Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Pestkoppen

(22 juni 2005)

 

Gister was ik naar een informatieavond op de [RSG-Enkhuizen] voor ouders wier kinderen volgend schooljaar in de brugklas komen.

We hebben veel informatie gekregen over allerlei onderwerpen die ouders en kinderen aangaan op zo’n andere school dan dat de basisschool is. Het werd op een humoristische wijze gebracht door de heer A. van Voorst, die klassenmentor van m’n dochter wordt. Heel grappig! Hij is geschiedenisleraar, en ik vermoed dat de kids nog menige verbijsterde glimlach zullen moeten onderdrukken bij deze man in de klas…

De heer van Voorst had het óók over een onderwerp dat de laatste paar jaren wel vaker in de actualiteit is, namelijk pesten op school. Hij zat er zo wat over te vertellen, en vertelde ook dat kinderen soms een leven lang psychische schade kunnen oplopen door een aantal jaren pesten op school! Nu is de term ‘levenslange psychische schade’ niet altijd duidelijk in z’n betekenis, althans voor mij. Ik weet niet precies wat zo’n schade inhoudt. Door het verhaal van deze leraar viel ineens het kwartje bij me…

 

Op m’n werk is een vrouw van wie ik weet dat ze haar hele schoolperiode ook gepest is op school. Deze vrouw is van het type dat op één of andere manier altijd bezig is degenen die ze ziet als ‘bepalend’ in het bedrijf zo te bewerken dat ze haar waarderen, hoog inschatten etc. Dat gaat op verschillende manieren, de éne keer wat subtieler dan de andere keer, maar altijd. Vooral richting bazen uiteraard. Een dergelijk gedrag gaat doorgaans over de ruggen van andere personen, de methode van een ander kleineren om zelf een topper te lijken werkt nu eenmaal doorgaans goed.

Ook heeft deze mevrouw de neiging om structureel in de aanval te zijn. In wat ze zegt, in wat ze uit qua meningen, in gedrag, héél vreemd… dácht ik dus altijd  Tenslotte wordt een mens er zélf ook niet blijer van om altijd zo te doen lijkt me. Maar in het licht van wat die leraar me vertelde snapte ik ineens hoe dat zat. Ik ben niet bepaald een psycholoog, maar de connectie ‘jarenlang pesten op school’ en later daardoor een gedrag van ‘structurele preventieve aanval’ leg ik ook nog wel na zo’n verhaal!

Dit is dus levenslange psychologische schade. Een vorm van onzekerheid die je constant zoiets laat doen. Het lijkt me dat zoiets zich ook kan gaan uiten in een vorm van depressies etc. Het is niet goed, en ik vind het hartstikke goed dat ze er op de RSG zo mee bezig zijn! Het voorkomt denk ik veel ellende bij kinderen in hun volwassen toekomst.

 

De pestkoppen zullen aangepakt moeten worden. Toch gáát dat niet altijd op de harde manier denk ik. Als ik persoonlijk terug kijk op de tijd dat ik hier op de RSG zat, kon ik ook nog wel eens treiteren. Vanuit mezelf was dat bedoeld als een soort goedmoedig, gezapig grapjes maken, zonder iets tégen wie dan ook te hebben. Ik was me totaal niet bewust van het geestelijke effect dat het had/kon hebben op mensen, juist omdát het niet scherp bedoeld was. Maar nu terug kijkend denk ik dat een aantal medescholieren me toch best een etterbak gevonden zullen moeten hebben. Echt leuk vind ik dat niet moet ik zeggen, het is gewoonweg niet de bedoeling geweest op die manier. Ik zou dat best wel willen vragen aan sommige ex-klasgenoten.

Als in die tijd dat pesten op school op de juiste manier aangepakt was dan zouden dingen anders gegaan zijn. Volgens mij zijn lang niet alle pestkoppen ook echt pestkoppen (al zullen er ook gewoon ronduit slechterikken tussen zitten, dat wel), maar beseffen ze gewoon niet waar ze mee bezig zijn, wat ze een medescholier aandoen. Dat heeft dus jarenlang op scholen veel gevallen van levenslange psychische schade opgeleverd neem ik aan. Wat het leven op dit moment op een bepaalde manier vergalt voor mensen, en misschien voor een deel van hun omgeving. Zie bijvoorbeeld de mevrouw op m’n werk!

 

Toen gister het kwartje na zo’n tijd leven eindelijk eens viel, en ik het snapte, was ik blij voor de kinderen van nu, op scholen waar pesten een item is waar wat aan gedaan wordt! Ik vind het écht werkelijk goed, het is belangrijk!! Als Enkhuizer bij wie het kwartje gevallen is ben ik ineens best wel trots op onze scholengemeenschap, al was ik dat ook al door de prijs die ze gewonnen hadden met vernieuwend bezig zijn. Maar daar hoort dit ook bij denk ik.

 

Ik denk dat alle ouders aan hun kinderen duidelijk moeten maken dat als zoiets aan de hand is op school met henzelf, of met een klasgenootje, ze er werk van moeten maken! Zonder bang te zijn dat het pesten dan erger wordt… zoals de heer van Voorst vertelde. Het is belangrijk!

 

Hans Langbroek