Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Van de week heb ik bij de garage in de Piet Smitstraat een auto gekocht, een VW Golf. De auto die ik had, een Escort Station, zag er nog mooi uit maar was om hem weer goed te krijgen voor de APK een portemonneeverslinder. Aangezien ik maar een proletarisch mannetje ben deed ik dat uiteraard niet. Maar er was een leuke Golf te koop, helemaal okee nog, voor iets meer dan dat de Ford kostte om weer goed te krijgen. Aangezien dát weer wél  de moeite waard was, en de auto-vaste-lasten-reductie van zo’n grote naar een klein autootje óók met de huidige overheidstarieven de moeite en intussen voor de halve mensheid noodzaak is, heb ik dat maar gedaan. Sowieso zijn die Golfjes leuke karretjes vind ik!

Iedereen die m’n Golfje gezien heeft reageerde zo’n beetje hetzelfde: Hé Hans, dat is weer een autootje die meer bij jou past zoals we je altijd kennen. Een petje-tattoo-ietsje-stoerdoen-autootje wat je altijd hebt…Hahaha!

Maar ik ben er dus weer blij mee. Volgende week gaat de Ford naar de sloop. Ik moet zeggen dat ik daar altijd wel moeite mee heb, met zo’n auto maak je toch altijd dingen mee die dan aan die auto geplakt blijven zitten. Het is onzin natuurlijk, maar zo voelt het wel.

Deze week citaten over wat met auto’s te maken heeft:

 

"Auto" is vrouwelijk, want ze is prachtig gevormd, onbetrouwbaar en kost een bom geld.

 

Onbekend

 

De moeilijkheid is dat volwassenen geen recht op een auto hebben, maar dat je kinderen het recht op een vader met een auto niet kunt ontnemen.

 

Terzijde

 

Rij voorzichtig. Denk erom: het is niet alleen de auto die door zijn maker kan terug geroepen worden.

 

Onbekend

 

Bord langs de autosnelweg: "U kijkt niet naar de weg !"

 

W.van Broeckhoven

 

Soms kan je beter de olie laten zitten en de auto verversen.

 

Onbekend

 

Het eindstation van het autotijdperk wordt bereikt als parkeren meer kost dan rijden.

 

Peter Sellers

 

Vele auto's zijn mannenbezitters.

 

Jan H. de Groot

 

Fransen kopen Britse auto's om dezelfde reden als de Britten Franse auto's kopen: om de kwaliteit en de betere afwerking.

 

H. Basilion

 

Rij niet alsof de weg van u is, rij alsof de auto van u is.

 

Sam Ewing

 

We leven in een vreemde wereld : een auto is een levensbehoefte en lopen is een luxe.

 

Crane

 

Herinneringen zijn subjectief. Ik denk zelfs dat herinneringen het meest subjectief zijn van alles dat subjectief genoemd kan worden. Héél af en toe haal ik eens herinneringen op aan vervlogen tijden met mensen, en dan ben ik immer hoogst verbaasd over het verschil in herinnering over gebeurtenissen die samen beleefd zijn. Gewoon het verschil in herinnering over létterlijke gebeurtenissen, niet eens over meningen of zo. Of ook wel mensen die een vorm van “wensherinneringen” bewaren, die er iets bij gefantaseerd hebben dat ze wensten dat er ook gebeurd was. En dat dus zijn gaan geloven… Doorgaans zeg ik niets van zulke dingen, het heeft geen zin en ik ontneem mensen een leven dat ze zich “herinneren”. En m’n eigen herinnering zal mogelijk niet veel beter zijn dan dat van anderen! Al moet ik zeggen dat ik me niet echt heroïsche dingen herinner over m’n leven tot dusverre. Een aantal pijnlijke en/of vernederende herinneringen, beschamende herinneringen, spijtige herinneringen, tedere herinneringen, liefdevolle herinneringen, en zo alles wat schijnbaar m’n leven is geweest.

Ik vraag me dus wel eens af wat al m’n herinneringen waard zijn. Wat is reëel van het leven dat ik denk geleid te hebben, en wat is in m’n herinnering langzaam door de jaren veranderd en aangepast aan omstandigheden? Ik heb geen idee. Het enige dat volgens mij geconcludeerd kan worden is dat het leven in het letterlijke nú geleefd dient te worden, en dat herinneringen bewaard kunnen worden als het door jezelf ingekleurde leven zoals het zou moeten zijn volgens jezelf. Een gratis, zelfgeregisseerde film voor op je oude dag…

Deze week een paar citaatjes over herinneringen:

 

"Een van de vele vormen van eenzaamheid is een herinnering hebben en er niet over kunnen praten."

 

Brigitte Bardot

 

"Het aardigste van plezierige dingen is de herinnering."

 

Godfried Bomans

 

"Denken doet pijn. Herinneringen zijn onze grootste verraders."

 

Fernand Bonneure

 

"De genoegens van onze jeugd, door onze herinneringen weer opgeroepen, lijken op bouwvallen, bij fakkellicht gezien. "

 

Francois René de Chateaubriand

 

"Het is zoet om in iemands herinnering te blijven, maar dikwijls goedkoper om vergeten te worden."

 

Kin Hubbard

 

"Het geheugen van het hart zeeft slechte herinneringen weg en maakt de goede mooier. Dat stelt ons in staat om met het verleden te leven."

 

Gabriël Garcia Marquez

 

"Niets is zinloos, wanneer het een herinnering nalaat."

 

Ned Rorem

 

"Veel is in de maneschijn der herinnering schoner dan in het zonlicht der werkelijkheid."

 

Peter Sirius

 

"De geschiedenis levert een volk dromen, bedwelming, vervalste herinneringen en grootheidswaan."

 

Paul Valéry

 

“Wij herinneren ons geen dagen maar momenten.”

 

Pavese

 

“Uiteindelijk zullen we ons de woorden van onze vijanden niet herinneren, maar het zwijgen van onze vrienden.”

 

Martin Luther King

 

 

 

De laatste jaren kom ik geregeld allerlei mensen tegen die veel gereisd hebben. De hele wereld gezien, overal gewoond, van alles meegemaakt. Dat krijg ik allemaal te horen, en het is best wel leuk als dingen verteld worden. Het zijn heel andere verhalen dan dat vakantiegangers te melden hebben, die verhalen heb ik zelf ook wel.

De fractievoorzitter van Nieuw Enkhuizen heeft overal ter wereld gewoond en gewerkt, de vriendin van de Vette Knol idem dito, grote vriendin Joseetje is er aan begonnen, en een dame die vriendin is van de vriendin van de Vette Knol is de helft van haar 31-jarige leven al over de wereld aan het zwerven, zelfstandig. Een broer van me is door Azië en Afrika gereisd om het reizen, een andere broer van me doet dat ook via z’n werk. En zo zijn er nog véél meer mensen die ik ken die eigenlijk constant niet in dit eigen vaderlandje zijn, om wat voor een reden dan ook, maar allemaal omdat het uiteindelijk leuk is.

Toch valt het me op dat niemand door al dat reizen zich een wereldburger is gaan voelen. Iedereen blijft in z’n aard en ziel toch Hollander, heel vreemd. Ik wil niet zeggen dat het oude “Oost west, thuis best” overheerst, maar toch wel zoiets als de Aboriginals wel zeggen als ze lang uit Australië weg zijn: “Het land roept me, ik moet terug”. Ik weet niet hoe dat kan.

Maar deze week een aantal citaten over reizen:

 

De ware reiziger heeft geen reden nodig om op reis te gaan.

 

Goethe

 

Het is beter één mijl te reizen dan 1000 boeken te lezen.

 

Confucius

 

Er is niemand die op zijn sterfbed zegt: had ik maar meer gewerkt. Wel: had ik maar meer gereisd.

M. van Orden

De ware ontdekkingsreis bestaat niet uit het aanschouwen van nieuwe landschappen, maar uit opnieuw leren kijken.

 

Marcel Proust

 

Mijn hele leven heb ik gezworven en veel gereisd heb ik ook. Het verschil is dat je zwerft voor je plezier en reist om iets te bereiken.

 

Hilaire Belloc

 

Voor wie niet weet waar hij naartoe wil, zijn alle wegen goed.

 

Chinees spreekwoord

 

Hoe ver je gaat heeft met afstand niets te maken.

 

BlØf

 

Wie samen kan reizen, kan ook samen leven.

 

Simon Carmiggelt

 

Reizen is naar jezelf kijken tegen een andere achtergrond.

 

Jan Brokken

 

Wie veel reist, ontdekt ten slotte het eigen vaderland.

 

Godfried Bomans

 

 

 

 

 

Foto’s welke lang geleden genomen zijn hebben iets raars vind ik altijd. Foto’s van mensen uit vervlogen tijden laten iets zien dat volledig onvoorstelbaar is. De kleding die gedragen wordt, de gebruiksvoorwerpen om hen heen, de vorm van omgeving, het reëele van het bestaan van die personen, allemaal dingen die de mensen op die foto’s normaal vonden.

Als je bijvoorbeeld foto’s van Enkhuizen of Amsterdam uit voorbije tijden ziet dan herken je er veel op dat er nu ook nog in diezelfde vorm is. Maar de foto is in oude-fotokleur, en suggereert iets heel anders. Toch zag wat er op die foto staat er op het moment dat die foto genomen werd hetzelfde uit als nu. Heel raar vind ik altijd.
Een tijd terug zag ik bij iemand thuis een foto van mezelf met anderen op een leeftijd van een jaar of 17 of 18. Dat was in de Streek, iets ten westen van waar nu het Streekhof is. We zaten op brommertjes en hadden cowboylaarzen aan met een leren jasje erboven. Die foto was heel onwezenlijk voor me, het ziet eruit in je herinnering alsof het nog niet zolang terug is allemaal, maar niets van wat op die foto stond bestaat meer. Daar is nu de Rozenboom, het Streekhof, grote rotondes, asfaltwegen, roze fietspaden op de weg, en nog veel meer. Destijds reed je bijvoorbeeld vanuit Andijk langs de Esdoornlaan richting de Streek, stak nog geen Drechterlandse Weg over, direct de Streek in. En dan linksaf richting Enkhuizen. En wat dáár allemaal veranderd is in die tijd…. Dat is onvoorstelbaar!

De vriendin van de Vette Knol heeft jarenlang in buitenlanden gewoond, en kwam drie jaar geleden terug in Enkhuizen. Voor haar was een groot deel van de stad onherkenbaar geworden. De Gependam, het stationsgebied, het Venedie, de Melkmarkt, Westerstraat en Vijzelstraat, en ga zo maar door. Dat soort dingen doet me dan inderdaad het gevoel beleven van “vervlogen tijden”….

Deze week citaten over foto’s, en daaronder een foto van [webregio] met Joke Kuijsten en ik aan het bier drinken en kletsen op de nieuwjaarsreceptie. Deze hoofden zien er gelukkig in de dagelijkse toestand héél anders uit

 

Deze juffrouw maakte een heel mooie foto. Zodra ze ontwikkeld is, zend ik ze u.

 

J. van Remoortere

 

Foto's waar je oud op staat moet je bewaren. Daarmee kan je over 10 jaar bewijzen dat je niks veranderd bent.

 

W. van Broeckhoven

 

Hoe ouder de foto, hoe jonger we eruit zien.

 

Anthierens

 

Ingelijst krijgt zelfs de grootste sufkop een zekere waardigheid.

Bergman

 

Een foto was meer dan een plaatje;
in een fractie van een seconde, op een bepaald uur van de dag,
onder een bepaalde hoek was hij naar waarheid genomen.


Hermine de Graaf

 

Eenzelfde ervaring heb ik bij het terugzien van oude foto's,
afbeeldingen die verwondering oproepen, grenzend aan ongeloof
over een periode die niet meer te achterhalen is,
maar des te meer de ongrijpbaarheid doet beseffen van een verloren gegane tijd.


