Hans Langbroek,†raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

De mooie natuur, drankrijders, naakte apen

(30 mei 2008)

 

In het grote rijk der dieren worden bij praktisch alle diersoorten negatief afwijkende exemplaren binnen de eigen soort gedood, verstoten uit de groep, bij de geboorte aan het lot overgelaten, afgewezen bij paring of wat dan ook. In ieder geval wordt er hardhandig, efficiŽnt en zonder enig mededogen hoe dan ook voor gezorgd dat deze exemplaren zich niet kunnen voortplanten en zo de soort zouden verzwakken door middel van genetisch doorgeven van hun afwijking. Dit komt voort uit soortbehoud, en dat is een instinctieve reactie.

 

Wij naakte apen hebben dergelijke instincten ook. Als naakte apen naar soortgenoten kijken met een afwijking, dan worden ze hetzij geÔntrigeerd, hetzij afgeschrokken of afwerend, hetzij sociaal voelend. Dat ligt bij veel soorten roedeldieren op deze manier, het ligt voor zover ik weet ook aan de soort of vorm van afwijking.

Maar wij als naakte apen hebben op een gegeven moment een grote neo-cortex gekregen, en daarmee konden we ineens denken. We bedachten culturen, leefwijzes, regels en wetten, sociale omgangsvormen, hiŽrarchiŽn, godenrijken, ďrechtvaardigheid en eerlijkheidĒ, en wat al niet meer. Allemaal uitingen van het instinct tot overleving van het individu en overleving van de soort. Maar wij noemen het cultuur en beschaving omdat we erbij denken (denken we).

 

Omdat we de uitingen van onze instincten gereguleerd hebben in wat we cultuur en beschaving noemen, menen we dat we ons kunnen onderscheiden van het dierenrijk. Fabuleuze onzin natuurlijk, letterlijk elke handeling die een naakte aap doet is uiteindelijk bezien gericht op overleving. Hoe subtiel dat soms ook lijkt te zijn.

We beschermen nog steeds de vrouwen en kinderen het eerst omdat ze waardevol zijn voor het soortbehoud. We stoten nog steeds onze meest agressieve exemplaren af door ze te in te zetten voor territoriumdrift en ze daarvoor te laten vechten en sterven, waardoor hun voortplantingskans klein is maar het leefgebied gegarandeerd. Een opmerkelijk efficiŽnt natuurlijk systeem! Zo zijn er honderden voorbeelden te noemen van onze dierlijkheid met een laagje extra hersenen.

 

Toch heeft onze nieuw-verworven mooie neo-cortex kantjes die gevaarlijk zijn. Kantjes die gevaarlijk zijn voor het soortbehoud. Omdat we menen te kunnen denken en menen beschaving te hebben verworven en te hebben geÔntegreerd in onze leefwijzen, zijn er dingen in ons leven geslopen die ervoor zorgen dat exemplaren die negatief voor de soort zijn en negatief voor het gezonde soortbehoud, gewoon voortbestaan. Daarover zijn tientallen boeken geschreven, en daarover zijn tientallen theorieŽn bedacht. Een aantal ervan heb ik gelezen, en velen niet.

 

Eťn ervan heb ikzelf vandaag bedacht naar aanleiding van het feit dat mijn dochter slachtoffer werd van twee drankrijders, zie weblog vrijdag [week 21]

Drankrijders zijn gevaarlijk. Drankrijders zijn gevaarlijk omdat ze gevaarlijk zijn voor de soort en het soortbehoud. Drankrijders ontberen namelijk het instinct dat ervoor zorgt dat ze automatisch de soortgenoten trachten in leven te houden, dat ze automatisch de vrouwen en kinderen trachten in leven te houden.

Drankrijders rijden met drank op mensen aan, en rijden dan zeer vaak gewoon door omdat ze het behoud van een roze stukje papier oneindig veel belangrijker vinden dat degenen die ze hebben aangereden en die kreperend en/of stervend op de straat liggen door hun toedoen. Oftewel, drankrijders zijn een bedreiging voor het behoud van de soort. Ze zijn onnatuurlijk.

 

In vroeger tijden, toen naakte apen nog niet zo vreselijk overtuigd waren van hun superioriteit boven alles wat om hen heen leefde, werden dit soort exemplaren van de soort gewoon uitgebannen, gedood, of anderszins onmogelijk gemaakt zich voort te planten of gevaarlijk te gedragen voor de soort. Dat komt omdat deze exemplaren in feite inferieure exemplaren van de soort zijn. Of, om het met een wat beladenere term te zeggen, maar ťťn die het wel goed uitdrukt als je het niet leest zoals het historisch gebruikt is: het zijn Untermenschen. Inferieur dus nogmaals.

Die inferioriteit is onafhankelijk van ras, kleur, lichaamslengte, cultuur, of wat dan ook. Die inferioriteit is slechts afhankelijk van de mentale toestand en de aanwezigheid van het instinct tot soortbehoud. Er is bij deze exemplaren slechts een overmatig individueel instinctief behoud.

 

Nu ben ikzelf ook behept met de illusie van de gedachte dat we beschaafd zijn. Daarom stel ik niet voor om dit soort mislukte exemplaren de kans tot voortplanting te ontnemen door ze effectief van de planeet te verwijderen.

Maar ik vind wel dat dit soort exemplaren van de naakte aap bepaalde processen in het brein missen waardoor ze de verworven vrijheden van onze huidige vormen van samenlevingen niet aankunnen. Het is niet zo dat ze de vrijheden die in wetten vastgelegd zijn niet ďverdienenĒ, maar ze kunnen die vrijheden niet toebedeeld krijgen omdat ze in hun soortinstinct iets missen waardoor ze die vrijheid niet kunnen hanteren zonder hun soortgenoten te beschadigen. Zoals ik al zei, een vorm van inferioriteit binnen de soort als je het letterlijk als dierenwereld zou beschouwen. Dan benoemen we het namelijk wel in die termen.

 

Mijn voorstel is daarom dat we dit soort mislukte exemplaren van de soort de vrijheden ontnemen om handelingen te verrichten die de soort bedreigen. Bijvoorbeeld levenslang geen motorvoertuigen meer mogen bedienen, en/of handelingen die vergelijkbaar zijn. Ze kunnen het niet namelijk. Wel technisch gezien, niet mentaal gezien.

 

En zo zijn er nog wel wat dingen te benoemen denk ik. Mensen die bewust vergif aan jonge exemplaren van de soort verkopen of uitdelen, waardoor het gezond behoud van de soort mťťr dan bedreigd wordtÖ. Ik noem maar wat. Het is allemaal wat balanceren tussen neo-cortex en instinct, het is wat moeilijk.

 

Hans Langbroek