Hans Langbroek,raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

 Schathemel veel verdienen, jaaaj!

(7 mei 2005)


 

De laatste jaren is er veel commotie over enorme bedragen die directeuren van bedrijven af en toe verdienen, en bij lange na blijkbaar niet altijd terecht verdienen gezien door hen geleverde prestaties. De topheren van Nuon en Essent waren de laatste weken bijvoorbeeld actueel wat dat betreft.

 

Ik moet zeggen dat ik persoonlijk niet veel bezwaar heb tegen veel geld verdienen. Als mijn inkomen door onbekende oorzaak ineens zou vervijf- of verveertigvoudigen zou ik op zich geen bezwaar maken denk ik, het is altijd leuk om meer te kunnen doen. En geld is een grote factor, n gezondheid, in het onafhankelijk zijn in verschillende opzichten. Maar nit in lle opzichten als je onafhankelijkheid wrkelijk afhankelijk is van geld dan ben je volgens mij nt zo pathetisch als de twee bovenstaande sloebers! (nogal aanmatigende opmerking van een persoon die znder sjekkie niet dezelfde persoon is als mt sjekkie )

 

Maar voor zover ik weet zit praktisch niemand er mee om behoorlijk te verdienen. Doch mensen hebben nu eenmaal wl een bepaalde vorm van gevoel voor wat gerechtvaardigd is of niet. De enorme inkomens van de genoemde directeuren en van soort-anderen met hen vinden de meeste mensen blijkbaar niet echt gerechtvaardigd. Dat vind ikzelf eigenlijk ook niet.

Wt je ook zegt of probeert te beweren, het is raar om te zeggen dat het wl normaal is als je als enige werknemer in een bedrijf een enorme inkomstenvooruitgang kunt krijgen, alleen omdat jij degene bent die dat kan bewerkstelligen. Want ho je het ook wendt of keert, deze directeuren zijn gewoon omhoog gevallen werknemers! Het zijn gn ondernemers!! Ze worden dikwijls in de media zo afgeschilderd, maar het zijn niets anders dan werknemers van een bedrijf. De hoogste op dat moment in functie, maar evenzogoed werknemer!

 

Als een persoon, gewoon een willekeurig persoon, op zekere dag een geweldige ingeving krijgt, en de energie en moed heeft om iets met die ingeving te doen, dan gebeurt er iets. Dat iets is in een aantal gevallen het starten van een bedrijf dat een idee uitvoert, of een bedacht uniek produkt produceert. Die willekeurige persoon is dan dus door wat hij doet ineens een ondernemer geworden. En als dat plotselinge idee van hem/haar een commercieel succes blijkt te zijn dat wordt die persoon een succesvolle ondernemer. Hl goed! De persoon verdient volkomen terecht klappen geld, helemaal te wijten aan zn eigen vermogens, gedachtegoed, creativiteit en energie!

Hij neemt dan k nog een groot risico, want als zn geweldige idee door de rest van de mensheid maar een mager sloom idee gevonden wordt dan blijft de persoon in kwestie met zn idee zitten. En doorgaans met allerlei gemaakte schulden en verplichtingen!

 

De omhoog gevallen werknemers die onterecht als ondernemers gezien worden, de directeuren in dienst van grote bedrijven, vinden k dat ze recht hebben op de geldelijke beloning die bij geweldige ideen behoren. Ze vinden zichzelf namelijk belangrijk, anders zouden ze toch niet in die hoge onaantastbare positie zitten waarin ze geacht worden de boel naar grote successen te leiden?! Die positie hebben ze toch niet voor niets?! En geld verdienen is nog eens vreselijk leuk ook, ongeacht waar dat vandaan komt.

Het verschil is dat deze personen gn geweldig eigen idee hebben, ze borduren voort op iets dat al bestaat. Het verschil is ook dat deze personen gn persoonlijk financieel risico nemen om een idee uit te kunnen voeren, ze worden aangesteld door dat bedrijf met een bedongen hoog inkomen. Of ze het inkomen waar maken of niet is niet eens ter zake, ze verdienen het. Daarbij wordt de prestatie niet ingecalculeerd, maar hooguit verlangd of gehoopt door degene(n) door wie ze aangesteld worden. Bij de meneer van de Nuon, ik kan even niet op zn naam komen, was er gn prestatie in werk, alln een vooruitgang in inkomen ten opzichte van het jaar ervoor met 42%. Ktskts! Dat heet inhalig zijn, geldschraper zijn, zelfverrijker zijn en ga zo maar door.

 

Als gewoon burgermannetje heb ik verschillende malen van dergelijke pathetohumanen als argument gelezen dat dit soort inkomens in Amerika op dit soort posities hl normaal zijn. Ik geloof dat best, maar volgens mijn burgermannenkennis is het k zo dat bij geen- of wanprestatie in Amerika je z weer van die positie verdwenen bent. En voorlopig k bij anderen niet hoeft aan te kloppen En gn uitkering hoeft aan te vragen bij ontslag (zie ineens het werknemer zijn van de heren, nit het ondernemer!), en gn riante gouden afscheidshanddruk! In de VS is het dus wrkelijk: presteren of opzouten.

Ik vraag me k af of als deze proleterige figuren inderdaad zo verheerlijkt over de VS praten, ze k de rest van dat aspect wat geld betreft over willen nemen uit die VS. Namelijk dat als je daar geld hebt, je een doelwit bent. Een doelwit van degenen die niets hebben. Je kind kan niet alleen veilig naar school, je huis is per definitie zwaar beveiligd en bewaakt, je auto is beveiligd, je vrouw kan niet alleen boodschappen halen of winkelen etc. Degenen die in de VS niets hebben zijn vl meer dan in het overleggende, humane Nederland, geneigd te halen wat ze willen hebben bij degenen die wl veel hebben. Goedschiks of kwaadschiks.
Ik vraag me af of de heren schrapers dit willen. In Nederland is wat ze doen afgewezen en veroordeeld door mederijken, door politici, door intellectuelen, door economen, door armelui, door ambtenaren etc. Het is feitelijk veroordeeld door de gehele samenleving. Tch gaan dit soort personen door met het schrapen. Er kan geconstateerd worden dat overleg dus niet mogelijk is, en wat ik bovenstaand beschrijf: op een gegeven moment wrdt er bij de heren gehaald, goedschiks of kwaadschiks, blijkbaar het enige mogelijke is om ze wakker te schudden. Het wachten is misschien wie het doet en ho.

Dit is wat ik me afvraag. Ik geloof toch eerder dat de omhoog gevallen werknemers die met hun eigenlijk lage-klassehandjes niet van het bedrijfsgeld kunnen afblijven dit niet willen. Ze willen het door Jan Modaal betaalde beschermende Nederland dat hen beschermt in hun mr hebben dan anderen. Ze willen nit echt voor zichzelf moeten zorgen, ze willen slechts meer hbben dan anderen. Ondanks de stoere praat die rondgestrooid wordt door dit soort persoonTJES.

 

Hans Langbroek