Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Parkeervergunningen, geen last maar een lust

(21 december 2009)

 

In theatrale wanhoop hieven de twee tegenstanders van vergunningparkeren, SP en Lijst Quasten, kermend de armen ten hemel en jokten met tranen in de ogen: “Er is betaald parkeren ingevoerd! Wat moeten we nu?!”

Stiekem keken ze uit hun ooghoeken of de (digitale) toehoorders het allemaal wel zagen.

 

Direct er achteraan snikten ze met een goed geoefende verdrietige trilling in de stem: “Het oude systeem had makkelijk nog kunnen werken, als het maar gehandhaafd had geweest!”

Tja, zo lust ik er nog wel een paar. Beiden gebruikten de oude versleten Enkhuizer toverwoorden, namelijk “handhaven” en “het oude vertrouwde”.

 

Wat ze niet vertelden is dat er géén betaald parkeren is ingevoerd. De bezoekende dagjes- of verblijfstoerist van Enkhuizen gaat straks, net als nu, gewoon met zijn autootje naar een blauwe zone en zet dat autootje daar gratis neer. Exact zoals nu, er is geen verschil.

Aan de noord- en zuidranden van de binnenstad worden op korte termijn gratis parkeerterreinen aangelegd voor langparkeerders. De 300 tot 400 meter lopen naar ons onvolprezen winkelhart is zo’n beetje de kortste afstand die iemand in een Noord-West Europese stad dient te lopen om van een parkeerplaats in een stadscentrum te geraken.

Alleen Madurodam is kleiner wat dit betreft.

 

Wat ze niet vertelden is dat in het oude systeem er géén bezoekers van bewoners in het vergunninggebied mochten parkeren. Als je als Enkhuizer in een vergunninggebied woonde diende je visite die met de auto kwam die auto straten ver weg te zetten. Dat in de hoop dat er een plaatsje vrij was bij een blauwe zone.

Nu kunnen bewoners van een vergunninggebied straks bezoekersvergunningen aanschaffen. Ja inderdaad, die moet je betalen. Het zijn namelijk vergunningen.

 

Wat ze niet vertelden is dat de Stadsvisie, in elkaar gezet door de burgers van Enkhuizen via een uitgebreid inspraaktracé, duidelijk aangeeft dat Enkhuizen heel veel dient te gaan doen met toerisme.

Gezien het feit dat toeristen uit den lande en uit Europa nu eenmaal doorgaans niet met de fiets naar Enkhuizen komen doch met de auto, is er een groeiend aantal auto’s te verwachten dat straks naar Enkhuizen komt. Als het slechts bij het oude vergunninggebied zou blijven, dan zouden al snel de walkantbezitters van onze mooie Boerenhoek boos op de stoep staan bij de politiek. Het verzoek om van hun woongebied een vergunninggebied te maken zodat die vermaledijde toeristen en stadsbezoekers hun auto’s niet in hún walkanten zouden neerzetten, zou al snel in allerlei raadscommissies bepleit worden richting de politiek.

Wat is er dan logischer dan dit alvast te doen zonder irritatie en consternatie? Niets is logischer, zoals het nu gedaan is ligt in de lijn der verstandigheid.

 

Wat ze niet vertelden is dat walkantbezitters straks de parkeerbevoorrechten zijn van onze mooie binnenstad. Zij mogen namelijk op álle vergunningplekken in de stad staan, en de “gewone” vergunningbezitters slechts op “gewone” vergunningplaatsen en niét in walkanten.

Walkanten zijn in het nieuwe systeem slechts voor walkantbezitters met een walkantvergunning! De enigen waar walkantbezitters straks nog last van kunnen hebben is van andere walkantbezitters die hun auto zomaar bij de buren voor de deur zetten.

 

Wat SP en Lijst Quasten wél deden is creatief met interpretaties van feiten omgaan. Niets op tegen natuurlijk, de verkiezingen naderen. Maar ik doe gewoon wat minder creatief vandaag en vertel eventjes de letterlijke feiten. Zonder énige vorm van interpretatie of bombarie.

 

Hans Langbroek.