Hans Langbroek,raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 18-7 t/m zondag 21-8-2011

 

De afgelopen weken is het een ng groter zootje geworden in de wereld om ons heen dan dat het al was.

Revoltes alom, pogingen tot revoluties alom, moordpartijen alom, vrijspraak van Wilders met daaropvolgend verbaal geruft en geblaas alom, jokkende Nederlandse politici alom, snel de laatste restjes geld bij elkaar graaiende menselijke lintwormen alom, plus elkaar op internet verrot scheldende en elkaar overal verantwoordelijk voor uitmakende linkse en rechtse zeloten alom.

Het is alsof het beschavingsvernis onder druk niet alleen gebarsten is, maar dat die vernis nu definitief loslaat en de naakte waarheid laat zien van wie de mens werkelijk is. Opportunisme, hypocrisie, gemaskeerde gewetenloosheid, en geen norm of waarde meer die nog in staat is enige zoden aan de decadente en gedegenereerde morele en mentale dijk te zetten.

 

De linkse en rechtse psychopaten die elkaar op internet massaal voor fascist, bruinhemd en racist uitmaken: het is in mijn ogen allemaal n pot nat. Ze zijn hetzelfde, links en rechts hebben in de dagelijkse praktijk van het leven overal en altijd uiteindelijk hetzelfde effect gehad.

Beiden gebruiken collectiviteit om de te exploiteren massas n kant op te laten kijken. Beiden verhullen dat met vormen van vrijheid die geen vrijheid zijn.

Beiden scheppen onaantastbare elites. Ze scheppen beide financile elites, machtselites, morele elites. En ze scheppen beiden mensen die door iedereen uitgekotst worden als zijnde vermeende outcasts, als verkeerd denkenden, als inferieure geesten, als psychiatrische gevallen, als mensen die niet geboren hadden moeten worden, als mensen van wie het goed zou zijn als ze niet zouden bestaan.

Links en rechts, politiek links en rechts, georganiseerd  en ongeorganiseerd links en rechts: ze zijn exact hetzelfde, ze hebben exact dezelfde uiteindelijke uitwerking op de samenleving.

Links en rechts zijn totaal abject, gewetenloos, en uiteindelijk slechts bezig met zelfbehoud en machts- en geldvergaring.

De praktijk van het dagelijkse leven laat het allemaal zien. Die praktijk laat zien wie overleven, en wie niet overleven. Wie mogen praten, en wie hun onderlaagse bek moeten houden. Wie mogen meedoen, en wie moeten oprotten uit het openbare leven.

 

Links dat zegt dat ze voor me opkomt, maar intussen een niet te verbergen minachting laat blijken voor alles wat de arbeiderslaag van deze samenleving denkt, wil, doet, kan, vraagt, eet, en zich mee vermaakt.

Rechts dat zegt dat ze me wil faciliteren in lles dat ik zou willen doen of ondernemen. Maar intussen de kosten voor basale en fundamentele zaken van het leven gigantisch laat oplopen voor de midden- en onderlaag van de mensen. Het geld waar de arbeider iets mee zou willen ondernemen gaat op aan ongelimiteerd groeiende zorgverzekeringspremies, aan ongelimiteerd groeiende kosten voor onderwijs, aan ongelimiteerd groeiende kosten voor energie, en aan ongelimiteerd groeiende kosten voor alles dat in een moderne samenleving tot de basaliteiten en fundamentele zaken behoort.

 

Onder links n onder rechts zijn onaantastbare elites ontstaan. Elites die het volk vertellen wat moreel wel en niet goed is, wat we met zn allen behoren te denken en belangrijk behoren te vinden, hoe goed het in Nederland geregeld is en hoe slecht het elders geregeld is.

Dat laatste is aantoonbaar steeds minder waar, Nederland zakt met steeds meer zaken naar en zelfs onder de middenmoot van de Europese landen.

 

Links en rechts hebben ons zonder n spoortje mogelijkheid tot inspraak, medezeggenschap, of kans op serieuze weerstand, in de EU geschopt.

Een constructie die steeds meer macht over steeds meer mensen in handen geeft van steeds minder mensen. Links en rechts hebben daarmee de supermachtselites van morgen geschapen, in vol bewustzijn van wat er ging komen en ontstaan.

