Hans Langbroek,raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 31-1 t/m zondag 6-2-2011

Maandag de 31e t/m woensdag de 2e twee avonden vergaderd ivm de gemeentelijke bezuinigingen. Maandag een werkvergadering waarin de raads- en commissieleden punten neerzetten waar de raad het qua bezuinigingen over eens was als bezuinigingspunt, en een lijst punten waarover de raad het niet eens was.
De Enkhuizer burgers zouden wat betreft die punten dan mogen  "participeren" in het bezuinigingsdebat van Enkhuizen. Alhoewel "participeren" nogal een groot woord is, om het zacht te zeggen. Dat zou namelijk inhouden "op basis van gelijkwaardigheid deelnemen aan dat debat". Maar dat klopt niet, de raad maakt uit wat gebeurt en dat uitte zich dinsdag tijdens de raad al doordat partijen n al aangaven wat hun prioriteiten zijn in wel en niet te bezuinigen zaken. Oftewel: de burgerparticipatie is een wassen neus.
Mij lijkt het dat de partijen juist in moeilijke tijden als deze, waarin je gaat aangeven waarop je wilt, durft en denkt te moeten bezuinigen, kunnen laten zien wie en wat ze zijn en waar ze werkelijk voor staan. Nu wordt een deel van de verantwoordelijkheid neergelegd bij de burgers van Enkhuizen; men kan altijd terug vallen op "maar dit is wat de burger in meerderheid wilde en aangegeven heeft".
Als er geld genoeg is, is het makkelijk de gulle leukerd uit te hangen, maar nu is de tijd om met de politieke billen bloot te gaan! Dat gebeurt dus niet.

Vandaag is het huis van Inge verkocht. De overdracht was vanochtend, en nu is het huis van andere mensen. Dat is heel raar. Vanochtend vr het afschouwen liep ik gewoon nog door het huis, alsof het normaal was, en nu is dat cht niet meer zo. Het geeft een vreemd gevoel dat niet te definiren is. Althans niet voor mij.
Aan de andere kant haalt de fysieke realiteit alles op het woordeloze gevoelsgebied heel gewoon eventjes onverstoorbaar in. M'n wasmachine is naar de ratsmojee, en een nieuwe is voor vrijdag besteld. De grotopknapactiviteitschaos in mijn huis groeit gewoon dagelijks verder tussen alle bedoeningen door, de stapel afwas ook, en het is n grote out-of-control rakende teringzooi in huis. Het geld vliegt m'n portemonnee uit, en ik krijg ook nog te maken met rechters en apart te creren bankrekeningen ivm erfenissen, veel papierdingen etc.
Het is allemaal bijzonder leerzaam, maar soms wel "ietwat" veel tegelijkertijd. Ik krijg te maken met letterlijk uren tekort hebben in m'n ntje om te doen wat gedaan moet worden. Tenslotte moet ik ook nog werken, voor kinderen zorgen, een huishouden runnen, politiek bedrijven, hl veel spullen uitzoeken, en heel soms ook gewoon even nietsdoen indien mogelijk. Of gewoon slapen...

Als ik zo het nieuws bekijk (sinds een week of wat kijk ik wel weer eens televisie; nieuws en dat soort dingen tijdens het eten) is het weer duidelijk dat we in Nederland onszelf toch eigenlijk doorgaans weer gelukkig mogen prijzen met de in Holland heersende gematigdheid in alle denkbare opzichten.
We hebben geen massale revoluties, we hebben geen massale geweldsuitbarstingen met schietpartijen, we hebben geen superstormen en giga-overstromingen, geen burgeroorlogen, geen leger dat op burgers schiet, geen politie die mensen uit huis haalt en doodmartelt.
We hebben Polen die dronken in auto's zitten, en heel Nederland heeft het erover. We hebben GroenLinks die voor Afghanistanmissies stemt ipv tegen, en heel Nederland heeft het erover. Hier en daar een schooldirecteur die pedo is, en heel Nederland heeft het erover.
Het is net of we in een soort groot dorp wonen soms. Iedereen kent iedereen, iedereen roddelt er lustig op los, en iedereen roddelt erover dat iedereen maar raak roddelt, en van alle zware donderwolken en rampen in de wereld om ons heen krijgen we hier hooguit een verdwaalde hagelsteen te verwerken.
Alleen de ziekte kanker, daarmee staan we aan de top wat betreft aantal mensen die dit overkomt. Dat moet veranderen, het heeft een reden zoiets. Die reden moet weg, en als die reden weg is wonen we hier zowat in een halve hemel! Relatief gezien natuurlijk....

Donderdag de 3e en vrijdag de 4e: Donderdag op werk eerst maar eens de chaos geordend die de collega die me woensdag verving veroorzaakt had. Daarna 2 dagen hard gewerkt, het is druk op ons bedrijf. Goed is dat!
Donderdag tussen alle druktes door van alles geregeld inzake Claudia als erfgename zijnde, en daarna 's avonds naar de [open avond] van de RSG geweest. Dat was leuk!

Vrijdag naar de tandarts geweest, en mijn nieuwe wasmachine is afgeleverd en genstalleerd door Expert. Tegenwoordig lijken zulke apparaten wel ruimtevaartuigen of satelieten, het ziet er allemaal bijzonder futuristisch uit! Zelfs machines als bijvoorbeeld de fiets van m'n towaritch Petra zien eruit als een ruimtevaartuig, alles heeft die vormgeving in deze tijd. Het is wel leuk om te zien vind ik, weer eens iets anders dan staal-beton-glim en zo.
Die nieuwe wasmachine heb ik nu draaien, ik ben benieuwd hoe dat gaat. Hij centrifugeert vl sneller dan die oude, en er kan 7 kg wasgoed in. Dat is 2 kg meer dan in de oude, mooi volstampen in vergelijking daarmee!

