Hans Langbroek, raadslid voor Het Enkhuizer Alternatief

   

In een tijd van universeel bedrog is het spreken van de waarheid een revolutionaire daad (George Orwell)

Cultuurnota en racisme

(20 mei 2011)

 

Afgelopen week kwam in de commissie BOFS de Cultuurnota 2011-2014 aan de orde. Het viel me op dat in deze nota alle geleverde visies vanuit de politiek en het veld vrij compleet verwerkt zijn.

De nota is een goed stuk waarin alle invalshoeken betreffende cultuur duidelijk en geordend opgenomen zijn als een geïntegreerd en werkbaar geheel.

 

Toch miste ik een deel waar Nieuw Enkhuizen bij monde van mezelf in de aanloop naar deze nota steeds op gehamerd heeft. Namelijk dat er in de nota rekening gehouden dient te worden met de diversiteit aan etnische en culturele groeperingen van verschillende herkomst welke in Enkhuizen woont.

Enkhuizen kent 12% allochtonen, en dat is voor een kleine gemeente als wij zijn een vrij hoog percentage.

Als een je nota schrijft over cultuur, culturele activiteit, en over bevordering van participatie aan culturele activiteiten, dan schrijf je zo’n nota voor de gehele gemeenschap. Allochtonen zijn nu al aantoonbaar sterk ondervertegenwoordigd in de genoemde activiteiten, en er gebeurt niets om te trachten deze groeperingen hierin enigszins tegemoet te komen.

 

Wat er gebeurt als je een nota (= beleidsuitgangspunt!) produceert die naar slechts één groepering uit een samenleving toegeschreven is, namelijk slechts naar de autochtonen, dan is dat feitelijk actief werken aan uitsluiting van andere groeperingen.

Die andere groeperingen bestaan uit mensen, je sluit dus actief mensen uit van activiteiten. Dat lijkt me geen goed idee.

 

Onze overheid zegt diversiteit in de samenleving te prefereren. Diezelfde overheid neemt daaropvolgend een inerte en passieve houding aan als er actie ondernomen moet worden om die gewenste diversiteit levensvatbaar te maken. Dan creëert deze overheid dus juist segregatie. Een soort segregatie waarbij één groep in de samenleving als volwaardig behandeld wordt, en de andere groepen onvolwaardig door ze uit te sluiten van cultureel-maatschappelijke activiteiten.

Dat heet racisme.

 

Het is niet het soort plat racisme van de straat in woord en kijk, maar een diepgaandere en veel hardere vorm van racisme. Het is een geïnstitutionaliseerde vorm van racisme; het soort racisme dat overheden gebruiken om een samenleving verdeeld te houden.

Dit soort geïnstitutionaliseerd racisme is een vorm van racisme waardoor automatisch vormen van “zij” en “wij” denken ontstaan. Het “zij” en “wij” denken dat samenwerking van groepen onderling tegenhoudt, dat eenheidsvorming van een volk tegenhoudt, en dus vormen van solidariteit en onderlinge betrokkenheid vernietigt. Het aloude “divide et impera”, “verdeel en heers”!

De geschiedenis laat zien dat des te succesvoller het “divide et impera” vanuit overheidswege is, des te rijker een kleine elite van een gemeenschap/land wordt. Uitbuitend kapitalisme pur sang dus.

 

Maar in Enkhuizen gaat het de lokale politici er gewoon om een stadje in stand te houden waarin iedereen z’n plaats moet kunnen vinden. Zonder dat er onbedoelde uitsluiting van mensen plaatsvindt.
Dat houdt in dat iedereen moet kunnen deelnemen aan de activiteiten die de gemeenschap onderneemt en creëert. Dat de lokale overheid actief een beleid neerzet waarmee ze mensen ondersteunt en faciliteert op weg naar culturele participatie die daartoe zelf niet in staat zijn, of tijdelijk zelf niet toe in staat zijn.

 

We trachten toch met z’n allen een gemeenschap te creëren? Zo niet, dan blijft er maar één alternatieve weg open. Namelijk de gang naar segregatie, verzuiling, afstand van mensen onderling, afzetten van groepen tegen elkaar, vijanddenken, verdeeldheid en agressie.

Niet goed, en daarom moet er mijns insziens iets aan de Nota Cultuur toegevoegd worden.

Het blijft slechts papier natuurlijk, maar toch.

 

Hans Langbroek

Fractie Nieuw Enkhuizen