Hans Langbroek,raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Publiciteit

(23 januari 2006)

 

Situaties, instanties, personen en gebeurtenissen zijn wel eens het onderwerp van publiciteit. Dat is heel normaal.

 

Twee weken terug werd ik s middags in mn middagpauze (middagschaft heet dat bij ons werkers ) ineens gebeld. Nu gebeurt dat wel vaker, maar dat is meestal f mn wethouder, f de vriendin van de Vette Knol, f Harry Wijchers, f etc. N was dat iemand die ik helemaal niet kende. De persoon zn naam was Martijn Bleekendaal (of zoiets) en hij was van de omroep NPS van het programma Premtime.

Gezien het feit dat ik meestal geen tijd heb om televisie te kijken had ik geen idee wat Premtime was. De man vond dat wel raar, en vertelde toen maar wat dat programma inhield. Maar het zei me nog steeds helemaal niets. Nu nog niet trouwens.

De man belde me naar aanleiding van de brief die ik laatst naar de raad en B&W had gestuurd over daklozen. Hij stelde wat vragen over de zaak, en vroeg toen of ik eventueel in zn programma wilde komen om mn verhaal te vertellen. In eerste instantie zei ik nee, geen tijd en geen zin. Maar toen hij verbaasd zei dat het maar een half uurtje kostte, en het misschien ergens goed voor was stemde ik toe. Ook uit belangstelling voor hoe cameras etc werken, dat had ik met de echte Sinterklaas toen ook in Enkhuizen gezien, heel geinig! Mn dochter geloofde destijds nog in Sinterklaas.

Doordat ik het nog wel eens druk heb op mn werk, en ook daarbuiten, was ik dat telefoontje na denk ik een uurtje of zo alweer vergeten. Maar vanavond zag ik ineens dat er vanmiddag iemand op de voicemail van mn mobieltje ingesproken had, uiteraard de betreffende NPS-er. Op de voicemail stond het verzoek om terug te bellen, de man had een aantal vragen voor me over de daklozenzaak. Over de dakloze moeder noemde hij het.

Ik heb over dit ding nagedacht, en vind het totaal niet goed dat dergelijke dingen op deze wijze publiciteit krijgen. Het is al wekenlang gebeurd, iedere handeling die is verricht wat deze zaak betreft werd naar de media gericht. Maar waar niemand het over gehad heeft is dat deze betreffende dakloze niet het enige is waar het om gaat. Achter zoiets gaat nog iets heel anders schuil, namelijk een geschiedenis.

De betreffende dakloze is namelijk moeder. Weliswaar waarschijnlijk slechts biologisch, maar dat is voor een kind niet zo. En als iemand moeder is, dan is er ook een persoon in het spel die vader is. Die vader zal dan partner geweest zijn van die moeder.

De partner en het kind zullen veel meegemaakt hebben met de moeder, om de moeder heen of door de moeder. Dat veroorzaakt veel verdriet, ellende en wanhoop. Voor een kind is een moeder altijd een moeder. Dat verdriet, de ellende en de wanhoop zijn de afgelopen weken weer knalhard opgerakeld. Mensen vonden het nodig dit via de media te regelen, en niet met een GGZ o.i.d. te gaan overleggen. Dat is namelijk de instantie die dit soort dingen behoort te regelen, en het in dit geval niet adequaat doet.

Het zielige van alles wat aan de hand is, is niet het zielig zijn van de dakloze. Die draagt immer ook een stuk eigen verantwoording, uiteraard met wl het recht op onderdak. Maar de andere personen hebben nergens om gevraagd, en krijgen zomaar alles over zich heen. Dit vind ik schoftig.

 

Maar voor degene die graag toch een keer met zijn/haar hoofd op Nederland 3 in Premtime zn mening over het hele geval wil verkondigen tegen Nederland, en eeuwige roem met een sociaal gezicht wil behalen in Enkhuizen: het emailadres is martijn.blekendaal@nps.nl .

 

Hans Langbroek