Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Drom en Dwars

(5 juni 2011)

 

Wat me toch dwars blijft zitten inzake de renovatie van de Drom, is de aanbesteding van die renovatie zonder dat daarbij voldaan wordt aan wat de burger duidelijk uitgesproken heeft in de Stadsvisie. Namelijk dat de noodzakelijke technische en ambachtelijke kennis en ervaring wat betreft het in stand houden, renoveren, verbouwen etc, van monumenten in de stad ook binnen onze stad aanwezig blijven. Dat deze vaardigheden in Enkhuizer verband zelfs naar een hoger plan getild dienen te worden.

 

Nu doet uiteindelijk niet één bedrijf uit de stad mee aan opknappen en eventuele verbouw van de beeldbepalende Drom.

In de raadsvergadering waar we geld beschikbaar stelden voor de renovatie vroeg ik portefeuillehouder Boland op welke wijze bij de aanbesteding rekening gehouden was met dit duidelijke aspect uit de Stadsvisie.

Als antwoord kreeg ik iets waar ik helemaal niet naar gevraagd had. Namelijk dat het college bij aanbesteding wettelijk geen voorkeur mocht geven aan een bedrijf uit Enkhuizen boven een  bedrijf ergens anders vandaan. Maar dat is niet wat ik vroeg; ik wilde weten in welk opzicht deze wethouder het aspect “kennis over behoud en renovatie van monumenten” meegerekend had in de aanbesteding. Puur omdat dit vanuit de burgerij in de Stadsvisie als input gezet is.

Maar ondanks dat de vraag duidelijk was, kreeg ik er feitelijk geen antwoord op. Dat maakt bozig, het is een verhulde vorm van gewoon geen antwoord willen geven.

 

Het lijkt wel of er soms willekeurig uit die Stadsvisie gegrabbeld wordt. Als het over een door VVD.D66 gewenste asfaltweg en parkeerplaats in het Schootsveld gaat, wordt er gerefereerd aan wat er in de Stadsvisie staat, namelijk dat er naar de mogelijkheid van parkeerzoekverkeer gekeken wordt in relatie tot dit Schootsveld.

Ondanks dat de raad in overgrote meerderheid te kennen geeft dit absoluut niét te willen;

ondanks dat er een nog steeds geldend raadsbesluit van vroeger ligt dat het Schootsveld groen en open dient te zijn, en deel uitmaakt van het ecolint;

en ondanks de diverse malen in het verleden door de raad uitgesproken intenties alle relevante delen van het Schootsveld in bezit trachten te krijgen in het kader van kunnen realiseren van onaangetast open uitzicht, groen en ecostructuur.

 

Maar een belangrijk aspect uit de Stadsvisie als behoud van kennis, ambachtelijkheid en ervaring betreffende onderhoud en renovatie van monumenten, zéér relevant in Enkhuizen, wordt gewoonweg weggevaagd in het kader van wat lijkt slechts om geld te gaan.

Maar ook die kennis, ervaring en ambachtelijkheid zijn geld waard. Het behoud van deze vaardigheden binnen de eigen gemeenschap voor een monumentenstad als Enkhuizen zijn cruciaal, en wat dat betreft een grote kwaliteitsborging voor je stad.

 

Heel langzaam raak ik in mijn rol als volksvertegenwoordiger soms toch wat geïrriteerd door wat overkomt als steeds maar selectief winkelen in uitgesproken visies, het net geen antwoord geven op wat gevraagd wordt, en daarmee de raad eerder als tegenstander in bestuur neer te zetten dan als orgaan dat bepaalt.

Deze raad zou nu toch eens iets meer tanden mogen laten zien. Denk ik althans. Het gaat soms wat mak allemaal, ondanks de spierballentaal die op internet en in de raad gebezigd wordt.

Maar daar ben ik zelf uiteraard ook debet aan.

 

Doch het jeukt wel wat, er heerst een allergie.

 

Hans Langbroek