Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 21-1 t/m zondag 27-1-2008

Maandag de 21e en dinsdag de 22e: Maandag hadden we commissie BOFS. Daarin waren het zwembad en de WMO-nota de hoofdmoot qua tijd.
Rob de Jong deed het agendapunt over het zwembad en de daluren, dat agendapunt bestond uit de initiatiefvoorstellen van de PvdA en van de coalitie. De PvdA wil €15.000 uittrekken om die daluren te kunnen laten doorgaan, de coalitie wil laten onderzoeken hoe het zwembad efficiënter kan functioneren. Uiteindelijk denk ik, gezien hoe het verloop van de discussie ging, dat er een combinatie van deze twee voorstellen uit zal komen: éénmalig €15.000 uittrekken om de daluren te kunnen laten doorgaan, en een onderzoek om de zaken bij het zwembad structureel beter te kunnen laten gaan.

Over de WMO was ook wat te doen. Onze bijdrage was ongeveer [deze], maar niet letterlijk. Aan de hand van het steekwoordenbriefje en herinnering is het weergegeven, dus er is wel wat vergeten denk ik en het is natuurlijk hier wat "schrijverig":

Over het stukje in m'n bijdrage over allochtonen werd ik door de alle linkse partijen minus SP ineens neergezet als iemand die zat te stigmatiseren en bijna te discrimineren. Fractie Quasten beweerde dat ik groepen noemde en daardoor een slechte naam gaf (er is geen specifieke groep genoemd...) over bijvoorbeeld huiselijk geweld binnen sommige allochtone groepen in combinatie met de geslotenheid van deze doelgroepen. Ik zou zeggen: praat eens met en lees eens over Blijf van m'n Lijf huizen...Dat zei ik dan ook.
GroenLinks beweerde dat ik wilde stignatiseren en wees erop dat ik mantelzorgers en vrijwilligers in één adem noemde, waarvan dat laatste  klopte en door me gecorrigeerd werd. Binnen de bedoelde gesloten allochtone groepen is de mantelzorg wel goed georganiseerd namelijk.
Ook PvdA zei dat ik stigmatiseerde. Maar dat is niet zo, ik vind dat je dingen moet kunnen benoemen voordat je tot oplossingen kunt komen. Een problematiek niet benoemen, en dus net doen of het er niet is, lost uiteindelijk niets op. Het is één van de redenen dat er veel dingen in dat opzicht misgegaan zijn de laatste 30 jaar, en dat we nu met een deels verdeelde samenleving zitten.
Leuk detail: landelijk ben ik lid van GroenLinks, en ik verwoordde wat Femke Halsema gezegd heeft over onderwerpen als dit... Dus de lokale afdeling van GroenLinks beweert dus eigenlijk dat GroenLinksleidster Femke Halsema allochtonen stigmatiseert!  Eén van de slogans van de afgelopen landelijke verkiezingen was bijvoorbeeld: "Poten af van onze homo's!" Gericht tegen... etc. Let op het woordje "onze", dat zegt iets.

Verder vond GroenLinks dat ik véél te lang aan het woord bleef en dat nergens op gebaseerd was, en dat dit altijd zo was. Dat is niet correct, doorgaans ben ik vrij kort van stof, en heel af en toe niet als er veel te zeggen is over lange stukken. Dat de "oppositiegenoten" van GroenLinks vrijwel altijd lang aan het woord zijn werd even niet gemeld. Voorlopig ben ik dus even helemaal klaar met de stigmatiserende linkse oppositie (minus SP), die af en toe wel nog steeds op de monddichtgeplakte, veroordelende geitenwollen sokkentijd met de zwarte kousenmentaliteit uit de jaren '80 van de vorige eeuw geënt lijkt te zijn wat betreft vrijheid van meningsuiting! Vrijheid van meningsuiting van anderen dan zichzelf dan... Bah!

Maar uiteindelijk gaven wethouder van Pijkeren en z'n ambtenaren vrij goed en uitgebreid antwoord op alle vragen en opmerkingen die door Nieuw Enkhuizen gesteld en gemaakt zijn, en wat ons betreft kan de nota door naar de raad van 5 februari.

Bij het onderwerp Sociaal Raadsliedenwerk, dat op de agenda gezet was door de PvdA, blijkt dat de ingangsdatum van 1 januari 2008 niet gehaald is, maar er wel voor adequate tijdelijke vervanging van dit werk is gezorgd. Dat is goed!

