Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 5-9 t/m zondag 30-10-2011

 

Het is weer een behoorlijk tijdje terug dat ik iets gedaan heb aan het bijhouden van mijn website. De oorzaak daarvan ligt doorgaans in tijdgebrek door allerlei verplichtingen die ik tegenwoordig heb welke ik voorheen niet had. Tussendoor, als ik wel tijd heb, heb ik dan af en toe gewoon geen zin om te typen. Dat komt voort vanuit een merkwaardige inertie in willen ondernemen van acties en handelingen.

Het lijkt toch wel iets dat bestaat sinds Inge is overleden. Vroeger had ik geen last van dat soort zaken.

 

Aan de andere kant krijg ik óók een groeiende weerstand tegen internet. Het internet begint zich in veel opzichten te ontwikkelen als de digitale mentale rioolput van de wereld. Het anonieme gescheld, het elkaar en anderen anoniem uitmaken voor rotte vis op allerlei anonieme fora en discussieblogs, het mensen monddood maken die ergens iets van vinden en dat trachten te uiten, het rondblazen van extremistische ideeën, kinderporno, de hard groeiende vulgariteit waarin internet begint uit te blinken, en het normaal gevonden worden van al die shit door allerlei mensen waarvan je dat niet had verwacht. Mensen die je “hoger had ingeschat” zeg maar. Het staat me echt steeds meer tegen.

Daarmee bedoel ik niet dat ik mezelf zo geweldig vind, maar wèl dat ik internet behoorlijk vervuild begin te vinden bezien vanuit mijn persoonlijke normen, waarden, interpretaties en uitgangspunten in dit leven. Er lijkt welhaast geen enkele vorm van zelfregulering meer te bestaan om in ieder geval zelfs nog maar enige illusie van beschaving te laten blijken.

Ook de toenemende onvrijheid die feitelijk ontstaat door de steeds vaker stiekem in computers en telefoons meekijkende overheden, waarin Nederland als semi-vrij land t.o.v. andere landen uitblinkt, staat me tegen.

 

Het gevaar van een overheid die de drang voelt om stiekem mee te kijken naar wat haar burgers op internet uitvoeren, wordt volgens mij door een meerderheid van de mensen schromelijk onderschat. Wat iemand te verbergen heeft ligt niet aan diegene zelf, maar aan het soort overheid dat er op een gegeven is! Overheden die zomaar mee willen kijken zijn ergens bang voor, en bang zijn is nooit voor niets.

Een overheid zoals de Nederlandse overheid, die een framewerk aan het bouwen is dat uitstekend geschikt wordt voor totale controle over wat haar burgers doen en laten, kan op een dag vervangen worden door een andere overheid die niet goedwillend maar kwaadwillend is. En dan bedoel ik kwaadwillend in de zin wat iedereen verstaat onder kwaadwillend. Het òf er ooit weer zo’n overheid komt is niet de vraag, slechts wannéér er ooit weer zo’n overheid zal bestaan.

Het is dichterbij, véél dichterbij dan velen denken. Stel je bijvoorbeeld eens voor dat de mensen die [deze site] volschrijven de baas in ons land zouden worden. Op deze zéér intolerante site discussiëren een aantal niet-verwachte Nederlandse politici anoniem mee! En zo zijn er veel dingen die internet langzaamaan gevaarlijker maken door hoe de overheid is en zich ontwikkelt. En zich met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid ooit gáát ontwikkelen.

 

Een voorbeeld van hoe onze overheid zich ontwikkelt is bijvoorbeeld de toepassing van een lichte vorm van de [shockdoctrine] in deze tijd van uiterst onrechtvaardige aanpak van de burgers van Noord-West Europa t.a.v. de problemen in de Zuid-Europese staten. Het Angolese jongetje Mauro is het ongewilde slachtoffer van een regering die dat soort shockdoctrinemethodes over de rug van onschuldigen als die jongen gebruikt.

Het gaat uiteindelijk weer over geld en macht, de twee onverbrekelijk poten van onrecht.

Het boek van Naomi Klein, de Shockdoctrine, is zéér de moeite waard om te lezen en maakt veel duidelijk. Het laat dingen herkenbaar worden.

 

Zoals ik met grote regelmaat zeg: Overheden liegen per definitie. Nooit niet, altijd wel.

Als een overheid of een representant daarvan u iets vertelt, vraag uzelf dan af waaróm dit verteld wordt. Als een overheid of een representant ervan u iets vraagt, vraag uzelf dan af waaróm diegene dat aan u vraagt.

