Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 25-2 t/m zondag 2-3-2008

Maandag de 25e: Het is nogal drukkig op het werk. Maar ik kon bij de vriendin van de Vette Knol mee eten, ze had vis gebakken op haar manier. Aangezien dat nogal lekker is, zit ik nu met een welgevuld tevreden gevoel een beetje te typen  Ook het stappen wat ik zaterdag had gedaan, en die stadstocht wat ik zondag zei, gingen vandaag nog door m'n hoofd. Dat was bij elkaar ook leuk!

Vorige week was ik zaterdag met dochter Langbroek naar Utrecht gegaan. Daar maakten we nog een afgesloten Hoog Catharijne mee, er was namelijk een verdachte koffer gevonden precies op het moment dat wij dachten van "We gaan weer eens op de trein af". Dus hele stukken waren met rood-wit lint afgezet, overal liepen agenten mensen tegen te houden en rellerige jonge Marokkanen agenten te pesten (het lijken wel Hollandertjes... ), en het was allemaal vrij sensationeel. Blijkbaar zat er geen bom in die koffer, anders had het afgelopen week wel in één of andere krant gestaan.
Maar het is wel gek dat ik altijd toevallig net in de buurt ben van dit soort dingen, heel apart. Het lijkt wel een soort eigenschap, net als goed in wiskunde zijn of zo; gewoon altijd net toevallig in de buurt van opzienbarende dingen zijn als ik zelf ergens op af ga of heen ga.
Dan loop ik ineens weer midden in een schietpartij op klaarlichte dag, dan zit ik ineens midden in ME-charges terwijl ik sokken aan het kopen ben, dan lopen "treinterroristen" de boel weer te stangen terwijl ik net instap, dan loop ik precies tussen twee legers van Marokkanen en voetbalsupporters die elkaar te lijf gaan, dan lopen er ineens overal agenten met geweren om me heen, en zo gaat het altijd en eeuwig maar door. Ik weet niet hoe dat kan, het gebeurt altijd vanzelf allemaal net terwijl ik ergens ben of loop om iets heel gewoons te doen.

Dinsdag de 26e t/m vrijdag de 29e: Deze week aardig aan het werk geweest. We hebben wat weinig mensen momenteel, en een hele strot werk. Maar het lukt allemaal op zich wel kan ik zeggen.

Dinsdag heb ik volgens mij niet veel soeps gedaan, behalve op internet aan het klungelen geweest. Woensdag hebben Jan van Oostende en ik onze Grote Chaosshow gedaan, die deze week daadwerkelijk een behoorlijk chaos was doordat ik af en toe vergat dat de schuiven open stonden en ik daardoor door het interview met de nieuwe jongerenwerkers Jochem en Judith heen baste tegen knoppencollega Marit. Ach, de naam Grote Chaosshow is er niet voor niets...
Donderdag heb ik lekker gegeten bij Die Port van Cleve met de vriendin van de Vette Knol. We kwamen er ook de overbuurman en overbuurvrouw tegen, en zijn toen met Hans Lub erbij samen mooi een tijdje na wezen borrelen!  Lekker eten en leuk teuten, tof!
Waardoor dus vrijdag een ietsje een droge ogen dag was vanwege slaapgebrek. Maar ja, zoals ze zeggen: Bij nacht een man, bij dag een man!

Vandaag zat ik zo eens te denken aan die korte lontjes van tegenwoordig. Dat wordt nogal eens verklaard door veel mensen als door verbanden houdend met het individualisme. Maar toch denk ik dat dit anders zit, ook al zal het toegenomen individualisme er misschien aan meewerken.

De mens is in z'n oorsprong altijd een prooidier geweest. Later werd hij ook jager, maar de reflexen van het prooidier zijn er nog steeds. Een grote jager op onze soort was bijvoorbeeld heel hoogstwaarschijnlijk de sabeltandtijger.
Nu heb ik een tijdje terug eens gelezen dat de hersenen van mensen die opgroeien in het informatietijdperk aantoonbaar anders zijn dan de hersenen van mensen die voor die tijd opgroeiden. Dat is niet heel verwonderlijk, de hersenen moeten zich vormen naar de omstandigheden die ze ontmoeten. Feitelijk kun je zeggen dat er een kleine vorm van evolutie plaatsvindt momenteel. De individuen die hersenen hebben die deze verandering het best aankunnen zijn het meest succesvol, en die individuen vormen heel langzamerhand de toplaag van de samenleving/mensheid.

