Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Duitsers
(2 juli 2006)

Vrijdagavond 30 juni hadden m'n dochter en ik samen de WK-wedstrijd Duitsland-Argentinië gekeken. Wij zijn, nu Nederland eruit ligt, “voor Duitsland”, zoals je dat noemt. En omdat Duitsland gewonnen had na een verlenging en een strafschoppenserie, en het laat werd, besloten we geen eten meer te maken maar een afhaalmaaltijd te halen bij Leung's Garden. Niet veel vitamines, maar wél lekker snel en genietbaar zo op z'n tijd.
Op straat kwamen we dus uiteraard allemaal blije Duitsers tegen. Toeristen in onze stad die de wedstrijd gezien hadden en zich nu in zwart-rood-gele kleuren op straat begaven. Petjes, vlaggen als cape gedragen, en de hele mikmak die wij hier doen, en de Nederlandse fans in Duitsland, met oranje als Nederland meespeelt. M'n dochter en ik zaten het geamuseerd te bekijken, het is grappig om te zien van anderen! En je kunt je ongeveer voorstellen hoe het voelt tenslotte...
Op het Venedie passeerden we zo'n groepje uitbundige blijaards van jonge leeftijd in gekleurde outfit. Ze waren enthousiast de wedstrijd aan het bespreken, en zo te zien ging het natuurlijk richting de terrassen om de overwinning te vieren. Wie ook de groep passeerden waren een stel volwassen kerels, veertigers, op fietsen. Bij de eerste aanblik van de geoutfitte Duitsers was het direct naar die mensen toe: “Stelletje kutmoffuh! Oprottuh! Wat moet je hier!” M'n dochter en ik keken verbijsterd toe, er was geen enkele aanleiding voor dat verbale geweld.
Een aantal meters verderop, bij de PIN-automaat van de ABN-AMRO stonden eveneens in zwart-geel-rood geoutfitte meiden en jongens van een jaar of twintig, vijfentwintig. Ze waren in grote blijdschap geld aan het pinnen, en duidelijk van plan de avond door te zakken wegens de nationale voetbaloverwinning. En wederom een stel volwassen lui van mijn leeftijd, waarvan ik er een paar herkende van gezicht: “Kloteduitsers! Sodemieter toch op hier, kutmoffen!” De agressie straalde snoeihard van de lui af, en de Duitse jongeren schrokken zich kapot.
Daar snap ik dus helemaal niets van. Dat zoiets twintig, dertig jaar terug gebeurde kan ik me voorstellen. Ik had dat in m'n puberjaren ook nog wel eens. De verhalen over de oorlog van degenen die het meegemaakt hadden, de toen pas uitgezonden serie op de televisie over de Holocaust, het anti-gevoel richting de Duitsers had toen meer actualiteit. Na die serie op de televisie had ik destijds maandenlang een haatgevoel tegen Duitsers, en velen toentertijd met mij. Als puber ben ik ook nog wel eens op de vuist geweest met Duitse leeftijdsgenoten, dat gebeurde in die tijd gewoon. Het was absolúút fout, maar het gebeurde wél!
Maar nu, die oorlog is 61 jaar terug afgelopen! Die jongeren op straat zijn 40 jaar na de oorlog geboren! Zelfs de meeste huidige Duitse ouderen zijn dus ná de oorlog geboren, of waren kinderen toen die oorlog afliep...
Op m'n werk heb ik een collega die 32 jaar oud is. Hij begon afgelopen week ook over die Duitsers. Ik vroeg hem wat hij eigenlijk tegen Duitsers had. Het antwoord luidde: “Tja, het trauma van 1974 hè...” Nou moe, dat is notabene het jaar dat hij geboren is! Alsof hij het “trauma” met de moedermelk meegekregen zou hebben!  En zo kletsen dus veel mensen over Duitsers.
Volgens mij moeten wij hier in Enkhuizen blij zijn met de Duitsers. Ze zijn toerist en geven geld uit. Van alles en nog wat profiteert ervan: restaurants, de middenstand, kroegen, de bruine vloot, de havens, eventuele coffeeshops, hotels, de campings, en uiteindelijk de naamsbekendheid van Enkhuizen! Deze stad gaat er alleen maar op vooruit als de Oosterburen hun zuurverdiende centen hier uitgeven. Er is geen enkele reden om ze te haten, een hekel aan ze te hebben, ze asociaal te behandelen, bot met ze om te gaan, onvriendelijk te bejegenen, of wat dan ook dat zinloos negatief is. Het slaat allemaal hélemaal nergens op.
Iedere Nederlander die ooit in Duitsland op vakantie is geweest weet dat het omgekeerd heel anders is. Als je daar heen gaat dan kom je bijna uitsluitend vriendelijke mensen tegen als je wat vraagt. Ze zijn er uit gewoonte al beleefd, en het is gewoon een gastvrij land voor Nederlanders!
De verhalen over schreeuwende Duitsers op stranden in kuilen is ook gewoon een mythe die Nederanders graag aanhalen om hun gedrag jegens de Oosterburen te rechtvaardigen. En wat dan over Hollandse jongeren?! De “autochtonen” in bijvoorbeeld Mallorca, campings in Frankrijk, de stad Antwerpen, en nog veel meer, die staan aan het begin van het seizoen ook te beven van wat Hollandse jongeren dít jaar weer zullen aanrichten qua vechtpartijen, chaos, vernielingen, dronkenschap etc. Ga maar eens vragen daar...
Als wij ons in Enkhuizen willen profileren als een stad die ooit internationaal georiënteerd was, en dat weer terug wil, dan zullen we toch écht dat botte knurfterige tegen buitenlanders kwijt moeten raken, en zéker ook tegen Duitsers. Gewoon omdat het grote onzin is.


Hans Langbroek