Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 20-6 t/m zondag 17-7-2011

 

Alles kan ten goede en ten kwade gebruikt worden. Uranium kan ten bate van productie van kernbommen gebruikt worden, en ten bate van energieopwekking. Messen kunnen ingezet worden om te moorden en te bedreigen, maar ook om eten te snijden of om mooie beelden uit hout te creëren.

Zo bezie ik ook een verschijnsel als Twitter. Dat medium is te gebruiken als communicatiemiddel in de brede zin, of als oorlogs- en ruziemaakinstrument.

 

Twitter lees ik niet vaak, het medium raakt me niet. Zoals ik zelf ook niets doe met fenomenen als Faceboek, Hyves en dat soort in mijn ogen onzin en zinloosheid. Ooit heb ik een twitteraccount aangemaakt, en er als test enkele berichtjes op geplaatst. Maar het doet me niets, er beweegt niets in mijn geest bij het bestaan en het gebruik van dat medium.

 

Dit weekend, zondag de 10e juli, las ik een keer wél dat Twitter. Op sommige sites die ik bezocht, en waar ik wel eens reageer op logberichten, stonden links naar twitterberichten. Hierdoor werd mijn aandacht weer gevestigd op het bestaan van deze lege virtueel-existentie.

 

Ik ben deze en gene eens gaan volgen, en kwam tot mijn grote verbazing wat politieke collega’s uit onze eigen lokaliteit Enkhuizen tegen als klaarblijkelijk zijnde fervente twitteraars.

Eén hunner spande de kroon binnen mijn voorstellingsvermogen. Ik zag dat deze identiteit het afgelopen jaar een dermate onvoorstelbare hoeveelheid twitterberichten geplaatst heeft, dat dit neerkomt op gemiddeld meer dan 1000 twitterberichten per maand. Minstens 35 berichten per dag!

Zoveel berichtjes per dag, buiten de uren om die iemand werkt, slaapt, doucht, kinderen verzorgt, stukken leest, vergadert, eet, iets leuks doet, of gewoon op de wc zit…. Ik kan me er persoonlijk niets bij voorstellen hoe zoiets uitzonderlijks in z’n overspannen werk zou moeten gaan. Het is voor iemand als ik te zot voor woorden.

 

Wat me opviel was dat deze persoon “ietwat” obsessief was richting mijn partij Nieuw Enkhuizen. Al lezende voort was het alsof Enkhuizen uitsluitend bestuurd wordt door Nieuw Enkhuizen (slechts 3 van de 17 raadszetels bezettend, en ook nog zittend in een minderheidscoalitie….). Een partij die blijkbaar bestaat uit een aantal slechtwillende politici die er slechts op uit zijn Enkhuizer burgers te naaien. Een partij die bestaat uit een groep zwaveluitwasemende satansfiguren die uit zijn op eigenbelang en belangenbehartiging van de rijken en negatieven in deze kleine ex-VOC-samenleving. Een groep politici die slechts de inhoud van de geldbuidel en het afbreken van welzijn van de burgers (die ze zelf ook zijn) op het veile oog hebben…

 

Het was alsof ik het dagboek, of eerder uursboek, van een totaal geobsedeerde las. Eerlijk, heel eerlijk, kon ik bijna niet geloven wat ik daar allemaal zag staan. Het was, of is feitelijk nog steeds, de oorlogsretoriek die de standaardmethode van instampende herhaling naar luisteraars en lezers toe is. Een methode welke uiteindelijk bij praktisch iedereen die zoiets vrijwillig óf ongemerkt ondergaat, iets achterlaat in de geest dat daar niet behoort te zitten:

haat, verongelijktheid, onrust om niets, weerzin naar de medemens, en ongemerkt ingeplante negativiteit die mensen het leven als één groot onrechtvaardig tijdsverloop laat ervaren.

Dat lezen van dit twitteraccount heeft aardig wat geopend in mijn geestesoog. Zaken die ik wel wist en zelfs ook wel eerder ver- en benoemd heb, doch welke ik niet in deze overmatigheid geconstateerd of verwacht had.