Marga Minco

 

Joke Kuijsten en Hans Langbroek op de nieuwjaarsreceptie, wat een hoofden...

 

 

 

Groen wordt tegenwoordig door de meeste mensen nog slechts geassocieerd met “natuur”, “ongerept”, GroenLinks, ecologisch en de laatste dagen ook nog met de vlag van de Hamas. Het groen van D’66 begint te vervagen denk ik.

Voor mij is groen de kleur die bij mij achter langzaam jaarlijks in het voorjaar steeds meer doorkomt aan de walkanten van de Oude Gracht. Ik vind dat altijd mooi; eerst de sneeuwklokjes, dan de krokussen en de narcissen. Dan wordt ook langzaam het gras steeds langer en lichter en “verser” groen, de bomen hierachter krijgen een groene waas, en ik heb daar nu allemaal al zin in! Het is leuk om te zien, je volgt automatisch de seizoenen.

Groen doet me ook denken aan vroeger, de tijd dat ik met een zelfgemaakt netje van oude panties en een ijzerdraadje stekelbaarsjes ving in slootjes met veel kroos en ander waterspul. Dat was ook leuk, je zag veel in het water, allerlei soorten beestjes. Toentertijd nog diertjes die ik eigenlijk nooit meer zie zoals geelgerande watertorren, schrijvertjes, bloedzuigers, waterspinnen, salamanders, de larven van libelles, de rood/oranje watervlooien, en meer van dat soort diertjes. Soms kijk ik nog wel eens in slootjes als ik er langs loop, en kroos is er nog steeds wel. Maar al die beestjes zie ik bijna niet meer. In een halve mensenleeftijd is dat blijkbaar ontzettend verminderd. Zoals ik duidelijk ook minder vlinders én minder soorten vlinders zie, minder lieveheersbeestjes, véél minder mussen, spreeuwen en zwaluwen, en nog veel meer minder. Als kind keek ik altijd naar al die dieren, het was interessant en leuk om te zien hoe ze deden en wat ze deden. M’n vader wist me over al die dieren altijd wat te vertellen.

Net als groen, in de vorm van levend groen is dat op veel plekken ook minder geworden. Ik vind dat zonde, maar het is blijkbaar bijna niet tegen te houden. Eeuwig zonde dus.

Maar groen in verschillende vormen staat deze week in enkele citaten hieronder, niet voor iedereen is groen tenslotte hetzelfde. Bijvoorbeel Pisang Ambon (mierzoet, getver!).

 

Eigenlijk kijken oude mensen liever uit op een straat waar wat gebeurt, dan op groen dat een rust geeft die ze niet nodig hebben.

 

Simon Carmiggelt

 

Een modern groen weiland is voor een vlinder een woestijn, een modern maïsveld een niet te overbruggen barrière.

 

ir W. Mak

Groen betekent onervaren en links staat voor onhandig. Waar staat GroenLinks dan voor?
(hahaha, deze kwam ik dus écht tegen... )

Onbekend

Niet alleen het gras is groen maar ook de kikker, en als het groen voor de ogen wordt dan ben je ziek. In de kleur groen zijn bijgevolg meer dingen waar te nemen, mensen ervaren groen niet altijd als alleen 'groen', terwijl er toch maar één woord voor is.

 

Michel Lafaille

 

In het glas is de Edouard een vol groen. Een onthutsend groen, zelfs. De lichte troebeling die in de fles voor een duidelijke vlokkigheid zorgt, te hersuspenderen door voor gebruik te schudden, geeft hem in het glas een ietwat mistige aanblik, maar dat drukt de voorpret geenszins.

 

Uit een forum over drank, over Absinthe Edouard

 

 

 

Een aantal jaren geleden kwam ik in deze stad eens een man tegen die me een tragisch verhaal vertelde.

De man had vroeger een baan, een gezin, vrienden, familie, gezondheid, en alles dat bij een gelukkig leven behoort. Op een dag werd er bij hem aangebeld, en bleek de politie voor de deur te staan. Hij werd grof meegenomen, zwaar verhoord, en veroordeeld tot een aantal jaren gevangenisstraf.

Het bleek dat een meisje van 16 jaar hem van verkrachting had beschuldigd. Ze was te laat thuis gekomen en bang dat ze straf kreeg, dus had ze dit verhaal verzonnen. Haar vriendje bevestigde het verhaal.

Nadat de man drie jaar in de gevangenis had gezeten kreeg het vriendje gewetensnood, en biechtte het hele verhaal op. Dus de man kon weer gaan. Hij was z’n vrienden kwijt, z’n baan kwijt, z’n familie kwijt, z’n kinderen kwijt, z’n aanzien kwijt, z’n gezondheid kwijt en had als kinderverkrachter in de gevangenis een groot aantal pakken slaag gekregen. Hij was ook z’n geloof in rechtvaardigheid kwijt. De man, z’n geest, z’n lichaam en z’n leven waren een wrak geworden.

In, naar ik meen 1996, overkwam een politieman uit Schiermonnikoog hetzelfde. Het was de heer Lancee, groot nieuws destijds in dit soms op mediahypes hysterisch reagerende land.. Lancee werd door een beschuldiging van incest door dochter Bianca met grof geweld ’s nachts uit z’n bed gelicht door een arrestatieteam. De beschuldiging bleek later vals, maar Lancee’s leven was in alle opzichten stuk.

Pas terug stond er in de kranten dat een man vier jaar voor moord vastgezeten had, en dat nu pas bleek dat hij onschuldig was. Hij is nu weer vrij, en alles kwijt dat hij ooit opgebouwd had. Het bleek dat dit niet slechts aan één Officier van Justitie lag, maar dat tientallen medewerkers van Justitie en complete afdelingen wisten dat er iemand onschuldig veroordeeld zou gaan worden…

De laatste weken stonden er in onze regionale krant allerlei artikels over beschuldigingen aan het adres van een wethouder. De beschuldigingen worden bijna klakkeloos als waarheid neergezet en ook zo geïnterpreteerd door mensen die het lezen. Beschuldigen is een perfecte manier van neersabelen en minstens zwaar beschadigen van mensen, en het gebeurt bijna altijd door een groep richting een persoon. Een persóón wordt beschadigd om het behalen van andere belangen neer te zetten, door middel van het afschieten van de persoonlijkheid. Direct of indirect.

Doordat ik dingen als bovenstaand nu door de jaren heen vaak heb gelezen én gehoord denk ik nu toch anders over een aantal zaken.
M’n vertrouwen in rechtspraak en justitie is in ieder geval verdwenen. Op het moment dat je als justitie kunt bewijzen dat iets gebeurd is dat niét gebeurd is, en daarmee bereikt dat iemand vernietigd wordt, ben je in mijn ogen géén justitie meer. Het item “bewijs” heeft z’n betekenis verloren. Deze rechtspraak, en de organisatie Justitie, erken ik dan ook niet als instanties in dit land. Ze zijn deels tot  politieke instrumenten verworden, en functioneren niet meer naar wat ooit het ideaal was. De rechtsstaat is dood.

Verder denk ik dat als iets als bovenstaande mij persoonlijk ooit overkomen, dat als alles in m’n leven uit naam van het recht ten onrechte vernietigd zou worden, en er niets meer te verliezen valt, ik me gerechtigd acht om richting de individuen die dat uit vergroting van hun belangen hebben gedaan een soort vendetta in de ware zins des woords te beginnen. De rechtspraak faalt namelijk in dit land.

Maar de soep wordt niet zo heet gegeten als ze wordt opgediend, en ik zit nu lekker achter m’n pctje te typen! Maar ik kan me wél voorstellen dat groepen mensen in die richting gaan denken als dit soort dingen blijven gebeuren in dit land.

Deze week enkele citaten over beschuldigen en beschuldigingen:

 

Men beschuldigt nooit zonder een beetje te liegen.

 

Uit China

Essentieel voor een echte ruzie is dat je het persoonlijk maakt. Het aanspreken van iemand op zijn gedrag is niet voldoende. Daar zou iemand nog zijn excuses voor kunnen maken zonder veel gezichtsverlies, en dan kan je weer helemaal overnieuw beginnen. Nee, het is belangrijk om persoonlijke beschuldigingen te doen. Het is handig als je een schijn van objectiviteit gebruikt, dus dat jouw beschuldigingen formeel nog net als niet-persoonlijk uitgelegd kunnen worden, maar dat ondertussen iemand al wel besmet raakt. Je kan ook expliciet beschuldigingen als "mijn persoonlijke mening" presenteren, en een beroep doen op de vrijheid van meningsuiting.

Wikipedia

 

"En zij, die kuise vrouwen beschuldigen en geen vier getuigen brengen - geselt hen met tachtig slagen en aanvaardt hun getuigenis nooit meer, want dezen zijn overtreders".

 

Koran

 

Geef me zes blaadjes volgeschreven door de verstandigste mens van de wereld en ik zal er iets in vinden om hem te laten ophangen.

 

Richelieu

 

Zo in de loop van m’n redelijk lange leven ben ik aardig wat keren aan het stappen geweest. Of gewoon naar kroegjes geweest om eens gezellig met een biertje en een paar luitjes die je heel of half of nauwelijks kent te keuvelen over de dingen die voor die avond van groot belang zijn. Dat is leuk om te doen zo nu en dan, al begint het tegenwoordig zeldzaam te worden moet ik zeggen.
Aangezien ik een echte kerel ben van “drank in de man, wijsheid in de kan”, krijg ik met een paar biertjes op wel eens de beruchte “Dutch courage”. Oftewel, een vorm van tijdelijke blablablabla zonder einde... Niet altijd gelukkig, maar gewoon soms wel eens. Op één of andere manier, als ik lijd aan die Dutch Courage, is dat immer in een gelegenheid waar in de toiletten op de muren is geschreven met stiften, potloden of pennen. En altijd weer staat er dan op de plek waar ik op zo’n toilet moet wezen wel door iemand een uitspraak van Levi Weemoedt (echte naam: Isaäc Jacobus van Wijk) op zo’n muur gekalkt. Nu is dat niet zo erg, het is kroegen eigen, maar het jammere is wel dat de Dutch Courage waar ik op dat moment fijn van geniet op slag weg is als ik die Levi Weemoedtuitspraken en -gedichten lees… Als ik terug kom van zo’n toilet hang ik daarna in een soort melancholie die minstens een half uur aanhoudt treurig aan een bar…
Deze week wat gedichten en citaten van Levi Weemoedt. De laatste heeft járen in het toilet van café De Slof op de muur gestaan, en bij mij een soort Pavlovreactie veroorzaakt van “op-het-toilet-van-De-Slof-niet-naar-rechts-kijken”…

Spiegeltje, spiegeltje

Hoe ik mijn haar ook kam, bij kaars- of neonlicht
wat er onstaat is nooit een eigentijds gezicht.

TERUGBLIK IN EEN GLAS JENEVER

'k Had een sprookjeshuwelijk
achteraf beschouwd

maar ik was alleen
met de heks getrouwd.

 

DIES NATALIS

Geen champagne bruiste. De kanonnen zwegen,
het uur dat ik ter wereld kwam.
Uit de hemel sproeide een zerkgrijze regen
over Vlaardingen. En geen mens vernam

iets van Wijzen, die dag, die, op kameel gestegen,
onderweg waren vanuit Rotterdam.

 

Eenzaamheid

Asyl
Veel hondjes hebben baasjes,
veel mannen wel een vrouw.
Ik heb alleen maar niemand
waar ik zoveel van hou.

 

Levensmoe

Ik hief mijn hoofdje uit de kinderwagen,
en zag voor 't eerst de mensen om mij heen.
Ik stelde nog een paar gerichte vragen
en wist genoeg. En was gelukkig weer alleen.

