Hans Langbroek,raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Enkel de zeep van de wet (Joke Kaviaar)
(29 mei 2011, bron: Joke Kaviaar)

Kunst, in welke vorm dan ook, is denk ik bedoeld om mensen aan het denken te zetten over zaken. Laatst las ik onderstaand gedicht van [Joke Kaviaar], een activistische dichteres, op internet dat mij aan het denken zette.
Het is een gedicht dat in mij de gedachten laat ontstaan aan lieden als Eichmann, als de voormalige VoPo's in de DDR, als visieloze bestuurders die de wet naar de letter herleiden, en als ambtenaren die de wet naar de letter uitvoeren. Dit soort mensen wordt ook wel bureau-fascisten genoemd. Bij Eichmann kwam deze eigenschap wel erg sterk naar voren, dat leverde de samenleving heel veel schade en leed op aan zinloos verloren levens van mensen.

Ergens heb ik soms het idee dat iedereen dit bureaufascisme in meer of mindere mate zich heeft. Het gevoel van zaken niet in de hand hebben, en daarom regels en wetten naar de letter ten uitvoering brengen. Blijkbaar een eigenschap in de mens waar we op moeten blijven letten om onze samenleving niet tot een machine te laten degenereren, en daarmee mensen tot zielloze machineonderdelen te laten devalueren.
Wetten zijn maar verzonnen, gent op toevallig door historische omstandigheden gevormde ontstane waarden en daaruit volgende normen. Wetten zijn geen waarheden, geen vaste waarden. Het is goed dit te blijven onderkennen!

Maar uiteraard kan het zo zijn dat ik het gedicht totaal verkeerd interpreteer. Doch bovenstaande is in ieder geval hetgene dat het bij mij naar boven laat komen.

Hieronder het genoemde gedicht:

Enkel de zeep van de wet

Gescheurde nagels, zwart de randen,
Knokkels kapot, eelt in de palmen, desinfectans

Gelakte nagels, verzorgde riemen
Zacht als borsten, gezalfd, als rozen

Zeg me, welke handen zijn vuiler?

Hanteren vuisten, monden, voeten,
stenen, flessen, stokken, wat meer te vinden op straat

Hanteren knuppels, traangas, pepperspray
pistolen, geweren, waterkanon, tanks, helicopters, die van de staat

Zeg me, welke wapens zijn machtiger?

Heb je die handen aan t werk gezien, die van de 't-is-maar-mijn-baan-beslisser,
verscholen achter beeldscherm, achter baas en salaris?
Dat zijn de handen die hebben geslagen!
Dat zijn de handen die hebben getekend!

Heb je die handen aan t werk gezien, die van die graaft in 't afval van vandaag,
slaapt in de krant van gisteren, tussen bezeken muren en neonreclame?
Dit zijn de handen die hebben gezocht!
Dit zijn de handen die hebben verdragen!

Zeg me nog eens.. welke handen zijn vuiler?

Heb je die wapens in die handen gezien, die van bewakers van economische orde,
militairen, ministers, die wapens die kostbaar, die wet zijn?
Het zijn smerige handen die verschoonde wapens dragen!

Heb je de wapens in die handen gezien, die van vechters voor hun eigenwaarde,
veroordeelden, gevangenen, die wapens die wanhoop, die moed zijn?
Het zijn handen, kapot aan prikkeldraad, die zich wapenen moeten!

Nu, welke wapens worden gedoogd, welke woorden geloofd?
Welke handen worden geketend, welke daden beloond?
Nu, welke keuze moeten wij maken?
Schuilen of vechten? Hoe dan ook tot de dood

Zeg me, welke handen zou je schudden?
Degenen die je gegrepen en bezeten hebben?
Zeg me, dat je dat niet doet!
Dan ben je verloren, je handen raken besmet

Er bestaat geen zeep die zulke handen wassen kan!

Enkel de zeep van de wet, enkel de zeep van de wet

Joke Kaviaar, 2 mei 2010