Hans Langbroek,†raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Groentesoep II

(10 januari 2010)

 

Er bestaan op de wereld miljoenen visies op het leven en de werkelijkheid, en er bestaan miljoenen idealen over hoe die werkelijkheid zou moeten zijn. Al die visies en idealen zijn incompleet, niet perfect en hebben gebreken. Alsook de eigenaren en dragers van die visies en idealen, dat zijn mensen die niet perfect zijn en gebreken hebben in denken en beleving van de werkelijkheid. Dat geldt tevens voor mij als persoon en mens die idealen en visies met zich meedraagt.

 

De visies op de werkelijkheid en de idealen van mensen gaan soms parallel met elkaar mee op de reis door de wereld en het leven, soms wijken ze in koers wat van elkaar af, en soms staan ze haaks op elkaar gericht.

In de eerste twee gevallen zijn overleg en dialoog mogelijk. Mensen sturen hun ideeŽn dan naar elkaar toe, ze maken compromissen en scheppen zo gezamenlijk een voor de grootste gemene deler der mensen acceptabele werkelijkheid. In het derde geval, ideeŽn die haaks op elkaar staan, is er vaak geen compromis mogelijk, en worden werkelijkheidsrealisaties door mensen op elkaar bevochten. Dat heet oorlog, terreur, onderdrukking, uitroeiÔng.

 

Eťn van de kijken op de werkelijkheid die ik persoonlijk meedraag is een op licht-anarchisme gebaseerde visie hoe mijn leefomgeving Europa er uit zou moeten zien. Het is mijn persoonlijke interpretatie van politiek anarchisme in de praktijk van het leven, het is mijn ideaal.

 

Hoe de Europese Unie er nu uitziet, 27 landen waarvan enkele grote landen het feitelijk voor het zeggen hebben over de rest, is niet mijn ideaal. Het staat haaks op mijn ideaal.

Enkele groten die alles kunnen bepalen voor vele kleintjes, terwijl vaak duidelijk is dat die groten tijdens dat bepalen van de grote koers hun eigen belangen voorop stellen of minstens stappen naar voren laten schuiven ten koste van de kleintjes, is gewoonweg niťt mijn ideaal.

Ook de grootschaligheid van de Europese Unie is niet mijn ideaal. Mijn ideaal is kleinschaligheid van leefeenheden. Een kleinschaligheid waarin de eigenheid van groepen mensen behouden kan blijven in plaats van dat die eigenheden verloren gaan in een grote, alles overspoelende golf van gelijkkleurigheid.

Het gaat om behoud van diversiteit in etniciteit, diversiteit in culturele identiteit, diversiteit van religieuze insteek, taaldiversiteit, intellectuele diversiteit, en behoud van de gevoelens van eigenheid die groepen van mensen hebben door een gezamenlijke historische achtergrond.

 

Diversiteit is belangrijk, het schept flexibiliteit in denken en bedenken van oplossingen voor problemen die de Europese Unie in de toekomst tegen gaat komen. De mogelijkheid van behoud van diversiteit en eigenheid is ůůk belangrijk voor het creŽren van draagvlak onder het enorme aantal mensen waaruit de Unie bestaat, om die Unie te laten voortbestaan en functioneren.

Het gaat uiteindelijk om de mogelijkheden die mensen hebben en krijgen om een leven voor zichzelf en hun geliefden en verwanten te scheppen, om de mogelijkheden te hebben en krijgen om zich in vrijheid te ontwikkelen, en om gelukkig te worden als mensen en als groepen van mensen die zich met elkaar verbonden voelen. Het gaat om zichzelf te kunnen zijn.

 

In de Europese Unie zijn veel separatistische bewegingen actief. Grote landen zijn er niet blij mee als ze dergelijke afscheidingsbewegingen in huis hebben, hun grootte en dus hun kracht binnen EU-verband wordt dan namelijk bedreigd. Kleine landen zijn ook niet blij met separatistische bewegingen die ze in huis hebben, hun al zwakke kracht staat dan onder druk en kan nůg zwakker worden.

Separatistische bewegingen in de EU zijn er bijvoorbeeld in Spanje. In dit land willen Baskenland, CataloniŽ en Mallorca onafhankelijk worden. Dit zijn regioís waar mensen hard werken en veel geld verdienen. Mede door de grote corruptie in de rest van Spanje gaat er veel geld verloren en groeit de Spaanse economie, ondanks veel verkregen EU-steun, nog steeds niet naar behoren.