 

Partner

Een kuil, een kist, een condolatie:
ach, het blijft de beste LAT-relatie..!

 

Drukfout

Toen God het niet meer wist
schiep Hij de journalist

 

Van zwart haar moet 'k zo huilen.
Van blond krijg ik 't benauwd...:
ach! vind je 't erg als jij vannacht
je bromfietshelm ophoudt?

 

Mijn tweede vrouw is zo snel weggelopen, dat ze de eerste heeft ingehaald.

 

Geweten: een soort multifunctionele ruimte in ons hoofd met verplaatsbare tussenwanden.

 

We kunnen de olifant uitroeien, de dolfijn en de walvis, maar we blijven zitten met de mug.

 

Alwéér een dag aan het raam gestaan:
Een bloempje open- en dicht zien gaan.
Een bloempje open, een bloempje weer dicht:
Een dag zo vol indrukken vergeet men niet licht.

 

Pas terug las ik op de site van Klaas van der Veen z'n droom over een ideale samenleving zonder onrecht etc. Hij refereerde zichzelf aan Martin Luther King.
Doordat ik dat las dacht ik aan wat eigenlijk m'n eigen dromen zijn. Volgens mij zijn dat er heel veel. Maar die liggen toch op een wat kleinschaliger niveau volgens mij.
Ik denk dat een rechtvaardige samenleving iets is waar je wel over kunt dromen, maar die gewoon nooit zal kunnen bestaan door wat en hoe de mens is. Rechtvaardigheid is een enorm subjectief begrip namelijk. Als er ooit al een objectief begrip zou komen over wat rechtvaardigheid zal zijn of is, dan is het de aard van de mens in al z'n diversiteit die zal verhinderen dat de samenleving op die rechtvaardigheid gebaseerd ooit zal bestaan. Zelf probeer ik daarom gewoon de kleine stukjes rechtvaardigheid zoals ik dat persoonlijk interpreteer via bijvoorbeeld de politiek in de samenleving direct om je heen te injecteren. Of in de nog kleinere samenleving om je heen van je gezin, vrienden etc. Een héél klein droompje vergeleken met die van grote mannen...
Als er al een droompje is die kan uitkomen is het voor mij meer een hoop dan een droom. De hoop dat m'n dochter zich zal kunnen blijven aanpassen aan een constant veranderende samenleving, hoe en wat die samenleving ook wordt wat betreft rechtvaardigheidsnormen. Ik hoop, of droom ervan, dat ze binnen wat die samenleving ooit wordt en in zal houden, een vorm van geluk vindt die ze zelf ook ervaart als geluk. Ook als dat zou liggen in pogingen die samenleving te veranderen, zoals haar vader dat in het klein probeert.

Deze week in plaats van citaten twee teksten in het engels over dromen. Beide zijn getiteld “I have a dream”. De eerste is van ABBA en geeft een tijdsgeest weer, de tweede is van Martin Luther King en geeft de aanzet tot een nieuwe tijdsgeest weer.


I have a dream – ABBA

I have a dream, a song to sing
To help me cope with anything
If you see the wonder of a fairy tale
You can take the future even if you fail
I believe in angels
Something good in everything I see
I believe in angels
When I know the time is right for me
I'll cross the stream - I have a dream

I have a dream, a fantasy
To help me through reality
And my destination makes it worth the while
Pushing through the darkness still another mile
I believe in angels
When I know the time is right for me
I'll cross the stream - I have a dream
I'll cross the stream - I have a dream

I have a dream, a song to sing
To help me cope with anything
If you see the wonder of a fairy tale
You can take the future even if you fail
I believe in angels
Something good in everything I see
I believe in angels
When I know the time is right for me
I'll cross the stream - I have a dream
I'll cross the stream - I have a dream


Martin Luther King, “I have a dream”, 28 augustus 1963

"I have a dream that one day this nation will rise up and live out the true meaning of its creed: "We hold these truths to be self-evident: that all men are created equal." I have a dream that one day on the red hills of Georgia the sons of former slaves and the sons of former slave owners will be able to sit down together at a table of brotherhood. I have a dream that one day even the state of Mississippi, a desert state, sweltering with the heat of injustice and oppression, will be transformed into an oasis of freedom and justice. I have a dream that my four children will one day live in a nation where they will not be judged by the color of their skin but by the content of their character. I have a dream today."


Héél veel jaren geleden, een kwart eeuw om precies te zijn, werd ik een keer 's ochtends wakker. Niet in het besef hoe laat het was en niet in het besef welke dag het was lag ik met m'n ogen dicht lekker te liggen, langzaam tot het bewustzijn komend van m'n bestaan.
Op een gegeven moment realiseerde ik me ineens hoe lekker het bed lag, ongekend lekker zelfs... Ongerust opende ik een oog, en kreeg een doodsschrik. Mijn persoon lag in een gigantisch bed, met gigantische kussens en een gigantisch dekbed! Alles in roze en wit. Om me heen lagen zo uit m'n paniekerige geheugen gegrepen honderden roze/witte knuffeldieren, roze/witte knuffelpoppen en ander ontuig! De kamer waarin het bed stond was roze/wit, roze/witte draperieën hingen overal om me heen en ik begreep totaal niet wat en waar deze roze/witte verschrikking was...
Nadat de verbijstering iets gezakt was opende ik de enige deur in die kamer, en kwam in een hal die m'n verwarde en geschokte ochtendbrein interpreteerde als een doolhof van trappen en deuren. Daarna snelde ik naar het enige raam dat de roze/witte gevangenis bezat, en keek tot m'n verwondering uit op een gele NS-trein en lopende reizigers! Ik was bovenin het station van Enkhuizen! Het hoe, wat, waarom en wanneer is me tot op de dag van vandaag nog steeds onduidelijk...
Maar ik trok m'n kleding aan, opende het raam, klom via pijpen en palen naar beneden, groette de verbaasd naar een jongeman die van het dak afkwam kijkende reizigers een goede morgen en ging andere avonturen tegemoet.
Maar dat in m'n herinnering enorm grote bed kan ik nog steeds voor me halen, en daarom deze week wat citaten rondom het gegeven “bed”:


Blijf nooit in bed liggen tenzij dat je veel geld oplevert.

G. Burns

Het bed omvat ons hele leven: we worden erin geboren, we leven erin en we zullen erin sterven.

Guy de Maupassant

Er was eens een man die z'n bed wilde verkopen. Maar hij werd ziek en moest het bed houden.

G. Luyten

De knooppunten van het menselijk leven liggen in bed. Ambtsaanvaardingen moesten eigenlijk ook in bed gebeuren, dan had je alles bij elkaar.

Belcampo

Het is zeven uur, 's morgens.
Waarschijnlijk regent het
want ik blijf in bed.
Dat doe ik altijd
als het regent.

Hans Vlek

Het is verbazingwekkend hoe weinig mensen het belang beseffen van de kunst van het in bed liggen.

Lin Yoetang

Toevallig hou ik heel veel van muziek. Dat is al vanaf dat ik een klein jochie was. Op één of andere manier is muziek iets dat dingen teweeg brengt in m'n hoofd. Dingen die ik beleefd of gedaan heb, en mensen die ik gekend heb, komen terug. Muziek associeer ik per definitie altijd met gebeurtenissen, mensen of daden uit het verleden.
Op het moment dat ik dit type draai ik de nummers Muscle Museum en Unintended van Muse, en dat zijn stukken muziek die ook een sterke associatie hebben naar vergane tijden. Ik zou dat kunnen beschrijven hier, maar iedereen weet dat woorden soms dingen banaliseren die door de muziek juist perfect weergegeven kunnen worden. Dus deze keer beschrijf ik het een keer niet in woorden, maar benoem de muziek die die tijd weergeeft. Vooral Unintended, het is méér dan werelds, hemels én hels tegelijk in combinatie met de herinnering!
Maar ook gewone herinneringen zijn geassocieerd met gewone dingen. Bepaalde nummers van Bob Marley doen me denken aan het met een maat van me destijds nog LP's draaien, en met z'n tweeën vrolijk op en neer springen in volledig onschuldig vroeg-twintiger zijn met een glorieuze verwachting van onze toekomst! Terwijl Why does my heart.... van Moby de depressie van destijds uit de tijd dat ik het leerde kennen en veel draaide bijna terug laat komen in verlangen naar wat eraan vooraf ging... En dat is muziek, het geeft weer wat je bent als je ernaar luistert op het moment dat je het kiest en afspeelt. Althans, voor mij is dat zo.
Dus deze week enkele citaten over muziek:

Muziek begint met stilte.

Rostopovich

In wezen is muziek nutteloos zoals het leven.

G. Santayana

Het tragische van de muziek is, dat zij erin slaagt ons heimwee te doen krijgen naar iets dat we nooit gekend hebben.

Gilbert Cesbron

Muziek drukt uit wat niet gezegd kan worden, maar waarover niet gezwegen kan worden.

Victor Hugo

Geluid is één van de meest overschatte eigenschappen van muziek.

E. Schönberger

Ik ken iemand die geen gevoelens heeft, maar uitsluitend emoties. Diegene leeft het leven van emotie naar emotie, en is altijd op zoek door middel van die emoties naar een vorm van kleur in het leven. Op het moment dat je doorkrijgt dat een persoon zo is, is dat een vreemde gewaarwording moet ik zeggen!
Iedereen heeft uiteraard emoties, maar ook gevoelens. Als de gevoelens afwezig zijn, en de emoties het enige zijn, dan heeft een persoon een raar leven. Het gaat van kwaadheid naarn kwaadheid, van tijdelijk verdriet naar tijdelijk verdriet, van verliefdheid naar verliefdheid, van lach naar lach en de verschillende combinaties van deze emoties. Maar zo iemand heeft geen gevoel van houden van een persoon, geen haten, geen houden van medemensen, geen gevoel voor vrienden en vriendinnen etc. Het is moeilijk te beschrijven, en heel vreemd om mee te maken, zéker ook als je zelf tot de omgeving van zo'n persoon behoort en je je realiseert hoe die persoon naar jou toe staat.
Het bewust opgezochte leven van emotie naar emotie om de boel voor zichzelf enigszins in te kleuren lijkt er soms wel op te duiden dat de persoon zichzelf bewust is van het mankement. Als ik me er in probeer in te leven, dan lijkt het me een heel léég leven, en ik moet er niet aan denken om mijn leven te ruilen met dat! Emoties bij een “volledig” mens zijn een deel van het leven, een gewoon geïntegreerd iets dat er dagelijks bijhoort, en komt en gaat. Geen hoofddoel an sich.
Omdat het zo vreemd op me overkwam toen ik het doorkreeg bij de persoon, en anderen het op een gegeven moment ook begonnen waar te nemen, deze week citaten over emoties.


Een sentimenteel mens is eenvoudig iemand die de luxe van een emotie wil hebben zonder ervoor te betalen.

Enkel oppervlakkige mensen hebben jaren nodig om een emotie te overwinnen.Wie zichzelf meester is beëindigt een zorg even makkelijk als hij een plezier kan uitvinden.

Het geheim van jong blijven is nooit een emotie te hebben die niet bij je past.

Oscar Wilde

Alle heftige emoties geven ons een vals beeld van de werkelijkheid om ons.

John Ruskin

Een in emotie geschreven brief moet men nooit wegsturen dadelijk nadat hij is geschreven, maar eerst enige dagen laten liggen.