Voor de rest werd het erg laat, na twaalven; en na nog even pisnijdig over altijd weer het suggereren dat je discrimineert als het kritisch over allochtonen en integratie gaat, en over het onterechte verwijt altijd enorm lange betogen te houden met in mijn oren nogal brute bewoordingen, ben ik naar huis gegaan in die nachtelijke tijden.

En dinsdag was op één of andere manier gewoon een vrij saaie dag. Dat is ook wel lekker een keertje. Waar ik deze dag eigenlijk aan zat te denken was dat het raar is dat het zolang terug is dat er maanexpedities gemaakt zijn. Het was destijds zomaar ineens afgelopen met die expedities, terwijl juist de geavanceerdheid van de technieken een enorme sprong maakte door die ruimtevaart. Volgens mij is de laatste keer al meer dan dertig jaar terug.
Het is toch raar? Nu wordt er af en toe gepraat over bemande vluchten naar Mars, maar onze huidige techniek uitproberen wat dat betreft met reizen dichterbij huis gebeurt niet. Of een permanent station op de maan of zo, dat zou handig zijn ivm de lage zwaartekracht om bijvoorbeeld "pech onderweg" makkerlijker te kunnen oplossen. Om onderweg naar huis eerst op de maan een tussenlanding te maken met die lichte zwaartekracht bij mankementen om die op te lossen lijkt me makkelijker dan zomaar door een atmosfeer en een hogere zwaartekracht heen moeilijke landingen te maken.
Maar ja, ik ben geen ruimtevaartechneut, geen econoom, dus er zal allemaal wel een reden voor zijn. Maar het is wel jammer, ook die maanreizen waren interessant!

Woensdag de 23e en donderdag de 24e: Woensdag hadden Jan van Oostende en ik de Grote Chaosshow op Radio Enkhuizen. Als gasten waren er de ex-raadsleden Willem Rieuwerts, Ellie Dangermond en Niko Dol, waarbij de laatste ook nog wethouder is geweest. Zelf vond ik het een leuk gesprek in de studio, en de drie ex-politici hadden goede verhalen te vertellen. Tof!
Volgende week van 19.00 tot 21.00 doen we weer een nieuwe aflevering, geinig!

Op de [NHD-site] las ik vanavond dat er op de fractievoorzittersvergadering besloten is dat er een openbaar debat komt over het bezoek van Jan Baas aan de NE-fractie. Dat zal me een debat worden... Het is wel weer de Enkhuizer politiek ten voeten uit, altijd is er iets aan de hand.
Vroeger, voordat ik er zelf bij betrokken was, las ik dit soort dingen ook altijd in de krant en vond het als burger gewoon abnormaal allemaal. Nu ben ik er zelf bij betrokken, soms indirect en soms direct, en soms gewild en soms ongewild, en vind ik het nog steeds abnormaal allemaal. Maar ik heb geen idee hoe je dit soort dingen in deze stad kunt stoppen, het gebeurt voordat je het weet en dan dendert zo'n trein gewoon verder. Het hoort bij Enkhuizen volgens mij, de Enkhuizers zijn gewoon een lichtgeraakt en wat anarchistisch ingesteld volkje. Dan krijg je dit soort dingen eerder waarschijnlijk, het is de aard van het beestje. Al zijn wij zelf natuurlijk het beestje, het gebeurt niet vanzelf maar we doen het zelf... Maar het is zo gek dat wie er ook in de Enkhuizer lokale politiek zit, het gebeurt toch altijd weer.

Maar morgen is het vrijdag, en dat is alweer de laatste werkdag van deze week. Het mooiste van vrijdag is dat m'n kin geschoren kan worden, daar was deze week geen tijd voor. Lekker weg dat lange-stoppel-gejeuk! Plus ik ga bij de vriendin van de Vette Knol eten, en dat is ook een mooie afsluiter van een in vele opzichten vrij hectisch week...

Vrijdag de 25e staat er op de internetsite van het NHD [dit] bericht over een oproep van het SOE aan de zorgpartijen. Daar ben ik het helemaal mee eens kan ik zeggen, dit moet snel gebeuren om zekerheid en ruimte voor handelen te geven aan iedereen die nog wat wil gaan proberen dat een behoud van zorg in stad zou kunnen garanderen!
Hopelijk komt het aan, dit verzoek. Zelf probeerde ik een gelijksoortigluidend geluid te laten horen afgelopen week in ander bewoordingen (meer richting de politiek) [hier] omdat ik er hetzelfde over denk. Goede oproep, SOE!!!!!

