Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 7-8 t/m zondag 13-8-2006

Op zaterdag had ik afgesproken om met dochter Langbroek als vader en dochter een dagje naar de hoofdstad te gaan. We zouden daar mooi eens even allerlei nieuwe dochterkleding halen. Dochter Langbroek vind Amsterdam een leuke stad om te vertoeven, en aangezien vader Langbroek dat ook vind is zo'n dagje altijd gezellig!
Ik had een bedrag afgesproken dat ze mocht spenderen, en met grote voortvarendheid is dochter Langbroek dan ook aan het uitzoeken en winkels bekijken getogen. Maand na maand wordt het steeds duidelijker dat dochter Langbroek in rap tempo aan het veranderen is van kindje Langbroek in grote meid Langbroek, overtuigend van het vrouwelijke soort!  Ze krijgt ook al echt een eigen smaak, en ik begin ongeveer in te kunnen schatten wat ze leuk vind nu. Maar ze heeft leuke spulletjes aangeschaft, en kan weer trots over straat straks met haar nieuwe omhulsels. Leuk!
We hadden daar redelijk weer, maar aan het eind van de dag maakten we daar toch een gigantische hoosbui mee zeg! Het ging maar door en door, we stonden perplex te kijken! Meestal zijn hoosbuien een zaak van minuten, maar dit duurde minstens een uur of langer. Dus hebben we ook maar een paraplu aangeschaft, zoals duizenden mensen zichtbaar besloten. Aangezien dochter en vader niet graag nat over straat lopen, en we daartoe op dat moment wel gedoemd waren, pakten we de trein richting onze mooie zuiderzeestad terug. In het Snouck van Loosenpark zagen we, al naar huis lopende, nog even een oefening van een soort gospelzanggroep, en dat klonk béregoed! Maar rillend van koude regen op onze huid zijn we verder gegaan naar huis. Na een lekkere warme douche genomen te hebben zijn we aan een eenvoudige doch smakelijke maaltijd begonnen (ja, soms lukt dat...) en zijn daarna druk bezig geweest de binnengehaalde buit van dochter Langbroek nog eens te bewonderen.  Het hedendaagse "Tof, cool, gaaf, vet mooi" rolde over tafel, en het was okee allemaal!  Tot ons beider grote verwondering had ze maar de helft van het gereserveerde bedrag opgemaakt, en dus nu gaan we over twee weken, als ze weer bij me is, een dagje Alkmaar doen. Dat is ook een leuk binnenstadje, met heel veel verschillende soorten winkeltjes en boetiekjes, en een warme sfeer!
's Avonds hebben we met z'n tweetjes in één grote DVD-sessie de door papa Langbroek voor een aanbiedingstientje aangeschafte "A Chinese Ghoststory" bekeken, drie DVD's zijn dat, en zijn daarna moe maar voldaan, en vol van het snaaiwerk, te bed gegaan.

Maar ik vond deze week sowieso een leuke week. Dinsdag was ik effies in de Spiegeltent wezen kijken naar ZZ en de Maskers. Daar heb ik een hele tijd leuk gepraat met Louis van Weegen van GroenLinks. Hij heeft een vriendin uit Urugay, en daar kon ik af en toe mooi de woordjes Spaans die ik van de vriendin van de Vette Knol opgepikt heb mee oefenen. Later sprak ik nog met luitjes over dingen uit politiek uiteraard, maar ook gewoon de dingen des levens die leuk zijn om over te praten. Dat alles onder een gematigd biertjestempo, zodat het een voor mij leuke avond was.
Vol verbazing zag ik dat de 60-er jaren muziek zó alle iets ouderen uit die tijd "Hupsakee" de voetjes van de vloer liet komen! De dansvloer stond vol grijze doch zeer fitte dames en heren, en het was tof om te zien!  Zelf kende ik weinig nummers. In de tijd van die muziek bestond ik nog niet of was uiterst jong, bijna in het mensenlarvenstadium nog. Maar ik vond het wél leuk om te horen; die ene gitarist kon héél goed spelen. Volgens mij heeft die wel meer gedaan dan dit soort dingen; als je luisterde naar wat hij deed, ook de simpele dingen, dan hoorde je z'n vermogen goed. Een ietsje aangeschoten ben ik naar huis gegaan, zoals altijd: de volgende dag weer te werk!
Donderdag had ik bij René van der Pluijm z'n printer aan het printen gemaakt. Nadat dit klaar was kwam Jan van Oostende van de PvdA ook nog langs, en bij deze was toen het zomerreces bijna practisch over. Het werd politiek, en politiek, zo met z'n drieën. Maar gelukkig ook vakantieverhalen, gruwelvertelsels, bulderlachuitingen, en dat alles onder het genot van een biertje en een rood wijntje! Het was weer gezellig dus, ook gezien het goed met elkaar op kunnen schieten van deze drie heren van dezelfde leeftijd, met alledrie een humoristisch onwikkeld relativeringsvermogen! Héél gezellig   
Dus het was zo al met al een leuke week, in het 2006's genoemd: vét, cool, gaaf, tof!