Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 28-5 t/m zondag 3-6-2007

Maandag de 28e eigenlijk weinig verheffends gedaan moet ik zeggen. Een beetje laat opstaan, een beetje muziekjes draaien, een beetje nieuws volgen op internet, een beetje een bakkie halen bij de vriendin van de Vette Knol en haar helpen boodschappen halen, een beetje m'n website weer schrijven met wat en hoe ik denk en wat ik ook ga doen, en eigenlijk dat soort dingen. Zeer rustig allemaal, en misschien juist eigenlijk wél verheffend...
Deze week las ik dat Christian Bokhove van de SP door een onbekende persoon is opgegeven om mee te doen te proberen de Thorbeckeprijs te winnen. Dat is een prijs voor debaters. Ik hoop dat-ie het wint, hij kan praten als de beste en ik gun het hem ook wel! Plus dat dan ook een stadsgenoot zo'n prijs wint, en dat is tof
Morgen alweer vergaderen met de fractie, over allerlei zaken. En vrijdag naar de KNO-arts, dus het leven begint na de feestdagen van de eerste helft van het jaar weer. Zal wel wennen zijn, een volle werkweek... Er is vast nog wel iets dat ook moet deze week, maar in de lange-weekenden-mood waar ik nu nog in zit kan ik daar eventjes écht niet opkomen! Nog even, en de hectiek van wat leven heet begint weer. En uiteindelijk is dat allemaal leuk, juist omdat het leven heet!

Dinsdag de 29e eerst vrij veel gewerkt op het werk. Zoals altijd is het weer behoorlijk druk, en ik hoorde vorige week op BNR Nieuwsradio dat de Nederlandse economie het gevaar loopt oververhit te raken. Mogelijk, maar daar geloof ik niet in eigenlijk.
Vanavond uit werk eerst snel een potje kidneybeans gegeten, met andere dingen er doorheen. Het leek me wel eens lekker van die donkerrode bonen. Maar ik was het effect op het spijsverteringsstelsel van dit soort voedselachtigen vergeten, en dat is balen! Daarna snel een beloofde kascontrole op de kas van m'n landelijke partij uitgevoerd, en toen naar een vergadering van m'n fractie gegaan. Het ging uiteraard over politiek, maar ook over partijzaken. Partijen zijn net kleine bedrijfjes soms, je moet de boel wel blijven organiseren.
Bij thuiskomst nog wat [vragen] richting het college en het apparaat gesteld over zaken. Twee vragen die ik in de commissie afgelopen week had willen stellen maar die schriftelijk moesten, en twee vragen over wat ik eigenlijk niet weet en de anderen ook niet.
Het is wel lastig over die SMC hoor, maar wat mij betreft is uiteraard nummer één het behoud van de zorg. Maar ook het bouwen en het parkeren vind ik belangrijk, en zelfs het behoud van groen achter het SMC. Dat groen is in het plan van Scholten helemaal weg, dat is niet conform wat NE in het verkiezingsprogramma heeft staan. Uiteindelijk draait het allemaal om de zorg, en dat moét gegarandeerd blijven! Eigenlijk vind ik beide plannen over het SMC, met de gegevens die op dit moment ter beschikking zijn, niet echt tof. Beide hebben zo hun nadelen, en in mijn ogen beantwoorden ze beiden niet echt aan wat de raad zou willen.
Maar ik hoop dat we meer gegevens en informatie krijgen. Eigenlijk zou gewoon dit agendapunt nog niet in de raad van 12 juni moeten komen, de raad moet zich meer kunnen informeren over allerlei zaken. Anders wordt het weer zo'n "nu moet je beslissen" klus. Een maandje later lijkt mij persoonlijk eigenlijk een stuk beter eerlijk gezegd...
En nu ga ik pitten, morgen weer vroeg op en aan de arbeid.

Woensdag de 30e overdags en 's avonds een heel stel van de formeel en informeel genoemde instanties inzake het SMC benaderd met de vraag naar hun visie op het geheel, en met de vraag naar het waarheidsgehalte over wat van allerlei kanten beweerd is dat deze instanties gezegd hebben. Gewoon direct contact lijkt me het handigst om te weten wat er nu eigenlijk waar is van allerlei tegensprekende berichten in media, raadszalen, raadsbrieven en informaliteiten van bestuurderen onderling over het door de instanties gezegde. Ik ben heel benieuwd naar de antwoorden, een aantal zegde al antwoord toe. Plus ik ben benieuwd of achteraf blijkt dat iemand of iemanden zomaar iets gezegd heeft/hebben.
Zo bel en mail je nog eens wat af op zo'n dag in je schafttijd en 's avonds. Maar dat doet iedereen voor zover ik weet, hoort erbij.
En voor de rest word ik weer eens verkouden, aangestoken door Joseetje die snipverkouden was. Kan ik weer met een rode, dikke dop rondlopen....