 

Iemand die zoiets doet houdt zijn volgers op een medium als Twitter ongemerkt in een ijzeren verbaal-geschreven greep van ideeën implanteerderij en geestelijke manipulatie. Het is een ongemerkte maar bewust uitgevoerde methode van hersenspoeling waar weinigen tegen bestand zijn, zie ook wat in den lande aan het gebeuren is door sommige bewindslieden. Uiteindelijk volgen velen in dergelijke opgewekte haat.

 

Maar: iemand die het als noodzaak ziet om een dergelijke keiharde oorlogspropagandamethode los te laten op degenen die daar bevattelijk voor zijn, en daardoor ook deels indirect op de omgeving van deze mensen, is zich volledig bewust van hetgene waarom hij/zij dat doet.

Deze methodes gebruiken houdt bij de uitvoerder de pre-intentie in van niet-democratie, ondanks gebezigde woorden van “volkswil, burgerraadpleging, van onderop” en dat soort kreten. Het is manipulatie van de slechtste soort, volkomen rücksichtslos en gewetenloos.

En dat gebeurt in een stadje als Enkhuizen, waanzinnig gewoon!

 

Het is goed dit gezien te hebben, en te weten waarmee men te dealen heeft. Wat niet wil zeggen dat ik nu constant Twitter en soortgenoten ga zitten lezen. Ik heb wel wat nuttigers én leukers te doen!

 

 

Wat ik ook bemerkte in Enkhuizen, en dat was vanochtend (de 11e juli) en zelfs gisteravond laat al, was dat de hele binnenstad rook naar bloemen. Waar die geur vandaan kwam weet ik niet, maar ik rook het gisteravond de 10e juli om een uur of half 12 al toen ik towaritch Petra ophaalde van haar reisje naar Polen.

De binnenstad rook naar bloemen, en ook een heel stuk van de Streek rook ernaar. Vanochtend voor zevenen was dat nog steeds zo toen ik door de Westerstraat naar de Koepoort liep. Het was een geweldige geur!

 

Bij ons op het bedrijf groeien enorme lavendelplanten naast de roldeur van het magazijn. Als er vrachtwagens komen om iets te laden of lossen, gaan die planten ook geur loslaten. Soms ruikt het hele magazijn er een half uur naar, relaxed is dat! Net zoiets als pas gemaaid gras, dat ruikt ook zo overdonderend lekker! Of hooi, te gek als die geur ineens in je neus komt!

Het is een stimulans om niet meer te gaan roken in ieder geval.

 

Dinsdag de 12e t/m vrijdag de 15e: De laatste tijd lees ik regelmatig dat allerlei zaken die al heel lang als harde waarheden beschouwd en gebracht werden, ineens onwaar blijken te zijn of anders in elkaar blijken te zitten.

Er is een hele rij van dat soort zaken dat de laatste maanden en de laatste paar jaren naar voren gebracht wordt:

 

- bijvoorbeeld dat ineens pas geleden naar buiten gebracht werd dat mensen eigenlijk best zonder gevolgen véle malen meer radio-actieve straling kunnen verdragen zonder daar negatieve gevolgen van te ondervinden dan dat altijd gedacht werd. Al de aan kanker gestorven filmacteurs die meespeelden in westerns die in woestijnen waar kernproeven genomen zijn gefilmd werden, zijn blijkbaar door andere redenen aan kanker gestorven.

Dat dit bericht samen valt met de ramp in Japan is toevallig denk ik, maar ietwat raar komt het wel over.

 

- het is na onderzoek gebleken dat er veel minder genetische schade door neef-nichtvoorplanting ontstaat dan dat altijd gedacht is. Het blijkt plotseling zelfs goed te zijn voor sommige ziektes zoals lepra.

De alarmerende berichten twee jaar geleden in de Dubaise kranten over Arabische geleerden die de noodklok luidden over de grote genetische schade die in vooral het Midden-Oosten en aangelegen gebieden ontstaan is door o.a. neef-nichthuwelijken, was blijkbaar vals alarm. Alsof die geleerde mensen niet zouden weten waar ze het over hebben!

