Hans Langbroek,raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 17-8 t/m zondag 23-8-2009

Maandag de 17e is het warm op het werk, en lastig. Het is eigenlijk een onvervalste baaldag.
Af en toe denk ik wel eens van "Zal ik kluizenaar worden?" Dat heb ik wel vaker, dan ben ik klaar met alles en met vooral iedereen.

Zoals pas terug ntje die op internet keihard beweerde dat ik Inge's overlijden aan kanker gebruikte voor politiek voordeel behalen dmv de vragen over [Renolit] die ik gesteld heb.
Over dat soort gedachtenlevens kan ik totaal verbijsterd zijn, en het wantrouwen is dan naar de soortexemplaar die dat denkt en beweert voortaan structureel maximaal. Het geeft minstens een pH-2 in wereldbeleving en medemensbeleving weer, en een onbenoembaar groot onbesef bij dat exemplaar wat het betekent voor een mens en een kind om een partner en moeder te verliezen. Het grenst aan zwakbegaafdheid wat betreft empatisch vermogen, he er ook omheen gepraat wordt.

Of dan het verhaal dat ik gisteren hoorde in het Vondelpark. Een jongens wiens autoradio uit zijn auto gestolen was. De politie had de dader gearresteerd naar aanleiding van andere misdrijven, en meldde het slachtoffer dat. Die kwam met zijn vader naar het politiebureau om zijn radio op te halen, en kreeg dat ding niet mee. Waarom niet?
Omdat de dief, die bekend had dat hij dat ding gestolen had, er geen officile afstandsverklaring van wenste te doen! Ja inderdaad, ongelooflijk.....
De vader van de jongen rukte toen de monitor van de agent z'n pc van tafel, met draden en al, en zei tegen die agent dat hij de diefstal helemaal bekende, maar geen afstand wilde doen van die monitor en hem dus niet terug gaf! Maar voor het eigendom van de politie gold niet wat voor andermans eigendommen geldt, de monitor kwam met fysieke dwang weer op tafel te staan en de jongen kreeg zijn radio niet terug....!!

Dit is Nederland, met zijn zure onbetrouwbare eigenschappen. Een feestje of evenement zoals afgelopen week in Enkhuizen is prachtig, heel leuk en ook ik geniet ervan. Heel erg zelfs.
Maar het leven het hele jaar door is gn feest, voor de overgrote hap van de Nederlanders niet. Het is niet verhongeren maar dik genoeg te eten, we kunnen op vakantie, we hebben een auto, we krijgen brood en spelen op Waterweken en LowLandsfestivals, maar het klopt niet altijd. Lng niet altijd.

Zoals een man pas terug die 's nachts een dronken scooterrijder tegen z'n geparkeerde auto zag knallen en daarna doorrijden. De buurman kwam er toevallig net aan in de auto, en reed achter de scooterrijder aan tot aan waar hij moest zijn. Daar kreeg hij van een jongeman te horen dat de schadeveroorzaker en doorrijder de komende ochtend zou vertrekken omdat hij op dit adres slechts logeerde.
De man ging snel naar zijn buurman om alles te vertellen, en die belde de politie. Hij kreeg letterlijk te horen: "Ja sorry hoor meneer, voor dit soort dingen hebben we toch cht geen tijd tegenwoordig. Daar komen we niet voor!"
Toen gingen de man en de buurman zelf naar het betreffende adres, ze belden met z'n tweetjes aan, en haalden de schadeveroorzaker en doorrijder met behulp van de huisbewoners uit zijn bed. Ze spraken hem aan op zijn onbehoorlijke gedrag, regelden dat hij een schadeformulier invulde met de gehele toedracht, en gingen weer naar huis.

Zo gezegd, zo gedaan dus. Nee dus. De man werd gebeld door de politie dat dit toch cht niet kon en mocht. Daar had hij de politie bij moeten halen.... Hij kreeg een reprimande en kon fluiten naar schadevergoeding. Ja inderdaad, ongelooflijk....

(update: de schadevergoeding is wl uitgekeerd geworden, zonder tussenkomst van Hermandad!)

