Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Een klein afscheid, De Poort II

(22 oktober 2009)

 

Vorige week woensdag was de eerste koude dag van dit aankomende herfst- en winterseizoen. Er zat ijs op autoruiten, het was 2°C en de gevoelskoude was behoorlijk.

 

Zoals altijd liep ik ’s ochtends vroeg over het fietspad langs de Provinciale Weg naar mijn werk op industrieterrein Schepenwijk. Vrachtwagens scheurden maniakaal brullend de ochtendstilte aan gruzelementen, witte vlekken achter de ruiten van personenauto’s stuurden hun ronkende ochtendrookbrakende vehicels naar de werkplek, en een koude wind blies heerlijk over alles heen.

 

Op een gegeven moment liep ik vanaf het Westeinde onder de spoorbrug door, en passeerde na de spoorbrug de donkere T-kruising van slootjes daar naast het fietspad. Er staat daar wat wild struikgewas, wat kruidstruweel, en het is mooi in het schemerduister.

Plots stopte het gebrul der vrachtmonsters, stopte het verstikkende ochtend-ronkende rookbraaksel der personenauto’s, en was ik door De Poort gestapt! Een stilte, een mooie glanzende stilte, daalde neer over groeisels en water. De andere wereld manifesteerde zich in alle verborgen glorie, en een nieuwe pracht liet zich aan me zien.

 

Over de oppervlakte van het water hing een witte mist van misschien een onderarmslengte hoog. Uit die witte mistlaag dansten in trage schoonheid sluiers mist omhoog als doorzichtige wezens die elkaar opzochten en meenamen. Het was alsof de geesten van de zomerwezens nog eenmaal voordat ze hun lange winterslaap ingingen een laatste trage levenspirouette wilden laten zien en gebeuren, schitterend! Het werkelijke afscheid van de zomer, vervat in de geesten van de natuur en alles om me heen… Dit blijft mooi, het is mooi.

 

Zacht hoorde ik om me heen, uit geen richting komende, een geamuseerd maar vriendelijke grinnik. Vriend Herfst, kunstenaar in kleur en beweging, was bij me. Onzichtbaar, maar liefhebbend en helpend. Blij zei ik: “Merci kameraad!” “Graag gedaan Hans, en werkze nog verder!”

Vol energie, vol van alles wat mooi was, liep ik verder naar mijn werk en deed daar weer m’n best.