Donderdag de 31e loopt het snotdopje er lustig op los! De aanstichtster van al dit onheil heb ik reeds een verwijtende sms gestuurd, doch het enige dat ze gevoelloos antwoordde was wanneer ik nu eindelijk m'n verjaardag eens ging vieren....  Volgens mij ben ik zo op deze manier de laatste twee jaar wel twee of drie keer per jaar verkouden, bah! Straks dan ook weer zo'n stukgesnoten bovenlip, getverdegetver!
De KNO-arts zei dat m'n oor en gehoor okee waren, en ik mocht op z'n scherm meekijken naar m'n oor. Mijn trommelvlies is vrij transparant zei hij, en ik kon heel mooi twee gehoorsbotjes zien zitten. Leuk!
Vandaag contact gehad met diversen over het SMC, en ik denk dat m'n beeld heel langzaam completer wordt zo. Morgen nog contacten, en volgende week ook als het lukt. De chaos wordt geordend, tegenspraken worden ontzenuwd en het beeld wordt een mooie dvd-film zo. Het lukt allemaal wel denk ik te handelen zoals ik zonder last en ruggespraak denk dat goed is. Door de afgelopen weken moest ik net denken aan de tekst Mother van Pink Floyd, die heb ik al eens hier neergezet:

Mother

 

Mother do you think they’ll drop the bomb

Mother do you think they’ll like the song

Mother do you think they’ll try to break my balls

Mother should I build a wall

Mother should I run for president

Mother should I trust the gouvernment

Mother will they put me in the firing line

Mother am I really dying

 

Hush now baby don’t you cry

Mama’s gonna make all of your

Nightmares come true

Mama’s gonna put all of her fears into you

Mama’s gonna keep you right here

Under her wing

She won’t let you fly but she might let you sing

Mama will keep baby cosy and warm

Ooooh Babe Ooooh Babe Ooooh Babe

Of course mam’ll help build the wall

 

Hush now baby, baby don’t you cry

Mama’s gonna check out all your girlfriends for you

Mama won’t let anyone dirty get through

Mama’s gonna wait untill you come in

Mama will always find out where

You’ve been

Mama’s gonna keep you healthy and clear

Ooooh Babe Ooooh Babe Ooooh Babe

You’ll always be a baby to me

Mother, did it need to be so high

 

Daarbij gevoegd het boek dat ik laatst noemde, Animal Farm van George Orwell, en vooral ook m'n grote voorbeelden Bakunin, Kropotkin en een beetje Prouddhon, vallen de dingen weer een beetje op hun plaats. Ik heb absolúút geen zin om als een soort Boxer of Sneeuwbal te eindigen. Da's beide namelijk niet best, en het lijkt nu soms die kant zomaar op te gaan. Het stuk Teutonenbloed in me begint iets te borrelen en te schuimen...

Vrijdag de 1e t/m zondag de 3e: Een bijzonder rustig weekend gehad. Eigenlijk was het papaweekend, maar dochter Langbroek heeft haar eerste verkering en ik zie haar in het papaweekend hooguit 5 uur in levenden lijve. Da's niet lang, en al een tijdje zo. Het zal wel wennen denk ik. al is dat nu absoluut nog niet zo. Het lijkt soms net of je geen dochter meer hebt op deze manier. Kan ik alvast wennen voor later, als ik een vergeten oud mannetje geworden ben. Al is het wel zo dat zolang je goed kunt bewegen en denken je gewoon door kunt leven als je oud bent. Zo niet, dan hebben we de Omring nog, de WMO, de geriatrische zorg, en vrijwilligers die proberen je dagactiviteiten te geven als dat tegen die tijd niet is wegbezuinigd. Of er wethouders van de stad denken dat die ouderen het zelf wel op kunnen lossen en niet moeten zeuren. We zullen zien, het duurt nog een tijd. Maar dochter is wel mooi, en ik ben trots op haar!
Jaren terug, toen ik nog in Plan-Noord woonde met het gezin waarin ik destijds als vader functioneerde, liep ik eens m'n pitbull uit te laten. Een oud mannetje sprak me aan om me te vertellen dat het zo'n mooie hond was. Zo raakten we in gesprek, en hij vertelde wat hij allemaal in WOII had meegemaakt in Enkhuizen.
Hij had iedereen gekend naar wie in Plan-Noord straten vernoemd waren, de verzetshelden uit Enkhuizen. Over één vertelde hij dat het z'n eigen schuld was dat hij opgepakt was en daarna gefusilleerd. Hij was redelijk schamper over de jongen die toentertijd even in de twintig geweest was. Als jongeling die vol aandacht luisterde naar zo'n wijze oude man ging ik daarin mee, en vond in de jaren erna als ik erover nadacht dat het die jonge jongen z'n eigen schuld was geweest dat hij gefusilleerd was. Een oneindige domheid om zo te denken natuurlijk, die jongen is het slachtoffer van de oorlog geweest.
Vol bravour liet deze jongeman in de oorlog z'n van het verzet gekregen pistool zien aan mensen die hij vertrouwde. Dat was dus aan één persoon te veel, hij werd verraden en opgepakt. En eindigde daarna met kogels in z'n lijf als een dode jongeman. Een jongeman van even in de twintig, de stoere leeftijd voor vele jongemannen. De leeftijd van jezelf bewijzen als "jonge krijger". Voor deze jongen zat de oorlog in de weg om dit te kunnen doen, oorlogen zijn geen spelletjes.
Mezelf in die situatie plaatsend, op die leeftijd, had mij dat ook kunnen overkomen denk ik. Bravour, de jonge krijger, op de borst trommelen, en met grote buit thuis komen van de jacht of strijd tegen andere stammen. Zo gaat dat al een jaar of honderdduizend bij ons mensen... De schamperheid waarmee de oude man z'n vroegere kameraad bejegende heb ik dus niet meer nu ik er zelf over nagedacht heb. Het is uiteraard niet slim geweest van die jongen, maar hij heeft niet zichzelf vermoord. Dat hebben de nazi's gedaan.
Als ik door de naar hem vernoemde straat loop denk ik er automatisch aan, dat verhaal. Zelf woonde ik ook een jaar of twee in die straat. Ik hoop dat die straat nog flink lang die naam houdt.