C.J. Wijnaendts Francken


Koorts

De afgelopen week had ik door de influenza, of griep, constant hoge koorts. Zo'n beetje tussen de 39°C en ruim 40½ °C. Dat is vrij irritant moet ik toch zeggen. Letterlijk alles doet zeer, je eet niets meer en je beleeft de dingen als vanuit een soort glazen, beeldvervormende en werkelijkheidsverkleurende bewustzijnskoepel. Je hersenen werken anders, interpreteren anders en nachtmerrie-achtige gebeurtenissen liggen stiekem op de loer om bij het eerste per ongeluk in-koortsslaap-vallen je geest te mishandelen! Alles wat je op een radio hoort of op een televisie ziet wordt aanleiding voor je willoos geworden hersenen om er, als je niet oplet, een gruwelminuut ijlkoortsdroom van te maken... Bléééh!
Iedereen heeft wel eens koorts door één of andere ziekte. Bij sommige ziektes kan zo'n koorts zomaar even vrij hevig zijn. Maar het schijnt allemaal te helpen om de genezing te versnellen, dus het is gewoon aanvaarden, ijlen en doorgaan. Behalve als het je beschadigt uiteraard, dan wordt het antikoortspillen slikken.
Deze week eens wat citaten over koorts:

Wie de dood gezien heeft, is blij met koorts.

Bertus Aafjes

Ik zou duizendmaal liever ziek liggen aan de koorts dan er een sombere denkwijze op na houden.

Voltaire

Bij geneeskunde in de Middeleeuwen denkt men al snel aan aderlaten. De geneesheren gebruikten hiervoor meestal een scherp mesje, waarmee men trachtte een snee in een ader te maken in een hiertoe afgebonden arm. Het bloed werd vervolgens in een schaal opgevangen. Deze medische ingreep werd toegepast in een groot scala aan medische problemen: bij gezwellen, koortsen, hoofd- en rugpijn, geslachtsziekten, een snelle polsslag, rugpijn of bij een verlate menstruatie.

Aron de Vries

Door een verhoogde lichaamstemperatuur verhoogt het metabolisme en kan er een sneller herstel optreden van aangetaste cellen of weefsels. Koorts verhoogt het hartritme en versnelt daarmee de bloedsomloop waardoor enerzijds de cellen van het immuunsysteem sneller aangevoerd worden en gifstoffen (van bijvoorbeeld bacteriën) vlotter afgevoerd worden. Koorts is dus een natuurlijk beschermingsmechanisme. Te hoge koorts kan echter schade veroorzaken of ons zeer onbehaaglijk doen voelen. Ingeval de lichaamstemperatuur boven de 42°C stijgt, leidt deze tot de dood door denaturatie van eiwitten (proteïnen).
Wanneer een ontregelde lichaamsthermostaat meer na- dan voordelen bezorgt zijn antipyretica aangewezen.

Wikipedia

Een tijdje terug kwam ik ineens op de gedachte dat de mensen die ik ken eigenlijk best allemaal wel rare mensen zijn. Zowel de mensen die ik als vrienden beschouw, en m'n familie, maar ook mensen die ik op andere manieren ken. Zoals bijvoorbeeld op m'n werk of in de politiek.
Uiteraard kom je dan bij de aloude vraag: Wat is normaal? Dat zou ik eerlijk gezegd ook niet weten, ik kijk gewoon naar mensen hoe ze doen en wat ze zeggen, of hoe ze leven. Ik persoonlijk beschouw de mensen waarover ik me kan blijven verbazen maar als rare mensen.... En dat is iedereen die ik op wat voor een manier dan ook ken!
Zelfs m'n eigen dochter vind ik regelmatig een raar mens, ik blijf me verbazen over de grandioze hoeveelheid vaagheid in haar gedrag en niet-gedrag! Ze zeggen dat ze dat duidelijk van mij heeft, maar daar geloof ik niets van. Volgens mij heeft ze dat van haar moeder...
Als ik kijk naar mensen die ik op een serieuze manier ken, bijvoorbeeld de lokale politici, dat zijn er toch ook veel rare mensen bij. Jan van Oostende van de PvdA is een heel raar mens, Herman Bode van de PvdA is toch ook een bijzonder type, de SP-ers zijn “anders”, één der CDA-ers is vrij vreemd, en eigenlijk zijn ze allemaal wel vreemd... Maar wel positief bedoeld hoor!
M'n vrienden zijn allemaal helemáál raar, ik blijf me verbazen over wat ze allemaal zeggen en doen. Maar ook positief bedoeld....
Ik heb het vage idee dat iedereen iedereen toch wel raar vindt, en er dus alleen rare mensen bestaan. We zijn een rare soort, en ik ben benieuwd hoe de mensen over bijvoorbeeld 5000 jaar zijn. Volgens mij niet veel anders dan nu, maar misschien toch wel. De evolutie gaat in sprongen in plaats van langzamerhand zeggen ze, dus gezien de snelle veranderingen in de menselijke samenleving, dus leefomstandigheden, is het mogelijk dat de mensen over zo'n tijd daadwerkelijk anders zijn dan nu!

Dus nu maar citaten van gewone rare mensen om me heen over rare mensen om hen heen:

Rare lui die Grootebroekers

Rare mensen die naar de kerk gaan

Rare mensen die moslims

Rare mensen die Amerikanen

Rare mensen die vrouwen

Rare mensen die mannen

Rare lui die boeren

Rare figuren die stadters

Rare vrouw die prinses Irene

Gekke vent die Emiel Ratelband

Rare lui zijn die ambtenaren

Rare typetjes die ondernemers

Rare ouders hebben die kinderen

Rare Duitsers in de stad

Raar eten die Aziaten

Rare kerel die Eelco Fijma

Aardige vent die Hans Langbroek

En dat was het weer, raar he?

Verlegenheid

Vanmiddag, zondag de 4e juni op eerste Pinksterdag, zat ik rustig over de Noordzee uit te kijken en herinnerde me zomaar ineens dat ik vroeger, als er tantes langskwamen die zich in mijn ogen vreemd gedroegen, verlegen onder tafel ging zitten. Daar vandaan observeerde ik alles wat ze deden en zeiden. Dat was denk ik dat ik een jaar of 4 of 5 was. Blijkbaar was ik als kind dus een verlegen ventje bij sommige soorten mensen. Later ook nog wel, maar op een andere manier en nooit bij leeftijdsgenoten. Doorgaans bij oudere personen.
Jaren later, in de brugklas in Alkmaar, kreeg ik als twaalfjarige eens ruzie op het schoolplein van het Petrus Canisiuscollege met een andere jongen van een jaar of 17 die al in de vijfde klas zat. Om ons heen stonden allemaal leeftijdsgenoten van die jongen, niet van mij. Jongens en meiden van zijn leeftijd. Op een gegeven moment gaf hij mij een tik tegen m'n hoofd. Van binnen werd ik razend, en wilde hem aanvliegen. Maar ik durfde dat niet echt omdat hij ouder was en wist dat ik het uiteraard zou gaan verliezen. In de ogen van al die anderen, die voor mij ouderen waren, wilde ik niet afgaan. Het ging niet om het verliezen, maar om het afgaan in de ogen van ouderen. Toch gaf ik hem een tik terug, en kreeg er denk ik wel vier of vijf terug... Toen begon de jongen allerlei hatelijke opmerkingen te maken en probeerde me neer te halen met woorden. Maar terwijl hij dat deed zag ik dat hij het niet tegen mij zei, maar constant iedereen om zich heen aankeek. Hij was stoer aan het doen met mij als gebruiksvoorwerp daarvoor. Op dat moment begreep ik dat goed, zelfs als twaalfjarige.
De dagen erna dacht ik over dat voorval na, het intrigeerde me. Zelfs kinderen denken na! En zelfs als kind registreer je dan dat iedereen met hetzelfde bezig is. Met zichzelf. Het was een hele ontdekking voor een jochie van twaalf. Je zag het bij die aardige buurman die leuk met m'n moeder praatte, met die oom die altijd al “leuk” tegen m'n moeder deed en waar ik een donderse hekel aan had (en ook een keer tegen zei dat hij daar eens mee op moest houden...), met je vrienden naar jezelf toe, met “meesters” en “juffen” die met elkaar lachten. Bij iedereen. Een kind dat iets ontdekt ziet overal z'n ontdekking!
Maar ik heb het goed onthouden, en wist sindsdien dat het helemaal niets uitmaakt wat je doet. Écht wérkelijk hélemaal niets. Mensen letten wel op wat je doet, maar blijkbaar alleen om er ter eigener faveure iets van te kunnen zeggen. De hele verlegenheid was na misschien een jaar of twee of drie volledig verdwenen, en dat gaf me sindsdien voor m'n eigen gevoel een gigantische vrijheid! Waar ik me ook naar gedroeg, soms iets teveel... Ook dat is leren als jongeling.
Het enige dat uit die kindertijd is overgebleven is dat het buitengewoon interessant blijft om naar mensen te kijken. Wat mensen doen, wat ze zeggen, hoe ze veranderen in gezelschap van sommige anderen, het blijft geweldig om te zien!
Over verlegenheid in geval van heftige verliefdheden in tijden is weer een ander verhaal...
Maar deze week, na weken weer eens, weekcitaten over verlegenheid. Ze zijn allemaal een beetje waar en een beetje onwaar. In sommige herken ik wat van m'n eigen verhaal, in sommige niet:

Bescheidenheid moge een deugd zijn, verlegenheid is een ondeugd.

Thomas Fuller

Het eerste symptoom van ware liefde is bij een jongen verlegenheid, bij een meisje durf.

Victor Hugo

Iemand die verlegen is ontdekt meestal dat er geen reden is voor zijn verlegenheid, en dat normaliter geen mens ook de flauwste aandacht aan hem schenkt.

Robert Lynd

Toegeven dat je verlegen bent is ophouden het te zijn.

André Maurois

Men prijst nogal eens iemand om zijn gereserveerdheid en zogenaamde verlegenheid terwijl hij eigenlijk te trots is om het risico te lopen dat hij uitgelachen wordt.

J. Priestly

Niets is zo verlegen als een slecht geweten.

Pythagoras

Zeer intelligente personen begin je te wantrouwen als ze verlegen worden.

Nietzsche

Boos

Onderstaand is een beschrijving van boosheid van [deze site] gehaald:

Boosheid is een negatieve emotie. Dit betekent niet dat het een slechte emotie is of dat deze emotie niet getoond mag worden, maar het zegt meer iets over hoe iemand zich voelt die deze emotie heeft. Als je boos bent stijgt je bloeddruk en gaat je hart sneller slaan, het adrenalinegehalte in je bloed stijgt. Je spieren spannen zich en je gezicht loopt rood aan. Je lichaam maakt zich als het ware klaar om te vechten. Je kunt je boosheid laten blijken door harder te praten, onrustig heen en weer te lopen, te stampvoeten, met je vuist op tafel te slaan, of te gooien met deuren of met servies. Maar vooral ook aan je gezichtsuitdrukking is je boosheid te herkennen.
Je gezichtsuitdrukking bij boosheid:
  • Je voorhoofd wordt samengeknepen, waardoor een frons ontstaat
  • Je wenkbrauwen worden omlaag getrokken
  • Je perst je lippen samen of laat je tanden zien
  • Je ogen lijken uit te puilen en vuur te schieten
  • Je neusvleugels staan wijduit
  • Je oogleden zijn gespannen
  • Je gezicht loopt rood aan
Woorden die uitdrukken dat iemand boos is:
geprikkeld, geïrriteerd, boos, kwaad, pissig, woedend, furieus, ziedend, kokend en witheet.
In m'n leven heb ik al heel wat boze mensen gezien. Om allerlei zaken worden mensen boos: niet-luisterende kinderen, belastingverhogingen, terreuraanslagen, lekke banden, niet-gekregen loonsverhogingen, vreemdgaande partners, onverwachte plensbuien bovenop tuinfeesten, teveel drank of drugs gebruikt, een televisie die ermee stopt tijdens de finale Nederland-Duitsland, etc etc.
Het gekke is, jaren terug heb ik gemerkt dat ikzelf voor een meer dan gemiddeld aantal mensen óók een oorzaak ben van boosheid. Er lopen er zelfs een aantal rond die een permanente boosheid hebben, blijkbaar doordat ik besta. Als je vraagt waarom dat is dan zeggen ze dat niet, en als je vraagt aan mensen waar je wel mee op kunt schieten of het zo is dan bevestigen ze dat van andere mensen, maar weten niet hoe dat kan. Tja, zo gaat dat in het leven denk ik. De één wordt boos, en op de ander wordt men boos.
Doordat ik de laatste weken weer om voor mij totaal niet te traceren redenen vrij bovenmatig geconfronteerd werd met het verschijnsel van mensen die openlijk of onderdrukt kwaad op me zaten te wezen leek boosheid me wel een onderwerp om citaten over op te zoeken:
Geen spies en maeckt so diepe wonden als achterklap en boose monden.
Jacob Cats
Vaders worden altijd boos als kinderen vragen waarom. Ook heilige vaders en vaders des volkeren.
Jan Greshoff
Een Japanse vrouw zal haar man nooit boos tegenspreken. Zij schikt de bloemen anders in de vaas.
Marshall McLuhan
Aai een booswicht, en hij zal u slaan; sla, hij zal u aaien.

