Hans Langbroek,raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

De menselijke maat
(23-10-2004)


Hierboven een afbeelding waar West-Friesland nog op staat in de tijd dat leefgemeenschappen als buurtschappen, dorpen en stadjes/steden nog de menselijke maat hadden. Dat was de tijd dat West-Friesland, en dus ook Enkhuizen, nog aan de Zuiderzee lag.

Enkhuizen herbergde in die tijd 25.000 inwoners binnen de poorten en was een bloeiende stad. Hedentendage begint Enkhuizen wederm een bloeiende stad te worden. De Enkhuizers presteren weer wat! Ondanks alle perikelen die er hier vrijwel aan de lopende band gebeuren, en ondanks de hedendaagse bezuinigingen! De stad zit in een opwaartse spiraal.

Ikzelf denk dat Enkhuizen, nu de stad weer opkrabbelt uit een lange periode van armoede en achteruitgang, wr kan groeien naar 25.000 inwoners! En dat dan als maximaal aantal inwoners om de menselijke maat vast te houden.

In een gemeente van 25.000 inwoners is de structuur van de gemeente overzichtelijk. De woongebieden en de samenhang tussen die woongebieden, de bedrijfsgedeeltes, de infrastructuur, de sociale structuren, het gemeentebestuur, recreatiegebieden, feitelijk alles.

In een gemeente van maximaal 25.000 inwoners is ook het gemeentebestuur nog direct bereikbaar voor de burgers. Ambtenaren, wethouders en raadsleden lopen gewoon op straat, kennen veel mensen uit hun eigen leefgemeenschap door de overzichtelijkheid en grootte ervan en zijn vr alles normaal aanspreekbaar! En dt is in mijn ogen wat nodig is. Gewoon menselijk contact tussen de mensen die een gemeentebestuur vormen en de mensen die hen gekozen hebben. De democratie begint gewoon op straat in mijn ogen!

In grote steden is dit niet zo. Om een wethouder te bereiken moet je door een pantsercordon van ambtenaren heen en daarna een cordon secretaresses zien te doorbreken, en dn nog eens de man/vrouw zien te interesseren voor waar je mee zit. Idem dito met raadsleden, ze zijn niet te bereiken. In een kleine stad/dorp bel je ze gewoon op of stuurt ze een email of gooit een brief in de brievenbus bij hen thuis. Dan is het contact al gelegd.

De mensen kennen elkaar. Dit is de menselijke maat!

 

Maar hoe kan Enkhuizen groeien naar die menselijke maat van 25.000 inwoners?

Er zijn in mijn ogen verschillende mogelijkheden om dat te bereiken:

 

1 - fuseren met maximaal n andere gemeente

2 - de natuurlijke groei z'n werk laten doen (duurt lang, maar geeft niet)

3 - gaan bouwen, na toestemming van de provincie, naar dat aantal inwoners toe

 

Optie 1 houdt i.v.m. de menselijke maat een beperking in, namelijk dat Enkhuizen moet fuseren met een kleine gemeente. Die fusie houdt dan in dat beide gemeentes na die fusie de menselijke maat behouden. Als Enkhuizen met bijvoorbeeld Stedebroec zou gaan fuseren dan krijgen we een gemeente met zo'n 40.000 inwoners. Zou daar dan nog een Andijk bijkomen dan ga je al richting de 47.000 inwoners. En dat verdeeld over een groot aantal woonkernen. Een beetje zoals Noorder-Koggenland, dat heeft 9 woonkernen! In mijn ogen een gruwel! Een gemeente zonder samenhang, minimale betrokkenheid van politieke figuren voor woonkernen op afstand, minimale betrokkenheid van burgers voor woonkernen op afstand! Bij de beschreven optie Stedebroec - Enkhuizen - Andijk ontstaat er een gemeente van 6 woonkernen. Bij fusie van [Andijk en Enkhuizen] ontstaat een gemeente van twee woonkernen welke beide de menselijke maat behouden, en bij elkaar ruimt 24.000 inwoners telt. Twee leefbare gemeenschappen onder n bestuur.
 

Optie 2 zijn we nu aan het doen. De natuurlijke groei z'n gang laten gaan. Ooit zullen we dan die 25.000 inwoners bereiken. Al is dat met de vergrijzing van de Enkhuizer bevolking, die twee(!) keer zo hoog ligt dan het landelijk gemiddelde, ook weer niet z waarschijnlijk... Maar meer inwoners is op een gegeven moment wl nodig om met meer uitkering uit het gemeentefonds bijvoorbeeld steeds kundiger ambtenaren aan te kunnen trekken om dure externe inhuur te kunnen vermijden, om het bedrijfsleven meer arbeidskrachten te kunnen leveren (we willen tenslotte mr werkgelegenheid hierheen halen, terecht), om meer hger gekwalificeerde arbeid aan te trekken, om naar de provincie toe een grotere mond op te kunnen zetten om betere infrastructuur naar buiten West-Friesland toe, om taken effectiever te kunnen uitvoeren etc. We zijn n al gedwongen om meer samen te werken met buurgemeentes.

Je zou zeggen: als de samenwerking met al die buurgemeentes tch al steeds inniger wordt, fuseren dan met z'n allen! Meteen! En daar zou inderdaad wat in kunnen zitten. Maar ja, die menselijke maat... die onsamenhangendheid tussen die vele woonkernen... Wat mij persoonlijk betreft zit dat niet lekker dus.

 

Optie 3 zegt gewoon bouwen. Met toestemming van de Provincie bouwen naar 25.000 inwoners toe. Daar doe je een tijdje over. Het heeft vele voeten in de aarde natuurlijk, je moet van alles regelen: genoeg huisartsen, tandartsen, winkelgebieden, seniorenwoningen, jongerenwoningen, werkgelegenheid, verbeterde infrastructuur naar buiten West-Friesland (forensen, meer vrachtverkeer en gewoon in z'n totaliteit vl meer verkeersbewegingen), scholen en ga zo maar door. Maar in een beheersbaar tempo moet zoiets kunnen. De tijd nemen voor zeuren bij de provincie over die infrastructuur naar buiten toe, voor ontwikkeling van bedrijfsterreinen en werkgelegenheid, voor alles dus. Zeg 15 jaar.

Dit zie ik k wel zitten eerlijk gezegd! Ik ben benieuwd hoe anderen hier over denken, dus mocht u die dit leest hier over willen communiceren, stuur een mail!

 

Hans Langbroek, raadslid voor de lokale partij Nieuw Enkhuizen.