Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Een visie op gemeentelijke herindeling.

(30 juli 2004)

 

Aangezien ik als inwoner, en misschien ook wel als raadslid, van Enkhuizen in de toekomst onvermijdelijk te maken krijg met een gemeentelijke herindeling, geef ik alvast m’n persoonlijke mening als inwoner én huidig raadslid daarover.

 

M’n persoonlijke visie op eventuele gemeentelijke herindelingen in de toekomst is dat Enkhuizen en Andijk niet langer zouden moeten talmen met het werken aan een fusie, maar direct met besprekingen aangaande dit onderwerp dienen te beginnen. Dus niet niet langer praten “of” het gebeuren moet, doch “hoe” het gebeuren moet!

 

Er zijn geen werkelijke redenen om het niet te doen, buiten eventuele emotionele aspecten. Beide gemeentes zijn te klein om op de langere termijn ambtenarenapparaten te kunnen onderhouden die capabel zijn om de steeds complexere regelgeving op allerlei gebieden bij te houden, subsidiemogelijkheden te onderzoeken op Europees niveau, door het rijk opgelegde taken zelfstandig uit te voeren etc. Daardoor moeten ze beiden noodgedwongen steeds vaker gebruik maken van allerlei extern ingehuurde deskundigheden of zich binden aan samenwerkingsverbanden met andere gemeentes.

Externe deskundigheid is duur! Samenwerkingsverbanden zijn ten opzichte van “eigen werk” op langere termijn inefficiënt, dus duur! En duur houdt in hogere lasten voor de burgers en/of verminderde dienstverlening aan die burgers. Dat zijn ongewenste ontwikkelingen, frusterend voor zowel de burgers alswel voor de uitvoerders van die dienstverlening!

 

Ook andere aspecten zijn in mijn visie positief ten aanzien van fuseren. Andijk en Enkhuizen hebben op gebieden overlappende belangen. Kijk bijvoorbeeld naar het in beide gemeentes groeiende toerisme, naar de pogingen van beide gemeentes werkgelegenheid te scheppen binnen de eigen grenzen, een groeiende drugsproblematiek. Op deze gebieden hebben beiden elkaar aanvullende kennis en ervaring opgedaan.

Ook fysieke samenwerking is al aan de orde, neem als klein voorbeeld dat de “Enkhuizer” Oosterdijk een rioleringsstelsel krijgt dat aangesloten wordt op het Andijker systeem.

 

Andijk en Enkhuizen zijn beiden gemeentes met een sterke eigen identiteit. Ik denk dan ook dat waar veel mensen bang voor zijn bij eventueel fuseren, dat de identiteit van de één de ander opslokt, niet aan de orde is. De woonkernen liggen gescheiden en groeien niet in elkaar. Een fuseren houdt slechts in dat Andijk en Enkhuizen een bestuurlijke eenheid worden. Andijk blijft Andijk, Enkhuizen blijft Enkhuizen, beiden verliezen niets aan identiteit.

Als een fusering gerealiseerd zou worden ontstaat er een gemeente met zo’n 24.000 inwoners. Die gemeente heeft dan 3 woonkernen, namelijk Oosterdijk, Enkhuizen en Andijk. Alledrie behouden de [menselijke maat]. Er ontstaat dus absoluut géén megagemeente waar mensen gereduceerd worden tot anonieme nummers! Dat zou anders worden als bijvoorbeeld drie of vier gemeentes gaan fuseren. Het aantal woonkernen wordt dan groter, de menselijke maat verdwijnt, politici verliezen affiniteit met woonkernen die ze niet of nauwelijks kennen etc. Dat zou mij persoonlijk te ver gaan eerlijk gezegd!

 

Resumerend: ik denk dat de burgers van Andijk en Enkhuizen er op termijn op vooruit gaan als deze twee gemeentes besluiten te gaan fuseren. Wat de lasten betreft denk ik dat die voor de burgers van Andijk in eerste instantie enkele tientjes per jaar zullen stijgen doordat Enkhuizen enkele jaren terug 8 miljoen gulden in opwaardering van de RSG gestopt heeft. Dit kostte de burger dus uiteraard geld door een verhoging van de OZB. Maar daarvoor is er wel een school neergezet die landelijk bekend staat om z’n onderwijsvernieuwende inzichten! Een school waar ook de kinderen van Andijk in getalen gebruik van maken…

 

Hans Langbroek, raadslid voor de fractie van de lokale partij Nieuw Enkhuizen.