Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Raadsel

(8 november 2007)

 

Een raadsel:

 

Er is een man wiens geboortedag op 25 december valt. Zijn moeder was maagd bij de geboorte, en hij was de zoon van God.. Hij had 12 discipelen, en hij hield een laatste avondmaal. Bij zijn dood werd hij in een graf in de rotsen gelegd, en hij herrees na drie dagen uit de dood. Over wie o wie gaat dit verhaal? Raadt u het….?

 

Okee, ik zal niemand nodeloos in spanning laten en het antwoord op dit raadsel hier verklappen. Het antwoord is…… Mithras!

Mithras was een Romeinse soldatengod, en van oorsprong vanuit India en Perzië geďmporteerd. De Romeinse soldaten brachten Mithras door hun veroveringstochten en omzwervingen door heel Europa. Aan het eind van de eerste eeuw van onze huidige jaartelling was de verering op z’n hoogtepunt, naast de verering van Isis en Horus.

 

Och jeetje, wat zeg ik nu toch weer?! Isis en Horus, wat is dat nu weer! Een soort gebak, een computergame? Nee hoor, iets heel anders. Isis was een door de Romeinse midden- en upperclass uit Egypte geďmporteerde godin die als maagd een zoontje kreeg, en dat zoontje werd op 25 december geboren en heette Horus. Isis is heel vaak afgebeeld als een madonna met lichtende stralenkrans en een babietje aan de borst of op schoot. De afgelopen plusminus 1600 jaar worden ze Maria en Jezus genoemd. Dat moest omdat de Romeinse keizer Constantijn dit in de 4e eeuw van de huidige jaartelling in z’n rijk verplichtte.

 

Om de Romeinse legioenen, zonder wier steun Constantijn binnen een week geen keizer meer zou zijn, niet af te vallen besloot hij bij die verplichting hen niet hun Mithras met z’n moeder af te nemen, en deze slechts een andere naam te geven. Om de midden- en upperclass, wiens geld en inzet hij nodig had om het rijk consistent te houden, te vriend te houden besloot hij dus over hun madonna Isis en maagdelijk ontvangen zoontje Horus hetzelfde. Het kwam allemaal prachtig uit voor Constantinus! Ouwe boef, hij wist heel goed wat hij deed….

Het mooiste was toen nóg een eeuw later in een samenspraak van kerkelijke leiders en Romeins bestuur besloten werd deze geboortedag ook daadwerkelijk te gaan vieren, men maakte er goede sier mee bij de overwonnen volkeren in het noorden van het rijk! Die vierden het lichtfeest namelijk tussen 21 en 23 december! Die paar dagen later maakten de heidense noorderlingen ook niet veel uit, als ze maar mochten feesten.

 

Tot die tijd was de verjaardag van Mithras/Horus/Jezus nooit als feestdag gezien, ook niet door het toen pas 4 eeuwen oude Rooms-Katholieke christendom. De oosterse christelijke kerken doen nog steeds niets aan verjaardagsfeesten vieren op 25 december van hoe je de man ook wil noemen. Dit omdat het volgens het heilige boek der christenen, de bijbel, eigenlijk niet mag. Alleen de dood van de man, die belangrijk is door waar hij zich voor opofferde volgens het verhaal, mag herdacht worden. Herdenken is géén vieren dus. Het maakt niet uit op welke dag van het jaar je het wilt herdenken, elke dag is goed volgens de oorspronkelijke teksten. Het gaat om de intentie. Tja, hoe veranderen dingen in de loop der eeuwen….

 

Wat ik met bovenstaande wil vertellen is dat men iedereen vrij zou moeten laten in wat hij of zij wil geloven, maar dat het niet verplicht is daar respect voor te hebben of je ernaar te schikken. Verbazing of humor voelen mag ook. Een gevoel is wat bij je opkomt bij wat je waarneemt, en verplicht respect tonen is geen werkelijk respect tonen.

Er zijn op de wereld vele religies, en elke religie is evenveel waard. Zelfs als er maar één beoefenaar van is. Het gaat niet om respect voor religies, het gaat om respect voor mensen als individuen. Religies zijn soms nu eenmaal van dien aard dat niet-beoefenaars daar verbazing of humor bij kunnen voelen, zéker als ze wat verder weg liggen van de eigen wereldbeleving.
Mensen in Afrika die natuurgodsdiensten belijden kunnen ook hartelijk lachen om wat hier allemaal geloofd wordt, en dat houdt écht niet direct disrespect in. Het gaat om het besef van miljarden waarheden, momenteel een stuk of bijna 7 miljard. En het is onmogelijk om overal niet om te mogen lachen!!!!

Volgens de overlevering lachte Jezus bijzonder veel om heel veel dingen….

 

Hans Langbroek