Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Onbegrijpelijke halvegaren

(6 april 2011)

 

Een halvegare in een klein, achtergebleven dorpje in Amerika, besloot op zekere dag in zijn prangende waanzin een boek kapot te gaan maken met een aansteker. Dat lukte goed, boekpapier brandt nu eenmaal redelijk als de pagina’s open zijn.

Andere halvegaren in wat grotere gemeentes besloten dat een halve gare in een klein dorpje die een boek kapot maakt Groot Nieuws is, en zij schreven dat Grote Nieuws met gedrukte hoofdletters in opvallend lettertype in allerlei kranten en op allerlei internetlocaties. Veel mensen lazen al dat geschrijf, en velen van deze lezers vonden daarna ook zelfs iets over het kapotte boek. Er ontstonden over de hele aarde Heftige Meningen over het geval met dat boek en die aansteker in het kleine dorpje.

 

Ook een groepje halvegaren in een ver, wat achtergebleven land aan de andere kant van de planeet kwam het weken later ter ore dat in een hen onbekend klein dorpje 20.000 km verderop een hen onbekend onbeduidend persoon een boek kapot gemaakt had met een aansteker. Hierdoor voelden zij zich zó bedreigd dat ze zich genoodzaakt voelden onverwijld 20 mensen dood te maken. Sommigen werden dood gemaakt door hun hoofd er af te snijden met een keukenmes dat eigenlijk bedoeld was om groenten te snijden, anderen op andere manieren. Het was een hele toestand allemaal.

 

Wéér een andere halvegare, deze was de baas van het machtigste land ter wereld, hoorde ook over het kapotte boek en de boze mensen in het verre, wat achtergebleven land. Als belangrijk persoon zijnde besloot hij Zijn Mening over deze zaak te uiten. Volgens hem mochten onbeduidende personen die wat raar waren, en welken in achtergebleven dorpjes woonden, géén boeken meer kapot maken met een aansteker.

Ook vond hij het niet aardig dat het groepje mensen in het verre, wat achtergebleven land, zulke rare dingen deden om dat kapotmaken van dat boek door een onbeduidend persoon in een dorpje 20.000 km verderop.

 

Merkwaardigerwijze zei de baas van het machtigste land ter wereld er al een hele tijd niets van dat in zijn zuidelijke buurland jaarlijks meer mensen doodgemaakt werden door ruzie met elkaar zoekende mensen die geld wilden verdienen aan drugs, dan in alle oorlogen over de hele aarde bij elkander opgeteld

Of dat er wijken van grote steden in zijn eigen land bestonden waar wekelijks ook veel meer mensen doodgemaakt werden om allerlei redenen: omdat ze gek haar hadden, omdat ze een vreemd petje droegen, omdat ze anders praatten, omdat ze een typisch kleurtje hadden, omdat ze lid waren van een club, omdat ze een sportclub leuk vonden, omdat iemand boosmakend spul opgerookt-gegeten-ingeademd had, omdat hun auto te mooi of niet mooi genoeg was, omdat hun vader ruzie had met iemand anders z’n vader, omdat iemand geen zin had om te werken, en nog vele andere redenen waarom mensen doodgemaakt worden.

 

Misschien dat mevrouw Jolande Sap van GroenLinks en meneer Mark Rutte van de VVD in het verstandige land Nederland ipv politiemensen en vliegtuigen, misschien een paar pelotons met psychosewerende pilletjes bewapende psychiaters naar Afghanistan en Amerika kunnen sturen. Dat kon nog wel eens onverwacht veel succes hebben.
En misschien, héél misschien, dat sommige krantenredacties in het verstandige Nederland ook baat hebben bij die pelotons...

 

Hans Langbroek