Vertrouwen in de overheid krijg je hiervan dus niet. Het is niet uit te leggen, het kan niet uitgelegd worden. Alleen mensen met schaapskuddegenen als PvdA-adepten vinden dit iets dat dit juist wl iets is dat een georganiseerde samenleving doet.
Ach, ik snap het niet, en ik wens dit ook nooit te snappen. Het gaat tegen alles in dat in het gros der landen op onze mooie planeet wl normaal is. Nederland wijkt af, niet de rest van de wereld.
We zijn goed in doen alsof we hoogstaander zijn dan de rest, maar dat is gewoonweg niet waar. Het grenst aan massafascisme om dat te denken.

Maar ik denk er dus serieus over om kluizenaar te worden. Niet de vervuilde versie die nooit met mensen omgaat en die leeft in z'n verzamelde vuilnis, maar gewoon wl een mens worden die het de rest van zijn leven alleen rooit qua wonen. Zonder poespas, zonder idiote figuren, zonder geschreeuw omdat je iets denkt, zonder voor nazi uitgemaakt te worden, zonder ego's om je heen zo groot als de Hindenburg die zichzelf rondtoeteren, zonder een hok vol overbodige troep. Op de dag dat het dan over is, is het over. Dat heb ik nu gezien, en zo is het.
Een alto'achtige kluizenaar, doen wat je bent. Met af en toe een keertje niet. Maar ach, morgen ga ik naar mijn werk, ga ik politieke stukken lezen, ga ik bespoten groenten halen bij Appie, ga ik zoals vandaag met de auto weg, zit ik onnodig achter mijn pc, draai onzinnige muziek, en besta zoals ik besta. Vrij nutteloos, maar dat is iedereen. Niemand is onmisbaar, je wordt hooguit gemist.

Zoals mijn Inge nu gemist wordt door Claudia, door haar broer en door mij. Maar dat is natuurlijk politiek voordeel.
Ik word kluizenaar, dat is heel okee.

Dinsdag de 18e wil ik uiteraard niet teveel doorzeiken over overheden, maar ik doe het wel. Bijvoorbeeld over de Milieudienst die in enthousiaste taal op zijn website neergezet heeft dat er naar gestreefd wordt om vragen binnen 1 werkdag te beantwoorden.
Nu wil het toeval dat ik [vragen] gesteld heb aan die dienst, die heel gewoon een ambtelijke afdeling is van de gemeente, maar nu door een paar gemeentes samen gerund wordt. Die vragen heb ik geen werkdag terug gesteld, maar anderhalve werkweek geleden. U voelt 'm al: ik heb natuurlijk nog geen antwoord, ondanks het lofwaardige streven van 1 werkdag. Er is zelfs geen ontvangstbevestiging gekomen voor de email die ik gestuurd heb, en die cht toch wel aangekomen is.

Over niet aangekomen emails: de enigen die je aan telefoons nog proberen wijs te maken dat emails niet gearriveerd zijn, niet goed verstuurd zijn door henzelf, of dat computers fouten hebben gemaakt, zijn medewerkers van overheidsdiensten. Dat zegt alles over het "bij de tijd zijn" van die overheden.... Ze kletsen zomaar wat tegen je aan die telefoons, en gaan dan f snel doen wat ze hadden moeten doen, f je kan een hernieuwde wachttijd tegemoet zien.

In mijn geval van die paar vraagjes zal er wel gezegd worden:

- dat de email niet aangekomen is, of

- dat de vakantie roet in het eten gegooid heeft, of

- dat de computer fouten gemaakt heeft, of

- dat die werkdag wachttijd alleen voor burgers geldt en niet voor politci, of

- dat er een drieweekse bijscholingscursus gedaan is, of

- dat ze nog nit aan ontvangstbevestigingen gedaan hebben, of

- dat er tijd genomen is om die "ingewikkelde" vragen zo goed mogelijk te beantwoorden, of

- whatever dan ook.

Maar ja, we wennen er als burgers aan, iedere generatie weer. Alle overheidsdiensten in alle landen op de hele aarde doen zo. Of je nu in Zimbabwe komt, naar de Taliban gaat, in Mongoli rondstruint, in Lapland een vergunning vraagt, of in Nederland iets van de overheid wilt: het maakt niet uit. Het is om onbekende doch algemeen aanwezige redenen overal zo....  Er is niets tegen te doen, niets tegen te ondernemen, niets aan te veranderen, niets in te sturen, en niets in te manipuleren.
Volgens mij is er n groot samenzwerend ambtenarenapparaat op de planeet dat er op uit is arme burgers de helft van hun leven van loket naar loket te laten lopen, brieven zes keer op te laten sturen, telefoontjes vier keer te laten plegen, en onzin over computers standvastig te blijven verkondigen. Dat allemaal puur en alleen zodat wij arme burgers geen tijd meer over hebben om dingen te bedenken om die overheden terug te treiteren.... Ik kan gn andere reden bedenken! 