Verder heb ik een [woest stukje] geschreven over dat graaien en die bonuscultuur van deze tijd. Over zoiets, vooral hoe het nu gaat, kan ik me z ontzettend boos maken soms! De Mammon is de leider hedentendage, ik begrijp er niets meer van. Het lijkt wel of niets meer van waarde is, behalve geld in zo groot mogelijke quota. Het is bij het idiote af.
Het gekke is, voor sommige mensen is meer geld helemaal niet goed. Er zijn mensen die ik ken die vroeger heel gewoon en ontwikkeld waren, en die nadat ze ineens heel veel meer te besteden hebben gekregen in persoonlijkheid ontzettend achteruit gegaan zijn. Hun blikveld op de wereld is beperkter geworden, hun belangstellingen zijn versmald, andere mensen bestaan nauwelijks meer als medemensen voor ze, en het gaat allemaal nergens meer over.
Het is niet dat ik armoede propageer, totl niet zelfs, maar het omgekeerde is ook absoluut niet goed voor veel mensen.

Maar ja, ik heb een wasmachine die het doet.

Zaterdag de 5e en zondag de 6e: Huize Langbroek voegt zich langzaam naar de normen van de 21e eeuw, en heeft daarom sinds gister een nieuw Badkamerraam. Het oude raampje was dermate klein dat het minieme lichtstraaltje dat doorgelaten werd nog juist in staat was de locatie van een tandenborstel te verlichten, maar daarmee was dan ook alles gezegd. Onze door beeldschermen verwende 21e-eeuwse ogen hebben behoefte aan grotere badkamerramen dan dat de noeste blikken uit het begin van de 20e eeuw dit hadden.

Uit die tijd is mijn huisje namelijk.

 

Het eerste dat me gister opviel toen ik met al dat onvervalste echte daglicht om me heen in de badkamerspiegel keek, was dat mijn hoofd aanmerkelijk bleker is dan dat ik altijd gedacht heb. In het immer in de badkamer benodigde kunstlicht leek het hoofd doorgaans wel een ietsje gezond-bruinig, maar dat optisch bedrog is nu definitief van het gehalte das war einmal. Het hoofd is duidelijk bleek.

Dit onverwachte effect zal hoogstwaarschijnlijk een grote schok betekenen voor dochter Langbroek, die tegenwoordig een gereed deel van haar leven voor de betreffende spiegel doorbrengt. Al haar van haar moeder gerfde stralende Friese bleekhuidigheid zal straks in volle glorie in het daglichteffect van de badkamer visueel schreeuwend zichtbaar zijn .

 

Maar dit jaar is er veel veranderd.in huis. Feitelijk in veel opzichten een aanpassing aan de 21e eeuw direct vanuit de tijd vlak na WOII. Het is allemaal onontkomelijk, het leven en de kinderen vragen het van me. Het enige waarin ik met de moderne tijd meegegaan was, zelfs redelijk rder dan veel anderen, was het gebruik van computers en internet. De rest niet.

Die techniek en techniek in zn algemeen zijn leuk en interessant, het gebruik en de potentie van toepassingen ervan ook, maar de rest van het leven is in veel opzichten aan me voorbij gegaan. Computers, politiek, lezen over wetenschappelijke ontwikkelingen, lezen over geschiedenis en over religies, boeken lezen in zn algemeen, een reeksje kinderen opvoeden, relaties beginnen en weer beindigd zien, vl werken, vroeger veel sporten en ook wel behoorlijk uitgaan, leef- en omgevingsmilieu, honderd keer mensen helpen verhuizen en zelf verhuizen, af en toe aan maatschappelijke acties meedoen, en een zekere vorm van zin in het bestaan van het leven in zn algemeen trachten te ontdekken. Daarmee hield het de afgelopen levenstijd die ik bestaan heb eigenlijk wel een beetje op, meer was het niet als ik terug kijk.

Een redelijke mate aan verspilling van tijd en levenstijd die niet terug te draaien is. Thats it, dit is wat je was. Het lijkt een redelijk lijstje, maar is het niet.

Onderdeel van de grote, grijze, gezichtsloze massa die straks onzichtbaar onderdeel is van de geschiedenis van de mensheid in haar geheel.

 

Weggegooide tijd of niet, aan de andere kant is tijd weggooien ook een leerproces voor komende generaties. Is weggooien wel daadwerkelijk weggooien? Of is het dit alleen als je ervan uitgaat dat elke minuut van je leven daadwerkelijk productief in directe actie moet zijn? Dan heb je het over effectiviteit en efficiency zoals een bedrijf ernaar kijkt. Of dat de juiste wijze is van je leven leiden, interpreteren en indelen is de vraag.

Voor mij was het dat niet. In veel kindertjes hun leven ben ik een stabiele en/of aanwezige factor geweest die als deel van het fundament van de vorming van hun normen en uitgangswaarden aanwezig was. Dat is ook tot dusverre zo geweest voor een aantal mensen in directe zin om me heen.

Maar ach, we zijn maar mensen. Straks komt towaritch Petra op bezoek met haar co en haar Jasmientje. Kan ze mn nieuwe wasmachine zien, en mn nieuwe badkamerraam.