Hans Langbroek,raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Dodenherdenking en Bevrijdingsdag

(27 april 2008)

 

Binnenkort is het 4 mei, de dag dat we de doden herdenken die gevallen zijn in de Tweede Wereldoorlog.

De doden die gevallen zijn in de ontzettende gevechten die nodig waren een groep gendoctrineerde gekken terug te slaan naar hun eigen land; de doden die gevallen zijn doordat n enkele persoon een heel volk zo gek wist te krijgen een ander volk volledig te willen uitroeien; de doden die gevallen zijn door verraad en lafheid, door hebzucht en totale implosie van alles dat waarde had in de ogen van de mensen.

 

Dodenherdenking is en blijft uiterst belangrijk! Ik hoop dan ook dat we hier in Nederland niet mee stoppen. Die paar minuten per jaar stilstaan bij wat mogelijk is op deze wereld is niet vergeefs, zelfs als er hierdoor maar 5 jonge mensen per jaar veranderen. En van die 5 zou de volgende gruwelveroorzaker kunnen zijn Maar Dodenherdenking is goed voor ons allemaal.

 

Wat ik dan ook nog steeds als een enorm schandaal ervaar, bijna een verraad aan het Nederlandse volk van toen en nu, is dat enkele decennia terug Bevrijdingsdag als jaarlijkse nationale feestdag afgeschaft is omdat het bedrijfsleven vond dat die ene dag productieverlies te duur was. En dat in het land dat op deze hele, hele grote planeet de minste nationale feestdagen per jaar heeft!

 

Maar het gt toch niet om die dag vrij?! Het gaat er toch, net als bij Dodenherdenking, om dat we de gelegenheid krijgen met zn allen te kunnen beseffen dat de vrijheid die we hebben, hoe summier die welbeschouwd soms ook mag zijn, een kostbaar goed is dat ervoor zorgt dat we een goed leven kunnen hebben als we die vrijheid naar elkaar toe trachten te garanderen?

Nu is de Dodenherdenking er nog, maar de noodzakelijke aansluitende Bevrijdingsdag die het completeert, is afgeschaft. Om geld.

Hl eerlijk gezegd: De dag dat dit destijds besloten werd ervaarde ik als een dag waarin een geestelijk deel van ons, het Nederlandse volk, werd geamputeerd. Ik ben er werkelijk razend om geweest, en kan er nog steeds geen enkel begrip voor opbrengen! De reden is te banaal voor woorden.

 

Wat ik hier wl aan overgehouden heb is een heel gezond wantrouwen in de motivaties van overheden richting hun burgers, ook die van onze overheid. We moeten nooit, maar dan ook werkelijk nit, denken dat overheden automatisch alles doen voor ons aller welzijn. Dit is namelijk gewoonweg niet zo, bezie de geschiedenis van ons als mensheid!

 

Hans Langbroek