Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 12-3 t/m zondag 18-3-2007

Maandag de 12e t/m woensdag de 14e: Dagen komen en dagen gaan, maar plastic verwerken blijft altijd bestaan... Het is druk bij ons op het bedrijf, er zijn alweer nieuwe mensen in dienst gekomen. We dragen dus bij aan de werkgelegenheid van de Haringstad, en dat is goed!
Afgelopen zaterdag las ik in het NHD dat Jur Visser in de raad is gaan zitten o.a. om mensen van buitenaf tegen te houden de stad aan een desastreus beleid ten onder te laten gaan... Rare reden hoor! Als ik de discussie over bijvoorbeeld het afsluiten van de Melkmarkt ter herinnering breng, dat afsluiten werd voornamelijk door "echte" Enkhuizers zeer gewenst! Men neme Joop Knukkel, Klaas van der Veen, Theo de Geus en Dirk van Pijkeren, Willem Rieuwerts en alle consorten om hen heen. Het waren "onechte" Enkhuizers zoals bijvoorbeeld Patricia de Munnik en ikzelf die er hard tegenin gegaan zijn, anders hadden we nu met een doormidden gezaagde stad gezeten!
De "echte" Enkhuizers in de raad wilden totaal niet hetzelfde wat dat betreft als de Enkhuizers zelf.
Maar buiten dat, is het dan de bedoeling dat de "onechte" Enkhuizers geen lokale politiek mogen bedrijven? Blijft dit voorbehouden aan families die sinds de VOC-tijd Enkhuizen al als domicilie gehad hebben? Jaaaaja.... En hoever gaat dat "echte" Enkhuizer dan wel is de vraag.
Als ik bijvoorbeeld kijk dat m'n eigen moeder in Duitsland is geboren, ben ik nu dus teveel "onechte" Enkhuizer om een woordje over m'n leefomgeving te mogen meepraten? Moet ik dat aan Jur overlaten? Of nog een stapje verder: Is de heer Stomp van de VVD dan helemaal teveel een "onechte" Enkhuizer? Als ik hem aankijk tijdens een commissie is duidelijk te zien dat hij geen origineel Enkhuizens bloed heeft, z'n pigmentconcentratie in de huid ligt minstens drie keer zo hoog dan bij originele Enkhuizers van vanaf vijf eeuwen terug. Of Jan van Oostende die gezien z'n achternaam duidelijk ergens in het verleden een zuiderbuurse patattenvoorvader heeft... Dus: Enkhuizers zijn mensen die in Enkhuizen wonen, en zich bij de stad betrokken voelen. Al zou die betrokkenheid alleen al zijn dat ze hun eigen stad mooi vinden en fijn om te wonen!
Vandaag las ik ook in het NHD dat Hilda Raasing, de gemeentesecretaris, naar Den Helder gaat. Dat is jammer, ze is wel "een goeie". Niet dat ik het persoonlijk eens ben met alles wat ze in samenwerking met de burrie doet, bijvoorbeeld betreffende de buitendienst, maar ze werkt wel met overgave aan wat ze doet. Gemotiveerde mensen die ook nog intelligent zijn helpen de stad uiteindelijk omhoog, hoe dan ook. En ze is een vrouw, dat is ook wel eens leuk! Maar ja, ik kan me voorstellen dat Den Helder ook weer een uitdaging is voor iemand die nog aan de carrière werkt.
En er stond in een ingezonden brief in het NHD dat ik de Westfrisiaweg langs de Oosterdijk zou willen laten aanleggen....  Het is zo'n beetje het vreemdste dat ik ooit ergens over mezelf heb gelezen! Hahahaha!
Maandag waren Jan van Oostende en ik weer aan het praten geweest met de mensen waar we bezig zijn wat voor te doen. Daarna hebben we bij mij thuis nog een borrel gedaan, en leuk snode praatjes gehad over van alles en nog wat  Jan en ik kunnen samen altijd goed snode praatjes verzinnen, leuk! De avond erna, dinsdag, ben ik naar de verjaardag van Petra Kiss en haar tweelingzus Joseetje geweest. En dat was gezellig. De dames zijn tweeling, maar lijken steeds minder op elkaar, zowel geestelijk alswel qua hoofd. Met hun vader kan ik altijd onwijs veel lachen, en dat deed ik gister ook weer!  En dat is ook weer tof! Leuke avonden zijn de moeite waard in dit aardse leven. En vanavond kwam er een mevrouw langs met een papier van de gemeente waar ik haar mee help. En dat hoort er ook bij. Dat doen alle raadsleden en zo best wel regelmatig voor zover ik weet. Het is het leuke van een kleinere gemeente dat alles nog zo op de menselijke maat gaat, mensen zijn benaderbaar voor elkaar. Ik vond destijds ook dat Pim Fortuyn daar absoluut gelijk in had, en wat betreft ook de huidige SP.