Oftewel: links n rechts zijn beiden gruwelijk verantwoordelijk voor het systeem van zr snel afnemende macht van wat door beiden semi-respectvol maar feitelijk denigrerend het volk genoemd wordt.

 

Een nieuwgeboren superelite met supermacht; een nieuwgeboren volk zonder macht. Het einde van een tijdperk. Democratie: das war einmal.

 

De 1% van de mensen die de westerse financile elite vormt, en die 20 jaar terug 9% van het totaalkapitaal in handen had, en die nu 25% van het totaalkapitaal in handen heeft, is de baas.

De ultrarijken van nu, en hun politieke knechten, zijn de nieuwe koningen en graven.

Links en rechts moeten weg, ze onderdrukken en nemen van u af.

Links en rechts moeten weg, ze nemen macht tot zich dat tot de mensen behoort.

Links en rechts moeten weg, ze nemen geld in beslag dat in onze samenleving behoort te rouleren.

Links en rechts moeten weg, ze hebben heel veel gezegd dat niet waar bleek te zijn.

Links en rechts moeten weg, ze ontnemen de mensen laagdrempelig gebruik van basale zaken als energie, onderwijs, kwalitatief goed eten, en medische zorg.

 

De laatste optie is anarchisme. Politiek anarchisme dat zich vertaalt in kleinschaligheid, inspraak, individuele rechten, de menselijke maat, rekening houden met ander leven om ons heen, humaniteit. Dat zich vertaalt in rekening houden met mensen die minder capaciteiten hebben dan anderen, in recht op basale zaken voor ieder mens.

De linkse en rechtse collectivistisch dwingenden moeten weg! Allemaal! Ze veroorzaken geweld, onrecht, ziektes, chaos, verdeeldheid, geld dat belangrijker is dan de mens, kansloosheid voor velen, religieus fanatisme, en een langzaam maar zeker groeiende armoede die straks in de toekomst alles verteert en verdeelt. Dat ons verdeelt, en de elite lachend en veilig met haar geld van die verdeeldheid laat genieten.

 

Nou, dat was het dan weer voor vandaag. Even mn kopje geitenwollensokken brandnetelthee opslurpen, daarna nog een kopje alto-tijmthee tot mij nemen, en dan via internet de rekeningen betalen. In de volle luxe uiteraard van de middenlaag der samenleving waartoe ik behoor.

Maar: de kranten lezen laat een mens wel degelijk van de ene in de andere verbijstering storten. Het is onvoorstelbaar, de groei van de chaos is om ons heen.

 

Voor ons als kleine gewone man/vrouw geldt gewoon: en de boer, hij ploegde voort.

 

Vrijdag 12-8 t/m dinsdag 16-8: Het nadeel van een vakantie waarin je heel veel te doen zou hebben dat niet gekund heeft door de met regelmaat vallende regen, is dat dan je hoofd de gelegenheid krijgt tot nadenken over zaken waar je niet meer over wilt nadenken.
Ledigheid is des duivels oorkussen, en leidt naar rare gedachten. Dingen die gebeurd zijn, die gebeuren, en die gaan gebeuren, krijgen vat op gedachten en gevoelens in een hoofd vol ongein. En op een verleden dat het heden inhaalt omdat het ooit een keer tot een persoonsheden wil en moet behoren. Het woord onvermijdelijkheid is niet voor niets een onderdeel van onze en ieders taal.

Iedere onvermijdelijke gebeurtenis kent het langzame pad van de gang naar de existentie.

Je zou haast kunnen zeggen: "De Tao van de Onvermijdelijkheid". Droef maar waar, het weefsel van de wevende Lotsdames gaat verder in al z'n complexiteit en oninzichtelijkheid voor ons stervelingen. Het Lot wordt geboren, en sterft weer af. Daarna maakt het onlosmakelijk deel uit van onze menselijke geschiedenis, ongeacht of het bekend of onbekend is. De steen die verlegd is in de rivier, de vlinder die een storm veroorzaakt. Beiden veranderen iets definitief.

 

Soms kan ik mijn eigen langzaam gevormde, en zich nog vormende, keuze tot een lichte vorm van kluizenaarschap steed beter begrijpen. Al is de onvermijdelijke consequentie van een dergelijk bestaan natuurlijk wl een missen van leven dat nooit meer ingehaald kan worden.

