Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Duplo, Lego, SP

(11 november 2009)

 

Een Amerikaans spreekwoord zegt: “If it looks like a duck, swims like a duck and quacks like a duck, then it probably is a duck”.

De clou zit hem dan in het woord “probably”. “Waarschijnlijk” impliceert namelijk een onzekerheid. Je zou ook kunnen zeggen dat iets dat er als Lego uitziet, dat als Lego werkt, en hetzelfde als Lego kan, waarschijnlijk Lego is. Maar als het dus Duplo is, dan is het geen Lego. Duplo en Lego kunnen dan ook niet door elkaar gebruikt worden, het past niet op elkaar.

 

Pas terug had ik een “ballotage”gesprek met de SP. Daar had ik me een paar weken eerder bij aangemeld als landelijk lid. SP heeft als stelregel dat je bij lidmaatschap van die partij géén actief lid kan zijn van een andere partij. Maar een lokale SP-afdeling kan in geval van lidmaatschap van een lokale partij, zoals ik van Nieuw Enkhuizen, dispensatie verlenen.

Een dergelijk soort regeling heeft de PvdA bijvoorbeeld ook. Partijen als VVD en GroenLinks weer niet, die laten dat wel toe.

Wel, het ballotagegesprek verliep prettig. Maar het was wél al vrij snel duidelijk dat de gevoelens in meerderheid negatief waren naar het actief zijn voor Nieuw Enkhuizen in relatie tot een lidmaatschap van de SP.

 

Afgelopen weekend mocht SP-fractievoorzitter Christian Bokhove het slecht-nieuwsgesprekje met me aangaan. Nu zijn in Nederland gelukkig de gevolgen van wel of geen lid van een politieke partij zijn vrijwel nihil wat betreft dramatische effecten op je leven, dus het begrip “slecht nieuws” moet in deze context wel erg gerelativeerd worden. Daarom zei ik dan ook maar tegen Christian toen hij binnenstapte: “Wel, pas je slecht-nieuws-breng techniek maar toe hoor jongen…” Hij kent me goed genoeg om te begrijpen dat het dan allemaal zo zwaar niet ligt. Gelukkig! Ik zou balen als hij ervan moest balen, zoiets vind ik niet leuk voor iemand.

Aldus hadden we, hij onder het klokken van een glaasje water en ik onder het genot van een kopje kamillethee, een prettig slecht-nieuwsgesprekje dat vanzelf langzaam overging in een muziekgesprekje en in een politiek gesprek.

 

Zoals ik dan ook bedoelde met die vergelijking van Duplo en Lego: zaken die gelijk lijken te zijn behoeven absoluut niet werkelijk gelijk te zijn. De wezenlijke aard is anders, en dat is blijkbaar bij SP en Hans Langbroek ook zo. SP en ik zijn fundamenteel anders, ondanks de gelijkenis.

Als SP en ik wél gelijkaardig zouden zijn, dan zouden we nu partijgenoten zijn geweest. Zij denken vanuit hun aard wat starder wat betreft dit soort bovenstaande zaken, en ik vanuit mijn aard een stuk losser. Wat beter is weet ik absoluut niet. Er is in mijn ogen eigenlijk geen beter of slechter, het hangt van de omstandigheden af. De éne keer is losser denker beter uitpakkend, een andere keer is wat strakker denkend dat.

Het gaat niet om beter of minder goed, het gaat om verschillend. SP is fundamenteel niet ik, ik ben fundamenteel geen SP.

Duidelijk.

 

Vanaf nu ben ik gewoon een vrije lokale radicaal, rètteketèt!