En vanavond kwam Petra nog een groot stuk taart naar me brengen, helemaal voor mij alleen. Lekker!

Donderdag de 15e: Soms is het allemaal niet zo leuk waar je mee bezig bent. Dan zie je je werk niet zitten, de politiek niet zitten, je privédingetjes niet zitten, de mensen om je heen niet zitten, jezelf niet zitten en zie je eigenlijk niets echt zitten. Dan zou je het liefst onzichtbaar voor je medemens rondlopen, en alles alleen be- en aanschouwen zonder er echt aan deel te nemen.
Maar zo werkt dat niet in dit leven, daar ben ik intussen dus wel achter. Op één of andere manier plonzen het leven en de gebeurtenissen vaak over me heen zonder dat ik er bewust om gevraagd heb. Achteraf begrijp ik dan wel dat het door m'n eigen activiteiten komt, maar op zo'n moment zelf ben ik vaak totaal verbijsterd door wat er om me heen allemaal ineens gebeurt.
Vroeger had ik dat meestal beter in de hand. De wereldjes en scenes waar ik me in begaf betrad ik bewust nooit verder dan de buitenrand of periferie om geestelijk afstand tot de mensen en gebeurtenissen binnen die omgevingen te kunnen houden. Het gebrek aan directe emotionele betrokkenheid aangevuld met een grote dosis nieuwsgierigheid zorgden altijd voor een goede vervulling van een soort kennisbehoefte. Nu lijkt dat wel steeds vaker niet te lukken, heel vreemd. Eigenlijk lukt dat bijna nooit meer. Volgens mij zijn de werelden waar ik zonder er erg in te hebben heel ver ingestapt ben m'n ex-huwelijk, het vaderschap, deels m'n werk, de jarig geweeste tweeling en de lokale politiek. Inclusief alles wat dat alles basaal, fundamenteel en zijdelings inhoudt. Ik kan dat allemaal niet meer zonder emotioneel bijkomende mening en visie bezien, het lijkt net of je erbij hoort of er deel van uitmaakt. Of dat die dingen een deel van jezelf zijn. Onbegrijpelijk allemaal, en ik weet eerlijk gezegd niet altijd of dat nu prettig of onprettig is. Behalve m'n dochter dan, dat is absoluut leuk!
Morgen ga ik die man bellen die denkt dat ik voor een Westfrisiaweg door Oosterdijk ben, ik begrijp niet waar dat vandaan komt. Sowieso heb je als raadslid geen invloed op zoiets, maar het is niet mijn bedoeling dat iemand ongerust wordt omdat ik iets gezegd heb met een hele andere bedoeling. Ook weer iets dat gevolg is van wat ik ondernam. Plus is er nog iets dat ik met hem wil bespreken, aan alles zit iets vast.
Vanavond fractievergadering gehad voor de commissies. Daar ging het eigenlijk wel redelijk allemaal, we komen er doorgaans wel uit na discussie vanuit verschillende insteken. Dat is altijd wel okee bij NE. Er moet door mij nog wel iets nagelezen worden.
De vriendin van de Vette Knol vertelde me dat haar dochtertje weer vooruit gaat met het lopen. Goed! Zo'n meisje in een rolstoeltje is toch begrotelijk hoor, kleine meisjes horen te rennen en te vliegen en er niet eens bij na te hoeven denken dat ze benen hebben!
Vroeger ben ik eens een tijd een paar keer in de week naar het Anthony van Leeuwenhoekziekenhuis geweest op bezoek naar de moeder van m'n toenmalige vriendin en twee kameraden. Daar was ook de kinderafdeling van kankerpatiëntjes, met allemaal kleuren op de muren. Dat heeft toen een ontzettende indruk op me gemaakt. Ik kon niet begrijpen, bevatten en accepteren dat dit al die kinderen overkwam. Je wordt dan kwaad op iets dat er is in de wereld, het voelt zo enorm oneerlijk. Sinds die tijd probeer ik bij kindertjes altijd niet "eng" over te komen, en te zorgen dat ze zich veilig voelen. Kinderen zijn kinderen, en stout zijn hoort er ook gewoon bij. Dat vertelde ik m'n dochter vroeger ook altijd: "Papa vindt je altijd lief, ook als je stout bent. Want kindertjes horen ook stout te zijn, stout zijn is soms leuk om te doen! Natuurlijk wordt papa dan wel even boos, maar hij vindt je evengoed lief." En dat snapte ze denk ik ook.
