Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 19-3 t/m zondag 25-3-2007

Maandag de 19e t/m woensdag de 21e: Als echte hypochonder moet ik even kwijt dat ik helemaal gek wordt van dat tijdelijk dove oor. Tegen iedereen jank ik erover, echt niet tekort! Het is ook zo irritant, je leeft half in een soort vacuüm van autisme... De rest van de holtes in dit hoofd begint ook al sterk waarneembaar te worden in de zin dat ik nu goed voel en merk dat ik ze heb. Slecht nieuws!
Het college van Stede Broec probeert als een soort rattenvanger van Hamelen de raadsleden van Stede Broec mee te fluiten naar het gebied van niet-overleg met bijvoorbeeld de raad van Enkhuizen over fusies. Terwijl de raad van Enkhuizen een motie heeft aangenomen tot uitnodigen van de raad van Stede Broec om eens te praten over dit soort zaken, en geen motie tot praten met het college van Stede Broec! Het is een contact van raad tot raad.
Ik hoop uit het oogpunt van democratie en dualisme dat de raad van Stede Broec zich niet als een bende gefloten ratten achter de fluiter gedraagt, maar zelf beslissingen neemt over wat ze doet. Colleges zijn gewoon niet meer dan uitvoerders, de raad is het hoogste orgaan van de gemeente! Een beetje de metselaar - architect verhouding: de architect bepaalt hoe het bouwwerk eruit gaat zien, de metselaar voert het uit en zet het in elkaar. Beiden even belangrijk, maar de taken zijn wel héél verschillend!
Al moet ik zeggen dat ik persoonlijk liever met de gemeente Andijk zou gaan fuseren als het toch uiteindelijk moet. Sowieso zie ik de wereld liever verdeeld in leefgemeenschappen die passen binnen de menselijke maat, binnen wat voor mensen herkenbaar en benaderbaar is. Grote fusies van organisaties, scholen, gemeentes, landen etc hoeft van mij niet zo erg. De mens begint steeds meer een economische eenheid en een nummer te worden, en binnen megagrote verbanden wordt dat nóg erger.
Maar Andijk en Enkhuizen hebben overeenkomende eigenschappen waarin ze voor elkaar wat kunnen betekenen, ze hebben gelijke ervaringen op een aantal gebieden en zijn met dezelfde dingen bezig. Bijvoorbeeld het creëren van werkgelegenheid binnen de eigen grenzen, bezig zijn met verder ontwikkelen van toerisme, bezig met de havens, bezig met actuele allochtonenproblematiek, bezig met ontwikkelen van nieuw te bouwen wijken etc. Het loopt allemaal best wel parallel. En beiden zijn stiekem op zoek naar een partner met wie ze in het huwelijk kunnen treden zonder de eigenheid, de eigen identiteit te verliezen.
Als Andijk en Enkhuizen samen zouden gaan dan behouden ze beiden die eigenheid, de woonkernen liggen namelijk ver genoeg van elkaar om te voorkomen dat de één de ander opslokt. Fuseren van die twee zou gewoon enkel en alleen inhouden dat ze samen één bestuurlijke eenheid worden, niet meer en niet minder. Beide woonkernen zijn klein genoeg om binnen de menselijke, herkenbare maat te blijven opereren onder zo'n gezamenlijk bestuur. Andijk blijft Andijk, Enkhuizen blijft Enkhuizen. Maar ze versterken elkaar op gebieden waar ze allebei mee bezig zijn, ze kunnen elkaar wat leren en elkaar nieuwe visies op dezelfde soort situaties aangeven. Samen zouden ze ongeveer 24.500 inwoners hebben, heel mooi.
Andijk en Enkhuizen samen is een win - win relatie!
Maandag iets eerder uit werk gekomen, Jan van Oostende en ik en nog een paar mensen zijn met wethouder van Pijkeren gaan praten over zaken. Daarna zijn Jan en ik een hapje gaan eten, en uiteraard over politiek gaan praten.
Daarna hadden we ook commissie BOFS. Half doof zat ik er, en verstond Christian Bokhove en Joke Kuijsten alweer helemaal verkeerd over dingen. De commissie ging o.a. over de ambulances, waarbij ons verteld werd dat we er op moesten rekenen dat we in een gebied wonen dat altijd ruime overschrijdingen zou kennen van aanrijtijden. Vertaald heet dat: je woont ergens waar je eerder dood gaat als je wat overkomt omdat de zorgverzekeraars en de provincie geen zin hebben geld te besteden om jullie goed en adequaat te helpen als je wat mankeert of een ongeluk overkomt... Stelletje geldaso's! Alle fracties hebben er op eigen wijze kritiek op geleverd, en dat is goed.
Het ging ook over de fusie van de GGD's, en alle fracties gaven aan dat ze ermee konden leven. Uiteraard waren er kritiekpuntjes, maar raadsbreed werd er met de fusie ingestemd. Dat bleek dinsdag ook tijdens de extra ingelaste raadsvergadering waar die fusie het enige agendapunt was, iedereen ging mee. En we hebben als raad extra geld gegeven aan jongerencentrum Cayen om het goed af te kunnen maken. De nieuwe welzijnsstichting die ermee bezig is heeft zelf nog geen geldelijke buffer om zoiets zelf te kunnen bekostigen.
De commissie Grondgebied van dinsdag heb ik niet meegemaakt. Wel op de radio gehoord, deels. Thuis moesten er ook dingen gebeuren, zoals een afwas die er al twee dagen stond. Dat soort dingen. En vandaag de vriendin van de Vette Knol uit werk geholpen dozen te sjouwen omdat ze een nieuwe vloer krijgt. Alles moest van de vloer af. Morgen uit werk weer helpen, dus ik kan niet naar de inspraakavond over de steigers. Wel jammer moet ik zeggen, maar de vriendin van de Vette Knol laat ik natuurlijk niet zakken voor steigers. Arm meissie!
En nu maar gaan pitten, later dan dat ik van plan was. Die holtes in dat grote hoofd van me (zegt de vriendin van de Vette Knol altijd tenminste) zitten me niet lekker, ze zijn me véél te waarneembaar! Wat een kneuzenjaar zeg...

