Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Noord - Zuid, en van zuid naar noord

(6 augustus 2007)

 

Landelijk ben ik lid van GroenLinks. Het standpunt van deze partij dat onze samenleving baat heeft bij diversiteit van de componenten waaruit die samenleving bestaat onderschrijf ik al jaren. Een samenleving ontwikkelt zich alleen als er nieuw bloed in komt, en met nieuw bloed bedoel ik hier nieuw gedachtengoed, nieuwe wegen van denken, nieuwe insteken over hoe we samen de vooruitgang kunnen creëren om dit land voor iedereen steeds beter en leefbaarder te maken en houden.

 

De verschillende bevolkingsgroepen die in het verleden in ons land zijn komen wonen hebben Nederland uiteindelijk alleen meer voorspoed gebracht. Bijvoorbeeld de Joden die uit Portugal moesten vertrekken zorgden voor inluiden van onze Gouden Eeuw, en de Hugenoten hebben wetenschappelijk en cultureel heel veel bijgedragen.

Nederland, of de voorganger ervan, is dus altijd relatief tolerant geweest tegenover anderen dan henzelf. Relatief, omdat de tolerantie hier ook niet altijd bepaald hoogtij vierde. Maar vergeleken met veel andere gebieden en landen wél. Dat die tolerantie voor een groot deel uit desinteresse in elkaar bestond en bestaat doet er niets aan af, uiteindelijk gaat het om leven en laten leven.

Niet voor niets zijn er in de loop van de afgelopen decennia veel mensen deze kant opgekomen; hetzij als asielzoekers, hetzij als immigranten. Natuurlijk voor een groot deel door economische voorspoed, maar ook om het andersdenkenden en -zijnden gedogende klimaat van Nederland.

 

Nu is er tussen Europese landen van Noord naar Zuid tegenwoordig één grote overeenkomst. Noem Zweden, Denemarken, Nederland, België, Frankrijk, Spanje. Deze overeenkomst is dat ze grote moeilijkheden hebben met onaangepaste en zich niet willen aanpassende groepen Marokkaanse Amazighjongeren, oftewel Berberjongeren. Dat gebeurt het meest in de grote steden, en het is vrij vervelend.

 

Het is vrij vervelend omdat het gedrag van deze groepen zich richt op de kernwaarden van deze samenlevingen, het gelijkwaardig zijn van alle inwoners van deze landen. In Nederland uit dit gedrag zich in het rap toenemende geweld tegen homo’s en Joden. Het geweld tegen Joden kon eerst nog “verklaard” worden vanuit bijvoorbeeld de politieke en militaire schermutselingen tussen Israël en de Palestijnen, maar homo’s hebben daar toch écht niets mee te maken… De “verklaring” van de schermutslingen raakt feitelijk ook kant noch wal, Marokko heeft nog nooit één vinger uitgestoken om de Palestijnen te helpen. Ze hebben ze zelfs het land uitgegooid door de moeilijkheden die ze erdoor kregen.

 

De Marokkaanse Berberjongeren om wie het gaat vallen mensen aan op hun anderszijn. Op aangeboren anderszijn. Homo of lesbiënne zijn is geen keuze, het is een aangeboren eigenschap.

De Marokkaanse forumsites regelmatig bezocht hebbende, en zelf een tijd daar mee gediscussieerd hebbende, kom ik tot de bittere conclusie dat de haat niet alleen wijdverspreid is tegen Joden en homosexuelen, maar ook keihard gericht is tegen zwarten, tegen Turken, tegen alles wat Westers is. Die haat uit zich steeds gewelddadiger. Het heeft geen donder met een geloof als de islam te maken, het zit in de geesten van die jongeren zelf. Deze jongeren gaan regelrecht in tegen de basiswaarden van de Westeuropese landen, en vertrappen alles waar hier vijf eeuwen lang voor gevochten is. Er is géén respect.

 

Nu lees ik natuurlijk ook dingen als tussen wal en schip vallen van twee culturen, de weg kwijt zijn, ouders die op de oude wijze opvoeden (cq laat de politie het maar regelen), en alles meer wat erover gezegd en geschreven is. Maar al dat gezegde en geschrevene heeft niets opgeleverd, de zaken zijn zelfs verergerd de laatste jaren. In ál die Westeuropese landen gaat het zo, het is niét specifiek een Nederlands probleem! Het begint nu zelfs zover te komen dat de andere allochtone groepen in al deze landen langzamerhand ook een weerzin tegen deze groep beginnen te krijgen, en de groep gevaarlijk beginnen te vinden voor de continuïteit in samenhang van de samenlevingen. Praat en discussieer maar eens goed rond…

 

Ik begrijp totaal niet dat de leidende figuren van de Marokkaanse Berbergemeenschap geen enkel initiatief ondernemen om er samen met de rest van de samenleving iets aan te doen. Een aantal mensen die je wijzer zou achten verergeren de zaak zelfs in hun “wijsheid”. Ik vind het héél onbillijk richting alle andere mensen van allerlei allooi en afkomst die zich in dit land wél proberen te redden en proberen mee te draaien in een diverse samenleving! Uiterst onbillijk zelfs! Ik begin, met al m’n gedogende en tolerante denken, met al m’n vrijheidsideeën, bijzonder kwaad te worden op deze initiatiefloze en samenlevingondermijnende passiviteit van een deel van deze bevolkingsgroep.

 

Wat ik totaal wél begrijp is dat ik nu langzaam begin over te hellen naar de mening vanuit het gevoel dat ik liever zie dat deze groep opdondert uit dit land en West-Europa. Iets oplossen doe je samen, niet vanuit één kant. Als dit niet gebeurt is een oplossing niet mogelijk, en levert een deel van deze groep geen enkele bijdrage aan onze samenleving. Integendeel zelfs, ze splijt haar.

 

Het woord “respect” dat zoveel opgeëist wordt door deze jongeren en alweer wat oudere jongeren, het “respect” dat ze menen te verdienen omdat ze zijn wie ze zijn en dat nu eenmaal zo is, moeten ze eerst maar eens aan anderen proberen te tonen die anders zijn dan hen.

Al is het per definitie onmogelijk respect te tonen voor anderen als je jezelf niet respecteert, en dat is de crux.

 

Hans Langbroek