Hans Langbroek,†raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Verloedering

of: een oorlog woedt

(1 mei 2011)

 

Zoals het wegwerpmaatschappij zijn duidt op onderhavigheid van die maatschappij aan decadentie en verloedering, duidt het accepteren door een maatschappij dat mensenlevens afgezet worden tegen de winst voor enkelen op hetzelfde fenomeen.

 

Enige weken terug verklaarde de pharmaceutische industrie in een [schrijven] dat er wat hen betreft een modus gevonden dient te worden tussen het financiŽle belang van deze industrie (lees aandeelhouders, commissarissen en managers) en het maatschappelijk belang. Lees dat laatste als zijnde de gezondheid en het leven van mensen.

Veel middelen zijn al jaren [illegaal] in gebruik, en worden nu ineens ter discussie gesteld als zijnde middelen die gebruikt worden en ongewenst op de lijst staan om verboden te worden. Maar het gebruik is dus al jaren illegaal, en degenen die deze middelen verstrekken en gebruiken zijn criminelen. Het feit dat een aantal van deze lieden veel geld hebben en vaak aan de top staan van grote industrieŽn doet daar niets aan af.

Respectabel zijn is een mentale eigenschap, en niet verbonden met de hoeveelheid bezit van een mens.

 

Jaarlijks krijgen 400.000 mensen te maken met infecties die niet en/of moeilijk behandelbaar zijn. Een gereed aantal van hen overlijdt of wordt chronisch ziek. Dit komt letterlijk door misbruik van antibiotica die door dierenartsen onnodig en vaak illegaal verstrekt worden aan vleesfokkers in de bio-industrie, welke de antibiotica misbruiken om er persoonlijk rijker van te worden. Dit misbruik wordt uit eigenbelang gepusht door de pharmaceutische industrie.

Wat gebeurt is dus dat door producenten, verstrekkers ťn gebruikers bewust de afweging gemaakt wordt het eigen financiŽle gewin een prioriteit te geven die deze van de gezondheid en het leven van medemensen ver overstijgt. Men zorgt bewust voor overlijden en chronisch ziek worden van mensen, met als harde reden winst.

 

Mensen doodmaken uit puur financiŽle eigenbelangprioritering door groepen gebeurt doorgaans in oorlogen. Het gebeurt in oorlogen tussen naties, tussen criminele bendes, tussen clans, tussen stammen en tussen religieus andersdenkenden. Dit soort strijd heet dus oorlog voeren, en ťťn van de opvallende eigenschappen van oorlog voeren is dat er doden bij vallen.

Wat de producenten, verstrekkers en gebruikers van illegale middelen doen is dus feitelijk oorlog voeren tegen mensen. De letterlijke basis van het leven, eten, wordt in plaats van een levensfundament iets dat het leven bedreigt. De criminele bendes die bestaan uit de producenten, verstrekkers en gebruikers zijn hier verantwoordelijk voor.

Het merkwaardige aan deze belangenoorlog die woedt is dat de doden die vallen slechts aan ťťn kant vallen. Namelijk aan de kant van degenen die afhankelijk zijn van voedsel dat in toenemende mate levensbedreigende eigenschappen begint te krijgen door toedoen van de criminele bendes.

 

De verloedering en decadentie van onze samenleving zoals die nu is wordt duidelijk door het feit dat de pharmaceutische industrieŽn (lees aandeelhouders, commissarissen en managers) het nu aandurven om openlijk te stellen dat in het belang van het verkrijgen van hoge inkomens voor enkelen, de samenleving een aantal levens en gezondheidstoestanden van mensen dient op te offeren.

Deze industrie is van mening dat er een modus gevonden dient te worden tussen de borging van hoge inkomens van de enkelingen en het aantal doden en chronisch aan infecties lijdende personen die deze borging van hoge inkomens veroorzaakt. Deze industrie is feitelijk van mening dat ze het recht heeft indirect mensen te doden om zichzelf van hoge inkomens te kunnen blijven voorzien. Deze industrie is tevens duidelijk van mening dat de samenleving er klaar voor is deze immorele discussie aan te gaan, en bereid is een modus te vinden voor de verhouding winst vs het aantal doden/chronisch zieken.

 

Deze interpretatie heet ďvan God en samenleving losgeslagen zijnĒ. Er is geen enkele reden voor wie dan ook de schijndialoog over bovenstaande met deze industrieŽn aan te gaan. Elke politicus die dit wel doet dient met recht door ieder lid van de samenleving gewantrouwd te worden Š la figuren als Wim Kok, maar dan in het kwadraat. Deze laatste beste man startte 20(!) jaar terug ook de ďdialoogĒ over het grote graaien op, en zie wat dat betreft waar we nu staan met zín allen.

Zie ook aan het leven van deze heer Kok waarom politici gewantrouwd dienen te worden in deze, velen behoren uiteindelijk tot de immorele criminele bendes als het er werkelijk op aan komt.

 

Mijn mening is dat de mensen die afhankelijk zijn van eten dat door deze criminelen geproduceerd wordt, het recht hebben zelf georganiseerd in te grijpen als de politiek op korte termijn geen daadwerkelijke hard gehandhaafde maatregelen treft tegen de immoraliteit die de criminele lijnen uitvoeren.

Een dialoog aangaan is absurd, en het van alle menselijkheid losstaande feit dat getracht wordt dit onderwerp tot onderwerp van ďdialoogĒ te maken is eigenlijk al een startsein tot iets dat harde actie zou moeten zijn voor degenen die daartoe in staat zijn.

 

Maar ja, dit alles is uiteraard slechts een mening van een machteloos lid der kleine luiden. Weliswaar boos, maar duidelijk machteloos.

 

Hans Langbroek