Donderdag de 22e: We hebben de tekst gekregen van het raadsvoorstel dat het college van Stede Broec heeft gemaakt om de raadsleden daar te verlokken hun dualistische eigen wil los te laten en zomaar met het college mee te gaan. Ik begrijp het niet, met elkaar praten over iets houdt toch niet meteen een fusie in?! Maar praten over onderwerpen vergroot wél de kans op goede ideeën voor een toekomst, en een autistisch in jezelf terugkruipen doet dat niet. De beslotenheid van je eigen eeuwige gelijk maakt de wereld behoorlijk klein lijkt me...
Maar hieronder de tekst van dat raadsvoorstel:
 

Overeenkomstig voorstel besloten in de openbare vergadering van de gemeenteraad, gehouden op 5 april 2007    

  

AAN DE RAAD

  

Stede Broec, 22 maart 2007

 

Onderwerp:

Bestuurlijke organisatie van de regio

 

 

Financiële gevolgen:

N.v.t.

 

 

Inleiding.

Door de gemeenteraad van Enkhuizen is een motie aanvaard en aan uw raad toegezonden. De motie betreft het onderwerp bestuurlijke organisatie. De gehele tekst kunt u terugvinden in bijgaand PDF-bestand genaamd Motie Enkhuizen.

 

Bestuurskracht.

Centraal thema bij discussies over de bestuurlijke organisatie is over het algemeen de bestuurskracht en de ambtelijke slagkracht. Daarnaast spelen de ontwikkelingen binnen een bestuurlijke regio een belangrijke rol. Moet het bestuur stil blijven zitten als de omgeving volop in beweging is?

 

Gemeenten laten in termen van bestuurskracht en taakuitoefening het nodige zien. Binnen de beleidsinhoudelijke en financieel knellende centralisatie hebben zij in termen van effectiviteit en efficiency, de tering naar de nering zettend, een voorbeeldfunctie vervuld. De opvatting dat er behoefte is aan een stabiele bestuursstructuur, die in staat is fluctuaties in taken en wensen op te vangen, wordt breed gedeeld. Dat geldt zeker nu de centrale overheid in toenemend tempo rijkstaken aan het decentraliseren is. De toenemende taakverzwaring heeft ook de discussie in gang gezet naar de vraag ‘hoe groot een gemeente minimaal moet zijn’ om de huidige en toekomstige bestuurstaken naar behoren te kunnen vervullen. De discussie gaat daarbij dus om de volgende vragen: welke bestuursorganen moeten welke taken verrichten en op welke wijze kan een adequate taakvervulling worden gegarandeerd.