Maar ze duidden daar wél 900 genetische defecten aan in de bevolking die direct aanwijsbaar als oorzaak voortplanting tussen familieleden hadden. Dat werd door hen gezondheidstechnisch niet goed geacht, en daar wilden ze iets aan gaan doen.

 

- vitamine E, bèta-caroteen en vitamine C hebben helemáál geen effect van tegenhouden van kanker. Dat is jarenlang beweerd, en het blijkt helemaal niet waar te zijn.

Hele volksmassa's hebben zich een ongeluk geslikt aan dure vitaminepillen of kilo's fruit per dag tegen wil en dank lopen verorberen!

Terwijl nu blijkt dat anti-oxidanten eerder zelfs kanker helpen te bevorderen... Onwijs gewoon dit soort berichten!

 

- Eieren eten blijkt helemaal niet ongezond te zijn, maar juist gezond. 's Ochtends een ei eten bij het ontbijt, zoals de ouden reeds deden, helpt slank blijven en is bèregezond! Wederom iets dat exact omgekeerd is dan dat wetenschappers ons al die tijd voorgehouden hebben.

 

- Veel water drinken blijkt ineens niet gezond te zijn en je nieren/lichaam schoon te spoelen, maar levert juist schade op aan nieren en hersenen. Men moet oppassen niet teveel te drinken, als dit structureel gebeurt kunnen er levensgevaarlijke situaties ontstaan.

 

- Longkanker blijkt zich bij niet-rokers véél agressiever en dodelijker te gedragen dan bij rokers. Hoe het komt weet men nog niet, maar het is een onverwachte uitkomst van onderzoek....

 

- Kinderen die zoetigheid snoepen blijken doorgaans slanker te zijn dan kinderen die nooit snoepen... Het komt waarschijnlijk omdat kinderen die snoepen leren omgaan met doseren van eten, en kinderen die niet snoepen niet. Maar men weet het nog niet zeker, en verder onderzoek volgt nog.

Snapt u het nog?

 

- Mensen die na hun 65e werken worden ouder en zijn fitter zegt men ineens. Vandaar al die oerfitte racefietsende VUTters nu, en de versleten werklieden vroeger die maar moesten doorwerken...

 

En zo gaat het maar door. Hygiënisch zijn is nu slecht voor de weerstand, terwijl hygiëne eerst gebracht werd als hetgene dat de gemiddelde leeftijd en gezondheid in Europa zo ten goede is gekomen. Wandelaars produceren meer CO2 dan auto's op gelijke afgelegde afstand, dus ik ben als zijnde iemand die dagelijks lopend naar zijn werk gaat slechter voor het milieu en klimaat dan m'n collega's die met de auto gaan.

Dieren blijken wél te denken ipv niet, terwijl iedereen die met dieren omgaat dat altijd al geroepen heeft behalve de wetenschap.

Natuurwetten blijken in verschillende delen van het universum niet gelijk te zijn en werken, maar hebben verschillende uitwerkingen en eigenschappen in de diverse gebieden en regio's van het heelal.

 

Nu is ook de euro nog iets dat ineens landen tegenhoudt hun economie te kunnen verbeteren ipv dat die euro juist goed is, zoals altijd verteld werd.

 

Alle strakke waarheden gaan op de schop, niets blijkt te zijn zoals altijd gezegd is door mensen die aan ons voorgesteld werden als zijnde degenen die alles weten en begrijpen.

Wie moeten we nog geloven? Wetenschappers? Politici? De elite die ons in een wereldwijde megacrisis heeft doen belanden? Landsleiders die ons nu overal ter wereld oorlogen laten betalen die bedoeld zijn voor "vrede en vrijheid"?

Uiteraard begrijp ik ook wel dat een deel van dit soort zaken geschiedt door voortschrijdend inzicht. Maar het komt op mensen als ik, de gewone man uit de gezichtsloze grijze massa, toch soms wel wat moeizaam te begrijpen over. Beweringen van deskundigen blijken helemaal niet zo waardevast te zijn dan dat altijd beweerd wordt, en die devaluatie van waarde van beweringen lijkt steeds sneller te gaan.

