Hans Langbroek,raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Maandag 03-01 t/m zondag 16-01-2011

Deze afgelopen twee weken waren een maalstroom van de onlosmakelijk aan elkaar verbonden tegenstellingen van leven en dood, van geboren worden en sterven, van overwinning dr ziekte en overwinning p ziekte, en van vreugde en verdriet.
Het besef dat deze tegenstellingen nooit los van elkaar zijn, dat ze in elkaar besloten liggen, biedt geen troost. Troost komt uit bijgestaan worden door iemand, of door iemand bij te staan. Soms komt er geen troost, of bied je zelf geen troost, maar sta je machteloos aan de kant te kijken naar wat gebeurt.
Het is n van de twee kernen van waar het leven uiteindelijk om draait, de dood. De andere kern is waar de dood deel van uitmaakt, het leven zelf.

Het is gek, maar als je het Middeleeuwse uitgangspunt neemt van "Memento Mori", het "Gedenk te Sterven", dan denk ik ineens dat ook dat Memento Mori onlosmakelijk verbonden zit aan wat juist als z'n tegenstelling gezien wordt die uit de Verlichting afkomstig is, het "Carpe Diem", "Pluk de Dag".

Memento Mori en Carpe Diem bestaan bij gratie van elkaar, ze volgen uit elkaar ongeacht de volgorde die je in dat onderlinge volgen uit wilt leggen.
Intelligente jongeman Jezus zei het feitelijk al 2000 jaar terug: "Morgen zorgt voor zichzelf!" Hij onderwees dat het om het n ging, en niet om gisteren of morgen.
Nu is wie je bent, nu is wat je bent, nu is de weg naar waarheid, menszijn en daardoor vrij zijn en vrijheid. Pluk de Dag, leef en besta!
Zelfs ook heel wat eeuwtjes eerder zei de eveneens heel slimme Boeddha hetzelfde. Je bestaat n, op dit moment. Gisteren is niet meer, en morgen bestaat nog niet. Je bent nu, en tot je menszijn kom je door dt besef. En tot het besef van de nheid van Memento Mori en Carpe Diem.
Je wordt geboren, je leeft, je sterft. Het onvoorstelbare is werkelijk waar.

Beiden, zowel Jezus en Boeddha, zeiden dat de weg naar waarheid, naar het menszijn en daardoor naar de ware vrijheid in wie en wat je bent door hen heen liep. Heel langzaam begin ik te begrijpen wat ze daarmee bedoeld hebben, en waar de fout van velen ligt in de interpretatie, en in uitvoering naar andere mensen toe van dit geheel.
Door dit langzaam doordringende begrip groeit dus ook de relevantie van wat ze gezegd hebben, juist omdat ik die relevantie begin te begrijpen. Daarvan uitgaande zijn er dan op dit moment niet heel veel ware christenen onder de christenen en boeddhisten onder de boeddhisten, maar wel veel zoekers naar iets. De "ietsisten" waar wij Nederlanders voornamelijk uit bestaan...

Het is wel allemaal in flagrante tegenstelling tot wat de gewelddadige bruut Mohammed heel vroeger heeft laten zien. Hij heeft niet proberen te onderwijzen, hij gaf het voorbeeld van menszijn niet in z'n grote materile welstand. Hij veroverde met het zwaard gigantische oppervlaktes aan aarde en landen, en gaf de daarop levende mensen de keuze: sterven of moslim worden.
Zijn leer onderwees niet, zijn leer stampte met geweld denkbeelden in het hoofd bij in grote lichamelijke en geestelijke onvrijheid levende mensen.
Zijn leer gaf mensen niet de gelegenheid te worden wat ze zijn moeten, gaf mensen niet de gelegenheid te denken over onwaarheid en waarheid, gaf mensen niet de gelegenheid om door ontwikkeling tot begrip te komen.
Zijn leer heeft kwadratisch gedaan wat christendom en boeddhisme gedaan hebben, en van welke weg deze beide levensleren terug gekomen zijn. Zijn leer gaat daar nog steeds mee verder.

Het is voor mij dan ook onbegrijpelijk waarom er non-stop een stuk politiek-elitaire dwang vanuit een bepaalde hoek op mijn landgenoten en mij uitgeoefend wordt om deze leer van die gewelddadige man als gelijkwaardig te zien aan de vreedzame leer van mensen als Boeddha en Jezus, als normaal te zien, als te zien als iets dat ik moet accepteren in mijn samenleving die juist gent is op heel andere waarden.
Ik doe dan ook niet wat deze politieke elite wil dat ik doe. Er is geen enkele redelijke reden om iets als "normaal" te accepteren dat z'n bestaan uitsluitend aan exceptioneel expansionistisch geweld te danken heeft, en dat zichzelf nog steeds in vele landen op onze planeet in stand houdt door middel van geweld, van doden van andersdenkenden en andersgeborenen, en door middel van intimidatie.
Als men mij van overheidswege of politieke leerswege dwingt, hoe dan ook(!), te doen alsof dit wl normaal is, dan zit aan die opgelegde visie onlosmakelijk de consequentie verbonden dat wat met geweld bedongen wordt, blijkbaar legitiem is.
Dt verandert pas de visie op handelswijzen naar wie dan ook toe.... Ook naar overheden toe waar men als burger of wie dan ook zijnde nit mee eens is!

Maar wat ng interessanter is, is wat de reden is achter het trachten op te leggen dat dergelijke gewelddadige visies best wel als gelijkwaardige visies in onze ontwikkelde joods-christelijke en seculier-humanistische samenleving zouden passen.
Wie heeft er belang bij deze hersenspoeling en leugen, wt is het belang, en wie zorgt er voor realisering van dat belang? Dt is pas interessant!