Het hele proces moet in samenhang verlopen. Het concept van een sterke gemeente ziet er naar ons oordeel als volgt uit. Een sterke gemeente beschikt over:

à      een wezenlijk takenpakket dat in belangrijke mate autonoom kan worden uitgevoerd;

à      voldoende financiële middelen;

à      een kwantitatief en kwalitatief goed bestuurlijk en ambtelijk apparaat;

à      een directe democratische legitimatie: het moet voor burgers duidelijk zijn wie waarop is aan te spreken;

à      verantwoordelijkheidsgevoel voor wat er in de regio gebeurt.

     

Naar de mening van velen leidt dit in veel gevallen tot een minimale maat. Het noemen van ‘een aantal inwoners’ acht ons college in dit verband gevaarlijk en onmogelijk. De ligging van de gemeente, het regionale krachtenveld, de vervlechting van belangen die grensoverschrijdend zijn, het zijn factoren van belang bij de beantwoording van de vraag of de gemeente in staat is de toekomstige taak te verrichten. Zoals gezegd is er een relatie tussen takenpakket en schaal.

Daarnaast moet er sprake kunnen zijn van een heldere taakverdeling over drie, democratisch gelegitimeerde bestuurslagen, waarbij de gemeenten in principe hetzelfde gemeentelijke takenpakket op een kwalitatief voldoende wijze moeten kunnen uitvoeren.

 

Standpunt college.

Het gaat in de takendiscussie niet louter om de vraag: schaalvergroting ja of nee. Het gaat om een nader oordeel over het bestaande en toekomstig gemeentelijke takenpakket. Dat pakket moet vervolgens uitgangspunt zijn voor maat en schaal. Voor wat betreft de positie van Stede Broec is het college van oordeel dat, indien alleen naar de positie van de eigen gemeente wordt gekeken, het bestuurlijke en ambtelijke apparaat blijk hebben gegeven en nog steeds blijk geven van het feit dat zij nu en de komende jaren voor de taken berekend zijn. Natuurlijk zijn er beleidsterreinen die om afstemming vragen omdat zij een gemeentelijk en soms zelfs regionaal grensoverschrijdend karakter hebben. Het gaat dan echter meestal om beleidsterreinen die of ten behoeve van andere gemeenten worden uitgeoefend - regionale bouwtaak, financiering Zorgloket, AMW, OBD, samenwerking c.q. het inhuren van menskracht op het terrein van het milieu etc.- of het gaat om taken die, indien er geen samenwerkingsorgaan meer zou bestaan, afstemming behoeven met andere gemeenten (voortgezet onderwijs) of tot de interregionale taken gerekend zouden moeten worden (bijv. vuilverwerking, rampenbestrijding, ambulancevervoer, CPA).

In het collegeprogramma 2006-2010 is opgenomen dat ”raadsvoorstellen tot een gemeentelijke samenvoeging” niet aan de orde zijn, tenzij van hogerhand opgelegd.

Ten aanzien van dat laatste aspect twee opmerkingen.

In het regeringsprogram worden herindelingen overgelaten aan het initiatief van onderop. Echter door de tweede kamer is bij de behandeling van de laatste herindelingsvoorstellen binnen Westfriesland aangegeven, dat een volgend wetsvoorstel alleen in samenhang met de gehele regio zal worden bezien. Achterliggende gedachte is dat een gemeente “buiten de boot” zou kunnen vallen, terwijl aan de levensvatbaarheid op termijn moet worden getwijfeld. In die zin is het wel zaak de bewegingen om ons heen te blijven volgen. Ons college neemt daarbij zijn eigen verantwoordelijkheid en neemt de interventies van de Commissaris van de Koningin voor kennisgeving aan.

 

De rol van de gemeenteraad.

Het is buiten kijf dat de bevoegdheid met betrekking tot de bestuurlijke reorganisatie bij de gemeenteraad ligt. Het is dan ook aan uw raad een oordeel te geven over de uitnodiging van de gemeenteraad van Enkhuizen het gesprek met elkaar aan te gaan.

Het is aan ons college die besluitvorming voor te bereiden.