De hersenen van deze tijd worden steeds geschikter om grote hoeveelheden informatie in kleinere tijdseenheden te verwerken, maar het verlies dat het oplevert bestaat eruit dat de diepte van de gedachtengangen minder wordt. Dus grotere capaciteit van hoeveelheid informatieverwerking in plaats van dieper kunnen nadenken over minder informatie. Het denken wordt wat oppervlakkiger.
Nu hebben de hersenen natuurlijk die verandering ondergaan, en ondergaan dat nog steeds. Maar de reflexen van de mens als zijnde een dier (sorry religieuze mensen, maar zo is het nu eenmaal) zijn er nog steeds. De mens met z'n prooidierreflexen die veel informatie te verwerken krijgt, is in een staat van gejaagd zijn cq in een staat van fight or flight. Prooien hebben te maken met veel noodgedwongen informatieverwerking over de leefomgeving om te kunnen overleven!
Nu wij wederom geconfronteerd worden met veel omgevingsinformatie in korte tijd, zegt ons instinct: "Hé zeg, we zijn bezig met veel informatieverwerking in korte tijd! Dat betekent dat we in een fight or flightsituatie zitten!" Oftewel: we zitten in een statische stress-situatie met bijbehorende hormonen en reflexen, en reageren eerder op impulsen die geïnterpreteerd zouden kunnen worden als bedreigend.

Als je in onze geschiedenis ook kijkt wanneer de noodzaak tot minder directe geweldsreactie ter overleving minder werd, was dat toen we in veiliger omstandigheden gingen leven in grotere groepen op vaste plaatsen. In dorpen toen we begonnen met landbouw namelijk. Doordat die directe overlevingsreflexen minder noodzakelijk werden, konden we ook relaxder omgaan met elkaar en andere dingen gaan doen. Bijvoorbeeld gereedschapmaker worden, of pijlpuntenhakker, of kledingproducent in die tijd. De lontjes die we hadden werden langer doordat er minder prikkels binnenkwamen die op gevaar duidden.
Nogmaals dus: nu krijgen we weer non-stop informatie binnen, en dat kunnen onze hersenen door de aanpassing van verandering in structuur wel aan, maar onze instincten zeggen nog steeds: Fight or flight! Oftewel: korte lontjes ter direct kunnen reageren op bedreigingen! Agressie!
Het is natuurlijk maar een theorie, doch in m'n eigen oren klinkt het toch best wel als één van de mogelijke plausibele oorzaken van die korte lontjes van tegenwoordig.

Nou, dat was weer eens een Hansentheorie.

PS: denk dan meteen eens aan het directe voorbeeld van overdadig veel informatie en bergen stukken waarmee de Enkhuizer raad de afgelopen maanden door achterstanden vanuit het college bestookt is, in verhouding tot normaliter. De agressie in de raad is groter onderling dan dat het ooit eerder was, de weerstand onderling tussen partijen is absurder dan politieke verschillen kunnen verklaren. Het geldt schijnbaar ook voor het college richting raadsleden, en het is allemaal niet zo heel goed.
Daardoor denk ik dan ook dat het gerechtvaardigd is om tegen een enkel collegelid te kunnen zeggen: Portefeuillehouder, let op je toko. Vanuit de huidige situatie die is gecreërd kun je zomaar ineens een onverwachte schop onder de billen krijgen.

Zaterdag de 1e: Het is weer licht! 's Ochtends als ik de deur uit ga om kwart over zeven is het licht, en als ik naar huis ga van m'n werk dan is het licht! Dat is leuk!