De enigen die nog te maken hebben met een waarde die niet door deskundigen op het onderwerp steeds veranderd wordt, zijn mensen die religie uit als uitgangspunt in het leven hebben. Een interessant gegeven om op te nemen in het geheel van beschouwingen over het hoe, wat en waar. Voor mij althans.

Aan de andere kant: het heelal, het universum, is een dynamisch geheel! Verandering is de maat der dingen, staticiteit is een illusie! Het potentiële bestaan van de combinatie van één onveranderlijke Waarheid met de dynamiek van de materiële wereld lijkt me leuk om conceptueel over na te denken.

 

Ooit had ik boekenkasten en dozen vol boeken. Duizenden boeken, en bijna allemaal ooit in een vroegere decennialange lees- en kennishongerwoede vanaf m'n 8e jaar gelezen. Boeken over volkeren, geschiedenis, astronomie, natuurwetten, mythes en sagen, culturen, het planten- en dierenrijk, oorlogen, WOII, science fiction, wapens, politiek, genocides, psychiatrie, religies, en al dat soort dingen meer.

Twee jaar terug heb ik minstens zo'n 80% van alles weg gemieterd. De science fiction heb ik weggegeven, honderden boeken. De rest heb ik uitgesorteerd en hetgene dat ik niet meer wilde hebben naar de stort op Schepenwijk gebracht. Er was bewaarruimte nodig voor een deel van Inge haar spulletjes voor Claudia als ze groot is, en een huis heeft nu eenmaal z'n grenzen aan wat ruimtelijk mogelijk is. Maar het is soms ook goed om grote schoonmaak te houden denk ik, en vaak gebeurt zoiets door exceptionaliteiten als wat bij ons het sterven van Inge was.

 

Eén van de boeken die ik bewaard heb is het Rode Boekje met de leerstellingen en dogma's van Mao tse-Toeng. Door recente in mijn ogen verbazingwekkende dingen die gebeurd zijn, en die ik probeer te begrijpen binnen de kaders van mijn arbeiderische denkcapaciteitje, ben ik dat boekje weer eens gaan doorbladeren.

Daarbij kwam ik een paar frases tegen die wat meer begrip brachten in hoe ik zaken zou kunnen bekijken. Mits de uitgangspunten die ik neem correct zijn natuurlijk. In ieder geval een poging tot.

 

Punt 342

Wij moeten de Partij-discipline telkens weer duidelijk stellen:

  1. de enkeling is ondergeschikt aan de organisatie
  2. de minderheid is ondergeschikt aan de meerderheid
  3. lagergeplaatsten zijn ondergeschikt aan hogergeplaatsten
  4. de gehele Partij is ondergeschik aan het Centrale Comité.

Wie deze discipline ondermijnt, ondermijnt de eenheid van de Partij.

(oktober 1938)

 

Punt 366

Wij moeten pleiten voor een blik op de algehele situatie. Ieder lid van de Partij, elk soort afdelingswerk, elke uitspraak of handeling moet uitgaan van de belangen van de Partij als geheel; het is absoluut ontoelaatbaar tegen dit beginsel in de gaan.

(1 februari 1942)

 

Punt 27

Alles waartegen de vijand zich verzet moeten wij steunen, tegen alles waaraan de vijand steun verleent moeten wij ons verzetten.

(16 september 1939)

 

Punt 26

Ik ben van mening dat het, voor ons, niet goed is wanneer een man, een partij, een leger of een school geen tegenstand van de vijand ondervindt; dat zou namelijk stellig betekenen dat zij zich met de vijand hebben afgegeven. Wanneer men tegenstand van de vijand ondervindt, dan is dat juist goed; het bewijst namelijk dat wij tussen ons en de vijand duidelijk een grens hebben afgebakend. Wanneer de vijand ons krachtige tegenstand biedt, en van ons zegt dat we stapelgek zijn en zonder een enkele goede eigenschap, dan is dat nog beter; het bewijst namelijk dat wij niet alleen tussen ons en de vijand duidelijk een grens hebben afgebakend, maar het bewijst bovendien dat ons werk groot resultaat heeft gehad.

