Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 10-8 t/m zondag 16-8-2009

Maandag de 10e t/m zondag de 16e: Het was schitterend weer, en ik liep met Inge door de Kalverstraat in Amsterdam. We waren lol aan het trappen, en lagen in een deuk. Dat heb je als je op elkaar verliefd bent.
We stopten bij het bloemenstalletje, en keken elkaar aan. Sowieso keek ik altijd naar haar, in mijn ogen is ze altijd mooi geweest. Echt heel mooi.
Er klonk een raar geluid achter ons over straat. Ik draaide me om en werd wakker in de bedompte, schemerige grauwsluier van m'n slaapkamer. Het was kwart over zes en de wekker was gegaan. Ik moest naar mijn werk. Dit was niet leuk, de rest van de week niet meer.

Maar dinsdag mocht ik bij Petra en co Peter mee eten, witlofschotel uit de oven. Dat is één van m'n appreciatiegerechten, en ik heb dus lekker gebunkerd! Daar kon ik ook mijn ei kwijt over Inge en die droom.
Je merkt wat betreft dit soort dingen dat je er maar met heel weinig mensen over praat. Je ouders, je meest nabije vrienden, een enkele collega. Niet omdat het met anderen niet kan, maar omdat je het gewoon niet doet. Zoals Inge haar dochter bij mij terecht kan, bij mijn dochter en bij mijn exvrouw. Meer praat ze gewoon niet, omdat ze het gewoon niet doet. Dat is hoe het gaat, dat is wat het is en hoe het moet zijn.

Deze week waren de Westfriese Waterweken, met evenementen voor iedereen. Het was in mijn ogen vrij succesvol allemaal, de stad was vol en alles liep als een trein. Een mooi voorbeeld van "Die coste gaet voor die baete uyt"! We hebben 25 mille geïnvesteerd, en we krijgen er een bult stadspromotie voor terug!
Dat schept mogelijkheden voor de toekomst. We kunnen zo onze monumenten onder de aandacht brengen, straks onze mogelijkheden op het Enkhuizer Zand, en de faciliteiten die ondernemers gaan creëren in de toekomst. Maar eerst verder aan een positieve, en ook eerlijke, naamsbekendheid blijven bouwen. Dat is het goede voorwerk voor wat we in en voor deze stad allemaal nog willen gaan bereiken!

Zelf ben ik afgelopen zaterdag eerst met mijn landelijke partij GroenLinks naar Wieringen geweest. Daar zijn we naar iemand toegegaan die een stuk grond beheert dat geëxploiteerd wordt door een aantal gezinnen dat daar zelf eten verbouwt. [Hier] kunt u er iets over lezen.
Allerlei gewassen zijn neergezet om hun eigenschappen onderling afgezet tegen elkaar, om voedselwaarde, omdat ze lekker waren, en om het hele jaar rond te kunnen oogsten en eten.
Het ging dus om iets dat ik zelf op deze site al een aantal malen heb geprobeerd te promoten, kleinschalige voedselverkrijging in eigen omgeving. Een doorontwikkeling van wat vroeger sommige hippiescenes wilden doen, maar dan geënt op deze tijd.
Het was een zeer leerzame en informatieve dag, en ik ben blij dat ik meegegaan was. Ik weet nu wat pastinaak en andere vergeten groenten zijn! En ik weet in sommige opzichten weer waar ik voor sta.
Daarna zijn we met z'n allen eerst een visje gaan eten in de haven van Den Oever, en weer ieder zijns weegs gegaan. In Enkhuizen ben ik gaan kijken bij de Drakenbootraces, en dat was óók gezellig. Staande op de Gependam, mooi teuten met Siebe Schippers die ik tegen kwam, nog even met heer van Lijnen Noomen en een aardige dame die de zus is van iemand die ik ken, gezellig!
Zaterdag was een goede dag, met goede gesprekken en goede intenties.

Zondag was ook okee. Met Petra en co Peter en hun babietje Jasmientje plus oma, zijn we naar Amsterdam gegaan. Tante Petrazusje José en ome Headleigh wachtten ons daar op, en gezamenlijk zijn we als een serieus uitziend groepje zondagsmensen met nette klederen en goede burgerzin in het Vondelpark gaan picknicken en aanwezig zijn.
José had picknickvoorraden gemaakt en meegenomen ter leniging van onze eventuele hongersnoden, en zo zijn we op aangenaam onnutte wijze de zonnige zondagse Dag des Heeren doorgekomen. Een goede wijze van bestaan, straks kan het niet meer met die naderende herfst!
Maar Koning Herfst is mij welkom als hij nog even wacht met razen en tieren totdat ik mijn voordeur heb kunnen schilderen. Het herfstige wegduiken en mezelf kunnen terugtrekken in de grot die mijn huis en thuis is, als voorbereiding op een mentaal winters kluizenaarsbestaan wat betreft sommige geestes- en levensprocessen, bevalt me denk ik wel. Het is alleen opletten dat je niet wegzinkt in het absolute niets.
Dat laatste is me bruut toegewenst geworden door lieden, en door anderen juist weer niet. Een kabouter fluisterde mij dat in het oor deze week, en die had het weer van een bostrol gehoord die het op zijn beurt weer van een veldbloemelfje hoorde...

Maar: eerst een vuilcontainer bekijken deze week. Eigenlijk zou ik dat zaterdag gedaan hebben. Maar toen at ik onbespoten blaadjes van plantjes die ik niet kende, en dronk ik een kopje vers gezette thee van blaadjes van plantjes die ik niet kende.
Dus de vuilcontainer komt deze week aan de beurt, en in dat kader zal ik dus uit tijdbesparing ter fiets of met de auto naar de job moeten gaan. Helaas, niet lopen dus. Balen.