Alles in dit universum heeft een begin en een eind, kent een geboorte, en een sterven en verdwijnen. Een mooi boek daarover is "De Vergankelijkheid" van Midas Dekkers.

 

Ooit, een jaar of 20 terug, wilde ik eens het principe van kromme ruimtes begrijpen. En vooral ook het principe van de begrensde oneindigheid buiten de wiskundige taal omzetten in bevatbare materialistische taal, vertaald naar de materialistische aard van het universum waar wij deel van uitmaken. Vertaald naar onze eigen aard dus.

Begrensde oneindigheid is waar wij deel van uitmaken. Een krom heelal zonder buitengrens, maar met een duidelijke binnenbegrenzing binnen kaders van de aard en de geldende wetten van het heelal. Hoe dit dan ook beschouwd kan worden, hoe je het ook beleven kunt, het is in realiteit bezien alsof je op een eiland woont waar je niet vanaf kunt. Een oneindig groot eiland weliswaar, maar wl begrensd.

Het is intrigerend om op een gegeven moment te bevatten dat ons universum geen buitengrens heeft die een uitwendig scheidt van een inwendig, puur en alleen omdat het uitwendige niet bestaat. Het werkelijke niets, het niet-bestaande. Er is alleen een binnengrens.

Ons universum in al z'n onbevattelijke grootheid en enormiteit is ontstaan in het niet-bestaande niets, uit het daadwerkelijke niets. Vanuit het niet-bestaande "buiten" beschouwd bestaat het heelal dan ook niet. Er zouden denk ik oneindige aantallen heelallen kunnen bestaan, en allen op onherroepelijke wijze gescheiden van elkaar door het niet-bestaande niets. Het is onvoorstelbaar!

 

Ik vraag me af wat de rol van een wel-niet bestaande God kan zijn in een dergelijke existentie die alleen van "binnenuit" bestaat en kan bestaan.

Als je werkelijk de adembenemende enormiteit van ons universum tot je laat komen. Als je werkelijk tot je door laat dringen dat ons streven naar eeuwigheid in existentie in onbevattelijk groot schril contrast staat tot het praktische niet-bestaan dat wij leiden ten aanzien van de begrensde oneindigheid in grootte en tijdsverloop in de materile zne waarin wij bestaan, dan kun je maar tot twee keuzes komen. Twee keuzes die beiden van een definitiefheid zijn die maximaal is: God bestaat wl, maar dan ook wrkelijk wl. Of God bestaat niet, en dan ook wrkelijk dermate "niet" dat het haast een niet goed te bevatten "niet" is. Van een onbevattelijkheid in de verhoudingsorde van ons bestaan tot het universum zoals wij het wel en niet kennen.

 

Het is lastig dat onze psyche gebaseerd is op een brein dat in z'n werking afhankelijk is van de wetten der fysica. Ons denken is daarmee dan namelijk ook ondergeschikt aan en begrensd door die wetten, hoe je dat ook wendt of keert. Ik vraag me af hoe dat te omzeilen is. Niet dus, je bent waar je deel van uitmaakt. Je bent niet wat je denkt of beleeft, je bent waar je deel van uitmaakt. Dat overstijgt in alle opzichten hetgene dat wij als individualisme of collectivisme zien.

Die twee termen bestaan in deze context namelijk niet meer, ze hebben geen inhoud.

Hoe primitief het ook klinkt, de tegenstellingen zijn feitelijk denk ik het wel bestaan vs niet bestaan, in de meest brede context waarin dat bezien kan worden. Of eigenlijk in de totale context van existentie van een universum. Wel bestaan vs niet bestaan, God vs niet-God, het ultieme niets vs het ultieme iets.

Mijn brein is te klein, en ik ben te stom.

 

Woensdag de 17e en donderdag de 18e: De Frans-Duitse Europese versie van de Wannsee Konferenz heeft plaatsgevonden. Ondanks alle "kritiek" die geleverd wordt, is de uitkomst dat ng meer macht van de gewone burger overgedragen wordt naar de krimpende hoeveelheid leidende bestuurders en politici in de EU.