(26 mei 1939)

 

Het was een tijd geleden dat ik dat boekje had doorgebladerd, de zaken des levens hebben mijn tijd de afgelopen jaren opgeslokt. Maar het is op zich wel interessant allemaal, en misschien een sleutel voor me om inzicht te verkrijgen in voor mij soms onbegrijpelijke zaken en denkwijzes van anderen.

Al zal ongetwijfeld iemand in bovenstaande aanleiding zien om het boosaardige er uit te destilleren, of het kwaadwillende, of het nietszeggende, of het onbenullige, of het onintelligente, of het leugenachtige, of iets anders dat men kan zeggen of bedenken om denkbeelden van niet-blije aard te uiten. We leven in een afrekencultuur tenslotte, en in een concurrentiemaatschappij waar propaganda en manipulatie als machinatiemiddelen tot grote hoogtes verheven zijn.

 

Om het vandaag wat leuker te eindigen: mijn dochter mocht deze week voor het eerst met rijles op de snelweg rijden! Leuk! Ze groeit op, ze wordt stukje bij beetje volwassen nu.

Dinsdag is de musical van Claudia, en dan gaat ze de gang van de basisschool naar het voortgezet onderwijs. Na de vakantie naar de RSG... Onvoorstelbaar snel gaat dit leven soms.

 

 

Zaterdag de 16e en zondag de 17e: Dit weekend heb ik twee films gekeken die voor mij echt de moeite waard waren gezien te hebben.

 

Vrijdagavond zag ik “Antichrist” uit 2009 van regisseur Lars von Trier, met de acteurs Willem Dafoe en Charlotte Gainsbourg. Het gaat over een echtpaar dat hun nog kleine kind verliest.

De film kent een adembenemend, uiterst fascinerend, en geweldig in beeld neergezet begin!

De strijd tussen gevoel en ratio, tussen onbewust en bewust, tussen beheersing en afdaling, rouw en verdriet, en het enorm menselijke, en daarom ook functionele, van de vrij grote dosis aan sex en geweld, die twee ook in combinatie met elkaar, en de inconsequenties die het menszijn met zich meebrengen, zijn de kern van de film.

De gebruikte symbolieken zijn prachtig, de twee acteurs zetten beiden hun rol maximaal goed neer, en de film maakte op mij grote indruk.

Een indrukwekkende film, goed gekozen titel, en zeer de moeite waard om te zien!

 

Ook heb ik “Amazing Grace” van regisseur Michael Apted bekeken. Een heel ander soort film dan “Antichrist”, maar met heel in de verte toch ook elementen van de eerste film.

De film gaat over een Engelse politicus, William Wilberforce, die eind 18e eeuw vecht voor afschaffing van de slavenhandel en slavenhouderij.

Zoals bijna altijd in grote en kleine politiek, gaat het maar enkelen om de idealen waar ze voor staan, en blazen voor de rest allerlei op geld en macht gebaseerde belangen de grootste trompet in het geheel. Heel herkenbaar allemaal, en het laat de eeuwige banaliteit van wat je “Het Kwaad” zou kunnen noemen, goed zien.

Het is de banaliteit van dat Kwade, en het juist daardoor niet goed herkenbare, dat de zaak laat voortbestaan op deze planeet.

Wat ik niet wist was dat [Amazing Grace] geschreven is door een kapitein van een slavenschip, John Newton, wiens geweten hem parten ging spelen over deze handel en de behandeling van de mensen die als koopwaar getransporteerd werden. Uiteindelijk werd hij priester, en was hij één van de steunen voor William Wilberforce in zijn strijd tegen deze slavenhandel.

Nu snap ik dat nummer “Amazing Grace” ineens veel beter, die tekst is duidelijker door de herkomst ervan. Ik vond dat al een mooi nummer, maar nu is het nóg mooier ineens!