François Rabelais

De wereld is als een spiegel: kijk er boos in en zij kijkt boos terug, glimlach en zij glimlacht ook.

Lord H.L. Samuel

Over de ruimte


Al vanaf heel klein jongetje zijnde droom ik over ruimtereizen. Dat komt doordat m'n vader me op m'n vijfde vertelde hoe het heelal in elkaar zat. Hij vertelde over zonnen, zonnestelsels, planeten, lichtjaren, melkwegstelsels en heel, heel veel meer. Hij vertelde me ook over atomen, bacteriën, plantjes, beestjes, en over alles dat leeft. Mijn vader heeft me op vroege leeftijd al de belangstelling voor vrijwel alles om me heen bijgebracht, en daar ben ik hem al m'n hele leven dankbaar voor! En dat zal ik hem tot m'n dood blijven.
Als jongetjes dat allemaal horen dan gaan ze dromen. Dromen over het heelal, dromen over ruimtereizen, dromen over leven op andere planeten. Jongetjes gaan dan elke dag naar de sterren kijken. En als ze dan eenmaal lezen hebben geleerd, dan gaan ze alles lezen over wat hun vader ze heeft verteld.
Ik heb m'n leven denk ik, tot aan dat ik met lokale politiek begon, lezend doorgebracht. Buiten uiteraard de dingen des levens als uitgaan, school, opgevoerde brommers die weer in beslag genomen werden door de politie, de eerste verkering en die erna allemaal, werken, trouwen en weer scheiden en alles dat het leven een mens brengt.
Tot aan m'n 35e heb ik alles over de ruimte, over theorieën, ruimtevaart en wat er aan vast zit gelezen. En als dromer zijnde een enorme bult science-fictionboeken gelezen! Ook veel andere boeken uiteraard, maar dat met die ruimte was toch een soort rode draad. En ik droom er nog wel over, ook al wordt dat tegenwoordig vaak verdrongen door de dagelijkse dingen, door politieke stukken lezen en erover nadenken, door geld verdienen en door proberen jezelf in stand te houden in de chaos en jungle die je dagelijks om je heen ziet.
Maar ik ben er zeker van: de ruimte is uiteindelijk onze toekomst als mens! Als iedereen er ooit een keer van overtuigd is dat elkaar afmaken, verminken en het leven misgunnen de grootste onzin is die we al honderdduizenden jaren uitvoeren. En die tijd komt, het kan gewoon niet anders!
Daarom deze keer citaten over de ruimte en ruimtevaart van goede en wijze mensen:


We zijn er in geslaagd die foto te nemen vanuit de ruimte en als je die bekijkt zie je een stip. Dat is hier, thuis; dat zijn wij. Op die stip hebben alle mensen waar je ooit van gehoord hebt, alle mensen die ooit geleefd hebben, hun leven geleefd. Het totaal van al onze vreugde en al ons lijden, duizenden zelfverzekerde godsdiensten, ideologieën en economische doctrines, iedere jager-verzamelaar, iedere held en iedere lafaard, iedere schepper en vernietiger van beschavingen, iedere koning en iedere boer, ieder jong verliefd stel, ieder hoopvol kind, iedere moeder en iedere vader, iedere uitvinder en ontdekkingsreiziger, iedere moraalprediker, iedere corrupte politicus, iedere superstar, iedere goddelijk leider, iedere heilige en iedere zondaar in de geschiedenis van onze soort, leefde daar op een stofje, gevangen in een zonnestraal.

De aarde is een heel klein toneel in een enorme kosmische arena. Denk eens aan de rivieren van bloed verspild door al die generaals en keizers zodat ze in glorie en triomf voor even de heersers konden zijn over een stukje van een stipje. Denk eens aan de eindeloze wreedheden die inwoners van de ene uithoek van het stipje de inwoners van een andere uithoek, nauwelijks van henzelf te onderscheiden, aandeden. Hoe veelvuldig hun misverstanden, hoe gretig ze moordden, hoe diep hun haat. Onze houding, onze ingebeelde belangrijkheid en de illusie dat we een soort bijzondere positie innemen in het universum, worden getart door dit vale lichtpuntje.

Onze planeet is een eenzame vlek in de grote kosmische duisternis om ons heen. In al die onbekende reusachtigheid is er geen aanwijzing dat er hulp van elders zal komen om ons te redden van onszelf. We moeten het zelf doen. Er is wel gezegd dat sterrenkunde een nederigmakende en, zo wil ik eraan toevoegen, een karaktervormende ervaring is. Voor mij is er waarschijnlijk geen betere verbeelding van de dwaasheid van de menselijke zelfoverschatting dan dit verre plaatje van onze kleine wereld. Voor mij onderstreept het onze verantwoordelijkheid om vriendelijker en mededogender om te gaan met elkaar en om dat vage blauwe stipje, het enige thuis dat we ooit gekend hebben, te bewaren en te koesteren.

Carl Sagan, naar aanleiding van foto's van de aarde genomen vanaf de Voyager

Ik denk niet dat de mensheid de komende duizend jaar zal overleven, tenzij we ons verspreiden, de ruimte in. Er zijn teveel ongelukken die het leven op een enkele planeet kunnen overkomen. Maar ik ben een optimist. Ik denk dat we naar de sterren zullen gaan.

Stephen Hawking, Engels natuurkundige

De mens is de beste computer die we in een ruimteschip kunnen stoppen... en de enige die massaal geproduceerd kan worden met ongeschoolde arbeid.

Werner von Braun, Duits-Amerikaans ruimtevaartpionier

De mens is een artefact ontworpen voor de ruimtevaart. Hij is net zo min bedoeld om in zijn huidige biologische staat te blijven als een kikkervisje bedoeld is om kikkervisje te blijven.

Williams Burroughs, Amerikaans schrijver

En dan, omdat de aarde klein is, zal de mensheid naar de ruimte emigreren en de luchtloze Sahara's oversteken die planeten en zonnen van elkaar scheiden. De Aarde zal een Heilig Land worden, bezocht door pelgrims uit alle uithoeken van het heelal.

Winwood Reade, 19e eeuws Engels schrijver

Vaak moet er iets gebeuren voordat er iets gebeurt.

Johan Cruijff, Nederlands voetballer

De ruimte is helemaal niet ver weg: een uurtje rijden als je met je auto recht omhoog zou kunnen.

Fred Hoyle, Engels astronoom

De eerste dag wezen we naar onze landen. Toen wezen we naar onze continenten. Tegen de vijfde dag waren we ons bewust van die ene Aarde.

Sultan Bin Salmon al-Saud, Saudi-Arabisch astronaut

 

Over alcohol en drank

Doorgaans heb ik na een avond waar alcohol genuttigd wordt, zoals verjaardagen, feestjes, stapavondjes etc, drie opties wat dat voor de volgende dag kan gaan opleveren.

Ongeveer een kleine helft van de keren is er de andere dag helemaal niets aan de hand. Waar anderen dan katers hebben van draconische groottes en kermend het halfleven beleven, loop ik fit en fluitend rond. Tot grote irritatie van m'n bekaterde medemens...

In een klein aantal gevallen lijd ik wel eens aan een kater. Maar dan geen gewone huispoeskater, maar exhorbitante katers van een formaat waar de gemiddelde mens in paniek voor naar ziekenhuizen geracet wordt! De wereld ontploft, elke lichaamscel trilt en doet zeer, elk orgaan is in opstand tegen de afvalstoffen van de door de lever verwerkte alcohol. Kleding, brilletjes, horloges, schoenen: niets wordt meer verdragen door het lichaam! Dit kan al gebeuren na één glas bier 's avonds, héél typisch.
En in een andere kleine helft van de “the-day-afters” mankeer ik lichamelijk niets, maar is de geest volkomen van de rel. Dit is voor mij de ergste optie die ik kan meemaken, erger dan de megakater.
's Ochtends vroeg (om één of andere reden heeft een hogere macht bij m'n geboorte de zaken zo geregeld dat ik per definitie immer om het één of ander vroeg m'n bed uit moet na alcoholgebruik) word ik volledig onbewust van m'n bestaan wakker, doe alles letterlijk op de automatische piloot en weet twee uur later nergens meer van. Na één of anderhalf uur beginnen dan de eerste beelden ineens op te doemen van de avond ervoor, en begint rap de ontzetting te groeien bij de herinneringen aan wat ik nú allemaal weer gezegd heb tegen mensen... Het zijn altijd weer erge en afschuwelijke uitspraken, en ik hoop dan stiekem op een week ineens niet-bestaan! Maar het leven gaat gewoon door, en die mensen kom je dan tegen.
Als dit dan een plaats in het schaamtevolle leven heeft veroverd begint daarna de trieste grijsheid. Het leven is dan niets, nada, noppes. De baan is niets, Nieuw Enkhuizen slaat nergens op, m'n huis is een oude verrotte plaggenhut, de partner mag me niet, en m'n eigen hoofd is niet meer dan een klomp afzichtelijke klei... Het leven krimpt in elkaar tot een troosteloze leegte, een droeve overbodigheid, een deprimerende nietswaardigheid. Als ik dan na een veel te lange dag thuis kom dan draai ik de raambedekking dicht, doe een lampje aan, zet geluiden van grote depressieve aard op als “Mother” van Pink Floydd, “In the ghetto” van Elvis Presley, “House for sale” van Lucifer en “Why does my heart...” van Moby. In die broeierige, duistere huiskamersfeer is het dan alsof zelfs de aangestoken lampen geen licht meer geven, en beelden uit een blij verleden komen sarcastisch lachend langs om duidelijk maken dat het wel héél erg gesteld is met me... Balen!
Maar zoals aan alles een eind komt, stopt dit op een gegeven moment ook weer na een nacht goed slapen. Na zo'n goede nacht is dan alles weer vergeten, en kan de volgende verjaardag wel weer komen, kan het volgende feestje wel weer beginnen, en lijkt het leuk om weer eens een keertje uit te gaan!
Tja, dat is dus alcohol... Daarom deze keer citaten over alcohol en drank:

Alcoholische herinneringen verdampen snel.

Simon Carmiggelt

Als je op een hypocriete toon over alcoholmisbruik wilt horen praten, moet je in een kroeg gaan.

Simon Carmiggelt

Elke vorm van verslaving is slecht, of het narcotische middel nu alcohol, morfine, cannabis, macht, werk of idealisme is.

Carl Gustav Jung

Als ik een glas wijn drink, word ik een ander mens, en die ander heeft altijd dorst.

Simon Carmiggelt

Drink met maten, nooit alleen.

Harry Jekkers

Ik moet goed denken om een interessante man te vinden die niet drinkt.

Richard Burton

Drinken is van een dak springen met het voornemen slechts één etage te vallen.