Inspraak, medezeggenschap over het eigen lot der volkeren, autonomie in vormen van zelfbestuur: het wordt stukje voor stukje ingekrompen. Het is massamoord op identiteit van volkeren, massamoord op vrijheid van identiteit van oorspronkelijkheden, massamoord op alles waarvan de EU ooit zei dat ze juist voor zou staan.

Fort Europa, dat andere economien om zich heen vernietigd heeft en in n ruk door de in die economien levende mensen afhankelijk heeft trachten te maken van haar eigen onrechtmatig gesubsidieerde dumpingprodukten, slokt alles op dat macht en geld voor de kleine elite oplevert.

Nu gaat onze regering ons straks vertellen dat ze vecht tegen overdracht van macht en soevereiniteit. Welhaast op z'n PvdA's wordt ons dat verhaal verteld. Zoals die PvdA immer weer linkse verhalen in de pers weet te laten drukken, en dan in werkelijkheid uiterst kapitalistische maatregelen steunt en onderschrijft die de wig tussen rijk en arm feitelijk laten groeien, zo vertelt dit kabinet ons dat onze soevereiniteit niet aangetast wordt terwijl we straks als gevolg der Frans-Duitse Neue Wannsee Konferenz massamoord plegen op volksidentiteiten, oorspronkelijkheden en soevereiniteiten.
In plaats van afbraak van natiestaten, zoals ooit gezegd is, creren de Fransen en Duitsers nu twee superstaten die onder EU-vlag ons allemaal opleggen wat te doen en te moeten doen. De tegengevechten voor de Bhne die de "nationale" regeringen nog voeren zijn een schande naar de eigen mensen toe.
Bah, ik baal er enorm van! Steeds meer macht in handen van steeds minder mensen, ver steeds meer mensen! Het is n groot mensenexploitatiecircus aan het worden, en heel langzaam deformeert de hele zaak zich tot een door techniek onherkenbaar gemaakt onderdrukkingssysteem.
Erover praten helpt niet omdat A gezegd wordt en B gedaan wordt. Er bestaat geen dialoog meer.

Overheden liegen. Bij alles wat een overheid zegt is het zaak te kijken wat het werkelijke belang is, en voor wie dat belang is. Overheden zijn niet, en zelfs nooit, wat ze zeggen te zijn.
Het ontstaan van het Burger Service Nummer is een grandioos voorbeeld van een gebleken megaleugen, de EU die nooit de nationale regeringen zou gaan vervangen is een gebleken megaleugen, het binnen die EU juist kunnen zorgen voor meer identiteit van de eigen culturen is een gebleken megaleugen, de vergroting van democratie en inspraak van burgers is een gebleken megaleugen.
Overheden liegen. Ze zeggen dingen die per definitie altijd weer herroepen worden "door omstandigheden", "door voortschrijdend inzicht", "onder druk van wereldwijde veranderingen" etc. Het herroepen is immer en altijd in de orde van afnemende democratie, afnemende inspraak, afnemende welvaart, afnemende vrijheid, toenemende regelgeving, toenemende vastlegging van wat niet mag en wel moet, toenemende exploitatie van mensen die gezien worden als middelen ipv als mensen.

De mens wordt in de EU steeds meer middel voor geld ipv dat geld een middel is voor mensen. Het neo-liberale verhaal wordt omgezet in een berkapitalistisch verhaal, en verraadt daarmee alles waar de liberale visie voor staat. Wat ingevoerd wordt lijkt meer op de kapitalistische vorm van het onderdrukkende socialisme dan op een vrijheid van identiteit genererende libertaire visie en cultureel-anarchistische vrijheid van zijn, bestaan en ontwikkeling.
De nieuwe koningen en graven worden steeds machtiger, en laten steeds minder in het verborgene zien waar het heen gaat. Het gebeurt steeds openlijker, en het morele recht van de gewone burger om hevig protest aan te tekenen, of zelfs weerstand en verzet te bieden, is dan ook hard groeiende.

Belangen worden steeds meer tegengesteld, maar omgekeerd evenredig aan de werkelijkheid gebracht als parallel lopend.

Overheden liegen. er gebeurt uiteindelijk niets van dat ze zeggen dat gaat gebeuren, en alles gebeurt dat gezegd werd niet te gaan gebeuren.
Dialoog bestaat niet meer, en drom bestaat er n recht op weerstand en verzet.