 

Die twee films samen achter elkaar doen mij denken aan iets dat ik jaren geleden eens gedroomd heb. In die tijd stond ik op een tweesprong qua mogelijkheden in het leven.

De ene kant op was de brave route die ik nu gevolgd heb, en die geleid heeft tot wie ik nu ben en hoe ik nu leef.

De andere kant van de tweesprong leidde naar een “stevige kant” om het eufemistisch te zeggen, waardoor er zaken van een heel ander kaliber op mijn weg gekomen zouden zijn. En dus ook op de weg van medemensen.

In die droom beklom ik in een rotsig, droog landschap onder een smetteloos blauwe hemel een hoge heuvel waarvan boven op de top een stralend witte, hoge, strak geometrisch gebouwde tempel stond.

Een prachtig gebouw, schitterend om te zien. Maar zo steriel als de pest. Mooi, strak, schitterend, en steriel.

Daarna liep ik in dicht begroeid bos, een jungle bijna, en passeerde een bijna ondoordringbaar groene haag van bladeren en struweel. Onder dat groen stak uit de grond een beeld van zwart gesteente. Het was de kop van een demonisch iets, uitgehouwen uit dat zwarte gesteente.

Het was voor mij duidelijk dat dit op het dak stond van iets dat zich onder de grond bevond, en dat waarschijnlijk een oeroude tempel was.

De zwarte steen, de kop van de demon en waar zoiets voor kan staan, de toestand van het begraven en onder groen verborgen zijn waarin het geheel zich bevond, lieten mij in die droom ertoe beslissen dat dit begraven moest blijven om de ellende die opgraven mogelijkerwijze zou veroorzaken.

Dat begraven laten heb ik, voor éénmaal een goed verstaander geweest zijnde, toen ook in de realistische versie van het leven toegepast. Ter faveure en bestaan van een aantal toenmalige identiteiten. En ter jaren latere faveure van mensen die nu daardoor in mijn leven een grote rol kunnen spelen, en daardoor ik binnen hun bestaan als basis en vanzelfsprekend aanwezige rots in hun leven, zoals bijvoorbeeld Claudia.

Maar langzaam, heel langzaam, met het opkomend fascisme in Europa en Nederland, met het steeds meer vervijanden, ontmenselijken en exploiteren van de medemens door vuige gemaskeerd handelende lieden onder vals gebruikte symboliek van samenwerking en “één voor allen, allen voor één”, krijg ik sòmtijds een paar minuten zin om die zwarte tempel op te graven en de luxe salon van het leven af te werpen.

Al zou dat eigenlijk aan de jongere generatie moeten zijn, en niet aan de oude ingeslapen sukkels zoals ik.

Het is mooi geweest, ik trek me weer terug in mijn microwereld binnen de gezichtsloze en grijze massa. De plaats waar ik behoor, op de bodem van het uiteindelijk door onze kapitalistische èn collectivistische exploitanten leeggebaggerde bestaan. Illusie heerst, materialisme regeert.

De ultra-kapitalisten, en degenen daar nog boven, de veile materialistische collectivistische manipulators, winnen denk ik. Dènk ik.

Nou, ik ga m’n microwereldje weer binnen. Er komt zo visite op deze mooie zondagochtend.

 

Amazing Grace

(John Newton, 1725-1807)

Amazing Grace, how sweet the sound,
That saved a wretch like me.
I once was lost but now am found,
Was blind, but now I see.

T'was Grace that taught my heart to fear.
And Grace, my fears relieved.
How precious did that Grace appear
The hour I first believed.

Through many dangers, toils and snares
I have already come;
'Tis Grace that brought me safe thus far
and Grace will lead me home.

The Lord has promised good to me.
His word my hope secures.
He will my shield and portion be,
As long as life endures.

Yea, when this flesh and heart shall fail,
And mortal life shall cease,
I shall possess within the veil,
A life of joy and peace.

When we've been here ten thousand years
Bright shining as the sun.
We've no less days to sing God's praise
Than when we've first begun.

 

Amazing Grace, how sweet the sound,
That saved a wretch like me.
I once was lost but now am found,
Was blind, but now I see.