 

Voorstel college.

Wij stellen uw raad voor uit te spreken dat van de kant van het gemeentebestuur van Stede Broec geen directe initiatieven te verwachten zijn om tot samenvoeging van gemeenten te komen. In het collegeprogramma is een duidelijk standpunt over herindelingen geformuleerd. Er zijn geen omstandigheden die tot een wijziging van dit standpunt aanleiding geven. Ook stelt ons college uw raad voor niet in te haken op initiatieven van andere gemeenteraden. Immers gesprekken over herindeling zijn slechts zinvol indien er een begin van bereidheid is om publiekelijk over herindeling na te denken. Wat ons college betreft is die wil niet aanwezig.

 

 

Burgemeester en wethouders van Stede Broec,

de secretaris,                     de burgemeester,

 

De kans is erg groot dat de raad van Enkhuizen bij een dergelijk voorstel zou vragen waar het college zich mee bemoeide, en of ze zich bij hun eigen toko zouden willen houden.
Vanavond uit werk direct de vriendin van de Vette Knol geholpen te sjouwen. Zelf kan ze dat niet wegens enige lichamelijke gebreken, en sowieso hoor je je vriendin te helpen met dit soort dingen als kerel zijnde. Daardoor kon ik dus niet naar de inspraakavond voor burgers over het toerisme etc. Dat had me ook interessant geleken, ik zou graag de meningen zelf gehoord hebben. Meestal ga ik ook wel naar dergelijke avonden als ik tijd heb of niet hoef te vergaderen.
M'n broer stond vandaag in de krant over windmolens in Andijk. Hij heeft een website gemaakt om actie te voeren tegen die dingen daar, die is [hier] te zien.
Zelf ben ik best wel voor milieusparende vormen van energie-opwekking, maar ook niet tegen elke prijs. Volgens mij is investeren in onderzoek naar kernfusie, naar een techniek om zoiets te beheersen, uiteindelijk opleverend wat iedereen wil: duizenden jaren verzekerd zijn van goedkope, schone en multifunctionele energie! Maar de mens kennende zullen we eerst wel alle voorspelbare en reeds uitgevoerde onderzoeken plegen naar alternatieve vormen van energie die door lui van milieudefensie en lui uit m'n eigen landelijke partij als heilig gezien worden. Biobrandstoffen, aardwarmte, getijdenenergie, windmolens, ethanol (wat normaliter in bier en bacardi zit...), en nog meer van dat soort dingen. Het is allemaal wel leuk, en we leren er een enorme hoop van denk ik wat betreft toepasbare nieuwe technieken, maar deze energievormen zijn allemaal lapmiddelen. Ze zijn ongeschikt om structureel als algemene standaardenergieleverantie te gaan functioneren. Als het allemaal nijpend wordt dan gaan we kernfusie met z'n allen onderzoeken, dat is wat mij betreft wel zeker in de toekomst.

 

