Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

De vouwende vriendin
(16 augustus 2006)

Gisteren viel het me ineens op dat veel mensen hartstikke bruin zijn geworden deze zomer, en ik maar matig tot weinig. Dit ondanks m'n in de zon door afkomst van nature snel bruinende huid.
In het zonnetje vertoeven is leuk. Met wat mensen keuvelen, wat te eten, drinken en roken voor je neus als je ergens zit, gezellig! Of in een mooie stad of mooie natuur lopen, leuk! De aangename warmte van een vriendelijke tante Sol op je huid (Gek. In het frans is het le soleil, mannelijk. En in het Duits is het die Sonne, vrouwelijk) maakt je fitter, wakkerder, helderder en een stuk blijer. De wereld om je heen leeft, bruist en is geweldig! Een betere vriendin dan tante Sol bestaat er bijkans niet...
Maar dat gaat allemaal wél over het vriendelijke, aardige, goedlachse voorjaars- en vroege zomerzonnetje.
De laatste jaren is onze goedlachse tante en vriendin het na een tijdje zat om aardig en mild te zijn. Zij is tegenwoordig wat sikkeneurig na een paar werkweekjes. Haar gezicht begint dan sjachrijniger en sjachrijniger te kijken, en na een paar weken kookt ze van tomeloze woede! Onze tante en vriendin Sol verandert de laatste jaren dan ineens in een monstrueuze, afzichtelijke, kolkende en stralen bulderende gasbol die uit is op aan flenters scheuren van je geliefde opper- en lederhuid, uit is op wegvagen van je broodnodige netvlies en ooglens, uit is op het zaaien van het zaad der melanomen op de akker van je lichaam! En uit is op het verkreukelen en bruin-afzichtelijk maken van het eerste waarmee je je medemens tegemoet treedt: je gezicht.
Ik heb al met heel wat bruingekreukelde vijftigers, die in werkelijkheid dertigers bleken te zijn en zich twintigers waanden, gesproken. Als je dit naast de standaard voorjaarsuithongering van deze groep zet, is het duidelijk dat de mummificatie van een complete Nederlandse generatie ophanden is... De generatie tussen m'n dochter en mezelf in.
Als je dan als nietsvermoedende mens op straat ineens onverhoeds aangesproken wordt door zo'n perkamentachtige op beentjes, die dan ook nog eens met een glimmende factor 35 is ingesmeerd zodat iedere kreukel en gleuf visueel volledig tot hun recht komen, dan zit je verschrikt de rest van je leven vanaf het eerste sprankje schijn van tante Sol onder een pár-a-sol!
Volgens mij gaat de zonaanbidding de laatste decennia veel te ver. Als ik terug kijk op het lange leven dat ik reeds doorleefd heb (euh, relatief gezien dan...) dan kan ik zeggen dat ik in het verleden onzedelijke voorstellen van zonverminkte (en dat is het!) kreukelzônes heb afgeslagen, puur uit angst om op een gegeven moment een stuk los, krakend en verpoederend vel in m'n handen te houden! En dát op hoogtestosteronleeftijden destijds...
Maar serieus: een tijd terug sprak ik een manspersoon die een gigantisch stuk uit z'n gezicht miste. Ik vroeg hem hoe dat zo kwam, en hij vertelde mij dus inderdaad dat dit kwam door jarenlang aanbidden van tante Sol op de momenten dat ze sikkeneurig, hels en onredelijk was.
Daarom hier een goede [link] met info over dit soort dingen.