Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Uitvoeringsprogramma Enkhuizen Duurzaam

Of: woorden van dubbelhartigheid

(18 februari 2013)

 

In de raadsvergadering van 5 februari jongstleden kwam het [Uitvoeringsprogramma Enkhuizen Duurzaam] aan de orde. Daarin staan allemaal mooie plannen en visies over hoe om te gaan met zaken die het milieu en de leefomgeving aangaan.

De basis van die gedachte is het tegengaan van verspilling en voorkomen van vervuiling. Verspilling van bijvoorbeeld energie, materialen, en verspilling en vervuiling van ons leefmilieu. Oftewel: proberen een balans te vinden tussen gebruik en verbruik van de aarde.

 

Dat is een mooi streven; vooral het in dat Uitvoeringsprogramma nadrukkelijk neergezette doel toch zeker de burgers van Enkhuizen bewust te maken van ons milieu en van duurzaamheid.

 

Toch heeft Fractie Langbroek tegen dit zo mooi in woorden uitgedrukte Uitvoeringsprogramma gestemd. Het geval wil namelijk dat de gemeenteraad van Enkhuizen, minus raadslid Langbroek, in de raad van 10 januari 2012 de [Bodembeheernota] heeft aangenomen.

Bodembeheernota klinkt behóórlijk saai, en dat is het ook. Maar een deel van dit stuk is niet saai. Dat is het deel waarin staat dat de gemeente Enkhuizen voortaan het principe loslaat dat heet:

 

Grond die schoon is moet schoon blijven”.

 

De gemeente Enkhuizen mag vanaf het aangenomen zijn van die nota voortaan middels een wijzigingetje van een bestemmingsplan grond (laten) vervuilen die schoon is. Doorgaans gebeurt zoiets als projectontwikkelaars geld veel geld willen verdienen aan grond die eigenlijk van de Enkhuizer gemeenschap in het algemeen is.

De gemeenteraad, minus raadslid Langbroek, heeft nu besloten dat wat schoon is bedolven mag worden met vervuilde grond. Puur en alleen om projectontwikkelaars die ergens geld aan willen verdienen ten dienste te kunnen zijn. Geld verdienen over de vervuilde grondrug van de Enkhuizer burgers dus.

 

Dit bevalt mij niet. Mooie woorden in een leuk opgestelde Duurzaamheidsnota om de burger van Enkhuizen bewust te maken van alles en nog wat, en zelf datgene dat je dan naar die burger toe promoot met handen en voeten treden.

Heel zacht gezegd: te gek voor woorden! Een wetje maken dat ervoor zorgt dat jij niet hoeft te doen wat je anderen wel wilt laten doen. Daar werk ik niet aan mee, en vandaar dat ik tegen die Duurzaamheidsnota heb gestemd.

Dit heb ik al in de commissie die aan de raad vooraf ging aangegeven te zullen gaan doen.

 

Raadslid Hans Langbroek stemt niet voor papieren tijgers die de burgers van Enkhuizen een rad voor ogen draaien. Het is niet fair, én het vervuilt daadwerkelijk de grond straks.

Vervuilde grond storten op schone grond, zorgt ervoor dat de vervuiling in die vervuilde grond langzaam in het grondwater zakt. Door dat stromende grondwater migreert de vervuiling dan naar plaatsen waar u als burgers uw bloemetjes plukt, aardbeien kweekt, volkstuinen beheert und so weiter.

Er is al veel geschreven over de invloed van vervuiling op bijvoorbeeld de groei en ontwikkeling van kinderen. Het is niet goed dit te negeren voor wat geld.

 

Onwaarachtigheid troef dus.

 

Hans Langbroek