Nu zit ik mooi relaxed met een bak koffie voor m'n neus een beetje te typen; nog niet zo heel lang wakker, een ontbijtje achter de kiezen en luisterend naar de live-uitzending op Radio Enkhuizen over het afscheid van stadsomroeper Dick Jans. Een lichte weekoverdenking, doe ik wel meer op zaterdagochtend. Even geen moeten, even geen plichten, maar gewoon even lekker zitten en denken voordat de zaterdagse activiteiten als huis schoonmaken, boodschappen doen, kinnebak ontbaarden en schedel ontsprieten, wc's boenen etc, plaats gaan vinden.
Afgelopen week zag ik ineens, doordat het licht wordt uit m'n werk, dat er in Enkhuizen myriaden Poolse werkers rondlopen. Elke dag lopen er veel van het bruggetje over de Oude Gracht richting De Drie Banen met tassen boodschappen die ze uit werk doen. Ik denk dat de plannen voor huisvesting van 200 Poolse werknemers niet genoeg zijn om het aantal dat zich in Enkhuizen bevindt te bergen, volgens mij zijn er veel meer. Ik sta persoonlijk zelf wél achter die plannen voor huisvesting, naar mijn mening moeten mensen die hard werken namelijk gewoon uit hun werk ook normale huisvesting hebben. Anders word je knettergek en ga je rare dingen doen, dat heeft iedereen. Plus het is gewoon humaan om harde werkers een normale huisvesting te gunnen!

Wat ik wel raar vind is dat Polen er zo anders uitzien als Nederlanders. Dat is typisch eigenlijk toch? Tussen Nederland en Polen in ligt maar één land, Duitsland, en toch is er zó'n verschil in uiterlijk!
Deze week liep er een grote groep Polen van supermarkt Appie Heijn langs mijn huis richting de binnenstad met hun boodschappen, en toen zag ik dat verschil ineens door de lens van m'n geest ietwat uitvergroot. Veel Polen zijn kleine mensjes, en heel veel hebben om één of andere reden vrij kromme beentjes. Bijna allemaal hebben ze grote, ronde hoofden. Zo bij elkaar in een grote groep leek het net of er een soort invasie in Enkhuizen plaatsgevonden had van de Zeven Dwergen met hun familie!
Volgens mij komt dat van die beentjes door gebrek aan voedingsstoffen in de jeugd. Ik geloof dat het gebrek aan vitamine D is, en het heet rachitis of ook wel Engelse Ziekte. In Polen is het jarenlang natuurlijk voor veel mensen armoede troef geweest, en dan krijg je dat soort dingen. Wat dit soort dingen betreft is die oprichting van de EU wel goed denk ik, de welvaart wordt toch in de loop van vermoed ik een eeuw wat meer gelijk door de EU-landen verspreid. Dat is voor ons niet leuk, we leveren daardoor in, maar voor mensen uit andere landen is het weer positief. Wel krijgen we er het zigeunerprobleem uit Oost-Europa gratis bij, en dat gaat nog veel moeilijkheden en boosheid opleveren in de toekomst! Maar ja, zo gaat dat.

Morgen ga ik naar een beurs in Antwerpen met iemand die ik ken. Daar verkopen ze allerlei dingen die bijvoorbeeld met WOII te maken hebben, en dingen van Duitse soldaten. Ik ben nog nooit bij zoiets geweest, het lijkt me wel interessant. Misschien vind ik daar voor een betaalbare prijs dat boek Mein Kampf in de Nederlandse versie, al jaren ben ik toch zó benieuwd waar daar toch allemaal in staat! Het is een boek dat mede aan de basis staat van een enorm draaipunt in onze geschiedenis in Europa, en aan de basis staat van een megamoord op miljoenen. Ik ga een dergelijk boek niet in het Duits lezen, met al die gotische letters die ze toen gebruikten en die ik onleesbaar vind. Ook leest Duits nu eenmaal niet zo makkelijk als Nederlands. Ben benieuwd!

En vannacht: het stormde erover! Het loeide rond m'n huis, en in bed klonk het echt van "lekker in m'n bedje, hoera!"