Maar ik ga maar naar bed. Morgen werken, boodschappen doen, papaweekend, en in de huidige "blije" toestand het weekend doorworstelen. Het is in ieder geval een leuk voorjaarsweertje geweest deze week!

Vrijdag de 16e: Weer een aantal dingen goed in volgorde gekregen in m'n hoofd. Iedereen heeft het wel eens, dat je aan je eigen uitgangswaarden begint te twijfelen door allerlei dingen. Maar doorgaans als je werkelijk gelooft in wat je doet dan komt het wel weer goed. Bij mij wel tenminste. En zo gaan we weer vrolijk verder met het leven, op de wijze zoals je zelf verkiest!
Maandag in BOFS komt er nog een leuk stuk aan de orde, over de regiegemeente. Afhankelijk van hoe je kunt denken over het item "Buitendienst" is het een leuk stuk of een gevaarlijk stuk. In mijn ogen tenminste, ik geloof niet dat ik in m'n omgeving medestanders heb. Maar de democratie zoals hij tegenwoordig opgevat wordt zegt dat de meerderheid een ijzeren gelijk heeft. Niet dat ik zo denk hoor, maar het lijkt in dit land af en toe wel zo tegenwoordig.
Verder komt de fusie van de GGD's nog op de agenda, ook al zo leuk. Maar dat zien we maandag wel weer, eerst weekend!
Wat ik me ook afvraag is hoe het straks in het land van onze vrienden der Amerikanen zal gaan. De huizenprijzen stijgen daar ook de pan uit, en door het systeem van pensioenen daar zou het nog wel eens kunnen zijn dat straks in de niet zo verre toekomst heel veel mensen hun opgebouwde pensioen zullen moeten ontberen. Dat betekent in dat land pure armoede op de oude dag! Dan komen wij er lekker achter aan met onze verbondenheid met hen. Het wordt één grote lachpartij voor de Aziaten in de toekomst, en de Amerikanen en wij maar gewoon doorvechten en "vrede brengen" in de wereld. Het kost dat het barst, en lost niets op. Behalve dan dat onze verre oosterburen in de toekomst kunnen gaan zeggen wat wij moeten gaan doen. Bah!

Zaterdag de 17e en zondag de 18e: Het kneuzenjaar wat betreft kwaaltjes en andere onaangenaamheden gaat gewoon door. Tijdens de nacht van zaterdag op zondag was er een hoop geblub en geblabber in m'n rechteroor, en m'n trommelvlies knapte op lelijke wijze. Daarna kwam er van alles uit m'n oor, met als gevolg dat ik met dat rechteroor nu vrijwel niets hoor. Aangezien m'n linkeroor door soortgelijke gebeurtenissen in het verleden nog maar iets van 70% hoort, is het leven qua geluid behoorlijk wattig nu. Bij alles wat tegen me gezegd wordt is m'n antwoord: "Hè?" Het vergt vrij veel energie om op normale wijze een gesprek te volgen, omdat het verstaan alle concentratie vereist. Waar het over gaat ontgaat me dan enigszins... Heel lastig! Dat wordt morgen in de commissie weer heel leuk, lekker ad rem zal het gaan  Maar ik kan nu niet meer zomaar aan een ander vragen of die voor me wil invallen.
In ieder geval heb ik behoorlijk slaap door dat gedoe, dat herinner ik me vroeger van allerlei oorontstekingen ook nog wel. Dat met dat linkeroor was een jaar of zes hel, middenoorpijn, soms week in week uit. Toen had ik ook altijd de neiging tot slaap hebben als het weer eens zover was. Die 70% gehoor die nog in dat oor zit heb ik te danken aan KNO-arts Burger in Hoorn vroeger. Door een nieuwe gehoorbotjesconstructie te maken in een 8 uur durende operatie heeft hij heel wat gedaan  voor me! Dat was toen de derde operatie, zo al met al heb ik met dat linkeroor bijna een etmaal onder het mes gelegen.
Vanochtend belde ik nog de huisartsenpost of ik geen antibiotica nodig had voor zoiets. Ze vroegen of ik dergelijke oorontstekingen wel vaker gehad had, en ik antwoordde uiteraard ja plus uitleg. Ze zeiden toen dat het vanzelf weer over moest gaan. Dus op hoop van zegen... Ik heb er geen zin in dat een op zich bloedscherp rechteroor ook achteruit gaat tenslotte! De eerst voelende reactie zou dan iets zijn van "oor om oor" of zo.
Jos kwam ook nog langs om nog een spoedcursus te doen voor z'n EU-waarnemerschap op mijn computer. Hij en nog 70 anderen kregen het op het laatste moment nog doorgegeven dat dit moest. Maar woensdag gaat hij dus naar Nigeria, spannend!
Maar practisch doof in die commissie, dat zint me niet...