In Enkhuizen loopt er ook nog een leuk ding dat straks, als het even tegenzit voor de belastingbetaler, gaat uitlopen op de zoveelste rechtszaak op onze kosten van de gemeente tegen een burger. Een burger die van advocaten gelijk heeft gekregen, van rijksambtenaren gelijk heeft gekregen, van betrokken deskundigen gelijk heeft gekregen, behalve van de behandelende lokale ambtenaar gelijk heeft gekregen. De laatste heeft trouwens zwart op wit letterlijke niet-waarheden aan die burger verkondigd, als ik het verhaal mag geloven.
Maar daar gaan mijn OZB-centen dus weer, onder verantwoording van die betreffende wethouder. Een soort bodemloze put, waar lle overheden, niet n niet en allemaal wel, min of meer om bekend staan.
Nogmaals, ongeacht wie als overheden fungeren; Taliban, Chinezen, Eskimo's, Hutu's, Papoea's, Apaches, of Paaseilandbewoners, ze kosten allemaal kluiten met geld. En dat op een voor ons burgers totaal onbegrijpelijke manier.
Zelfs als je kluizenaar bent ontkom je er niet aan. Dan krijg je een foute OZB-aanslag in de bus, of een foute Afvalheffing, of een foute rioolheffing, of een schrijven dat je dakkapel illegaal is terwijl je geen dakkapel hebt, of dat soort dingen dat mensen overkomt.
Misschien is het ambtenarenapparaat eigenlijk wel God.... Zijn wegen zijn ondoorgrondelijk tenslotte, en Hij is alomtegenwoordig! Hemeltje toch, als dt waar is.... Dan is de burgemeester een stukje God dat door de Koningin benoemd is! Aaaaaachggggggggggg!

Woensdag de 19e t/m zondag de 23e: Soms vraag ik me af waarom die WOII in mijn hoofd zit. Waarom ik de essentie, de kern ervan wil zoeken en vasthouden.
Het laat me niet los, het is er altijd. Niet obsessief, maar als een deel van me. Als een hersenlob van me die meedoet in het geheel.

Gisteren, zaterdag, was ik met m'n gerfde dochter Claudia van mijn overleden vriendin naar Amsterdam. We gingen kijken naar tattooshops, naar mensen, zijn met Petra en haar lachende babietje Jasmientje en autorijdende co Peter naar Petra-zus Jos geweest, en hebben als vast onderdeel van ons tweetjes samen, zittend bij het Dammonument pizzaslices gegeten. Rituelen zijn belangrijk, zker voor een kind dat haar verdriet moet kunnen vormgeven. Maar ook voor mezelf dus, is me onlangs verteld.

We zijn met z'n tweetjes ook naar het Amsterdams Historisch Museum gegaan, en daar was dus veel historie. De historie van Amsterdam, die voor een deeltje parallel loopt met die van Enkhuizen, is uiterst interessant.
We hebben echt alles gezien, alles gelezen, en over alles gepraat. Als je het museum uitloopt, dan kom je vlak voor de uitgang in een boekenwinkeltje. Daar verkopen ze uiteraard boeken over Amsterdam en zijn geschiedenis.
Boeken over de Spaanse Bezetting vanuit Spaanse ogen bezien, boeken over de havens, boeken over de VOC, over de Middeleeuwen, over het ontstaan van Amsterdam en Zuiderzee, boeken over de relatie Oost-Europa en Amsterdam in de historie, boeken over de oorlogen die gevoerd zijn, en boeken over de betekenis van de Joden voor Amsterdam.
Zonder Joden geen Amsterdam zoals het nu is, kun je denk ik wel keihard stellen.

