer wijd verbreide criminele circuit terecht. Een groot deel van dat criminele circuit daar bestaat uit kinderen van zo'n 6 tot 18 jaar die met revolvers en pistolen op zak lopen, en mensen doden alsof ze een broodje smeren. Doden wordt absolúút niet als een bijzonder iets gezien. De film vertelt het (op ware feiten gebaseerde) verhaal vanuit het perspectief van de jongen die fotograaf wilde worden. Dochter Langbroek en ik waren beiden onder de indruk van de film, en ikzelf dacht er zondag nóg de hele dag aan.
Door de film moest ik denken aan wat een vriendin van de vriendin van de Vette Knol eens vertelde. Die vriendin is een persoon die de hele wereld gezien heeft, uit belangstelling om alles te zien. Overal woont en werkt ze een tijdje, en zo komt ze in aanraking met wat je het leven van zo'n land zou kunnen noemen. Dat heeft ze ook in Rio de Janeiro gedaan. In die stad ergerde ze zich in het begin aan het vuurwerk dat ze 's nachts hoorde, het ging van begin van de nacht tot 's ochtends aan toe door, dagelijks. Totdat ze hoorde dat dit geen vuurwerk was, maar pistoolschoten van politiemannen die er 's nachts op uit gingen om die straatkinderen waar die film over gaat af te schieten. Ze kreeg toen de rillingen bij het idee dat bij iedere paar knallen die ze dagelijks 's nachts hoorde dus minstens één van die kinderen doodgeschoten werd... Ik vind het onvoorstelbaar dat dit soort dingen werkelijk gebeuren, maar zo gaat het leven dus ook voor mensen! Voor heel veel mensen! En dan maken wij ons druk om de Kat en Hondbrug... Maar dat is hoe het hier is, en voor ons belangrijk.
Zondag heb ik weer geholpen in het huis wat ik vorige week ook gedaan heb. Eigenlijk moest ik gaan werken aan de raad voor dinsdag, maar soms vind ik toch het directe helpen van mensen die je te na staan eerlijk gezegd oneindig belangrijker. Nu moet ik dat dus zo goed en zo kwaad als het kan maar doen als ik dochter Langbroek naar huis heb gebracht... Volgende week is het namelijk ook druk, van maandagavond tot en met donderdagavond moet ik de deur uit. Bijna alles voor de politiek, behalve maandag, dan ga ik voor het eerst naar de ouderraad van de RSG. Eerder kon ik nooit doordat dit steeds samenviel met de raadsvergadering. Ach, beter druk dan niets te doen.