Hans Langbroek,raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Stukje
(20 oktober 2005)

 

Enkele maanden terug kwam ik dikwijls op een forumdiscussiesite voor Marokkanen. Door de aard van de site en de forumdeelnemers worden er op dat forum bij tijd en wijle vrij extreme dingen naar voren gebracht. Een aantal van die extremiteiten wijst mijns insziens toch echt op een behoorlijk aantal psychopatisch gestoorde geesten van laag allure.

Op een gegeven moment was er een hausse aan in asociaal-gruwelijke bewoordingen gebrachte bijval door tientallen "forummers" voor potentile bommenleggers in Nederland van islamitische oorsprong. Aangezien ik dat toch vrij verbijsterend vond, en er totaal niet tegen opgetreden werd, dacht ik: "Komaan, laat ik de bommenstrijd dichterbij brengen voor de heren en dames fanatici!" en schreef het onderstaande stukje. Vol verbazing constateerde ik dat het stukje na hooguit nderde dag reeds verwijderd was door de zich vaak k niet onbetuigd latende forumbeheerders! Blijkbaar te "extreem"... Over vrijheid van meningsuiting gesproken!

 

Een gewone zonnige dag in Amsterdam

 

Hij was het zat. Al 4 uur had-ie achter zn pc gezeten, mooi irritant reageren op wat anderen daar zeiden. Vier uur op marokko.nl is een hele tijd, en ging hij naar buiten. Stil probeerde hij zn vader te vermijden, die begon steeds over dat hij eens naar de moskee moest gaan. Boeien die moskee! Had-ie cht geen zin in. Amsterdam is Amsterdam, en gn Marrakkech

Al was het op marokko.nl wl hartstikke leuk om de fanatieke moslim uit te hangen, de reacties van sommigen waren echt te gek! Lachen, vooral die Marrakick, Tsedek, Dutchburdy en nog wat achterlijke wijven waren lekker anti! Maar nu begon hij koppijn van die pc te krijgen, en hij had bij de Dam afgesproken met Rachid, Aziz, Mo en eentje die hij niet goed kende, een jongen van Bouchiba.

Hij hoopte dat Mo wat te blowen mee had, zn eigen geld was op. Snel sneakte hij de trap af, en liep de Crijnssenstraat uit richting lijn 17. De zon scheen. Hopelijk zat er niet zon kaartjesstempelende lul in die tram, anders werd het wr lopen! Zonder vrienden bij je is dat toch klote, alleen herrie trappen is shit. Hij had geluk, en kon zo die tram inschieten. Mooi zo! Het was vol in de tram, en er was nog maar n plek vrij. Naast een enorme neger met een zonnebril en rastahaar, shit! Hij durfde er niet naast te gaan zitten, en bleef vlak bij de uitgang staan. Wat is 10 minuten tenslotte?

Weer hoopte hij dat Mo wat te blowen had. Mo had altijd wel wat bij zich. Mo had trouwens altijd wat speciaals, en zei dat-ie Bouyeri zlf goed kende. Rachid, Aziz, Mo en hij hadden het wel eens over aanslagen plegen als ze opgefokt waren. Die kuthollanders, die varkens! Het zou wel mooi zijn, zon bom ergens in de Bijenkorf of zo Hahaha! Maar dan zonder gepakt te worden. Mo zei dat hij wel ergens handgranaten wist te regelen. Zou wel stoer zijn Zn gedachten gleden af naar de nieuwe buurvrouw op nhoog. Het was een blond wijf van een jaar of dertig. Wel oud, maar mooi! Hij dacht aan gisteravond toen hij in bed aan haar dacht, en begon te blozen bij de herinnering aan wat hij had gedaan. Hopen dat die neger dat niet zag, die keek zn richting op! Maar het was wel een mooi wij..

 

PIJN!!

PIJN!!

ZWARTHEID!!

DUISTERNIS!!
TOTALE STILTE!!

PIJN!!

PIJN!!

 

Pijn! Alles wat pijn! De wereld was pijn! Duisternis, het licht was weg! Totale stilte!! Hij gilde, en gilde, en gilde, en hoorde niets! Zn ogen, zn rechterknie, vlijmende allesoverheersende pijn! Hij greep naar ogen en knie, hij greep naar ogen en knie, hij greep naar ogen en knie, hij greep naar ogen en knie. Zn armen! Geen armen! Pijn, pijn, pijn, pijn.

 

ANP.nl 13 augustus 2005-08-07

In Amsterdam heeft zich vandaag om 14.35 een bomexplosie voorgedaan op tramlijn 17. Volgens de eerste berichten uitgegeven door de Stedelijke Rampenbestrijding zijn er 14 doden en 20 zwaargewonden.

Getuigen spreken van een helse gebeurtenis. Lichaamsdelen lagen overal op de weg, en het gegil van gewonden was vreselijk om te horen. Ambulances stonden vast in het verkeer, en het blijkt dat de hulpverlening van de stad Amsterdam. etc etc.

 

Hans Langbroek