Er lagen een paar boeken die ik volgende keer als ik er kom, dat is volgende week, ga kopen. Over die Joden, en hun betekenis voor Amsterdam. Over het vooroorlogse Joodse socialisme, over de armoede waarin veel Joden leefden, over de discriminatie, over de benodigde humor om op de been te kunnen blijven, over de handel, over de cultuur, over de vermenging door huwelijken van Amsterdammers en Joden, en over Anne Frank.
Voor Claudia kocht ik het boek plus de film op dvd dat over de laatste 7 maanden van Anne Frank haar leven gaat. Auschwitz-Birkenau, Bergen-Belsen, de hel en de dood.
We hebben gisteravond samen die dvd bekeken, met als gevolg dat ik de hele nacht gedroomd heb over de historie van Amsterdam en over de Tweede Wereldoorlog.
Amsterdam is toch al steeds in mijn dromen de laatste tijd, begin van de week weer over Inge. In mijn droom vertelde iemand dat Inge dood was, maar het bleek dat het niet om Inge ging doch om een ander. Ik was hartstikke opgelucht, cht opgelucht toen ik dat laatste hoorde. Uiteraard, op dat moment werd ik wakker, en had zin om m'n bed het raam uit te smijten. Maar dat doe je niet. Je gaat gewoon denken, je bed uit, van alles doen, ontbijten, en daarna naar je werk.
Die droom over Inge speelde zich ook weer in Amsterdam af, net als vorige week. Als dat zo doorgaat krijg ik nog een hekel aan die stad, in plaats van dat het mijn favoriete, geweldige, diverse en mensgekleurde stad is waar je van alles ziet bestaan en gebeuren als je maar met open geest rondkijkt!
Het zal wel los lopen denk ik, de stad is niet je dromen. Dromen zijn bio-chemische stroompjes in je brein, en een stad is een realistisch bestaand iets.

Maar over die oorlog, het is dus onvoorstelbaar als je ziet en van getuigen hoort wat het dochtertje van Otto Frank heeft moeten meemaken. Het is z erg, dat het je kwaadheidsmotivatie overstijgt lijkt wel.

Fascisme, in elke bestaande vorm, is levensgevaarlijk. Toch vind ik het gezichtsloze fascisme gevaarlijker dan het fascisme dat aan een persoon hangt.
Stalin, Hitler, Mussolini, Mao tse Toeng, Khomeiny, Franco, De Gaulle, Pinochet, Pol Pot, diverse pausen: allemaal fascisten. Beroemd, in hun tijd door mede-internationale VIPS gerespecteerd en met alle gards behandeld.
Het aan hen hangende fascisme zwakte af of verdween op het moment dat zij persoonlijk ook van de aardkorst verdwenen. Ze waren het gezicht van het fascisme dat ze vertolkten.
Dat geld vooral voor Mussolini, Franco, Hitler en een aantal "geestelijken".

Maar toch is in mijn ogen het gezichtsloze fascisme vl en vl gevaarlijker dan het fascisme dat aan een gezicht hangt. Het fascisme dat een idee is dat in een bevolking geplant wordt zonder motiverende leider, zonder gezicht waar ideen aan gehangen worden, zonder identiteit van een ooit weer verdwijnende figuur. Het is het fascisme dat deel uit gaat maken van een volksaard, van de volkscultuur, van een volksidentiteit. Het is het fascisme dat de mensen van een land of groepsidentiteit zelf niet meer zien omdat de spiegel niet meer bestaat.
Het is het fascisme dat mensen laat denken dat ze geestelijk meerderwaardig zijn aan medemensen, dat ze cultureel meerderwaardig zijn aan medemensen, dat ze het intellectueel bij het rechte eind hebben tov andere mensen, dat ze de wereld juister in zijn waarheid zien dan andere mensen.

Het is het fascisme dat deel uitmaakt van het dagelijkse leven. Het vermomde fascisme dat waardeverschil maakt tussen mensen, dat waarheden ziet in het eigen denken en onwaarheid in andermans denken. Het fascisme dat mensen laat denken dat anderen niet waard zijn te doen wat zijzelf doen, het fascisme dat leidende boeken hanteert over de meerderwaardigheid van het eigen denken. Dat, als je dit vertaalt, denkt in bermensch en Untermensch.
Het is het fascisme dat gn gezicht heeft, dat medemensen kapotmaakt alleen omdat ze bestaan en anders zijn, dat anderszijn direct koppelt aan "goed" en "fout" en "slecht".
Ons land, ons parlement, onze raad, zijn vergeven van dat laatste fascisme. Het gemaskeerde, gezichtsloze, blind voor zichzelf zijnde, en meest gevaarlijke van alle fascismes.

Als je een ander geen kwaad doet, dan is anders alleen maar anders.