Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Verdere vragen over Renolit en ftalaten
(2 juni 2011)

In vervolg op hetgene waarmee ik me in een eerder stadium heb beziggehouden, namelijk [dit], heb ik onderstaande vragen gesteld richting het college.
Meer, zeer uitgebreide, info over het onderwerp heb ik [hier] en [hier] in 2009 neergepend. Een lap tekst, maar wel informatief over het onderwerp.

Het is in toenemende mate zo dat economie en geldverdienen bóven het welzijn en welbevinden van de mens gesteld worden. De drama's nu met ESBL in Nederland met de vele doden per jaar dat amper in het nieuws komt, en de nu vele doden en vooral mensen die de rest van hun leven zwaar ziek zullen zijn in Duitsland met EHEC (een gelijk iets aan wat in ons land gebeurt. De schande van gebrek aan openheid in [dit] opzicht in Nederland rust op ons allen!) nopen om de vinger aan de pols te houden als volksvertegenwoordiger.
Tenslotte is de oorzaak van de resistentie van veel bacteriën niets anders dan illegaal misbruik van antibiotica. Misbruik puur uit winstbejag door producenten uit de farmaceutische industrie, dierenartsen en vleesfokkers. De mensen die nu sterven en lijden overkomt dit door de hang naar grotere auto's, langere vakanties en duurdere huizen van de misbruikers. Banaler kan het niet, sterven omdat een ander een langere vakantie wil, maar het is de letterlijke achterliggende waarheid.

Hieronder de vragen richting het college, vandaag verstuurd:

Geacht college,

 

Zoals u bekend is, heeft de Raad van State in juni 2009 het bedrijf Renolit in Enkhuizen opgedragen de technisch beste oplossing in te voeren ter voorkoming van het direct lozen van ftalaten op het oppervlaktewater.

Tot op dat moment loosde Renolit dag in dag uit gedurende ruim een halve eeuw afvalwater op het oppervlaktewater met daarin een ftalaatconcentratie welke de Europees toegestane norm wat dit betreft met 400 maal overschreed. Renolit trachtte bij de Raad van State tevergeefs te bepleiten dat ze slechts aan de economisch beste voorziening zou behoeven te voldoen.

 

Omdat het oppervlaktewater waarin Renolit het vergif loosde direct aangesloten zit op het oppervlaktewater waaraan veel Enkhuizer burgers wonen, en dit tevens onderdeel uitmaakt van dezelfde polderbemaling (zie ook bijvoorbeeld de binnenstad als zeer nabij zijn aan dat genoemde oppervlaktewater), de volgende vragen.

 

  1. Is het u bekend of Renolit reeds voldaan heeft aan het haar door de Raad van State opgelegde?
  2. Zo ja, heeft u gegevens over afname van concentraties ftalaten in het oppervlaktewater waaraan burgers van Enkhuizen wonen? Als u die gegevens niet heeft, gaat u metingen betreffende dit laten verrichten?
  3. Zo nee als antwoord op vraag 1, gaat u zich hierover laten informeren?
  4. Gaat de raad als vertegenwoordigend orgaan van de burgers geïnformeerd worden over ftalaatveiligheid betreffende het binnen- en buitenstadse oppervlaktewater?

 

N.a.v. vraag 4: de vervuiling én de nog voortdurende lozingen waren alarmerend  groot, vandaar ook de uitspraak van de Raad van State in deze. En ook vandaar de verdere vraag naar info betreffende dit onderwerp in vervolg op de vragen uit augustus 2009.

 

Met vriendelijke groet,

 

Hans Langbroek

Fractie Nieuw Enkhuizen