Simon Carmiggelt

Geleerden

Soms kijk ik om me heen in dit leven, en dan bemerk ik dat ik eigenlijk omgeven ben door allerlei geleerden! Joseetje de vriendin is afgestudeerd op de UvA, grote vriendin Petra Kiss heeft op de UvA gezeten, m'n voormalige fractievoorzitter Jos Tesselaar is op de UvA drs geworden, een paar maten van me zijn hogescholers, en de gemeenteraad zit vol hoogweledelgeleerde personen.
Feitelijk moet ik constateren dat ik in m'n eigen omgeving één van de weinige personen ben die van het fabrikaat “plebs” is... Zo'n omgeving van superieur gedachtengoed om je heen, dat noopt natuurlijk naar een houding van ootmoedigheid. En uiteraard gedraag ik me daar ook naar, immer heb ik de neiging m'n omgeving met neergeslagen ogen en een licht onderworpen houding te benaderen. Dat is niet meer dan redelijk naar zulke hoogstaande mensen! In een positie als de mijne mag je denk ik blij zijn als je enigszins door zulke mensen in hun omgeving geveeld wordt... Dat gebeurt soms een kwartier, heel soms zelfs wel een half uur. En dat vervult me dan me een diep, intens en warm gevoel van dankbaarheid!
Maar uiteraard ken ik natuurlijk m'n plaats tussen deze halfgoden van het intellectualisme. Als ik op verjaardagen zit dan begeef ik me direct naar stille, donkere hoekjes en zit de rest van zo'n avond stil, witjes en onopvallend te luisteren. Te luisteren naar de sublieme opmerkingen, de magnifieke gedachtenspinsels en de hemelse uitlatingen van mijn hoogstaande omgeving! Als van de straat geplukt plebs, als barbaarse arbeidersklassevertegenwoordiger, als ongeletterde plebejer hangt m'n mond vaak half open van verbazing...
Dat heb ik ook in omgevingen als bijvoorbeeld de gemeenteraad van Enkhuizen. Ik sta vaak paf van het sprankelende spraakgebruik van m'n collega's, van de inventiviteit van hun ideeëngoed, de spitsvondige uitgangen in het debat... Dan besef ik wederom de noodzaak tot ootmoed in m'n houding! Als we dan na zo'n vergadering samenkomen in een wat minder officiële omgeving als het Wapen van Enkhuizen om als politici onderling nog wat te kouten en na te praten, dan ben ik degene die vaak vol ontzag stil zit te luisteren naar zoveel intellectueel geweld. Nog steeds ben ik verbaasd dat mensen heel soms dan ook nog iets tegen mij zeggen. Niet heel veel, maar toch iets...
Dus deze week als hulde en dankbaarheid aan het rijke geestelijke leven om me heen, in het volle besef van m'n eigen onvolkomenheden op dat gebied, citaten over geleerden:

Een boek kan veel waard zijn, een geleerde ook; maar een boekengeleerde nooit.

Franz Grillparzer

De schijngeleerde is als een ezel die een vracht boeken draagt.

Zodar Hadasch

De geleerde is niet de man die de goede antwoorden levert, maar die de goede vragen stelt.

C. Lévi-Strauss

Een geleerde zot is zotter dan een onwetende zot.

Molière

Wie zeer veel en bijna de ganse dag leest, verliest geleidelijk het vermogen om zelf te denken, evenals iemand die altijd rijdt tenslotte het lopen verleert. Dit nu is het geval met zeer veel geleerden: zij hebben zich dom gelezen.

Arthur Schopenhauer

Rechters vergissen zich, geleerden vergissen zich, beulen vergissen zich nooit.

Woe Tsjeng-en

Onschuld

Gisteren en vandaag was ik bij goede vrienden van me samen met anderen bezig een huis leeg te halen. Zoiets is doorgaans met trieste oorzaak, en zo gaan dingen.
Temidden van dat alles lag de hele tijd een kleine baby van enkele maanden oud op de grond op een babykleedje. Fopspeen in de mond, af en toe slapend en af en toe wakker kijkend naar alle beweging om zich heen. Het kindje was zich niet bewust van de betekenis van wat gebeurde, en in z'n onschuld lachte het als je wat aandacht gaf. Héél leuk!  Kindertjes kunnen mij persoonlijk vaak vertederen, en zéker kleine babietjes.
Op een gegeven moment begon ik na te denken over de onschuld van zo'n kindje. De onschuldige blik in de oogjes, de onbevangenheid waarmee de wereld nog bezien wordt. En ik herinnerde me ineens iets uit m'n eigen verleden, héél lang terug. Onwaarschijnlijk lang terug zelfs.
Ik heb vier broers. (Ja écht, er zijn nóg vier broers Langbroek... Net de Daltons uit Lucky Luke ) De broer direct onder me is geboren toen ik 1 jaar, 8 maanden en 4 dagen oud was. Dus toen ik tussen baby en peuter in zat wat betreft leeftijd.
Het gekke is, ik herinner me dat. Ik herinner me dat letterlijk, het beeld staat visueel in m'n brein gegrift en is de vroegste herinnering die ik voor me kan halen. Ik herinner me dat ik bij het wiegje stond te kijken naar het broertje. Ik herinner me dat ik kwaad was op dat broertje, kwaad omdat het bestond. Ik herinner me dat ik een bus haarlak in m'n handen had, en daarmee richting het broertje spoot uit kwaadheid. Ik herinner me dat m'n moeder met een vlinderbril op me boos optilde en zei dat ik stout was. Het broertje was toen dus ongeveer een week oud.
Waarschijnlijk is die reactie een soort instinctieve reactie vanuit een “survival of the fittest” geweest, je voelde je als heel jong kind bedreigd in je bestaan doordat hetgene dat je in leven hield de aandacht op iets anders gericht had. Dat neem ik aan tenminste, want niet heel lang daarna vond ik dat broertje heel leuk, en de navolgende broertjes immer vanaf de geboorte al.
Maar waar ik dus aan dacht toen ik me dat herinnerde was het item “onschuld”. Hoe onschuldig is een kind eigenlijk? Zo te zien zijn de eerste overlevingsreacties, volledig rücksichtsloos en opportuun, al aanwezig. Heel vroeg is de bereidheid te overleven ten koste van een ander er al. Net volwassenen die ten strijde trekken de oorlog in. Onschuld? Tja....
Dus deze week maar een paar citaten over de onschuld:

Berouw is de onschuld der gevallenen.

Von Kleist

Krankzinnigheid is een vorm van onschuld.

Graham Greene

Onwetendheid is geen schuld maar zonde.

Robert Browning

Onschuld is ook afwezigheid van elke richtlijn.

Adriaan van Veen

Bezit

Laatst heb ik geholpen het huis leeg te halen van een persoon die overleden was. Buiten de triestheid van het langs zien komen van een compleet mensenleven aan materiële zaken die in het niets eindigden, was ik overrompeld door de hoevéélheid van die materiële zaken. Het feit dat een mens zóveel dingen kan bezitten was voor mij vrij nieuw, ik heb dat nooit eerder gezien.
Zelf ben nooit echt goed geweest in het verzamelen van veel bezit. Ofwel het interesseerde me gewoonweg niet, ofwel het interesseerde me wél maar was m'n geld om het aan te schaffen op. Door heel vaak verhuisd te zijn in m'n leven is bezit voor mij deels ook iets dat een grote belemmering kan zijn in je bewegingsvrijheid, iets dat waar je ook gaat meegezeuld en meegesleept moet worden. Een soort overbodige ballast.
In dit leven ken ik mensen, en heb ik mensen gekend, die volledig opgingen in het vergaren van allerlei soorten bezit. Op zich beschouw ik dat persoonlijk niet zozeer als goed of slecht, maar vind ik het soms wél verbazingwekkend. De totale geobsedeerdheid in het steeds weer iets nieuws willen hebben is iets waarin ik me niet heel goed kan inleven. Ter voorbeeld, mijn muziekinstallatie is 23 jaar oud, ik draag deels nog kleding die ik 20 jaar terug gekocht heb, m'n bankstel is 12 jaar oud, en ik heb boeken die al meegaan vanaf m'n 13e jaar. Er is nooit reden geweest om het van de hand te doen, alles doet het nog zoals het was op de dag van aanschaf.
Toch ga je nadenken over bezit als je zoiets aanschouwt als ik deed. Ik heb m'n zoldertrappetje eens naar beneden gehaald en gekeken wat er op zolder staat. Bergen! Grote bergen dingen waarvan ik niet eens weet wat het is! Bergen restanten van andere levens die ik ooit geleid heb zoals kerstboomballen van vier ex-partners, spellendozen waarvan ik de herkomst niet ken, veel voorwerpen waarvan ik de functie totaal niet ken, “neerzetdingen” die ik nooit eerder gezien heb, en dozen. Veel dozen, zware dozen, grote dozen... Wat er in zit? Joost mag het weten! Het is alsof er al jarenlang een kerstman ieder jaar spullen op m'n zolder gezet heeft zonder mij daar ooit van te verwittigen!
Dus deze winter wordt er een grote bezitsreductie-actie op touw gezet. Ik moet er toch écht niet aan denken dat bij de volgende verhuizing al die onbekende materialen meegezeuld moeten worden en op een andere zolder plaats dienen te nemen... Écht niet! Of dat m'n dochter alles in een container van Kuiper moet gaan gooien als ik ooit dood ga... Dat wil ik haar niét aandoen!
Daarom deze week wat weekcitaten over “bezit”, veel mensen hebben er in de loop der eeuwen iets over gezegd.

Welvaart die we voor onszelf veilig willen stellen blijft een hachelijk en twijfelachtig bezit totdat zij onbedreigd geldt voor iedereen als onderdeel van het dagelijkse leven.

J. Adams

Wie met niets tevreden is bezit alles.

N. Boileau-Despréaux

De mens bezit niets. Hij wordt steeds bezeten door zijn bezit.

Remi Keersmaekers

Alvorens iets sterk te begeren moet men zich afvragen wat het geluk is van degene die het bezit.

François de la Rochefoucauld

Arm is niet hij die weinig bezit, maar hij die niet veel bezit.

Seneca

Vrede

De Russen hadden het vroeger vaak over “Mir”, en dat betekent “vrede”. In de tijd dat de twee grote rijken uit het zeer nabije verleden, het Russische Rijk en het Amerikaanse Rijk, het vaak over “vrede” hadden, spraken de Amerikanen over “Peace” en de Russen dus over “Mir”.
Het gekke is dat de twee volkeren het eigenlijk nooit over hetzelfde hadden. Het Amerikaanse “Peace” betekent namelijk “afwezigheid van geweld en dreiging van geweld, en een macht die dat garandeert” en het Russische “Mir” hield in “iedereen denkt hetzelfde dus is er geen geweld en conflict”... Tja, zo kun je natuurlijk eeuwenlang door blijven praten.
Mijn eigen visie op vrede is weer wat anders dan deze twee visies. Een heel gewone, provinciale visie zoals provinciale mannetjes hebben. Die visie houdt in dat vrede in feite een samenleven is in conflict en in niet-conflict. Zonder de anderen in die samenleving in conflict weg te vagen uit het bestaan, in wat voor een opzicht dan ook.
Conflict in vrede houdt voor mij persoonlijk dynamiek in, de dynamiek die nodig is om vooruitgang en verandering te kunnen laten ontstaan in een samenleving. Het “Mir” van de Russen kan dat absoluut niet, het is een statische vorm van vrede die het begin van een doodlopend pad der evolutie is. Maar ook de Amerikaanse visie garandeert geen vrede met dynamiek. Als er een duidelijke macht in een samenleving is die alles kan reguleren, die alle maatschappelijke processen kan sturen, dan is dat evenzogoed de dood van de dynamiek. De dood van het conflict waar iets uit kan groeien, waar de zaden van vooruitgang in zitten. Tenslotte heeft “de macht” ook een eigen visie, en die macht is een mens als ieder ander, inclusief de beperkingen die ieder ander heeft.
Daarom vind ik de conflictueuze dynamiek van een open samenleving als de echte democratieën zo leuk, de dynamiek die gericht is op en veroorzaakt wordt door macht bij uiteindelijk velen. De soort macht die niemand de kans geeft een ander in het conflict volledig weg te vagen uit het bestaan, hoezeer dat door sommigen soms ook gewenst wordt. Conflict in vrede is vrede! En die vrede, die de enige soort vrede is die kans op voortbestaan heeft, is volledig gebaseerd op vrijheid van meningsuiting...
Maar deze week dus wat weekcitaten over vrede:

Wat is vrede? Dat bestaat niet zonder oorlog; oorlog is het gevolg van haat, dat voortvloeit uit angst. Maar zonder angst is er geen hoop, en zonder hoop is er geen toekomst. En zonder toekomst kan er nooit vrede komen.