Een overheid licht u nooit voor of in, maar tracht bij alles wat ze zegt u te sturen in wat u denkt en wat u gaat doen. Nooit niet, altijd wel. Per definitie dus.

 

Laat u ook nooit verleiden tot het denken dat links beter is dan rechts, of dat rechts beter is dan links. Dictators zijn altijd of links of rechts geweest! En al die linkse en rechtse dictators behoorden uiteindelijk gewoon tot de rijke, onaantastbare, old-boys network, en machtige elite. Zowel de harde dictators alswel de softe dictators.

De linkse rauwe dictators: de Stalins, de Brezjnevs, de Hitlers, de Mao’s, de Pol Pots en de Castro’s waren niet wezenlijk anders dan rechtse rauwe dictators als de Mussolini’s, de Franco’s, de Videla’s, de De Gaulles en de Pinochets.

Softe dictators als een Bush, een Zalm en Kok, een Sarkozy, een Blair, een Thatcher en dat soort mensen, zijn/waren niet wezenlijk anders. Fluwelen dictatuur is en blijft dictatuur, en gaat voorbij aan wat een volk wil als dat niet overeen komt met wat die dictatuur wil.

 

Dictatuur liegt, maakt zichzelf juridisch onaantastbaar, en heeft geen scrupules.

 

Ook een fluwelen dictatuur maakt mensen die onwenselijke dingen zeggen monddood, belachelijk, gedemoniseerd, en in de zwaardere gevallen zelfs onmachtig nog degelijke banen of inkomens te verkrijgen. De bananenmonarchie Nederland maakt van al die methodes, en nog meer, vrij intensief gebruik. Denk aan de shockdoctrine waar we nu weer middenin zitten in relatie tot wat gebeurt inzake Zuid-Europa!

Machtsinstituten als CDA, PvdA, VVD etc: er is géén verschil. Uiteindelijk gaan ze voor hetzelfde, en alleen de u voorgespiegelde verpakkingskleur is anders.

 

Geef mij daarom maar het anarchisme. Heel gewoon het humane kleinschalige anarchisme van de menselijke maat en de menselijke inspraak. Gebaseerd op vrijheid, gelijkheid en gelijkwaardigheid, op dienst en wederdienst, op de sterke schouders die de zwakken een leunplaats bieden, op de zwakken die de sterken ondersteunen in hun kracht, op onderling respect, op erkennen van elkaars bestaansrecht in de verschillen die onderling bestaan, op vrijheid van uiting van wie je bent in de openbare ruimte.

Gebaseerd op "No border, no nation!"

Gebaseerd op besef van het belang van het bestaan van andere levensvormen voor ons mensen en vice versa, op in harmonie leven met die andere levensvormen, op erkennen van het bestaansrecht van andere levensvormen, en op integratie van het ecosysteem in het leven.

Gebaseerd op ontwikkeling van wetenschap en fundamenteel onderzoek, op ontwikkeling van de geest, op ontwikkeling van cultuur, op ontwikkeling van de mens als compleet wezen.

 

Het klinkt heel idealistisch allemaal. Maar als uitgangspunt voor het bestaan van onze samenleving lijkt het me duizendmaal beter dan al die oorlogen om het meer of minder bezitten dan een ander, om het langer of korter op vakantie kunnen gaan dan een ander, om het meer of minder geavanceerd met een telefoon kunnen bellen en communiceren dan een ander, om een grotere flatscreen-tv te hebben dan een ander, om verder en sneller auto te kunnen rijden dan een ander.

 

Alles baseren op een fictief oneindige economische groei is net zo geschift en gestoord als denken dat de aarde plat is.

 

Op zeer intelligente en ingenieuze wijze dom leven, dat is wat wij doen.

 

Omdat de overheid dat wil, ten dienste van de oneindige hebzucht van enkelingen die ons als hun bezit zien. Wat, gezien zoals de zaken er nu voor staan, niet geheel onterecht is. Geheel niet onterecht is zelfs.

 

Dialoog is een niet-existentieel iets in deze. Zoals de Franse Revolutie niet bestond uit gezellige gesprekken en tentjes op een plein, zoals de Russische Revolutie niet bestond uit gezellige gesprekken en tentjes op een plein, zoals de Amerikaanse Revolutie tegen de Engelsen niet bestond uit gezellige gesprekken en tentjes op een plein, zoals het omver werpen van de Muur tussen Oost en West niet d.m.v. gezellige gesprekken en tentjes op een plein gebeurde, zo zullen de zaken in deze tijd ook niet veranderen door gezellige gesprekken en tentjes op een plein.

 

Zo zit dat.