Vrijdag de 23e t/m zondag de 25e: Vrijdag herinnerde ik me ineens vanuit het niets dat in m'n linkeroor het bacterie Pseudomonas Aeruginosa of iets dergelijks zit, al vanaf m'n peuterjaren. Op één of andere manier kan dat niet helemaal weg. De KNO-arts zei een keer dat dit komt door holtes waar je niet met antibiotica bij kunt. Maar eens even bellen eerdaags, het voelt nogal onrustig in die contreien. Ik heb geen zin helemaal compleet doof te worden of zo, of dat het overal in m'n lijf komt.
Het voorjaar lonkt steeds meer naar de mensen, het zonnetje tracht nu steeds vaker de vrolijkheid in het leven te verhogen! Als dat zo doorgaat dat lukt dat ook wel vermoedelijk. Zonneschijn op de huid en in het gezicht, bloemetjes die gaan bloeien, het komt er allemaal weer aan!
Dit weekend waren er naast het opzoeken van allerlei papieren voor de belastingaangifte geen verplichtingen, tof! Het deed me denken aan jaren terug, de tijd dat ik tussen twee scholen in een tijd bij een biologisch-dynamische landbouwer heb gewerkt. Hij teelde allerlei gewassen op biologisch-dynamische wijze, en tulpen- en irisbollen op de reguliere wijze. Dat laatste is hij later mee gestopt, het paste niet in z'n visie op de wereld.
De tijd dat ik daar werkte ging ik maandenlang dagelijks van 7 uur 's ochtends tot 6 uur 's avonds in m'n ééntje aan het werk op het land, op verschillende plekken in de Kop van Noord-Holland. In de irissen grijs zoeken, in de tulpen virus zoeken, en in de biologisch-dynamische gewassen onkruid wieden met de hand. Dat was voor mij destijds een héél relaxde tijd! In je ééntje op land, het geluid van het land om je heen, de seizoenen langzaam je werkomgeving dag voor dag zien veranderen, het was schitterend! Het geluid van de stilte om je heen is, nadat je het gewend bent, heel apart. Andere geluiden krijgen een heel eigen dimensie. Uiteraard herinner ik me ook de plensbuien die ik over me heen kreeg, en dat is zonder schuilplaats minder leuk natuurlijk. Het brommertje dat m'n vervoer was bood geen gescherming tegen dat soort weersverschijnselen. Toch woog dit totaal niet op tegen dat andere.
Heel wat fazantenkuikens heb ik rare capriolen zien uithalen met rennen, heel wat jonge hazen heb ik gezien zonder ze aan te raken, heel wat stukken land heb ik langzaam groen zien worden, en zo meer van die dingen. Het was leuk!
Zoiets heb ik ook gekend toen ik nog getrouwd was. In die tijd had ik een hond, een niet-agressieve pitbull genaamd Djeems, die ik dagelijks 's avonds op het Enkhuizer Zand uitliet. Elke avond liep ik daar urenlang, hond los om me heen te darren en te rennen. Stokken in het water gooien, hond weer stok terug brengen... Achter elkaar door. Samen door het water rennen, ook 's winters. Over de grasvelden rennen van de campings,  en waar nu het zwembad is, op het "landje van Groen", overal.
's Winters was het daar destijds stikdonker, en heel stil. Als het volle maan was, en de lucht was helder, dan zag je de maan gigantisch groot als een soort enorme diamant met ontelbare facetten in het IJsselmeer schitteren. Prachtig! Daar kon ik dan echt een hele tijd naar kijken.
Ook geluiden zijn heel anders 's nachts. Schepen kon je van ik weet niet hoever horen, vogels als reigers maken ook 's nachts geluid, kleine beestjes hoor je geluid maken om je heen, de minieme IJsselmeergolfjes klotsen overduidelijk 's nachts, het is allemaal mooi!!
Als je dagelijks uren in een gebiedje zoals het Enkhuizer Zand toentertijd was in het stikdonker loopt, dan gaan je ogen zich aanpassen. Je gaat de duisternis anders interpreteren, eigenlijk kun je bijna wel zeggen dat je dan beter gaat "zien" in die zwartheid. Je neemt gewoon goed waar. Ook je andere zintuigen gaan zich aanpassen. Je hoort duidelijk beter, en je "voelt" als er iets aankomt als een ander mens, hond of een vogel die boven je vliegt of zo. Dat laatste is wat moeilijk uit te leggen, ik vermoed dat je instinct dat doet of iets dergelijks.
Maar op een dag moest de hond dood, hij was jaloers op de nieuwgeboren baby. En toen was het hele verhaal over, en dat is nooit meer teruggekomen. Het is nog steeds een gemis waar ik regelmatig aan denk, heel raar. Ik heb drie hele dagen non-stop lopen blèren om die hond, en daarna kwamen andere dingen. Koophuizen, belastingaangiftes, onroerend zaakbelastingen, verantwoordelijkheden op het werk en rollen plastic, Enkhuizer Belang en de lokale politiek, boze Indonesische actievoerders die bellen omdat je iets op internet zet, APK-keuringen, opstalverzekeringen, en heel anders allemaal.
Dat andere is weg, en dat voelt een beetje alsof je ineens een aantal kleuren niet meer kan onderscheiden. Het is een gemis.
Maar morgen m'n belastingaangifte doen, kunststof verwerken en kijken of ik bezwaar ga maken tegen de nieuwe WOZ-aanslag. En de KNO-arts bellen. Het leven is toch mooi?
Morgen wordt Joke Kuijsten van de ChristenUnie geopereerd, en ik hoop voor haar dat alles okee verloopt! Het is een aardig mens, en ze meent wat ze zegt.