Zondag de 2e: Vandaag ben ik op die beurs in Antwerpen geweest. Daar kun je dus inderdaad Mein Kampf in de Nederlandse versie kopen voor € 30,-- Het is vertaald als Mijn Kamp. De verkoper deelde mede dat je het boek het beste kon kopen als je last van slapeloosheid had. Je zou dan voor je tracht te gaan slapen 20 pagina's kunnen proberen te lezen, en hebt dan bijna 100% kans om in slaap te vallen wegens verregaande saaiheid van het boek... Tja!
Het boek staat, ondanks de veronderstelde saaiheid, wél aan de basis van een massamoord en een mega-oorlog natuurlijk. Het is niet zomaar iets! Maar dat het in Nederland verboden is te verkopen is wel raar, het is een vorm van censuur. In mijn ogen tenminste, als je ziet wat er voor de rest allemaal in boeken verkondigd mag en kan worden! Ik heb geen zin om nu weer over religies te beginnen, maar de boeken van sommige religies zijn ook niet mals over wat er met andersdenkenden dient te gebeuren. Of Das Kapital van Karl Marx. Uiteraard dien je zoiets in het tijdsbeeld van schrijven te plaatsen, maar dat geldt ook voor Mein Kampf denk ik. Tenslotte weet iedereen op deze planeet zo intussen wel wat de ideeën uit dat boek hebben opgeleverd lijkt me. En dat geldt ook voor die andere boeken! Ik zie daar geen verschil in.

Die beurs was wel interessant om te zien, ook omdat ik voor het eerst in m'n leven naar zo'n soort beurs toe ging. Nadat we om 6 uur vertrokken waren vanuit Enkhuizen omdat die beurs van half negen tot twaalf uur 's ochtends was, kwamen we daar redelijk op tijd aan. We moesten op de A27 omrijden omdat er door de storm werkzaamheden verricht werden aan die weg.
Bij binnenkomst in het Sportpaleis, waar de beurs was, keek ik eerst verbijsterd rond, toen verbaasd, en daarna geïnteresseerd. Zo'n beetje alles wat er te bedenken is over oorlogen of oorlogsvoering is er te koop. Ook heel veel lectuur over verschillende oorlogen uit het verleden vanuit verschillende insteken en geschreven in verschillende tijdsperken.
Maar ik heb dus van alles te koop zien liggen. Revolvers, pistolen, geweren en karabijnen, machinegeweren, gevechtspakken en helmen van alle tijden van verschillende legers, emblemen van alle nationaliteiten inclusief nazi- en SS-symbolen, bajonetten, sabels en zwaarden, messen en dolken, snuisterijen en hebbedingetjes als bijvoorbeeld asbakken en pannetjes uit oorlogstijdperken, allerlei soorten vlaggen en vaandels, gereedschapsuitrustingen, en heel veel boeken. Het was eigenlijk net een groot oorlogsmuseum, maar dan ééntje waar je de museumstukken kunt kopen als je geld hebt. Het was allemaal hoogst interessant vond ik, zeker ook het grote aantal boeken dat te koop was.
Dus ik denk dat ik nog wel een keertje bij zoiets ga kijken, ik zag namelijk een documentair boek liggen over de minister van propaganda van het Dritte Reich Joseph Goebbels. Die man intrigeert me, z'n methodes voor propaganda worden nu nog steeds gebruikt door allerlei "respectabele" instellingen als politieke partijen, regeringen, terreurbewegingen, verkooporganisaties, etc. Als je iets weet van wat hij deed en hoe hij het aanpakte: kijk om je heen, vergelijk en concludeer....

Maar vanavond wél vroeg het bedje in. Vanochtend om vijf uur op was vroeg, en morgen weer op tijd eruit. Deze week is het 's avonds uit werk maandag steunfractievergadering, dinsdag de raadsvergadering, woensdag de radio samen met Jan van Oostende, en donderdag wil ik eigenlijk bij het Ondernemerscafé kijken. Dus genoeg te doen weer! En nu leuk m'n muziekjes voor woensdag uitzoeken