De separatisten in de regioís waar wťl geld verdiend wordt zijn het zat om andermans corruptie te betalen, en willen dus afscheiding van het land. Terecht in mijn ogen. Ook taal, cultuur, historische gezamenlijkheid en etniciteiten spelen een rol. Het Catalaans is een eigen taal, het Baskisch is een eigen taal, en op Mallorca spreken de mensen van zichzelf ook geen Spaans maar een dialect van het Catalaans.

Zo zijn er meer afscheidingsbewegingen in de EU. De IRA wil los van Engeland, Schotland wordt steeds onafhankelijker, Wales begint Schotland als voorbeeld te nemen. Bretagne en Corsica kennen separatistische bewegingen die zich van Frankrijk willen afscheiden, in Duitsland is een afscheidingsbeweging in Beieren actief, er zijn Friese bewegingen die zich nu nog zacht maar wel aanzwellend beginnen te roeren, Hongaren in ServiŽ en Slowakije beginnen geluid te maken, SiciliŽ en Noord-ItaliŽ hebben luid hoorbare afscheidingsgeluiden van separatistische bewegingen, en BelgiŽ is het schoolvoorbeeld van separatistische gevoelens om de eigen hoek. En zo zijn er meer van deze groepen in de EU, en ontstaan er ook steeds meer.

 

In mijn ogen een goed iets. Laat alle grote landen maar kleiner worden. Laat groepen mensen maar op natuurlijkheid geŽnte formaties van bestuurseenheden vormen die gebaseerd zijn op gevoelens van gezamenlijkheid van de groep; laat de hele Europese Unie maar uiteen vallen in natuurlijke regioís gebaseerd op eigenheid in plaats van dat die Unie bestaat uit landen die groepen mensen ongewenst een identiteit laten aannemen die ze niet willen!

Ik ben wťrkelijk van mening dat een Europese Unie die bestaat uit natuurlijke, op eigenheid gebaseerde bestuursregioís in plaats van uit geformeerde en op macht gebaseerde landen, uiteindelijk sterker zal blijken te zijn in haar voortbestaan. De enige die dan inlevert is de kapitalist, degene die tracht mensen subtiel gedwongen te exploiteren en te degraderen tot instrument ter vergroting van de winst van de kapitalist. En zelfs dat hoeft niet eens, zelfs die kapitalist hoeft niet in te leveren.

 

Daarom vind ik dat de separatistische bewegingen in de hele EU elkaar moeten gaan steunen. Dat ze elkaar moeten gaan opzoeken en dienen te gaan samenwerken in de strijd om afscheiding en onafhankelijkheid van de grote landen. Ook vind ik dat ze aanslagen die ze plegen niet op burgers moeten doen, maar op de overheden die de natuurlijke zijnstoestand van groepen mensen onderdrukken door middel van wat uiteindelijk ook doodeenvoudig de macht tot kunnen gebruiken van geweld is. Separatisten worden tenslotte gewoon opgepakt, maatschappelijk uitgeschakeld, krijgen te maken met Berufsverbot en karaktermoord als het al geen daadwerkelijke moord is. De geschiedenis is wat dit betreft ťťn groot bloedbad, gevuld door hogere overheden en geld.

Maar onschuldige burgers laten lijden onder separatistisch geweld is uit den boze, het is gewoon moord! Overheden doen dat al genoeg als ze geweld gebruiken, kijk naar ďgelegitimeerdĒ geweld dat oorlog heet: burgers zijn eeuwig en altijd het uiteindelijke wťrkelijke slachtoffer.

 

Hoe een regio-EU in elkaar zou moeten zitten weet een simpele burger met gebrekkige idealen als ik ook niet echt. Het zou waarschijnlijk wel handig zijn om sommige zaken aan een overkoepelende overheid over te laten: defensie, muntwaardebepaling, interregionale infrastructuren etc. Niet alles kan, eigenbelang werkt altijd door en belemmert zaken. Ook in een EU die opgebouwd is uit natuurlijke regioís die gebaseerd zijn op eigenheid en identiteit. Mensen blijven wťl maar mensen tenslotteÖ.

 

Een enigszins objectieve totaaloverheid is op zich wel nodig denk ik.