Pimbo Gombos

Vrede wordt weliswaar gesloten, maar het belang bepaalt of zij ook in stand gehouden wordt.

O. Cromwell

Aangezien oorlogen ontstaan in de geesten van mensen, moet de verdediging van de vrede daar opgebouwd worden.

Onbekend

Wie in vrede wil leven, moet zichzelf vaak geweld aandoen.

C.Buddingh

Vrede bestaat slechts in een krachtsverhouding.

Augiste Chartier

Waar onwetendheid heerst is ware vrede onmogelijk.

Dalai Lama

Als je een vrede maakt met macht, wordt je een macht.

Jim Morrison

Verslaving

Vandaag stond er in de krant een artikel over overmatig drankgebruik onder jongeren, en dat is een interessant onderwerp. Zo door de jaren heen heb ik ook een aantal mensen leren kennen die ergens aan verslaafd zijn. De meest opvallende vond ik zelf de personen die een verslaving aan alcohol en/of drugs hebben. Enkelen die ik ken staan al jaren “droog” of zijn al jaren “clean”. Anderen niet.
Het lijkt wel of iedereen anders met zo'n verslaving omgaat. Sommigen beoefenen hun verslaving in beslotenheid, anderen praten er open over, en weer anderen kiezen als gezelschap soort- of lotgenoten. Van een aantal die ik door de jaren heen meemaakte weet ik dat ze zwaar verslaafd zijn, maar zij weten niet dat ik dit weet en doen alsof hun neus bloedt. Ze liegen in feite mij en hun omgeving een persoonlijkheid en een leven voor. En daarmee kom ik dus op de gemene deler van gedrag van alcohol- en drugsverslaafden die nog gebruiken: ze liegen per definitie!
Er zijn géén uitzonderingen wat dat liegen betreft. Je kunt een lang, open gesprek met zo iemand hebben, en hij of zij “gooit zich helemaal open”, maar het is een leugen. Het “open gesprek” wordt uiteindelijk door de verslaafde gezien als een gelegenheidsoverwinning op degene waar mee gesproken is, een tijdelijke afbuiging van de confrontatie met de negativiteit van het verslaafd zijn. De gesprekspartner gaat voldaan om de “hulp” die hij of zij geboden heeft weg, en de verslaafde is er weer een tijdje vanaf....
En zo gaat dat immer weder. Er wordt gelogen over de verslaving zelf, gelogen over het eigen leven, gelogen over de eigen persoonlijkheid, gelogen over het verleden, gelogen over toekomstplannen, gelogen over het werk, gelogen over medemensen, gelogen over gebeurtenissen, gelogen over motivatie, en ga zo maar door. Mensen om hen heen worden gemanipuleerd om hen af te leiden van de verslaving. Er wordt zielig gedaan, er wordt medelijden opgewekt, er wordt stoere verontwaardiging geveinsd over dingen, maar het feit zelf wordt immer handig omzeild!
Verslaving is dus een waar drama, en dat weet iedereen die er persoonlijk of door mensen om hen heen mee te maken hebben (gehad). Persoonlijk heb ik er geen oordeel over, ik constateer dat het zo is bij iemand en constateer het bijbehorende liegen als één van de symtomen. Maar ik ervaar het wél als lastig voor verslaafden én de omgeving. En zelf rook ik trouwens, en ben ook al een keer of -tig “gestopt”....
Maar deze week maar wat citaten over verslaving, er zijn er niet veel van lijkt wel:

Elke vorm van verslaving is slecht, of het narcotische middel nu alcohol, morfine, cannabis, macht, werk of idealisme is.

Carl Gustav Jung

Verslaving is een vriendschap zonder vriend.

Connie Palmen

Bij een overwinning op jezelf is er geen verliezer.

Olaf Hoenson

Johan Cruijff

Een aantal mensen die ik kende en ken hebben een dagtaak aan het “schijt hebben” aan alles en iedereen. Anderen zijn er geen tijd aan kwijt omdat ze schijt hebben aan alles en iedereen. Van de laatsten is denk ik het grootste levende corifee Johan Cruijff. Hij vindt echt wat hij zegt, en hij doet echt wat hij vindt. Zonder enig voorbehoud, gewoon in alles Johan Cruijff.
Op een site,
www.floor.nl, kwam ik onderstaande citaten en bespiegelingen tegen van Johan Cruijff, een enorm lange rij! Het is geweldig om te lezen, stuk voor stuk! Je bent er een tijdje mee kwijt, maar het is allemaal geweldig in z'n aard! Leuk, nuchter, geniaal, vreemd, leerzaam, raar, en uiterst boeiend!


Ik maak eigenlijk nooit fouten want ik heb enorme moeite om me te vergissen

Ik hou van werken zolang het werken is waarvan ik hou.

Je kunt beter ten onder gaan met je eigen visie dan met de visie van een ander

Voetbal is een spel van fouten. Wie de minste fouten maakt wint.

Geen trainer heeft de wijsheid in pacht ik ook niet

De basis is de bal zo snel mogelijk onder controle krijgen zodat je iets meer tijd hebt om te kijken.

Voetbal is simpel. Het is echter moeilijk om simpel te voetballen.

Je gaat het pas zien als je het door hebt.

Als je sneller wilt spelen kun je wel harder lopen maar in weze bepaalt de bal de snelheid van het spel.

Het behoort tot de wetten van het voetbal dat op succes vaak een grote teleurstelling volgt.

Soms moet er iets gebeuren voordat er iets gebeurt

Je moet schieten anders kun je niet scoren

Ieder voordeel heb zijn nadeel

De Italianen kennen niet van jouw winnen maar je kunt wel van hun verliezen; das logisch.

De Nederlandse verdediging was net een geitenkaas

Voetbal is simpel je bent op tijd of je bent te laat. Als je te laat bent moet je eerder vertrekken


Volgens welingelichte bronnen zijn de volgende filosofische bespiegelingen van Johan. Veel gezegdes worden in het bedrijfsleven herhaaldelijk gebruikt en hebben dus een belangrijker functie dan er lacherig over te doen. Want voetbal blijft de belangrijkste bijzaak in het leven en zonder de bal kan je niet scoren...


"Voetballen is heel simpel, maar het moeilijkste wat er is, is simpel voetballen."

"Italianen kunnen niet van je winnen, maar je kunt wel van ze verliezen."

"Als je sneller wilt spelen kun je wel harder lopen maar in wezen bepaalt de bal de snelheid van het spel."

"In voetbal is het simpel: je bent op tijd of je bent te laat. Als je te laat bent, moet je zorgen dat je op tijd vertrekt."

"Als wij de bal hebben kunnen zij niet scoren."

"Bij AS Roma zal ik nooit kunnen werken. Daar ligt een sintelbaan rond het veld, dat is het ergste wat er is."

"Je moet altijd zorgen dat je een doelpunt meer scoort als de tegenstander."

"Als je dan zegt dat het stadion eigenlijk het Johan Cruijff Stadion had moeten heten dan geef ik je gelijk. Als je commercieel denkt, dan had het stadion naar mij vernoemd moeten worden. Ze denken hier commercieel, maar toch hebben ze dat niet gedaan. Dat is raar."

"Ik ben er nog steeds van overtuigd dat zoals ik het doe je het moet doen want anders zou ik het niet doen."

"Elk nadeel hep z'n voordeel."

"In zekere zin ben ik waarschijnlijk onsterfelijk."

"Voordat ik een fout maak, maak ik die fout niet."

"Ik maak eigenlijk nooit fouten want ik heb enorme moeite om me te vergissen."

"Ik hou van werken zolang het werken is waarvan ik hou."

"Je kunt beter ten onder gaan met je eigen visie dan met de visie van een ander."

"Voetbal is een spel van fouten. Wie de minste fouten maakt wint."

"Geen trainer heeft de wijsheid in pacht. Ik ook niet."

"De basis is de bal zo snel mogelijk onder controle krijgen zodat je iets meer tijd hebt om te kijken."

"Je gaat het pas zien als je het door hebt."

"Het behoort tot de wetten van het voetbal dat op succes vaak een grote teleurstelling volgt."

"Soms moet er iets gebeuren voordat er iets gebeurt."

"Je moet schieten anders kun je niet scoren."

"De Koreaanse verdediging was net een geitenkaas."

"Je bent net zoveel waard als de tijd die je op TV komt."

"Toeval is logisch."

"Ik ben overal tegen. Tot ik een besluit neem, dan ben ik ervoor."

"De waarheid is nooit precies zoals je denkt dat hij zou zijn."

"Ik geloof niet. In Spanje slaan alle 22 spelers een kruisje voordat ze het veld opkomen, als het werkt, zal het dus altijd een gelijkspel worden."

"Voor een slechte voetballer heeft hij een hele goede techniek. Maar voor een goede voetballer heeft hij juist een slechte techniek." (over Zlatan Ibrahimovic)

"Spelers worden beïnvloed. Mensen worden beïnvloed. Spelers worden weer door mensen beïnvloed."

"Voetbal hoort gespeeld te worden in een 4-3-3 opstelling. Je kunt niet met twee spitsen spelen, want dan krijg je oneven getallen en kan een elftal nooit functioneren."

"Tactiek is niet je man uitschakelen of zo. Nee, het is weten waar je mee bezig bent."

"Er zijn in een wedstrijd drie minuten - en die natuurlijk onderverdeeld in momenten - waar het op aankomt."

"De hoogste opgave van het menselijk kennen is: te begrijpen dat hij niet begrijpen kan."

"Bij Barcelona hadden we een kapel in de catacomben, voor iedere wedstrijd gingen beide elftallen daar bidden. Daar zag ik het nut niet van in. Er gingen twee elftallen bidden, maar er kan er slechts één winnen. Nee, met het voetbal heeft het niets te maken."

"Er is nu eenheid, iedereen doet in principe wat ik vraag. Het zijn namelijk geen Hollanders, die als je begint met ademhalen al zeggen: ja maar..."

"Ik ben er niet zomaar, op mijn zeventiende, als uit de lucht gevallen, ingekomen. Ik was er al vanaf mijn veertiende. Ik pikte toen al de brommers van de jongens uit het eerste elftal. Ik keek niet tegen hen op, ik wist gewoon dat ik er bij moest horen, vroeg of laat."

"Als ik een bal aan de voet heb die ik wil afspelen, dan moet ik rekening houden met mijn bewaker, de wind, het gras, de snelheid waarmee de spelers lopen. Wij berekenen de kracht waarmee je moet schoppen en de richting waarin in ééntiende seconde. Een computer doet daar twee minuten over!"

"Wat is snelheid? Vaak verwisselt de sportpers snelheid met inzicht. Kijk, als ik iets eerder begin te lopen dan een ander, dan lijk ik sneller."