Vandaag stond er in de papieren versie van het NHD een vrij goede analyse van het item "poli" in een artikel. Jammer dat het niet op internet staat, anders had ik het hier gekopieerd. Ik hoop écht ******** (krachtterm) dat er nog wat te redden valt voor behoud van zorg in onze stad! Persoonlijk baal ik nog steeds als een stekker van het besluit van de raad op 8 januari 2008!  Om in de huidige terminologie te blijven: die datum gaat voor mij persoonlijk de lokale geschiedenis in als "Bloody Tuesday"!

Verder ben ik in m'n hoofd deze week écht gaar als een klontje. Alles wat er gebeurt grijpt me op één of andere manier emotioneel sterk aan. Ze zeggen dat je als politicus zonder emoties dingen moet kunnen doorstaan, maar dat werkt bij mij niet zo. De foute beslissing over de poli van een raadsmeerderheid waar ik het niet mee eens ben; de hectiek rond Nieuw Enkhuizen dat ik zelf ooit mee heb helpen oprichten; de twijfels over dingen die spelen die een strijd tussen gevoel, emotie en ratio meebrengen; de strijd tussen loyaliteit en m'n meningen en visies: het vreet energie.
Normaal barst ik van de energie, buiten m'n jaarlijkse twee gigaverkoudheden om, maar vandaag voel ik me leeg. Deze week voel ik me leeg. Gewoon echt leeg.

Zaterdag de 26e en zondag de 27e: Wat ik nog steeds zo gek vind, is dat als je een kind krijgt en je dat kind voor het eerst ziet, je op een gegeven moment ineens helemaal beseft dat dit écht een mensje is. Gewoon écht een mensje, net als jezelf en iedereen die je kent.
Het is heel raar, eerst is er helemaal niets, en ineens is er dan plotseling een nieuw mensje op de wereld. Een mensje dat allerlei dingen denkt en voelt, dingen wel en niet leuk vindt, en ideeën bedenkt om te doen.

Als ik m'n dochter zie ben ik daar nog steeds wel eens verbaasd over, dat ze zomaar ineens vanuit het niets op de wereld gekomen is. Helemaal compleet. Ze denkt, doet, leeft, en is een jonge vrouw aan het worden. Als het goed is gaat ze op een dag op zichzelf wonen, een leven leiden en banen zoeken, en is ze belangrijk in levens van anderen. Als vriend, als vriendin, als partner, als collega, misschien ooit als moeder, als dochter van haar moeder en mezelf, als buurvrouw, en ga zo maar door. Het is allemaal soms zó enórm raar allemaal, en het gaat al miljoenen jaren zo.
En toch blijf je je eigen kind volgens mij altijd beschouwen als een kind, ook als het op een gegeven moment volwassen is. Daar denk ik ook wel eens bij na als ik mensen zie die totaal naar de kloten zijn, die zijn allemaal iemands zoon of dochter. Bij al die mensen zijn er ouders of een moeder of vader die het allemaal maar zien gebeuren bij hun kind dat ze nog steeds beschouwen als kind. Naast dat dit best tragisch is, is het ook hartstikke bevreemdend. M'n ratio begrijpt het allemaal wel, maar het gevoel zit er soms nog allemaal wat naar te hengelen...

Maar in ieder geval ben ik nog steeds blij met m'n dochter!

Wat ik net als bovenstaande ook soms niet helemaal kan bevatten is over vrouwen. Je leest van alles over vrouwen, je hoort van alles over vrouwen, en vrouwen schrijven verhalen over vrouwen en over hoe ze mannen beleven in het leven. In tijdschriften lees je wat vrouwen bezig houdt, op de tv doen vrouwen van alles. Vrouwen zijn dan ineens echt zo'n item, iets dat iets is.

De vrouwen die ik ken als vriendinnen, als partner of ex-partner, of familie als moeder of dochter, die doen ook allemaal die dingen. Maar dat zie ik dan heel anders. Deze vrouwen zijn gewoon de vrouwen die ik ken, en dan lijkt het net of ze anders zijn dan die vrouwen die bij het item vrouwen behoren. Maar ze doen dus wél hetzelfde als die vrouwen die bij het item vrouwen behoren...
Als ik dan op straat loop met partner, vriendin of dochter, dan probeer ik wel eens te kijken alsof ik ze niet zou kennen en of ze dan dus ineens vrouwen worden van het item vrouwen ipv vrouwen die ik gewoon ken met al die mensendingen ipv itemvrouwendingen. Maar ik geloof dat ik niet helemaal bepaald kan uitleggen wat ik bedoel...

Daarom ga ik maar gewoon even aan het eten beginnen, dat snap ik wel