Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Een kort verbaasd “Hoe zittie nou eigenlijk?!”

Of: SMC, The Story

(22 oktober 2009)

 

Geachte weledelzeergeleerde heer,

 

Wij, schrijvers van dit episteltje, zijnde het onder aan de samenleving rondkrioelende plebs, vragen u: “Hoe zittie nou eigenlijk?! We snappen er geen bal meer van!”

 

Eerst zou er gekozen worden over wie er in de Vijzelstraat een polikliniek ging bouwen, toen bleek er niet gekozen te mogen worden maar lag alles al vast.

 

Zuks is niet te begrijpen.

 

Alles lag vast, ééntje mocht daar de polikliniek bouwen als hij daar een polikliniek in zou weten te praten voor januari. Maar dat lukte niet, want de polikliniek komt op de plek van het oude postkantoor aan de Molenweg.

 

Zuks is niet te begrijpen.

 

Die éne die mocht bouwen, kreeg een stukkie uitstel tot januari om een andere polikliniekachtige te vinden. Daarna kreeg-ie uitstel tot juni, en daarna tot oktober. En daarna tot maart, da’s een héééééle tijd later intussen in die lange tijd dat wij plebs steeds horen dat er nú bijna een polikliniekachtige in dat gebouw komt bij al die andere dingen waar ik nooit van gehoord had dat ze er ook zouden komen. Er kan al maanden nú elke dag een handtekening gezet worden…..!

 

Zuks is niet te begrijpen.

 

Er zouden allerlei nieuwe dingen komen daar in de Vijzelstraat, daar werd voor gebouwd. Maar nu komt er voor zover ik weet alleen dat wat er nu naast de Pancratiusschool staat, een tehuis voor bejaarden die geriatrische zorg krijgen. Maar dat is niet nieuw, maar een verhuizing van wat er al is.

 

Zuks is niet te begrijpen.

 

Heeft iedereen dan niet het recht om óók te proberen iets anders dan dat eerst daar gebouwd zou gaan worden te gaan bouwen? En mag iedereen dan gaan inspreken hoe ze vinden dat met die gebouwen omgegaan zal gaan worden? In de Stadsvisie die de gemeenteraad heeft aangenomen staat van wel heb ik gelezen.

Maar het gebeurt allemaal niet.

 

Zuks is niet te begrijpen.

 

Schiet mij maar lek, het is allemaal niet te begrijpen die “hogere politiek”. Als je denkt dat het groen wordt, dan wordt het geel. Als je denkt dat het blauw wordt, wordt het rood. Maar wat je denkt wordt het nooit.

 

Zuks is niet te begrijpen.

 

Ik ga m’n pijpje stoppen, een jonkie intappen, de TV-krant lezen van Radio Enkhuizen, en dan achter de gebreide broek van moeders de vrouw kruipen. Ut sal allegaar wel, je moete d’r maar in gelove allegaar. Goeieneivend en welterusten, ga maar lekker pitten.