Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Semi-links gezwets

(29 mei 2011)

 

Eens in de 7 á 8 weken begeef ik me eens een paar daagjes op een willekeurig uitgekozen plaats op internet waar discussie gevoerd wordt. Gewoon om eens te kijken hoe dat op zo’n plaats dan gaat.

Afgelopen anderhalve week deed ik dat ook op een [weblog]. Meestal gaat de internetdiscussie tegenwoordig over links en rechts, of over moslims en de PVV. Vrij saai allemaal, de meeste meningen zie je overal op internet steeds weer terug komen.

 

Wat naast die discussie-onderwerpen óók een constante lijkt te zijn is dat als je op zo’n discussieplaats zegt dat je arbeider bent, en vanuit die hoedanigheid meedoet aan de discussie, je compleet afgebrand wordt. Puur op de persoon gericht. Het vreemde is dat dit doorgaans gebeurt door degenen op die zich op die internetplekken als links profileren.

Feitelijk zijn het degenen die zich in den lande opstellen als opkomend voor de arbeiders en de onderlaag van de samenleving, die zich steeds weer afzetten tegen meningsuiting vanuit die arbeiders en onderlaag van de samenleving.

 

Het argumentatiepatroon is vaak hetzelfde, hoewel verschillend geformuleerd. Het komt er meestal op neer dat deze lieden beweren dat jij geen arbeider bent, en dat je niet weet wat er speelt in arbeiderskringen. Dat jij iemand bent die niet namens arbeiders kan en mag spreken. Dat zij dat wél weten….

Dan gaat het dus om personen die zichzelf presenteren als linkse elite, als intellectuelen etc!

Op [deze log] kwam het er op neer dat ik werd afgebrand omdat ik kon lezen en schrijven, en me dus maar voordeed als arbeider… Het beeld dat die gasten dan dus hebben van degenen voor wie ze zeggen op te komen! Schandalig denigrerend, en nog discriminerender dan menig racist is!

 

Zelf heb ik dit nu verschillende malen in dezelfde vorm meegemaakt, maar ook mensen uit mijn eigen arbeidersomgeving hebben dat. Tenslotte: ik bén arbeider, ik werk met arbeiders, ik leef in een arbeidersmilieu, ik ga om met het arbeidersmilieu, en ik communiceer met en in het arbeidersmilieu!

Maar ik kan volgens dit soort zichzelf als “linkse elite” profilerende proleten niet spreken volgens of namens arbeiders. Zij kunnen dat namelijk veel beter…

 

Dit soort dingen is verbazingwekkend. In de tijd dat ik in de Enkhuizer lokale politiek pas meedraaide kwam ik dit verschijnsel ook tegen. Een aantal zichzelf als links presenterende lieden beweerde tegen mij dat zij wisten wat arbeiders nodig hadden, zij waren tenslotte linkse politici. Daarentegen was ik maar een lid van lokale partij, en kwam “dus” op voor de rijken… Het feit dat juist ik die arbeider was waarmee zij zouden moeten communiceren, en namens wie zij zeiden te spreken, werd even kneiterhard genegeerd. Er ging bij hen geen alarmlichtje branden om het feit dat arbeiders besloten zelf de politiek in te stappen. Ze voelden (en voelen) zich door de linkse elite namelijk niet vertegenwoordigd. Nog steeds brandt dat alarmlichtje bij veel van hen, ook landelijk gezien, niet.

Het komt er op neer dat mensen zeggen te weten wat er voor mij als arbeider goed is, zonder dat dit aan mij of mijn soortgenoten gevraagd wordt. Onze meningsuitingen worden zelfs vaak niet op prijs gesteld, ze verstoren namelijk het zelfgecreërde beeld dat deze luitjes van zichzelf voor zichzelf hebben neergezet.

Dat lui als ik arbeider zijn, dagelijks met arbeiders werken, dagelijks met arbeiders praten, en leven in een arbeidersmilieu, doet voor deze zelfbenoemde vertegenwoordigers van arbeiders niet ter zake. Dat deze zelfbenoemde vertegenwoordigers van arbeiders niet met arbeiders werken, niet met arbeiders praten, niet met arbeiders leven, en dus gewoon helemaal niet weten wat er leeft in de arbeidersklasse, doet voor deze toneelspelers ook niet ter zake.

Wel, voor mij doet dit wel ter zake. Als deze acteurs eens werkelijk in de arbeidersklasse stappen en gaan praten, komen ze erachter dat dit allemaal wel degelijk ter zake doet voor arbeiders. Dat wij hen niet als onze vertegenwoordigers zien, en groot wantrouwen hebben naar die partijen die ons altijd weer voor ultra-rechts, bruinhemd, ongeletterd, dom, niets begrijpend etc. uitmaken. Die zonder iets aan ons te vragen, zeggen te weten wat er goed is voor ons.

 

Ik denk dat er ruimte komt in Nederland voor een nieuwe moderne linkse arbeidersbeweging, komend vanuit de arbeiders. Geen lieden vanuit de zelfbenoemde linkse elite die alleen rond de vekiezingen met arbeiders communiceren en pamfletten uitdelen in winkelstraten, maar gewoon mensen die op heel menselijke wijze dagelijks in contact staan en willen staan met degenen die ze zeggen te vertegenwoordigen.

Nu zijn er slechts niet-representatieve vakbonden overgebleven die alleen opkomen voor de babyboomers omdat die groep het grootst is, en dus het meest oplevert voor de portemonnees van vakbondsbestuurders zonder daar al teveel moeite voor behoeven te doen. Het zijn zakkenvullers, net zoals de bankiers en farmaceutische industriëlen dat over andermans dood en ongeluk heen zijn.

Wim Kok komt niet voor niets uit dat vakbondsmilieu, hij is het schoolvoorbeeld voor alles wat arbeiders NIET vertegenwoordigt. Verrader heet dat in mijn arbeiderstaal, en dat uit zijn eigen financiële eigenbelang.

 

Bah!

 

Hans Langbroek