"Je ziet nooit een Hollander die uitblinkt in krachtsporten. Het zit kennelijk niet in onze mentaliteit om te gaan gewichtheffen. Dat kunnen we niet opbrengen. Je ziet wel dat we alle zeeën bevaren hebben. En in hockey, volleybal en voetbal staan we bovenaan. Dus: waar ligt het gaatje en hoe kom je er? Iets slimmer zijn dan een ander. Hollanders hebben een streepje voor."

"Uitersten, daar hou ik niet van. Elk uiterste is iets waanzinnigs."

"Het leven is een stroom zeggen de mensen. Dat klopt. Toen ik laatst tegen de wind in wou spuwen, spoog ik mezelf in het gezicht."

"Vaak heeft iets in het leven waarschijnlijk een noodzaak."

"De zege van al die gelijkmakers is hun stellige ondergang."

"Bergkamp speelde ver onder nul."

"Dan moet je twee dingen goed scheiden. Laten we ze dan apart behandelen, het realistische en het idealistische. Realistische kom je dan aan, en dat is het waarom je het wel of niet doet. Realistische is dat iedereen wie mij een beetje na staat - in het voetballen, buiten het voetballen - die hebben op twee basisredenen, dus gezondheid en het prestige in het voetballen, eigenlijk 99 procent afgeraden om daar naartoe te gaan. Om realistische dingen. Ten eerste de manier zoals het Nederlands elftal voetbalt, is Van Basten er wel of niet bij. Wat ken je winnen, als trainer realistisch gesproken, en, allerbelangrijkste, wat krijg je over je heen als het niet lukt. Nou, daar hebben we een klein voorproefje van gehad denk ik de laatste twee weken. Dus wat dat aangaat hebben ze geen ongelijk gehad. Kan alleen maar erger worden. En wat zie je dan, kom je aan het positieve, wat ken je wel halen. Er is maar één mogelijkheid (Van Dorp: "Ik vind dat je nu wel een beetje zielig zit te doen.") Cruijff vervolgt: Nee helemaal niet, want ik kom direct in het tweede gedeelte. Ten eerste praat je over geld, en geld is realistisch, dus als je dan een realistische oplossing gaat zoeken, zit ik die kant op te praten, het eerste gedeelte, nog niet het tweede gedeelte. Als je dan op een gegeven moment een prijs voor iets moet af maken, om op je geld terug te komen, dan praat je dus voor en tegen, dat is normaal, dan praat je niet over het graag willen, want dat is het realistische, praat je over het andere. Nou, de andere kant is niks positiefs te vinden, tenzij je dus zegt wat je ken worden, wereldkampioen, maar voor de rest dus ook helemaal niks. Alles wat erna komt, is afbreken, en nou goed dat is één."(bij Barend & Van Dorp)

"Als ik thuiskom van een televisie-analyse, vraagt mijn vrouw: Wat heb je gezegd? Dan zeg ik: Al sla je me dood."

"Oranje is een blije kleur."

"Als het niet goed gaat, dan gaat het niet goed"

"Als je ergens niet bent, ben je óf te vroeg óf te laat." (Johan Cruijf over het spitsenprobleem van Ajax (voor de komst van Huntelaar))

"Zonder de bal kun je niet winnen."

"Het is natuurlijk een gegeven dat wanneer de achterste van de vier niet goed in de balcirculatie je op het middenveld juist een mannetje meer maar dan moet je je niet laten zakken terwijl je elftal in twee delen op de helft van de tegenpartij." (citaat in NRC Handelsblad, 30 maart 1997)

"Kijk, de bal moet minimaal tussen die twee palen." (commentaar in de rust van een hopeloze wedstrijd van het Nederlands elftal, waarin de ballen alle kanten op vlogen).

"Ik heb wel eens gezegd: als je met 4-0 voor staat en er zijn nog tien minuten te spelen, kun je beter twee ballen op de lat schieten, zodat de mensen oei en ai roepen, want als je 5-0 maakt, is dat alleen maar voor de stand."

"Om goed te voetballen, heb je goede voetballers nodig, maar een goede voetballer heeft bijna altijd het probleem van een gebrek aan rendement. Hij wil het altijd mooier doen dan strikt noodzakelijk."

"Mensen zeggen ook dat een ploeg die met tien man speelt gevaarlijker is dan een ploeg met elf man. Hoe vaak heb je dàt nou niet gehoord? Dat komt alleen maar, omdat vijf van die elf denken: ik doe een stapje minder, terwijl vijf van die tien er juist een schepje bovenop doen."

"Vier achter en vier op het middenveld kan nooit functioneren. Je driehoeken vallen weg. Je moet altijd driehoeken hebben, want alleen dan heb je constant twee afspeelmogelijkheden."

"Als mijn aanvaller één-tegen-één komt zeg ik altijd: 'Laat het hem lekker uitzoeken.' Dan zeggen de spelers: 'We kunnen hem toch helpen?' Mijn antwoord is dan: ten eerste is de kans groot dat je in de weg loopt en bovendien trek je als tweede aanvaller een tweede verdediger mee en twee tegen twee is moeilijker dan één-tegen-één."

"Als je een hoge balcirculatie nodig hebt, kan het niet zo zijn dat er een speler met de bal gaat lopen. Dat kan niet. Je kunt hooguit met een bal lopen om een ander de tijd te geven ergens te komen."

"Wanneer je met twee spitsen speelt, kan de keeper van de tegenpartij de bal negen van de tien keer bij een vleugelverdediger kwijt, vervolgens moeten de vier middenvelders weer opschuiven, dat gaat even goed, maar in de loop van de wedstrijd worden er toch fouten gemaakt, daarom speel ik altijd met drie spitsen, omdat de veldbezetting dan beter is."

"Volgens mij komt in mijn werkwijze de kern van het spel tot uiting."

"Het Nederlandse voetbal is veel leuker dan het Italiaanse. Waar wacht je op? Op één schot per wedstrijd? Of één actie? Je wilt van Ronaldo toch twintig acties zien in plaats van drie?"

"Als je voor elke positie de beste speler kiest, heb je nog geen sterk elftal maar een team dat als los zand uiteen valt."

"Ik spreek beter Spaans dan welke Nederlander dan ook, maar slechter Spaans dan welke Spanjaard dan ook."

"Ik neem altijd zélf de beslissingen. Dus als ze bij Ajax tegen me zeggen: 'Je bent te oud', dan zeg ik: 'Dat beslis jij niet, dat beslis ik'."

"Het is noodzakelijk dat iedereen er is om het meeste uit zichzelf te halen wat dat dan ook mag zijn."

"Ik geloof niet omdat ik dus niet gelovig ben maar ik denk wel dat er iets anders is, maar daardoor geloof ik datgene wat ik dus denk dat er is."

"D'r is iemand die het regelt."

"Mensen die niet van niveau zijn, kunnen mijn integriteit niet aantasten."

"De tijd dat ik zelf geld meenam is al heel lang geleden. Ik neem altijd de naam en het gezicht mee."

"Al maanden hoor je de regering over het bevorderen van de integratie. Zijn we daar via de sport op een heel breed front mee bezig, gaat diezelfde overheid weer dwarsliggen. Dus schenkingsrecht betalen, terwijl je bezig bent 'hun' probleem op te lossen. Ik vraag me af of onze overheid inderdaad niet in staat is om verder dan de eigen kantoren te denken."

"Er is maar één moment dat je op tijd kunt komen. Ben je er niet, dan ben je óf te vroeg, óf te laat." (2005, na de televisiebeelden van een late tackel)

"Eén van de 32 landen die deelnemen aan het WK wordt wereldkampioen. De anderen niet, want die zijn er niet." (2005, nadat het Nederlands elftal, dat zich al had geplaatst voor het WK, met 0-0 gelijk had gespeeld tegen het niet geplaatste Macedonië)

"Ik laat me betalen voor mijn Naam en Faam, het liefst door onnozelen, want ik ben geen dief van mijn eigen portemonnee."

"Je moet een gat voor je laten vallen en er dan zelf inlopen."

"Het moeilijke van een makkelijke wedstrijd is om een zwakke tegenstander slecht te laten voetballen."

"Voetbal is de belangrijkste bijzaak in het leven"

"De bal is een essentieel onderdeel van het spel" (11 juni 2006)

"Zolang jij de bal hebt, kenne zij niet scoren" (11 juni 2006)

 

Dromen

Dromen is een raar verschijnsel. In boekwinkels zie je altijd allerlei boeken liggen die pretenderen je dromen voor je te kunnen verklaren. Ik vraag me wel eens af of dromen eigenlijk echt iets zijn dat te verklaren zou moeten zijn, en of dat dromen niet gewoon een biologische activiteit van de hersenen is die in je slaap optreedt om wat voor een reden dan ook. Dat je jezelf dan die dromen herinnert is dan niet zo raar natuurlijk, het gebeurt in diezelfde hersenen die je gebruikt om na te denken en je leven als individu op deze planeet te consolideren.
Aan de andere kant zijn dromen wel intrigerend, er gebeurt van alles dat veel wegheeft van hoe de schilderijen van een kerel als Salvador Dali eruit zien. Waanzinnig soms, en volkomen niet-conform de realiteit. Dat mensen dat willen kunnen verklaren is niet raar dus, het heeft heel in de verte iets weg van en een connectie met religie en dat soort dingen. Het onverklaarbare, het mystieke, de zoektocht naar het hogere en andere.
Zelf herinner ik me dromen niet vaak, al heb ik gemerkt dat als je langer slaapt dat anders gaat. Je wordt dan vaker wakker uit een droom, en dan blijft er wel eens iets hangen. Omdat mijn brein nu eenmaal mijn brein is, zijn de dromen van mezelf ook herkenbaar voor mezelf. Heel vaak juist wel conform de realiteit, letterlijke dromen die heel goed echt zouden kunnen gebeuren. Ze zijn zelfs wel eens bruikbaar voor de realiteit, alsof mijn hersenen in m'n slaap gewoon verder gedacht hebben over waar ik overdag ook over nadenk.
En dromen over ergens heengaan en dergelijke, ook heel vaak. In het zonnetje ergens heenlopen terwijl ik niet weet waarheen. Dat mooie weer in de meeste dromen die ik me herinner is wel leuk!  Zelfs in zo'n droom vind ik dat dan leuk, heel ontspannen, net als in de werkelijkheid.
Ergens heengaan is ook vaak proberen trappen of heuvels op te komen en zo, al vechtend en knokkend tegen van alles om me heen. Het gekke is dat de paar keren dat ik droomde dat ik uiteindelijk de top bereikte van waar ik heen wilde er niets op die top te vinden was. Het waren saaie, lege, bijna levenloos te noemen plekken, terwijl de knokpartij om er te komen bloedspannend en vol leven was. En dat is precies omgekeerd aan het dagelijkse leven, het bereiken van wat je probeerde is juist leuk! Het "Eureka!" gevoel soms zelfs.
Ik heb op internet eens opgezocht wat de intelligentsia van onze wereld te melden hadden over dromen, en dat was o.a. het volgende:

"Wie de zuiverheid van de droom niet wil bezoedelen met de kleine leugens van het bestaan, loopt dood tegen de kille muur van het absolute."

Bergman, Nederlands dichter

"De droom is (dus) een psychose, met alle ongerijmdheden, waanvoorstellingen en zinsbegoochelingen van dien."

Sigmund Freud

"Dikwijls droom ik dat ik in de hel ben. Na het ontwaken bemerk ik, tot mijn schrik, dat ik in Holland ben."

Jacob Israël de Haan

"Hoe kleiner het hoofd, hoe groter de droom."

Austin O'Malley

"Iedere droom die werkelijkheid wordt is een droom die sterft."

De Vogué

"Bemind worden wil zeggen: gegrepen zijn door de droom van een ander. Het is de meest vergulde vorm van tirannie."

Paul de Wispelaere

En in die laatste zit zeer zeker een grote waarheid.